دلم گرفته بدون هیچ دلیلی ...

سلام

از همه چیز خسته م، حوصله انجام هیچ کاری رو ندارم نمی‌دونم دردم چیه، حوصله م سر رفته ولی حتی حال و حوصله انجام کارهای همیشگیم که بهشون علاقه داشتم رو هم ندارم، دلم گرفته بدون هیچ دلیلی ... 

روزهام تکراری و غم انگیزه انگار که زندگیم خاکستری شده... حوصله هیچ کاری ندارم، علاقه م رو به همه چی از دست دادم، عصبی و بداخلاقم و احساس بدبختی می‌کنم... با اینکه خانواده ثروتمندی هستیم و همیشه هر چی خواستم رو داشتم... حوصله رسیدن به اهداف زندگیم رو ندارم احساس می‌کنم شکست خورده ام... صبح‌ها هیچ انگیزه‌ای برای بیدار شدن ندارم و تا ظهر خوابم، حوصله غذا خوردن ندارم، بعدم میرم تو گوشی یا لپ تاپ تا شب ساعت 2-3 می‌خوابم... انگار که فقط می‌خوام به زور صبحم رو شب کنم... 

از همه کارهام عقب موندم... از کلاس‌ها و درس هام و همه چیز... با همه دعوا می‌کنم... انگیزه‌ای برای ادامه زندگی ندارم... کلاً همه چیز تو زندگیم بهم ریخته... این روزها نه تنها حال روحیم بده بلکه حال جسمیم هم داره بد می شه... افکار منفی تو سرم بیشتر شده... از خدا دور شدم و کلاً دل و دماغ نماز خوندن یا کلاً انجام کارهای همیشگی رو ندارم... همه ش الکی تو خودم هم... 

↓ موضوعات مرتبط ↓ :
درد دل های دختران (۱۱۸ مطلب مشابه)

بابت اینکه فقط یک دختر معمولی هستم عذاب می کشم

سلام به همه

پیشاپیش از طولانی بودن متن عذر می خوام، راستش الآن که اینجام واقعاً از رو نا امیدیه، ناامیدی از پاس داده شدن بین روانشناس‌ها و ...، نمی دونم از کجا بگم؛ 

من به شدت جاه طلبم، حریصم و بلند پرواز، برای اینکه زود قضاوت نکنین یه کم از گذشته م میگم، من یک دخترم، بدترین فقرها رو کشیدم، تو بدترین جاها حتی چادر زندگی کردم، مریضی لاعلاجی رو پشت سر گذاشتم که یادمه تو زمان هفت سالگیم وقتی صورتم و بدنم پر از آبله های سیاه می‌شد، به شدت تب می‌کردم. 

ترس مردم از خودم رو یادمه، برای اینکه نمی تونستم راه برم تو چادر می موندم، یادمه که دو سه سالی طول کشید که از مغازه‌ها بیرون انداخته می‌شدم...، ولی سخت تلاش کردیم، یادمه با خودم می‌گفتم اگه پول ندارم می تونم چیزهای دیگه داشته باشم مثل انسانیت، دروغ نگم نگاه بد نداشته باشم، خوش برخورد باشم، خدا شاهده تمام تلاشم روی همین بوده و هست و خدا رو شکر به عنوان یه انسان خوب شناخته میشم. 

خدا رو شکر خدا خیلی بهمون کمک کرد و ما از بدترین موقعیت الآن تو یکی از بهترین موقعیت ها هستیم...

↓ موضوعات مرتبط ↓ :
خودسازی در دختران (۵۳۷ مطلب مشابه) خواستگاری های بی سرانجام (۶۶ مطلب مشابه) درد دل های دختران (۱۱۸ مطلب مشابه)

متاهل های عزیز، به خدا ما مجردها گناه داریم

سلام دوستان خوبید؟ 

نمی دونم این متن اینجا درج می کنه یا نه. شاید به ظاهر تکراری باشه حرف هام ولی احتیاج به درد دل کردن دارم جز اینجا و شما کسی رو ندارم که بتونم راحت راجع به این موضوع باهاش صحبت کنم. 

