ورثه می تونن یه دختر مجرد تنها رو از خونه پدری بیرون کنن؟

سلام دوستان 

یه سوال حقوقی داشتم، یکی از دوستان من یه دختر 30+ ساله است که باهاش خیلی صمیمی ام، دوست ما چند سال پیش پدرش فوت کرده، یه خواهر کوچکتر از خودش داره که ازدواج کرده، ... تا برادر بزرگتر از خودش هم داره که ازدواج کردند و الان با مادر ... ساله اش زندگی میکنه.

مادره خیلی مریضه و امیدی به بهبود حالش نیست، دوستم میگفت با حقوق بازنشستگی پدرم داریم زندگی می کنیم و و از مال دنیا همین خونه 100 متری رو داریم، حالا چند روز پیش با گربه میگفت اگه مادرش بمیره و برادرها بخوان خونه رو بگیرن اون کجا بره؟

حقوق پدر هم برای خرج ماهانه است، دیگه با اون نمیتونه خونه اجاره کنه، قانون چی میگه؟ آیا دختر مجرد رو میتونن از خونه بیرون کنن یا نه؟

با تشکر

↓ موضوعات مرتبط ↓ :
تعامل با خانواده (۵۱۹ مطلب مشابه) سوالات حقوقی (۳۹ مطلب مشابه)

خدا هیچ چیز قشنگی رو واسه من نخواسته

سلام به تمام دوستان

من دختری ۱۹ ساله هستم. رنگ پوستم گندمی یا گندمی مایل به سبزه هستش، رنگ چشمم قهوه ای سوخته و ابروهام مشکی و پر، ولی اگه کوتاه بشه میشه تو خالی، بینیم نه کوچیکه و نه خیلی بزرگ، متوسطه، لبام هم نه باریک و نه گوشتی (برجسته منظورمه)، به خاطر مشکل هورمونی که تحت درمان هستم، جوش میزنم، دکترم گفته که تا آخر عمر جوش میزنم و فقط میتونم کنترل کنم، آخه هر جوشی هم که میزنم به طور ارثی جاش میمونه.

موهامم مشکی خرمایی و قهوه ای تیره است، مژه های بلندی هم دارم، و لاغر لاغرم، که دارم خودم رو با تغذیه سالم به اجبار چاق میکنم. ولی مامانم امروز بهم گفت صورتت مثل سگ میمونه، یه لبخند روی این لبات نیست، چهره ت دود میکنه، (من همیشه لبخند روی لب هام هست ولی این چند روز اصلا یه اتفاقی واسه مون افتاد که خیلی تحت فشاریم و حالمون بده).

دلم شکست که مامانم، کسی که من ۹ ماه تو شکمش بودم این حرف بهم زد، یعنی همه ی فامیل صورت من رو که میبینن همین رو میگن؟!، تا حالا شده خاله م یا دوستام به خاطر جوش هام زخم زبون بهم بزنن، من مدتیه چیزهای چرب و شیرینی و تند و تلنقلات نمیخورم، از فوم شستشوی مخصوص پوست چرب استفاده میکنم، کلی ضد آفتاب خریدم تا یکیش به پوستم بیاد، جوش هام رو دستکاری نمیکنم.

↓ موضوعات مرتبط ↓ :
تعامل با خانواده (۵۱۹ مطلب مشابه) تجربیات پزشکی (۳۲۲ مطلب مشابه) زیبایی و بهداشت پوست و مو (۷۵ مطلب مشابه)

من و خواهرم هیچ وقت توی خونه مون احساس آرامش نکردیم

سلام

من یه دخترم ، ۲۰ سالمه، از وقتی یادم میاد تو خونه مون همیشه قهر و دعوا بوده، عامل همه این قهر و دعواها پدرمه، سر چیزهای کوچک با مادرم قهر میکنه و جدا از ماها میخوابه، باهامون حرف نمیزنه، دستور میده براش غذا و چایی ببریم، درست مثل یه خدمتکار ... .

وقتی عصبانی بشه دیگه هیچ کیی رو نمیشناسه، صورتش سرخ میشه، حس میکنم الانه که همه مون رو بکشه. سر همه چیز دعوا راه میندازه، ۲۰ ساله که تو این خونه ام، حتی یه لحظه فقط یه لحظه احساس آرامش نکردم، همیشه توی کتاب ها خوندم خانواده کانون عشق و محبت و آرامشه، اما من و خواهرم هیچ وقت تو خونه مون احساس آرامش نکردیم، هیچ وقت .

