شاید بابت سادگیم کسی منو نمیخواد

سلام و وقت بخیر  خدمت همه دوستان

دختری 24 ساله ام الان مشکل افسردگی دارم . مشکلات زندگی من خیلی پیچیده است و عجیب و غریب ، همیشه با خودم مشکل داشتم و با خودم درگیرم خودم رو باور ندارم .

معمولا هیچ وقت اطرافیانم بازخورد خوبی بهم نمیدن با اینکه سعی در خوش رویی و خوش اخلاقی دارم من در شهر اصفهان زندگی می کنم .

خیلی اعتماد به نفسم کمه خیلی از نظر ظاهرم خوبه چهرم اما هیچ وقت کسی منو آدم حساب نکرد این باعث شده نتونم اعتماد به نفس داشته باشم . این روزا مثلا جایی میرم میگم چرا اینکارو کردم چرا اینجوری کردم هی اینا میاد تو ذهنم یا مثلا من مد نظر اون افراد  از نظر اخلاقی یا ظاهری چطور بودم اینا تو ذهنم رژه میره تهش هم دید مثبتی به خودم ندارم چون بازخوردا منفی بوده .

هیچ موقع نشد کسی تو زندگیم دوسم داشته باشه نمی دونم زندگی این روزای مردم همه اینطوریه یا زندگی من . یه چیزی رو خیلی ها بهم گفتن میگن ساده و دل پاکی ، من از کلمه ساده بدم میاد و همین باعث احساس بدی به خودم شده .

شاید بابت سادگی کسی منو نمیخواد ولی آخه چکار کنم شخصیتمه نمی دونم چطور تغییر بدم خودمو چطور منم هفت خط بشم ؟ من خیلی تنهام دلم گرفته از این همه بی مهری از این همه سختی ، کاش شما بتونید کمکم کنید

↓ موضوعات مرتبط ↓ :
خودسازی در دختران (۵۳۷ مطلب مشابه)

من باید ایده آل هام رو بر چه اساس قرار بدم؟

سلام

من به عنوان یه دختر مجرد همیشه برام سوال پیش میاد که یه زندگی ایده آل چه جوریه ؟ منظور از ایده آل داشتن درآمد خوب  خونه ی خوب ماشین خوبه فقط ؟

مثلا من باید ایده آل هام رو بر چه اساس قرار بدم؟ بر اساس رمان های کشکی عاشقانه یا بر اساس زندگی اطرافیان ؟

واقعا این ایده آل ها برای یه انسان  چه جوری به دست میاد ؟ یعنی با دیده ها وشنیده ها ؟ واقعا نمیدونم ، دوستان از ایده آل های خودتون هم بگید .

↓ موضوعات مرتبط ↓ :
خودسازی در دختران (۵۳۷ مطلب مشابه)

هیچ علاقه ای به پدر و مادرم ندارم

سلام

من خیلی وقته میخوام اینجا راهنمایی بگیرم ولی همش فکر میکنم دغدغم خیلی مسخرس یا شاید هیچکس نتونه ارومم کنه.

نمیدونم از کجا شروع کنم یکم طولانیه. دخترم 19 سالمه. از وقتی که یادم میاد مامان بابام با هم دعوا میکردن ، داداشمم که بزرگتر از منه همیشه اینو به مامانم میگه. از اول دبیرستان خیلی حالم بد شد بخاطر خیلی چیزا افسردگی گرفته بودم.

12 ساعت میخوابیدم.من نمیدونم رفتار پدر مادر شماها با شماها چطوری بوده اما پدرم محبت نمیکنه به ما ، اما از لحاظ مالی ساپورتمون میکنه فقط.. نظامیه شغلش. از بچگی که یادمه ما هیچوقت در مورد چیزی با هم نحرفیدیم خیلی معمولی در حد سلام کردن و اینک سوالی پیش بیاد حرف میزدیم.

هیچوقت نگفته دخترم مشکلی نداری امروزت چطور بود یا هر چی ... اصلا هیچی با هیچی کار نداره. من احساسمو تو خودم نگه میدارم چون یکم غرورم دارم. مادرمم نصف رفتاراش جدیه. رابطه احساسی با هیچکس تو خانواده ندارم. منظورم محبت عاطفیه. واسه همین دو سال پیش با کسی اشنا شدم تو لاین رابطمون دو سال ادامه پیدا کرد تو شهر خودمونن با اینکه ندیدمش از نزدیک ، بعد دو سال فهمیدم به غیر از من با خیلیاست .

اما بخشیدمش چند بار همو دیدیم رابطه عمیق تر شد خیلی همو دوست داریم. اما فکر کردن به اینکه قبلا خیانت کرده ذهنمو اذیت میکنه. با اینکه هر چی میگم قبول میکنه... رابطمون میخواد خوب شه میزنم خرابش میکنم .