می‌خواستم از متاهل های عزیز خواهش کنم یکم مراعات ما مجردها رو بکنن، این قدر جلو چشم ماها خیلی غلیظ لاو نترکونن! 

آقای عزیز خانم عزیز به خدا من می دونم این حق شماست، به هم علاقه دارین، می دونم مقصر اصلی بعضی از این مسئولان هستند که باعث شدن وضع اقتصادی و شرایط ازدواج این‌طوری بشه، ولی تو رو خدا ما مجردها رو هم یه کم درک کنید.

یه مثال بزنم شما دل تون میاد جلوی یه آدم گرسنه ی فقیر کباب و غذای آن‌چنانی بخورین؟. من نمی گم به همسرتون بی احترامی کنین یا بدرفتاری کنین ولی یه کم این لاو ترکوندن ها رو بذارین برای خلوت. 

الآن با این اوضاع ناجور کشور و گرونی خیلی‌ها توان ازدواج ندارن چه دختر چه پسر، زیر فشار جنسی و عاطفی هستن. به خدا من آدم حسودی نیستم همیشه دوست دارم همه خوشبخت باشن، ولی وقتی لاو ترکوندن و عشق بازی خواهر و دامادم رو می بینم جدای از اینکه دچار خجالت و شرم میشم ته دلم خیلی حسرت می خورم هی سرم رو می‌کنم تو گوشی و خودم رو با کار سرگرم می‌کنم.

↓ موضوعات مرتبط ↓ :
مشورت در زن داری (۳۳۷ مطلب مشابه) مشورت در شوهرداری (۸۱۱ مطلب مشابه) درد دل های دختران و پسران (۲۰۹ مطلب مشابه) درد دل های دختران (۱۱۸ مطلب مشابه) درد دل های پسران (۹۷ مطلب مشابه)

در مقابل سختی‌های زندگی خودم رو بی خیال کردم

یه دختر ۳۳ ساله ام از وقتی که یادم میاد زندگی جز سختی چیز دیگه ای برام نداشت همیشه وقتی مدرسه می‌رفتم تفاوت عمیق خودم و همکلاسی هام رو حس می‌کردم من یه کودک فقیر با یه بابای سخت گیر و بدبین بودم که به زمین و زمان گیر می‌داد یادمه تو مدرسه هیچ کس باهام دوست نمی‌شد چون هم فقیر بودم هم اینکه  صورت ریزی داشتم که پر از مو هم بود  ولی با استعداد بودم حتی از اون هایی هم که خیلی به خودشون می نازیدند من بهتر بودم.

بگذریم هر چقدر زندگی می‌گذشت تلخی هاش رو بیشتر به من خانوادم نشون می‌داد عامل بیشتر سختی‌ها هم مشخصاً پدرم بود.

هیچ وقت خواستگاری نداشتم چون پدرم خیلی اخلاق گندی داشت من خودم هم ریزه میزه بودم قیافه م، وقتی بزرگ‌تر شدم  فهمیدم از خیلی از همکلاسی‌هایی که به من اون موقع می‌گفتن زشت یا هر چیز دیگه، پرهیز می‌کردن با من حرف بزنن وقتی تو اینستاگرام تک  تک شون رو شاید باور نکنین دیدم با الان خودم مقایسه کردم تازه فهمیدم که یه سر و گردن ازشون بهتر هم هستم، منتهی شرایط زندگی برای من جور دیگه ای رقم خورده بود.

شاید اگر من هم شرایط اون ها رو داشتم تا الان ازدواج کرده بودم. به هر حال زندگی گذشت و گذشت خلاصه من رفتم سر کاری مرتبط با رشته ام از وقتی که رفتم سر کار هر چند دیر تو سن ۳۰ سالگی ولی باز خدا رو شکر می‌کردم دیگه برام هیچی مهم نیست نه این دنیا نه هیچ چیز دیگه.

