سلام
من یک دختر 20 ساله هستم، من هیچ دوستى ندارم که باهاش حرف بزنم و همیشه توى خونه هستم . مجبورم که جاى نرم نپرسید چرا, سال پیش دانشگاه میرفتم که ترک کردم, زیاد بیرون نمیرم دوستى هم ندارم باهاش حرف بزنم.
خیلى خیلى احساس تنهایى میکنم. گاهى دلم یک دوست خوب میخواد که باهاش حرف بزنم خیلى احساس تنهایى میکنم. گاهى گریه میکنم خیلى دلم میگیره دارم افسرده میشم.
نمیدونم چىکار کنم ؟
با سلام
من دختری هستم 25 ساله و لیسانس مدیریت ، متاسفانه از کودکی دچار وسواس فکری بودم و این مساله همواره مرا آزار میداد . افکار مزاحمی که بی اختیار وارد ذهنم میشه ، افکاری شرم آور و احمقانه که اصلا روم نمیشه به کسی بگم و افکار وحشتناک .
مدام فکر میکنم که میخوام به کسی یا خودم یا عزیزترین افراد زندگیم آسیب بزنم و میترسم از این کار . من میدانم که نباید به کسی یا خودم آسیبی بزنم ولی خطور این افکار به ذهنم منو داغون کرده .
من پیش روانشناسم رفتم به خاطر این افکار مزاحم ولی هیچ فایده ای نداشت و تمایلی به مصرف قرص و دارو هم ندارم . چرا من مثل افراد عادی نیستم ؟ چرا این فکرها میاد تو سرم . اگر برای رهایی از این افکار سمج راهکاری دارین البته به غیر از مراجعه به روانشناس و روانپزشک، خواهش میکنم کمکم کنید؟
سلام
من دختری 23 ساله هستم. نمیدونم از کجای زندگیم بگم و از کجاش شروع کنم. ما دو تا بچه ایم. از وقتی یادم میاد همش دعوا داشتیم یعنی در واقع بابام باهامون دعوا میکرد ، مامانم که خیلی گله اصلا آزارش به کسی نمیرسه ولی آزار همه بهش رسیده.
شوهر مامانم که در واقع بابای من بشه فقط به اسمی هر بدی فکرشو بکنین در حق ما کرده. تا یادم میاد همیشه دعوا میکرد نمیخوام برم کار کنم و من با این حقوقا دوست ندارم کار کنم و تا میشد میگفت میخوام خونه ای که مامانم و پد ربزرگ مادریم با هزار سختی و وام تونستن بسازن رو بفروشه که مامانم نذاشت .
اما 4 سال پیش فهمیدیم کارشو ول کرده ، کاری که تا چند سال دیگه بازنشست میشد. تموم بدی هایی که بهمون کرده بود از یه طرف بدی هایی که تو این 4 سالم بهمون کرده از یه طرف دیگه. از بدی هاش بگم که جلوی هر کس و ناکسی روی ما دست بلند میکنه فحش هرزه میده. تحقیر میکنه. توهین میکنه . همه اینا به کنار ، تهمت هایی که بی گناه به خودم و مامانم میزنه تا عمق وجودمون رو میسوزونه. بارها به منی که دخترشم گفته از این خونه گمشو بیرون که بری یه بلایی به سرت بیارن و حرفای زشتی که اصلا نمیتونم به زبون بیارم .
سلام دوستان
خواهشا کمکم کنید ، اول شرایطم رو بگم بعدش مشکل رو بگم .
من دختری ۱۸ سالم که ویژگی های شخصیتیم برونگرا ،احساساتی ،محافظه کار و بلند پرواز ! حقیقتش تابستون قبل کنکورم استرس داشتم و و کلا کنکور رو نخوندم .
امسال ولی میخونم حسابی . حقیقتش حدود ۱ هفته بعد کنکورم یکی از دخترای آشنا که حدود ۲۵ سالش بود از بالکن پرت شدن زمین و به طور ناگهانی فوت شدن . شبش هم مراسم خواستگاریش بوده ... من تابستون امسال کلا چون استرس کنکور داشتم و ناراحت بودم و غمگین و تپش قلب هم داشتم و وقتی این خبر فوت رو شنیدم خیلی متاثر شدم و از اواسط تیر ماه فکرایی میاد سراغم و اعصابم بهم میریزه...