همیشه بیرون از خونه وقتی بابام نباشه آرامش داریم، بهمون شک میکنه با اینکه من یه دختر مذهبیم که به هیچ وجه تو زندگیم کار خلافی نکردم، دیگه هیچ حسی به پدرم ندارم، حس میکنم یه غریبه ست که تو خونه کنارمون زندگی میکنه، همیشه عیدها و مناسبت های شاد رو به دل مون زهر کرده، موقع تولدمون قهر کرده، یه کم پول که خرج کنه بدجور میریزه به هم. 

خدا رو شکر با خواهرم بهتر از منه،  تا حالا چند بار منو کتک زده، صحنه ای که تو ده سالگی کتکم میزد همه ش میاد جلو چشمم، از اینکه با فامیل هامون حرف های مذهبی میزنم، از اینکه حجابم رو رعایت میکنم بدش میاد، بهم میگه آبروت رو میبرم!، دیگه حتی نمازم نمیخونه.

↓ موضوعات مرتبط ↓ :
تعامل با خانواده (۵۱۹ مطلب مشابه) جهت اطلاع پدران و مادران (۱۵۸ مطلب مشابه) درد دل های دختران (۱۱۸ مطلب مشابه)

هدیه تولد یه برادر خودخواه، مغرور و پرتوقع چی باشه بهتره؟

سلام

من دختری ام در خانواده ای پر جمعیت، برادری دارم مذهبی و مهربان، اما شاید با توجه به کودکی که داشتیم یه مقدار خودخواه، مغرور و پرتوقع بار اومده، به هر حال برادرم هستن، منو هم حمایت میکنن اما به خاطر این رفتارشون زیاد بحث و دعوا داریم.

امروز تولدشون هست، من میخواستم ببرمش بیرون با انتخاب خودش براش لباس بخرم، اون متوجه شد و گفت من با این قیمت لباس میخوام، هر چیزی رو نمی پوشم، کیک هم باید خامه ای باشه! 

منم ناراحت شدم و بحث شد بین مون، میدونم حیلی بچه بازیه ولی هر دو بالای بیست و پنج سال مونه، با توجه به رفتارهای ناراحت کننده ای که داره و همین طور با اینکه خودش تولدم کادو نگرفته، چنین انتظاری ازم داره، اگر چه بخاطر غرورش بعدا گفت ازت انتظاری ندارم.

نمیدونم بابد براش چیزی بخرم یا نه، اصلا چی بگیرم؟، چون منم پس اندازم کم هست، بقیه کادو نمیگیرن . دلم میخواست شادش کنم، شاید خنده دار باشه سوالم اما واقعا نمیدونم باید چکار کنم، در ضمن خانواده مون بخاطر بیماری روانی یکی از برادرهام تقریبا عصبی هستن.

ممنون میشم راهنماییم کنید

↓ موضوعات مرتبط ↓ :
تعامل با خانواده (۵۱۹ مطلب مشابه) راهنمای خرید هدیه (۴ مطلب مشابه)

سخته که برادرت بشه یکی از همون پسرانی که همیشه ازشون دوری میکردی

سلام

من دخترم، یه برادر حدود 5 سال بزرگتر دارم که تو سن ازدواجه، خانواده مون فرهنگی، تقریبا مذهبی و وضعیت مالی مون هم درحدیه که محتاج نباشیم.

چند سال پیش برادرم و یه دختر خانومی به قصد ازدواج ولی پنهان از خانواده ها با هم صحبت میکردن. قبل از اینکه خودشون با خانواده ها در میون بذارن مادرم خودش متوجه شد ولی خب صحبت هاشون خارج از حد و مرز نبود و کاملا در رابطه با ازدواج بود، قصدشون از پنهان کردن این بود که اول با هم آشنا بشن بعد خانواده ها رو در جریان بذارن، ما یه مقدار تحقیقات کردیم و به این نتیجه رسیدیم که از همه جهت اختلاف طبقاتی داریم، برادرم اولش مخالفت کرد اما بعد که با خانواده ش بیشتر آشنا شد خودش هم قبول کرد و رابطه رو تموم کرد.