↓ موضوعات مرتبط ↓ :
ازدواج و مسائل گوهران کشف نشده (۱۳۳ مطلب مشابه) درد دل های دختران (۱۱۸ مطلب مشابه) مسائل دختران دهه شصتی (۴۸ مطلب مشابه)

خیلی جاها دل منِ دختر رو شکوندی به روت نیاوردم

به خدا من دخترم خسته ام از جامعه‌ای که نمی دونم تکلیفم باهاش چیه؟ 

کاش این ازدواجش نبود و ما رو خلاص می‌کرد، کاش به من استقلال می‌داد که گزینه نمی‌خواهم ازدواج کنم و به دیگران مربوط نیست، دلم می خواد مستقل شوم، کاش این حق رو به من می‌داد که  تنهایی سفر برم، تنهایی خونه مستقل بگیرم و حرف پشتش نبود.  

من دختر رو گذاشتند لا منگنه، درس خوندیم و مستقل شدیم و بزرگ و خانم شدیم به کسی نگاه چپ نکردیم، خیلی از خواسته‌های منطقی مون به خاطر حجب و حیا صرف نظر کردیم، حالا باید بریم ویترینی بشیم که یکی ما رو بخواد خدایی از ازدواجی که من دیدم ۹۰ درصدش بیگاریه.  

ما رو قرار میدن جلوی یه عده پسر پر مدعا، دو کلمه حرف نزدی میگه شما خوبی ولی سلیقه من یه چیز دیگه است، اصلاً طرف نمی ذاره دو کلام از دهنت بیرون بیاد بعد طرف میاد میگه دختران پول پرستند و دختران ظاهر بینند، دختر باید زن زندگی باشه، باید قناعت کنند، باید مومن باشند، مذهبی که بعضی از این آقایون یدک می کشند حقیقی نیست ... 

↓ موضوعات مرتبط ↓ :
درد دل های دختران (۱۱۸ مطلب مشابه)

برای رفع تنهایی یک دختر 30+ سال در این روزها چه پیشنهاداتی دارید؟

سلام به همه

برای رفع تنهایی و حس پوچی یک دختر بین ۳۰ تا ۳۵ در این روزها چه روش‌هایی را پیشنهاد می‌کنید؟ 

با این اوضاع بیماری کرونا سفر نمی تونم برم چون صمیمی ترین دوستانم که پایه هستن از شهرهای دیگه هستن، در فامیل و آشنا هم دوست پایه ندارم، اون هایی هم که بودن متاهلن و درگیر. ازدواج هم کلاً کاهش پیدا کرده، یا اصلاً کیس نیست یا اگر هست شرایط ازدواج نداره یا اگر داره  من جزء ملاک هاش نیستم.

اصلاً حس می‌کنم قدرت جذب جنس مخالف رو ندارم یا حوصله اینکه برم دنبالش رو ندارم، دچار دوگانگی هستم، هم می خوام تنها باشم و حوصله کسی رو ندارم و هم از تنهایی رنج می برم.

نمی دونم اصلاً برای چی زنده هستم و زندگی می‌کنم، حس پوچی دارم، معنویات هم زیاد کمک کننده نبود، دلخوشیم سرکار رفتن بود که اون هم به علت کرونا نیمه تعطیل شده یا دور کاری، باشگاه هم به علت کرونا نمی شه رفت اوضاع شهرمون قرمزه.

یک فرد پایه برای پیاده روی هم نیست، خانواده کم جمعیتی هستیم، خواهر و برادرم دور از ما زندگی می کنن فقط منم تو خونه، نمی دونم واقعاً چه کار کنم؟، آیا پسران  و دختران دیگه در این محدوده سنی مثل من هستند؟ 

↓ موضوعات مرتبط ↓ :
درد دل های دختران (۱۱۸ مطلب مشابه) مسائل دختران دهه شصتی (۴۸ مطلب مشابه) خسته شدم از تنهایی (۲۶ مطلب مشابه)

خدایا، من به تماشای این جهان آمده ام؟

سلام

من دختری هستم 35 ساله، خیلی دلم گرفته خیلی، فکر میکنم حقم از این دنیا نگرفته ام ، فوق لیسانسم و هنوز مجرد، بچه بودم خیلی درس میخوندم فکر میکردم آینده روشنی در انتظارم هست،  دبیرستان تیزهوشان گذروندم، متاسفانه به دلیل عدم شناخت کافی از بازار رشته ها و ترس از بیمارستان و رشته های بیمارستانی یکی از رشته های علوم پایه رو انتخاب کردم و تا فوق لیسانس خوندم، البته دکتری هم پذیرفته شدم ولی به دلیل اشباع بودن بازار کار رشته م تصمیم گرفتم برم دنبال کار.