سلام و عرض ادب و ارادت
چند وقت پیش من دوره درمانی طب سوزنی رو میگذروندم، تو یکی از جلسات وقتی تو کابین بودم متوجه شدم یک آقایی همراه با مادر پیرشون برای درمان اومدن و روی یک تخت دیگه دراز کشیدن، دکتر از ایشون پرسید لباس مناسب برای تعویض آوردید یا شلوارتون بالا میره ؟
آقا گفتن من زیر شلوارم ، شلوارک پوشیدم . من که داشتم گفت و گو رو میشنیدم خنده م گرفت گفتم آخه کی تو گرمای تابستون زیر شواری میپوشه ! بعد تو دلم گفتم مرد حسابی مگه میخوان چیکارت کنن که مادر پیرت رو هم برداشتی آوردی ! خجالت نمیکشی واقعا ! بچه که نیستی.
حین درمان برای سوزن زدن به برخی نقاط مثل مچ پاها که ممکنه ی درد خفیف احساس بشه دکتر به بیمار میگه ی تک سرفه بکن، خب من از همون جلسه اول روال کار رو متوجه شده بودم، دکتر به آقا گفت من هر وقت گفتم ی سرفه کن، خلاصه بگم این آقا از اولین سوزن سرفه کشدار کرد تا اخرین سوزن، منم خنده م گرفته بود که بابا جون دکتر گفت هر وقت من بهت گفتم سرفه کن چرا نمیگیری تو آخه.
سَلام .. لطفا کمکم کنید ..
دیگه تحمل تیکه ها و شوخی و حتی شنیدن حرف های درست دوستای متاهلم رو ندارم .. 20 سالمه و نمیدونم بگم خوشبختانه یا متاسفانه از همه به جز من تو جمع دوستانمون ازدواج کردن .. و الان تنها همدمم خداست ..
خسته شدم انقدر دوستام حتی به شوخی سرکوف میزنن که چرا ازدواج نمی کنم .. خنده دار نیست ؟ تو 20 سالگی سرکوف ازدواج !!
چیکار کنم ؟ بخدا اولش خوب بود با این که مادرم مخالف بود و میگفت دیگه باهاشون مثل قبل صمیمی نشو بلاخره تو مجردی .. منم گفتم نه مشکلی پیش نمیاد .. نمیدونستم ظرفیتش رو ندارن . حالا بماند یکیشون میومد از روابط ج.. با همسرش برام به طور کامل کنفرانس میداد !!!
من تازه دانشگاه قبول شدم خدا رو شُکر روزانه مهندسی نرم افزار . رشتم رو دوس دارم .. البته دانشگاهم تاپ نیست ولی دولتیه بازم شُکر .. خیلی رو مخم میرن که تو خیلی به فکر درسی و اینا . .. انگار نه انگار باید ازدواج کنی .. ببین فلان نیاز و فلان نیاز و ..
سلام دوستان
باور کنیم در بسیاری از موارد زندگی عرصه انجام کارهایی است که دوست نداریم و اجبار به ترک کارها و علایقی که به آنها اهمیت می دادیم.
به نظرم رسید با توجه به فضای وبلاگ و اینکه بعضی اوقات دوستان یه کم بحث شون با هم به درازا میکشه یه مطلبی رو بگم شاید به بهتر شدن محتوا کمک کرد .
اول از همه اینکه دوستان فضای اینجا را نوعی تمرین برای زندگیشون بدونن به طور مثال تحت هر شرایطی از کلمات غیرمتعارف و دور از شان و تیکه انداختن بپرهیزند .
با عرض سلام و خسته نباشید
میخوام درباره ی مشکل خودم بگم... یه بیماری که شاید در برخی افراد دیده بشه و کسی بهش توجه نکنه و اصلا نفهمه اون شخص بیماره! مخصوصا توی ایران !