البته به سختی دل کند، همه ش عذاب وجدان داشت که نکنه اون خانوم دلش بشکنه، از طرفی اولش هم که مخالفت کرد یه خورده با مادر و پدرم بحث شون شد و برادرم گفت اگه یه بار دیگه با کسی آشنا شم بهتون نمیگم...

مامانم از اون به بعد دنبال کیس مناسب بود که اگه شد بریم خواستگاری، برادرم هم موافق بود. حدود یه سال بعد اتفاقی متوجه شدیم دو سه ماهی هست با یه دختر دیگه آشنا شده، اما اصلا مثل قبلی نبود کاملا خارج از عرف و خلاصه همون دوست دختر.

↓ موضوعات مرتبط ↓ :
تعامل با خانواده (۵۱۹ مطلب مشابه) روابط خواهر برادری (۲۲ مطلب مشابه) دوستی با جنس مخالف (۱۳۰ مطلب مشابه)

حس میکنم در خانواده از اخلاقم سوء استفاده میشه

سلام

خانواده چطور میتونه در حق بچه اش ظلم کنه؟

من خیلی عصبانی ام، هر کی توی خونه از هر چی ناراحته و دلش پره، سر من خالی میکنه، کافیه یه کلمه حرف بزنم که خوش شون نیاد، یا حوصله نداشته باشن، اون وقت تمام روز باید طعنه و کنایه و داد و بیداد بشنوم.

توی یه جو افسرده، عصبی، بی اعصاب و بی دلخوشی گیر کردم، من وقتی تو خونه زورم به کوچک تر خودم نمیرسه، اونم بهم زور میگه، چطور تو جامعه دوام بیارم؟، بی عرضه نیستم، اما دیگه از نظر روحی روانی کم آوردم.

نمیدونم چیکار کنم، نمیتونم در مقابل شون ایستادگی کنم، هم به خاطر حفظ حرمت هم اینکه وقتی عصبی بشن منو شدیدا سرکوب میکنن، دیگه هیچ کس رو دور و برم ندارم، وقتی دختران بزرگتر از خودم رو میبینم که دل شاد هستند و کلی با دوستان شون خوشن، دلم میگیره، تا حرف بزنم و درد و دل کنم تو خونه میگن حسودی، فلانی، بهمانی!

حال دل من اصلا خوب نیست، اصلا ... ، حس میکنم از اخلاقم سوء استفاده میشه، توقع دارن همیشه خفه شم، همه ش سرزنشم میکنن، نمیذارن سبک زندگی و افکار و اعتقادات خودم رو داشته باشم یا حداقل یه اعصاب آروم.

↓ موضوعات مرتبط ↓ :
تعامل با خانواده (۵۱۹ مطلب مشابه)

دلم می خواد معجزه میشد و در جلسه کنکور حاضر نمیشدم

سلام 

(پیشاپیش اگه شما قوی و با اراده بودید و هستید آفرین، دم تون گرم، ولی من این مطلب رو برای خودم و امثال خودم نوشتم که دقیقا نقطه ای مقابل شما هستیم، پس خواهشا نیاید مثال بیارید از کسانی که تو بدترین شرایط درس خوندن و پزشکی قبول شدن چون اراده داشتن و ... چون‌ مسئله ای اصلی من همین فقدان اراده است)

۱۹ سالمه و سال دوم کنکورم هست، رشته ام ریاضی بود و پارسال کنکور دادم و با یه رتبه ای افتضاح هیچی قبول نشدم، امسال گفتم ریاضی سخته و میخوام کنکور انسانی بدم و البته تعهد هم دادم که فقط دانشگاه تهران قبول بشم، اما با هم نتونستم درس بخونم.

دقیقا نمیدونم چرا دارم این متن رو مینویسم، دنبال جلب توجه و ... نیستم، چون شما که منو نمی شناسید، فقط اینکه گفتم شاید یه کنکوری بین شما باشه یا بچه تون، خواهرتون، برادرتون و ... که شاید با خوندن این متن بتونید یه کم درک کنید البته اگه اون ها به اندازه ای من بدبخت باشن، یا یه جور همدردی با بقیه ای کنکوری ها، چون میدونم حرف های من حرف در مورد اکثر کنکوری صدق میکنه، پیشاپیش بگم کاملا حق با شماست.