هر چی گشتم کار مناسب پیدا نکردم تا اینکه تو یه شرکت خصوصی کار بی ربطی پیدا کردم، 4 سال و خورده ای مشغولم، حتی همون حداقل حقوق اداره کار به من نمیدن، کارم در حد منشی هست حتی باید برای رئیسم چای هم ببرم.

اوایل خیلی اذیت میشدم ولی بدلیل اینکه کار نبود پذیرفتم با کارم کنار بیام ولی خانواده م نمیدونستن من چه کار میکنم، فقط بهشون میگفتم من تو شرکت کار اداری انجام میدم، نمی خواستم ناراحت شون کنم، حالا هم شرکت نمیخواد و میخواد تعدیل نیرو کنه دیگه نمیدونم چکار کنم در به در هم دنبال کارم پیدا نمیشه.

↓ موضوعات مرتبط ↓ :
ازدواج فرزندان (۱۸۰ مطلب مشابه) ازدواج و مسائل گوهران کشف نشده (۱۳۳ مطلب مشابه) درد دل های دختران (۱۱۸ مطلب مشابه)

تصمیم دارم تا وقتی کسی ازم خاستگاری نکرده بهش حسی نداشته باشم

سلام به تمام دوستان

بچه ها یه چیز واسم سوال شده ...، چیزی که واقعا به هیچ وجه نمیتونم جواب سوالم رو پیدا کنم!، من فکر میکنم یکی از پسراهای فامیل دورمون که اختلاف سنیمون ۳ ساله و نیمه، یه جورایی دوستم داره. از ایشون اطلاعات زیادی ندارم و فقط میدونم که پسر خوبیه (بنا به تعریفات بعضی از افراد فامیل).

یه چند دقیقه نشستم با خودم عاقلانه فکر کردم، که آیا نگاه هاش از روی علاقه س یا نگاه معمولیه، آیا سلام نکردن هاش دلیل خاصی داره؟ یا به خاطر اینه که بهش سلام نمیکنم اونم سلام نمیکنه؟

دقت که کردم دیدم هیچ شواهد و دلایل عقلانی واسه اینکه ایشون به من علاقه داره پیدا نکردم و فقط حسم بهم میگه که ازت خوشش میاد! نمیدونم چرا ؟

من کلا دختر درس خونی هستم، آدم مذهبی هستم (یعنی اینکه واجبات مثل نماز و اهل دوستی با جنس مخالف نبودن و چیزهای دیگه). نمیخوام وقت و عمرم رو صرف کسی کنم که نمیدونم میاد خواستگاریم یا نه، نمیخوام پس فردا که پشت سرم رو نگاه میکنم،بگم ای کاش به حسم اعتماد نمیکردم. ای کاش فرصت های زندگی و خواستگارهام رو به خاطر این پسر از دست نمیدادم.

↓ موضوعات مرتبط ↓ :
مسائل دختران جوان (۲۳۵۳ مطلب مشابه) درد دل های دختران (۱۱۸ مطلب مشابه)

سخته که خواستگارانت میان و میذارن میرن

سلام من اومدم اینجا از تلخی زندگی شکایت کنم

اومدم بگم چرا خدا برای دختران فکری نکرده، دخترها حساس ترین و لطیف ترین موجودات خداوند، باور کنید خیلی سخته دختر بودن که سنت ببینی همین طور داره میره بالا و توی تنهایی  که داری میسوزی، خواستگارانت میان و میذارن میرن، ازدواج یه آرزو شده، یا باید خیلی خوشگل باشی و اندام خوبی داشته باشی یا خانواده خیلی سرشناس داشته باشی و کسی اصلا به دختران متوسط یا ریز میزه نگاه هم نمیکنه.