بی دی دی ... به فارسی اختلال خود زشت پنداری... من حدود شش ماهه از این بیماری رنج میبرم ( شاید بگین چه چیز مضخرفی ولی یک نفر با این بیماری هفت خودکشی ناموفق داشته و آخر هم متاسفانه موفق به کشتن خودش شده!!! ) لطفا لطفا لطفا هیچ وقت ظاهر کسی رو توصیف نکنید برای خودش... حتی زیباترین ها رو ، چون امکان داره به این بیماری مبتلا باشن .
فقط با یک جمله که شاید هم به شوخی زده شده باشه: « تو زشتی » گفتم زیبا... اگر از شکل بدن خودتون متنفرین هم به این بیماری دچارین ( البته بعضیا که لاغری شدید یا چاقی مفرط دارن از این بحث جدان ) این بیماری کوچک ترین نقص رو توی قیافه یا اندامتون رو توی ذهنتون بزرگ میکنه...
زیادی حرف زدم... بریم سراغ خودم... این بیماری از کجا شروع شد؟
سلام
دختری هستم 25 سال سنمه تحصیلاتم در مقطع بالایی ممتازانه تمام کردم
، برخلاف اینکه شغل گیر نمیاد اما خیلی تلاش کردم و به واسطه شخصی شغلی
خیلی خوب با درآمد خوب پیدا کردم تحقیقاتم کردم و معتبر بود ، اما مشکلی که
هست اینه توی شهرخودمون نیست و خیلی فاصله داره با شهرمون و ما شهرستان
کوچیکی هستیم و اصلا اینجا کار گیر نمیاد .
بنابراین خانواده ام هم حرفشون اینه شوهر کن بعد هر جا خواستی برو و هر کاری خواستی کن ، نه تنها برای کار بلکه برای کوچیک ترین چیزها میگن اول شوهر کن بعد فلان کار ! و من واقعا هیچ میلی به ازدواج ندارم و اصلا زیر بارش نمیرم ناگفته نماند که هر چند شوهر کنم به احتمال صد درصد شوهرم هم نمیذاره کار کنم حتی اگه قبل از ازدواج بگه مشکلی ندارم چرا که بارها دیدم و حرف حرف مرده . جالبه بودنید اینجا پسرهای اینجا نه تنها فرهنگ و شعور دین و ایمونی ندارند بلکه از نظر تحصیلات هم پایین تر مند و شغل ازاد دارند که نیاز به مدرکی نداره. نمیخوام خودم بالا بگیرم ولی کسی با شرایط من زندگی با این اشخاص غیرممکنه ! شاید من محدود دختری باشم که تونستم خودم بکشم بالا . ضمن اینکه حتی فکر رابطه جنسی هم نمیتونم کنم پس چرا زندگی خودم و یکی دیگه رو سیاه کنم .
سلام
امیدوارم حالتون خوب باشه... من یه دختر 26 ساله ام؛ میخواستم حرف بزنم و اگه میشه برام پیشنهاد بدید حداقل بتونم خودمو خالی کنم. من لیسانس کامپیوتر دارم و برنامه نویسی هم بلدم.
مشکل اولم اینه که هنوز ادواج نکردم؛ اصلا نمیدونم مشکل چیه. همیشه به خدا میگم فقط خودت یه نفر خوب رو نصیبم کن من که توقع آن چنانی ندارم .فقط مدهبی میخوام، نمیگم خواستگار ندارم؛ دارم ولی اصلا نمیتونم باهاشون کنار بیام یا ازم خیلی بزرگترن یا اینکه اصلا مذهبی نیستن، یکی دو نفر هم بود که با اشتباه خودم پروندم و بچگی کردم ولی به این اعتقاد دارم اگه واقعا خدا میخواست دهنمم میبست.