من ضعیفم، من ترسو ام، من بی ارزشم، بی مصرفم، لوسم، بچه ام و ... کلا هر چی که میخواید بگید، خودم هم قبلا اگه میدیدم یکی میخواد به خاطر کنکور خودکشی کنه همین رو می گفتم ولی الان خودم میخوام خودکشی کنم، این قدر که دارم اذیت میشم.

↓ موضوعات مرتبط ↓ :
تعامل با خانواده (۵۱۹ مطلب مشابه) جهت اطلاع پدران و مادران (۱۵۸ مطلب مشابه) پشت کنکوری ها (۱۳۳ مطلب مشابه) کنکور (۶۳ مطلب مشابه) درد دل های دختران (۱۱۸ مطلب مشابه)

هدیه عروسی به پدر و مادر

سلام دوستان

من و همسرم به امید خدا تا دو سه هفته آینده عروسی مون هست، به خاطر زحمت های زیادی که مادر پدرمون برامون تا به الآن کشیدن تصمیم داشتیم که بعد عروسی یه شام دعوت کنیم مادر و پدرمون رو، و یه هدیه به هر کدوم بدیم، یعنی یه هدیه به پدر و مادر همسرم بدیم یه هدیه هم به پدر و مادر من.

ولی این هدیه چند ویژگی باید داشته باشه؛

1) هدیه طوری باشه که نه زنونه باشه نه مردونه که هم برای پدر یادگاری بمونه و هم مادر و یه هدیه مشترک برای جفت شون باشه

2) قیمتش خیلی مناسب باشه تا جای امکان دیگه نهایتا صد و خورده ای.

3) هدیه، یه هدیه ماندگار باشه مثه تابلو، مجسمه و ...

حالا باز ویژگی اومد تو ذهنم میگم بهتون.

فقط برای اینکه خواستید آدرس جایی رو بدید راحت باشید من کرج زندگی میکنم، تو همین اطراف هم آدرس بدید نه راه دور.

پیشاپیش ممنون

↓ موضوعات مرتبط ↓ :
تعامل با خانواده (۵۱۹ مطلب مشابه) راهنمای خرید هدیه (۴ مطلب مشابه)

خانواده شوهرم از خونه م دزدی میکنن

خانواده شوهرم دزدن !!!؛

لطفا نیاید بگید چرا تهمت میزنی یا خانواده همسر مثل خانواده خودت هستند یا از این قبیل حرف ها، این تجربه ی پنج سال زندگیمه!، مادر شوهر و سه تا خواهر شوهر دارم که دوتاشون بچه هم دارن. 

این ها پاشون به خونه ی من میرسه یه چیزی کم میشه از خونه ام!، از پول و مدارک و طلا بگیرین تا موگیر و سنجاق سر و رژ لب!، از لحاظ مالی مشکلی اصلا ندارن اما هم عادت به دست کجی دارن، هم دوست دارن منو اذیت کنن.

خواهش میکنم نگین اشتباه میکنم، بهم ثابت شده، حتی به همسرم هم ثابت کردم، اما زیر بار نمیره، اگه منم بودم جلو همسرم زیر بار نمیرفتم! معلومه که خجالت میکشه، یه کاسه پلاستیکی بتونن برمیدارن تا من دنبالش بگردم حالا دیگه وای بحال بقیه ش، به خدا یه لاک نمیتونم رو میز آرایشم بذارم، مادر شوهر و پدر شوهرم هم هرازگاهی شده شب ها بیان بخوابن!، روزها گاهی چند تایی میان مهمونی بعد هر کدوم میرن یه اتاق دنباله کدوم شون بدوم نتونن کش برن؟، خیلی سخته زندگیم. 

حتی قفل های خونه م هم هر از چند گاهی عوض میکنم چون یه بار لو رفت کلید خونه مون رو دارن!، نمیتونم بگم نیاین خونه، یا تک تک بیاین، یا در همه ی اتاق ها رو قفل کنم، نمیتونم در کابینت ها رو قفل کنم!، آدم غصه اش میشه یه چیزی رو خریده دوباره عینا بره همون رو بخره، درسته شوهرم پولش رو میده ولی یه چیزی که داریش رو چرا باید دوباره بخری!، دنبال وسایل گشتن خیلی سخته!، مهمانی بیان آرامش نداشته باشی سخته! 