خوب حالا دختری که شرایط ازدواج نداره و هرگونه ارتباط با نامحرم گناهه و باعث آبروریزی، دختر هم هیچ کار از دستش نمیاد و فقط باید بسوزه و منتظر مرگش باشه، مخصوصا اگه از خانوادش راضی هم نباشه و برادری بیکار و سن بالا هم داشته باشه که افتضاح ترین شرایطه.

زندگی واقعا تلخه، این عدالت نیست که یکی توی ناز و نعمته یکی در حال سوختن

مرتبط:

خیلی خاستگار دارم اما بی نتیجه می مونه، چرا؟

مشکل کار من کجاست که هیچ کس منو نمی خواد؟

در جلسه اول خواستگاری، به خواستگار دل نبندید

زیاد خواستگار داشتم ولی هیچ کدوم حتی زنگ نزدن جواب بگیرن

خسته شدیم از بس خواستگار اومد و رفت

چه مشکلی دارم که خواستگارهام منصرف میشن

نیامدن و پشیمان شدن خواستگارها

خواستگار دارم اما اصلا به نتیجه نمیرسه

چرا خواستگار میره و پشت سرشم نگاه نمی کنه ؟!

به طرز عجیبی خواستگارهام میرن و بر نمی گردن

بعضی خانواده ها انگار تفریحی میرن خواستگاری !

هیچ کدوم از جلسه های خواستگاریم به جلسه دوم نکشیده

چه مشکلی دارم که خواستگارام میرن و دیگه بر نمیگردند ؟

با اصرار اومدن و مشتاق رفتن و بعد گفتن نمیخوایم، استخاره بد اومده !

خبری از خواستگارم نشد، تماس بگیریم و علت رو جویا بشیم ؟

هر خواستگاری که میاد قسمت نمیشه

↓ موضوعات مرتبط ↓ :
خواستگاری های بی سرانجام (۶۶ مطلب مشابه) درد دل های دختران (۱۱۸ مطلب مشابه)

دخترم، با جنسیتم نمیتونم کنار بیام

سلام

من یه دختر ۱۹ ساله هستم. زندگی خوبی دارم، در ظاهر همه چی عالیه و رو به راهه. اما یه مشکل بزرگی که دارم اینه که با جنسیتم نمیتونم کنار بیام، خیلی ناراحتم از دختر بودنم. نمیتونم خودم رو با تفاوت ها وفق بدم. همه ش یه موضوعاتی میاد تو ذهنم باعث میشه بغض کنم عصبی بشم.

مثلا اینکه چرا باید محدود بشم؟!، خیلی ها البته محدودیتی ندارن. اما خیلی ها هم دارن مثل من. من پدرم رو رفت و آمدم حساسه، دوست نداره تنها برم جایی، همه ش میگه با خودم بریم. یا اینکه چرا من باید به خاطر جسمم تو خطر باشم؟

چرا قدرت بدنیم کمتر باشه؟، چرا وقتی یه دختر و پسری رابطه دارن، پسر ککش هم نمیگزه اما برای دختر اگه کسی بدونه براش بد میشه! خودم بار ها و بار ها شنیدم که مثلا گفتن آخه اون دختره فرق داره، حساس تره، زشته، فلانه ... و خیلی حرف های دیگه که الان تو ذهنم نیست.

↓ موضوعات مرتبط ↓ :
درد دل های دختران (۱۱۸ مطلب مشابه)

چطوری اعتماد پدرم رو بعد از اشتباهاتم دوباره به دست بیارم؟

با سلام

من دختر جوانی هستم که نشد دانشگاه برم، مشکل من چند تا مورد هست که هنوز هم نمیدونم مقصر این مشکلات چه کسیه.

داستان زندگیم این طوریه که تا چند سال پیش وقتی نوجوان بودم پدر مادرم منو دوست داشتن و خیلی به خواسته هام اهمیت میدادن، برام عزیز بودن و براشون عزیز بودم البته سالی چند بار باهاشون سر چیزهای الکی دعوامون میشد ولی در کل بهم اعتماد داشتن و دوستم داشتن تا اینکه من به خاطر جهالت خودم چند تا از بزرگترین اشتباهات زندگیم رو مرتکب شدم که هنوز هم وقتی یادم میاد خودم رو لعنت میکنم.