اما الان من واقعا نیاز دارم به ازدواج ، یعنی دارم میترکم کسی نیست که بتونم باهاش حرف بزنم چون من آدمی نیستم که رازها و خواسته های دلم رو به کسی بگم.... اصلا بحث ازدواج هیچی میگم تحمل میکنم تا خدا نصیبم کنه ولی خب حداقل کاش خدا یه کار خوب نصیبم کنه به خدا من تخصص دارم . میتونم تو زمینه وب کار کنم ولی همش بد شناسی میارم یکی دو تا شرکت تو شهرمون رفتم ولی پولمو خوردن چون من یه عیبی دارم که اصلا نمیتونم از حقم دفاع کنم و نمیتونم اسم پول رو بیارم البته واقعا اون شرکت ها هم آدمای خوبی نبودن و کلا کسی پیششون نمیموند....
خلاصه من خیلی سردرگمم همه درها روم بسته شده. یه سالی توی شهر خودمون رفتم حوزه درس خوندم که یعنی شاید خودمو سرگرم کنم و یه چیزی یاد بگیرم خیلی خوب بود معدلم بالا و ... ولی از شانس من حوزه شهرمون جمع شد. بعد از این همه شکست رفتم پیش برادرم سرکار ؛ اونم شرکت داره منم چون تو زمینه طراحی سایت تخصص داشتم گفت بیا همین جا برام سایتامو طراحی کن ( یه شهر دیگه بود ) اوایل خیلی خوشحال بودم با خودم گفتم یه پولی میگیرم خرج پدر و مادرم میکنم و میتونم یکم کمکشون کنم آخه پدرم کشاورزه مادرمم چندین ساله مغازه داره .
سلام ..
یه دختر 20 ساله ام .. که از 7 سالگی بدون اینکه بفهمم خودارضایی میکردم .. اولش یه دوست همسن و سالم یادم داد . حتی اسمشم نمیدونستم و اصلا چه حکمی داره ؟ تا پنجم ابتدایی فهمیدَم ... بعد از اون صد بار توبه کردم و شکستم .. الانم که دیگه اوایل جوونیم .. افسرده و ناراحت و عصبی و گوشه گیرم .. حوصله خیلی چیزا رو ندارم ..
بهمم نمیخوره اهل این کارا باشم چون هم مهربونم با بقیه و هم دل رحم . کمکم به همه هم می کنم .. ولی این عمل کثیفم دارم .. هیچ امیدی به بخشش خدا ندارم .. احساس می کنم هر موقع صداش میزنم روشو بر میگردونه ، لجن تر از خودم کسی رو سراغ ندارم .. بیچاره کسی که من مادرش بشم .. من همسرش بشم .. من فرزندشم .. خانواده ی خیلی خوب و با خدایی دارم اما من این وسط من خاک بر سر ...
13 سال گناه رو باید چه طوری جبران کنم ؟
سلام ...
یه کلام : خیلی خیلی زود ، افتضاح و وحشتناک از کوره در میرم .. . البته نه همیشه ولی گاهیم عصبی میشم این طوریم .. مخصوصا اگه کسی بخاطر ظاهر و هیکلم مسخرم کنه .. . و اگه به خانوادم توهینی کنه .. اصلا وحشتناک میشم .. و چیزی که نمیتونم تحمل کنم : هر آدم بلانسبت در پیتی میاد منو نصیحت می کنه که عزیزم خودتو اصلاح کن .. ببینم من این طوری نیستم و .. شروع می کنه به تعاریف از خود ، یا برای یه نفر یه کاری انجام بدم .. و بعدش رفتارش تغییر کنه !!! یا یه نفر یه کاری برام انجام بده و توی حرفاش بوی منت به دماغم برسه .. دیگه هیچی .. حالم از طرف بهم میخوره بماند تا چند روز درگیر این مسئله میشم . از طرفیم فکر کنم برای یه دختر خیلی بد باشه ..