↓ موضوعات مرتبط ↓ :
تعامل با خانواده (۵۱۹ مطلب مشابه) مسائل زنان (۱۸۵ مطلب مشابه) ارتباط با خانواده شوهر (۶۴ مطلب مشابه)

در جمع اقوام شوهرم احساس غریبی می کنم

سلام

دختری 20 ساله هستم، مدت دو ماه هست که عقد کردم، تنها یک جاری دارم که دختر خوب و خوش صحبتی هست. مشکل من اینه که خانواده ی همسرم خیلی رفت و آمدی هستند و اکثرا فعال و پرحرف و رک هستند. 

من توی خانواده ای بزرگ شدم که رفت و آمدی نبودیم و مادرم بسیار کم حرف هستند البته خودم با اینکه آرومم ولی تمایل بیشتری به حضور در جمع دارم. حس میکنم انگار کل اقوام همسرم با هم یک گروه هستند و من جدا.

چگونه میتوانم اعتماد به نفسم را تقویت کنم و با آنها صمیمی شوم؟ وقتی در جمع با آنها هستم احساس غریبی میکنم. این را هم بگویم که با اکثر خانم های فامیل و حتی جاری ام بیش از 10 سال اختلاف سنی دارم شاید همین باعث شده که حرف مشترک زیادی نداشته باشیم. 

نمیدانم وقتی با آن ها هستم راجع به چه مواردی حرف بزنم؟

↓ موضوعات مرتبط ↓ :
تعامل با خانواده (۵۱۹ مطلب مشابه) ارتباط با خانواده شوهر (۶۴ مطلب مشابه) روابط اجتماعی دختران (۲۶۴ مطلب مشابه) تقویت روابط اجتماعی (۸۶ مطلب مشابه)

برای خودم ارزش و شخصیتی قائل نیستم

سلام

پسری هستم بیست و دو ساله، راسش خجالت میکشم این متن ها رو بنویسم، مشکلی که من دارم اینه که برای خودم ارزش و شخصیتی قایل نیستم، شدیدا نظر دیگران برایم اهمیت دارند تا نظر خودم و همین ها فکر کنم بخاطر کمبود محبت و توجه در خانواده هست که باعث شده دنبال محبت و توجه بقیه برم به طوری که با انجام کارهایی بسیار بسیار ضایع لو بروم و پیش بقیه (فک و فامیل و آشنا) شان و ارزشی نداشته باشم و به کمک های من به آنها در هر کار یا مجلسی را بعنوان وظیفه ببینند.

همه ی این ها بخاطر خانوادهم هست، متاسفانه فرزند خانواده ای پر از مشکل و دغدغه هستم که هیچ محبت و توجهی نشده و از همه مهم تر نبود پدر که شاید اگر پدرم بیشتر پیشم می بود شاید تا الان یه شخصیت خوب و با قدرتی درونم شکل میگرفت تا اینکه خودم با نداشتن تجربه در نحوه رفتار با آشنا و فک فامیل باعث بشم یه شخصیت بی ارزش و بی شاَن و گاها اوسکل داشته باشم و این باعث افسردگیم بشه.

اینم بگم به دلایلی بنده چند سالی به تنهایی رفت و آمد دارم با فامیل (فامیل های نه چندان نزدیک)، یعنی بدون وجود پدر در کنار خودم، تنهایی در مجالس شرکت میکردم و هیچی هم از نحوه رفتار و بشین برخاست ها در این مجالس نمیدونستم و هیچ مردی هم نبود بهم یاد بده و این باعث شده مثل لوده ها یا ... رفتار کنم.

↓ موضوعات مرتبط ↓ :
تربیت رفتاری پسران (۱۲۳ مطلب مشابه) تعامل با خانواده (۵۱۹ مطلب مشابه) روش های اجتماعی تر آقایان (۱۰۵ مطلب مشابه) جهت اطلاع پدران و مادران (۱۵۸ مطلب مشابه)

خواهرم دوست داره با تیپ پسرونه از خونه بره بیرون

سلام

مهربان بانو هستم. من یه خواهر دارم که از خودم پنج سال کوچیکتره، تو جشن ها و عروسی هامون تیپ پسرونه می زنه(مجلس های ما مختلط نیست یعنی خواهر من با تیپ دخترونه وارد عروسی می شه بعد تیپ پسرونه می زنه می شینه کنار خانم های مجلس عروسی با موهای پسرونه طوری که بارها فکر کردن خواهرم پسره)، موهاش رو پسرونه کوتاه می کنه از لحاظ اعتقادی هم برعکس منه (معتقد نیست). 

