سلام

پسرم و بیست سالمه ، من یه مشکل دارم و یه حس درونی هست که خیلی اذیتم میکنه ، این طور براتون بگم که ؛

من کلا اگر با رفیقی که باهاش صمیمی هم باشم خیلی راحتم میگم میخندم و راحتم ،ولی اگر تو جمعی مثل جمع رسمی و فامیل باشم کلا ساکت میمونم، یعنی حتی چند ساعت بدون اینکه حرفی بزنم یا اینکه اگر تو جمعی رفتم که باهاشون صمیمی نبودم کلا خودم حالم اون روز گرفته ست.

منظورم جاهایی هست که دوست ندارم برم و مجبوری میرم، یا اصلا تو خیابون که هستم باز این حس میاد و کلا معذرت میخوام خوشگلترین دختر هم از پیشم رد بشه یا هر چی باز به خاطر اون حس که گفتم به هیچ عنوان نمیتونم نگاش کنم و نمیدونم غروره یا کلا چیه ، ولی اگر کسی میدونه بگه چرا این طورم و واسه رفع این مشکل باید چیکار کنم ؟

ممنون


مرتبط:

برای بالا بردن اطلاعات عمومی از کجا باید شروع کرد ؟

دوست دارم مثل بیشتر دخترا، زبون باز و شوخ باشم

میشه سلام و احوال پرسی کردن رو یادم بدید ؟!

آداب گفتاری و رفتاری عیادت از بیمار

آداب تبریک گفتن ازدواج

آداب گفتاری و رفتاری تسلیت گفتن و همدردی با داغ دیده

آداب تبریک گفتن بابت تولد نوزاد

متن احوال پرسی دوستانه


کاربران محترم خانواده برتر در مورد پست (در محافل رسمی زبونم برای حرف زدن باز نمیشه) ، (۱۰) نظر داده اند، برای مطالعه نظرات کمی پایین تر بروید یا اینجا (کلیک-لمس) کنید.
↓ موضوعات مرتبط ↓ :
مسائل پسران جوان (۱۴۲۵ مطلب مشابه)
↓ موضوعات پربیننده و منتخب ↓ :
ابراز علاقه دختر به پسر نیاز جنسی دختران نیاز عاطفی دختران دختران مجرد 30+ سال پسران مجرد 30+ سال آموزش های شوهرداری آموزش های زن داری دوستی به قصد ازدواج مشورت در ازدواج خانم ها ازدواج موفق دکتر فرهنگ دوران عقد مسائل زناشویی پرده بکارت درد دل های پسران تناسب اندام آموزش ترک خودارضایی آموزش کنترل فشار جنسی مسائل خانم های چادری فشار جنسی قبل از ازدواج عشق