خب چیکار کنم وقتی من کسی رو مسخره نمی کنم همین توقعم از بقیه دارم .. من باید چیکار کنم .. ذکری یا دعایی هست که بگم اعصابم آروم شه ؟
مرتبط:
چطوری خودم رو خالی کنم وقتی ناراحتم؟
این بده که من دختر زود رنجی ام و زود عصبانی میشم؟
از گریه کردنم و شکستن غرورم ناراحتم
با عصبانی شدنم ، نقطه ضعف میدم دست دیگران
موقع عصبانیت کاری می کنم که بعد پشیمون میشم
سلام وقتتون بخیر
من یه دختر 27 ساله و
دانشجوی ارشد هستم . مشکل من اینه که میخوام اون چیزی که دیگران میبینن و میگن رو ببینم و درک درستی از محیط اطرافم داشته باشم چون حقیقتا گاهی از
دیدن بعضی رفتارها گیج میشم .
برای توضیح شرایطم اجازه بدید اول توضیحی در مورد خودم بدم . توضیح من صرفا برای کمک کردن به درک از محیطه من یه دختر بیبی فیس ریز نقشم ، محجبه و چادری . اون چیزی که در مورد من میگن اینه که چهره زیبا و جذابی دارم و حتی به گفته یکی از اقایونی که در اطراف من هستم جدابیت زیاد من در چشماممه اما اولین مشکل از همین جا شروع میشه که من هر چی سعی میکنم این زیبایی رو ببینم و بپذیرم موفق نمیشم .
چون همیشه اعتماد به نفس پایینی به خاطر هیکل و چهره داشتم و از آیینه فراریم و برای پیدا کردن اعتماد به نفس سعی میکنم این زیبایی و جاذبیتی رو که بقیه میگن یکم ببینم اما موفق نمیشم . البته تنها عامل نداشتن اعتماد به نفسم اینه ولی چون ادم منطقی هستم این باعث کم شدن حضورم در جامعه نشده ...
با سلام و عرض ادب خدمت همه عزیزان
از اونجا که مسئله ی حسادت، یه احساس منفی و ناخوشایند هست که اگه آدم حواسش نباشه می تونه خیلی خطرناک بشه و باعث تباه شدن زندگی خود آدم و دیگران بشه، بنابراین در خودشناسی این موضوع هم چیزیه که می بایستی بهش توجه بشه و با آگاهی و اقدامات لازم، اون رو رفع کرد.
اما یه مشکل بزرگی که در این راه هست، اینه که افراد معمولاً نمی تونن در این باره راحت صحبت کنن چون به شدت مورد تنفر و قضاوت های نادرست قرار می گیرن، در حالی که هر انسان حداقل یک بار و یا در دوره ای، حسادت رو تجربه کرده و بنابراین، اینکه چیزی که همه دارن و حس کردن بخواد تبدیل بشه به تابو که کسی حتی جرآت نکنه این حسّش رو بیان کنه و راجع بهش کمک بخواد... خیلی کار رو سخت تر می کنه برای حل این مشکل.
سلام
من روابط عمومیم خیلی پایینه ، میرم تو یه مجلسی نمیتونم با کسی دوست بشم یا اصلا با کسانی که میشناسمم خوب حرف بزنم ، خودم رو گم میکنم . یکی حالم رو میپرسه میگم مرسی شما چطورید ؟ همین !
دوست دارم طولانی حرف بزنم سر زبون دار باشم ، شیطوون باشم اما ...، البته تو جمع این جوری میشم پیش خونوادم و دوستان صمیمیم خوبم... جمله بندی کوتاه دارم. اطلاعات از هیچ موردی ندارم که با کسی وارد صحبت شم ...
اطلاعات عمومیم پایینه اونقدر دوست دارم در مورد موضوعات مختلف حرف بزنیم و نظر بدم ، اما هیچی نمیدونم . 20 سالمه چیکار کنم؟
دوست دارم اطلاعات عمومیم رو قوی کنم از کجا شروع کنم؟ دوست دارم حرف هام طولانی بشه کل کل کنم حتی ...
مرتبط:
دوست دارم مثل بیشتر دخترا، زبون باز و شوخ باشم
در محافل رسمی زبونم برای حرف زدن باز نمیشه
میشه سلام و احوال پرسی کردن رو یادم بدید ؟!
آداب گفتاری و رفتاری عیادت از بیمار
آداب گفتاری و رفتاری تسلیت گفتن و همدردی با داغ دیده
آداب تبریک گفتن بابت تولد نوزاد