جدیدا به مادرم میگه من با تیپ پسرونه برم بیرون، ولی مادرم مخالفه میگه عرف جامعه رو زیر پا نذاره حتی اگه معتقد نباشه، (وقتی من با مادرم صحبت کردم مادرم این جوری جواب داد، من به مادرم گفتم که خواهرم مثل ما معتقد نیست)، حالا ازتون می خوام راهنمایی کنید که چی کار کنیم؟

و جا داره بگم که خودمون هم مقصریم که گذاشتیم تا حالا خواهرم تو مجالس عروسی تیپ پسرونه بزنه یا موهاش رو پسرونه کوتاه کنه، شاید اگه بهش اجازه نداده بودیم تا این حد پیش نمی رفت.

مرتبط:

مشکل اصلی من اینه که یه دختر اجتماعی نیستم

تعریف شما از دختر سرسنگین، اجتماعی و خوش اخلاق چیه ؟

حدود رفتار اجتماعی یک دختر در دانشگاه و محیط کاری

مشکل من اینه که یه دختر غیر اجتماعیم

↓ موضوعات مرتبط ↓ :
تربیت رفتاری دختران (۱۱۰ مطلب مشابه) تعامل با خانواده (۵۱۹ مطلب مشابه) روابط اجتماعی دختران (۲۶۴ مطلب مشابه)

دوست ندارم در روابط خانوادگی تابع یک نفر باشم

سلام به همه

مشکل من با شوهر خالمه، قضیه بر میگرده به چند سال پیش که تازه اومده بودن تو زندگی مادربزرگم،  اون موقع ها خیلی با هم خوب بودیم، خیلی هوام رو داشت و منم خیلی دوستش داشتم، یهو نمی دونم چی شد که رابطه ما کلا بهم خورد، نه اینکه دعوا کنیم با جر و بحث کنیم، یهو کلا انگار از من زده شد.

سلام و علیک داریم، گاهی اوقات میگیم و می خندیم ولی از ته دل نیست، یه جوری انگار می خواد حال منو هر لحظه که با هم هستیم بگیره، یه حالت خود رای داره، مثلا اگه جایی بخوایم بریم بیرون، ایشون و خانمش حتما باید بگن کجا بریم، کی بریم، چی ببریم. 

خیلی رو اعصابه منه این کارها، خب شاید ما اون جا رو دوست نداشته باشیم، مشکل دیگه که اینه که کلا خانواده ما و اهل فامیل خیلی حرفش رو قبول دارن، کافیه یه حرفی بزنه یا خاطره ای تعریف کنه، همه میخندن و تحویلش میگیرن، بازم میگم آدم بدی نیست خیلی هم خوبه ولی خب این عادت هاش خیلی رو مخه، من دوست ندارم تابع یه آدم باشیم و هر چی اون گفت رو انجام بدیم.

این چند هفته یه مقداری تحویلش میگیرم باهام خوبه ولی دوست ندارم فکر کنه چه خبره حالا، حتی تو کوچک ترین کارها باید دخالت کنه، خنده م میگیره بگم اما تو هندونه قاچ کردن هم اون باید نظر بده و اگه حتی من بخوام این کار رو انجام بدم، همه فامیل میگم بدین فلانی وارد تره یا مثلا من حرفی میزنم که ایشون قبول نداره و مدام جلو خودم میگه نه اصلا این طور نیست و داری اشتباه میکنی.

↓ موضوعات مرتبط ↓ :
تعامل با خانواده (۵۱۹ مطلب مشابه)

عصر ارتباطات یا عصر انزوا؟

دنیای عجیبی‌است؛

– هیچ پروانه‌ای آن سرِ دنیا پر نمیزند؛ مگر اینکه اثرش را این سرِ دنیا ببینیم.

– اتفاقی در عالم نمی‌افتد؛ مگر اینکه ساعتی بعد همه‌ی عالم خبردار شوند.