اولیش وقتی بود که اول دبیرستان بودم، راستش من تا این سن هر جا رفتم با خانوادم رفتم اونا خیلی مقید و مذهبین و مهم ترین خط قرمزشون اینه که؛

1-حتی یک تار مو -توجه کنید حتی یک تار مو- هم نباید بیرون باشه

2- تا این سن حتی یک بار هم پدرم منو با آرایش ندیده و حق ندارم واسه بیرون یه رژ لب، ریمل بزنم چون پدرم آرایش کردن رو قبول نداره 

3- تنهایی نمیذاره بیرون برم.

↓ موضوعات مرتبط ↓ :
تعامل با خانواده (۵۱۹ مطلب مشابه) خودسازی در دختران (۵۳۷ مطلب مشابه) درد دل های دختران (۱۱۸ مطلب مشابه)

دخترم اما ترشح هورمون های مردانه م بیشتر از هورمون های زنانه ست

سلام

الان که دارم مینویسم ساعت یک شب هست، راستش یه دنیا ناراحتم، حتی الان هم دارم اشک میریزم، کسی نبود حرف هام رو بهش بگم اومدم اینجا، دختری م ۲۱ ساله و دانشجو، مشکلی که دارم اینه ترشح هورمون های مردانه م بیشتر از هورمون  زنانه ست.

همین حالم رو بد میکنه، اوایل بهتر بودم ولی الان دارم داغون میشم در حدی که فکر خودکشی هم به سرم زده و میخوام سال ۹۹ اصلا زنده نباشم، یه کم از علائم بیماری خوندم زیاد شدن مو و کلفت شدن صدا و کچل شدن بود. 

من الان تو مرحله زیاد شدن مو هستم، حتی رو سینه هامم مو در میاد کار هر روز و شبم گریه ست،   داغونم، حالا فقط مو باشه یه چی، میترسم از لحاظ  هیکل مثلا چهارشونگی یا صدام کلفت بشه، من دیگه میخوام بمیرم، اصلا خانواده م هم این بیماری رو جدی نمیگیرن، میگن ول کن مامان میگه زندگی اونقدر مشکلات داره که چند تا موی اضافی به چشم نمیاد، ولی من حالم بده،  بد که چی بگم داغووون.

↓ موضوعات مرتبط ↓ :
درد دل های دختران (۱۱۸ مطلب مشابه)

به یه دختر مستقل انگ پول پرست بودن نزنید

سلام

میخواستم در مورد اتفاقی که هفته گذشته پیش اومد براتون بگم. شاید  گفتن این موضوع باعث بشه بعضی ها که نظر منفی نسبت به دختر ها دارن نظرشون عوض بشه.

اول یه بیوگرافی از خودم میدم. من دخترم  و ۲۶ سالمه و در حال تحصیل هستم توی رشته ای که میدونم در آینده بیکار نمیمونم. از ۲۲ سالگی رفتم سر کار و از کسی کمک مالی نگرفتم. 

حدودا یک سال پیش همکار جدیدمون استخدام شد و چون خیلی مهربون و مودب بود همیشه توی محل کار دوست داشتم در مورد مسائل اجتماعی و اقتصادی و ... باهاش حرف بزنم.

چند وقت پیش  از من خواست با هم بیرون بریم و من که مشکلی در این مورد نمیدیدم ( و اینکه کمی ته دلم بهش علاقه داشتم) پیشنهادش رو قبول کردم.  ما بیرون رفتیم و صبحونه خوردیم و بعد دو سه ساعت برگشتیم خونه ...

متاسفانه اخلاق بدی که دارم اینه که بعضی وقت ها به خاطر اینکه اهل تکبر و ... نیستم ممکنه حرف هایی بزنم که اون شخص فکر بدی در مورد من بکنه.  من  یه بار بهش گفتم دوست دارم یه بار با هم بریم و فست فود بخوریم (وقتی این پیشنهاد رو دادم داشتم فکر میکردم که کارتم رو بهش بدم تا پول ساندویچم رو حساب کنه)

↓ موضوعات مرتبط ↓ :
مسائل پسران جوان (۱۵۳۹ مطلب مشابه) درد دل های دختران (۱۱۸ مطلب مشابه) مسائل پسران دهه شصتی (۴۳ مطلب مشابه)

هیچ وقت دوستی پیدا نمیکنم که برام بمونه

سلام

من دختر هستم، دانشجوی فوق لیسانس در یکی از دانشگاه های خوب، مسئله ای که همیشه از بچگی برای من وجود داشته اینه که به دلیل یه سری مسائل با فامیل هامون رفت و آمد نداشتیم، در واقع حتی مادر بزرگ پدر بزرگ هم ندارم و سال تا سال هم کسی در خونه مون رو نمیزنه و البته خب ارزش رفت و آمد رو هم نداشتن، این ها به کنار، اینکه هیچ وقت مسافرت نرفتیم و حتی یه گردش ساده هم نمیریم به دلیل فضای بدی که تو خونه مون وجود داره و البته مشکل اصلی هم پدرم هستن که هیچ وقت به فکر ما نبودن.

دوران ابتدایی راهنمایی، دبیرستان و دانشگاه گذشت ولی هیچ وقت دوستی پیدا نکردم که برام بمونه، بعدِ تموم شدن اون دوره اون ها هم تموم میشدن، حتی کلاس زبان و باشگاه هم رفتم. 

بعدش خواستم خوابگاه رو تجربه کنم تا شاید دوستانی که برام بمونن پیدا کنم که متاسفانه تصورم اشتباه بود چون با افرادی هم اتاقی شدم که خیلی خشک بودن کل ترم تو اتاق میمونن و حتی درد و دل هم نمیکنن. 

از اون جایی که من دختر کاملا اجتماعی هستم به شدت دوست دارم بین مردم باشم، فامیل داشته باشم، دوست پیدا کنم و با آدم ها حرف بزنم، واقعا این مسئله منو اذیتم میکنه،من همیشه تنهام. 

من از هیچ کسی، هیچ توقعی ندارم، درسته من دوست داشتم دوستانی پیدا کنم که گروه تشکیل بدیم بریم گردش یا بازار و با هم باشیم.

↓ موضوعات مرتبط ↓ :
خودسازی در دختران (۵۳۷ مطلب مشابه) درد دل های دختران (۱۱۸ مطلب مشابه) خسته شدم از تنهایی (۲۶ مطلب مشابه)

یک سال پیش برای کسی درد دل کردم، اما هنوز بهم یادآوری میکنه

سلامم دوستان عزیزم

من سال قبل حالا نمیدونم از سر تنهایی یا اعتماد یا هر چیزی، با یه خانوم از نزدیکان درد دل کردم. چون تازه یه رابطه اشتباه با یه آقا رو تموم کرده بودم و به شدت نیاز داشتم با یکی حرف بزنم. و از رابطه ام باهاش صحبت کردم و درد دل کردم.

ابراز پشیمانی کردم، و کلی گریه کردم پیش ایشون. ظاهرا فقط میخواستم که آروم  بشم. الان حدودا یکساله از اون قضیه میگذره من اون رابطه رو فراموش کردم. اما این خانوم هر از گاهی با من تماس میگیرن و میپرسن چیکار کردی، با اون آقا در ارتباطی؟، به هم پیام میدید؟، تماس  میگیرید؟، و یه برخورد بسیار شکاکانه به من دارند

من واقعا ناراحت میشم از این یادآوری ایشون. الان خیلی پشیمونم که با ایشون درد دل کردم. و الان باید جواب سوالاتی رو بدم که به ایشون هیچ ارتباطی نداره. نمیدونم چه جور بهشون بفهمونم که اون قضیه تمام شده و دیگه من اون دختر سابق نیستم و این قدر به من یادآوری نکنه.

↓ موضوعات مرتبط ↓ :
درد دل های دختران (۱۱۸ مطلب مشابه)