– اگر مادربزرگ‌ها و پدربزرگ‌ها کسی را بجز اهالی دهکده‌شان نمی‌شناختند، اما از صدقه‌سریِ اینترنت، دنیای به این بزرگی بدل شده به دهکده‌ی جهانی.

– سلبریتی زایمان نمی‌کند، مگر آنکه همگی از محل و تاریخ زایمانش مطلع شویم؛ حتی اگر در کانادا باشد!

عصر ارتباطات است، همه با هم در ارتباطیم!

_ به یک مهمانی دعوت شدم؛ همه صُم بکم نشسته، سرها در گریبان فرو برده و گوشی به‌دست، در حال سرچ‌اند. شام آوردند؛ خوردیم. سفره‌ها که جمع شد؛ دوباره گوشی‌ها از غلاف بیرون آمد، سرها در گریبان فرو رفت، و مشغول سرچ شدیم.

_ این یک میهمانی ‌رسمی بود. اما وجه غالب در میهمانی‌های غیر رسمی و خانوادگی نیز کم‌ و‌ بیش همین است:

گوشی‌ها در دست، سرها در گریبان، عده‌ای مشغول سرچ، عده‌ای سرگرم لایک، عده‌ای هم درگیر اتک‌!

مثلا در عصر ارتباطات هستیم.

«سیاوش»

سایر مطالب نویسنده:

آمار؛ ارجاعاتِ بی‌محل و لباس زیر

در فواید نوشتن

دعا برای سلامتی

معرفی کتاب‌های خوبی که خوانده‌ام (۱)

پایان تئولوژی

غیرت مردانه و حقوق زنانه

باورهای تاریخی ، باورهای دینی

پَرِش در تاریکی

↓ موضوعات مرتبط ↓ :
تعامل با خانواده (۵۱۹ مطلب مشابه) مسائل اجتماعی روز جامعه (۶۳۴ مطلب مشابه) فرهنگ سازی (۱۲۳ مطلب مشابه)

فلسفه پوشیدن چادر چیه؟

سلام خدمت دوستان عزیز

سوالم اینه که اصلا فلسفه پوشیدن چادر چیه؟ واقعا برام شده یه معما. خب اگه برای حجاب هست خب میشه یه مانتو مناسب که برجستگی ها رو نشون نده پوشید و یه روسری که بلند باشه قشنگ پوشیده میشه، الان خودم چادری هستم اما بابام منو مجبور میکنه که بپوشم و اصلا خوشحال نیستم. 

به اجبار سر میکنم، اگه نکنم واقعا عصبانی میشه و دعوام میکنه. من قبلا که مانتویی بودم لباس هام همیشه مناسب بود، پوشیده و باحجاب، هیچ جای بدنم اصلا معلوم نمیشد. خونه ما کنار مغازه است متاسفانه. و لات و لوت ها جمع میشن، به خاطر همین حساس شده بابام. خب به من چه، اون لات ها سعی کنن کنترل چشم داشته باشن و خیره نشن. 

حالا چطوری پدرم رو متقاعد کنم مثل قبلا بتونم مانتویی بشم، واقعا آخه تو این گرما پوشیدن چادر واقعا برام سخته، به خدا نمیتونم تحمل کنم. تازه الان با این که چادر هم پوشیدم بازم اون لات ها بد نگاه میکنن که بابام متوجه شده. 

بابام میگه چون تو خوشگلی باید مراقبت باشم برای همین حساسم روی تو، ولی من قلبا دوست دارم مانتویی باشم، نباید منو مجبور کنه، چون اصلا از چادر خوشم نمیاد. 

مرتبط:

سلامتی دخترایی که سرشون بره چادرشون نمیره...

چکار کنم تمایل به پوشیدن چادر در من دائمی بشه ؟

خیلی بده که حجابم رو از چادر به مانتو تغییر بدم ؟

احساس میکنم به چادرم علاقه ی قبلی رو ندارم

می ترسم بی حجابی ها باعث بشه از چادرم بدم بیاد

↓ موضوعات مرتبط ↓ :
تعامل با خانواده (۵۱۹ مطلب مشابه) حجاب (۱۱۱ مطلب مشابه) مسائل خانم های چادری (۱۱۸ مطلب مشابه)