↓ موضوعات مرتبط ↓ :
تعامل با خانواده (۵۱۹ مطلب مشابه) خودسازی در دختران (۵۳۷ مطلب مشابه)

نه توقعم از خودم کم میشه نه تلاشم بیشتر میشه

به نام خدای مهربان

سلام

من قبلا یه خاطر شکست های مختلف و دوری از خانواده یه دوره ی افسردگی یکساله تو شهر غریب پشت سر گذاشتم اون موقع شکست تحصیلی برام خیلی سخت بود و اونجا به خاطر بد بینی و سوءظنی که پیدا کرده بودم  حتی یه دوست صمیمی ای نداشتم خلاصه خیلی سخت گذشت.

از نو شروع کردم  همه چیز رو از اول ساختم برگشتم کنار پدر مادرم درسمو ادامه بدم و روابط اجتماعیمو زیاد کردم خلاصه بگم که نمیخوام این شروع دوباره رو از دست بدم . مهم ترین چیزی که سلامت منو بهم برگردوند اهدافم بود . من برای شاگرد اول شدن چه شوقی داشتم اینهمه مقدمه چینی برای اینه که بگم موفقیت برای سلامتی من حیاتیه .هر شکستی دوباره علائم اون افسردگی رو کم کم بر میگردونه و اعتماد به نفسمو تحت تاثیر قرار میده و روابط اجتماعی هم پشت سرش خدشه دار میشه ... در ضمن متاسفانه شدیدا کمال گرا هستم.

قضیه ی اصلی اینه که من دوباره شکست خوردم . من به این موفقیت احتیاج دارم چون شرایطم خاصه از طرفی کمال گرایی و خطر افسردگی دوباره ...من علائم افسردگی رو دارم دوباره میبینم باز به همه بد بین شدم عزت نفسم کم شده و خیلی از مشکلات دیگه فقط موفقیته که روحیه ی منو دوباره شاد میکنه و عزت نفس منو برمیگردونه و خلاصه همه ی مشکلاتم رو حل میکنه ...

↓ موضوعات مرتبط ↓ :
خودسازی در دختران (۵۳۷ مطلب مشابه) خودسازی در پسران (۲۳۱ مطلب مشابه)

نسبت به کسی که دوسش دارم خیلی دیگه حساس شدم

سلام

من یه دختر 19 ساله ام ،‌نمیدونم چی باید در مورد خودم بگم که شاید تو پاسخگویی به سوالم لازم باشه دونستنش ،‌من زیادی دارم حساس میشم ،‌نسبت به همه چیز ،‌وضعیتم داره اورژانسی میشه . نسبت به کسی که دوسش دارم خیلی دیگه حساس شدم .

همه‌ش از اینکه دوستاش بهش ابراز دوست داشتن میکنن .... ناراحت میشم، از این که اونم پاسخ دوست داشتنشونو میده ،‌دیگه حالم داره از اینستا و کاربراش بهم میخوره ، مدام قربون صدقه، مدام فدات بشم عشقم عشقم . باورم نمیشد من گریه ام کردم با دیدن اون کامنتا ،‌دیگ تمرکز ندارم . هیچ میلی دیگه به درس خوندن ندارم .

مدام دراز میکشم و سعی میکنم بخوابم ،‌حوصله ندارم دیگه ،‌من صد تا گل بنفشه افریقایی تو خونه دارم و هر روز با عشق بهشون میرسم ولی دیگه حوصله اونا رو هم ندارم . میخوام برم سراغ قرصای آرامبخش . خسته شدم دیگه میخوام آدم قبل بشم .

من درس دارم و درسم از هر چیزی برام مهمتره ،‌یه قرصی ، یه داروی گیاهی ای ،‌یه چیزی ، یه کلمه امیدوار کننده حتی بگید به من .

مرسی.

"پریا"

↓ موضوعات مرتبط ↓ :
خودسازی در دختران (۵۳۷ مطلب مشابه)

عقده های عاطفی بچگیم هنوزم پابرجاست

سلام به همه

من همیشه سعی کردم بهترین باشم، تحصیلاتم عالیه، لباس هایی که میخرم معمولا گرونه چهره خوشگلی هم دارم اما کمبود محبت و اعتماد به نفس دارم، قبل تر ها خیلی گریه میکردم و هر روز آرزوی مرگ میکردم و حتی به خودکشی فکر میکردم ولی اوضاع زندگیم الان خوبه، حتی کسی رو دارم که خیلی دوستش دارم اما مثل گذشته همچنان آرزوی مرگ میکنم. حال خوبم هم مقطعی هست. با هر اتفاق کوچیکی میگم کاش بخوابم و دیگه بیدار نشم، دیگه توانایی و قدرت گذشته رو ندارم، احساس میکنم تحلیل رفتم، دیگه از تلاش و پیشرفت هم حتی خسته شدم. الان 8 ساله که این وضعیت رو دارم.

یک چیزی هم درباره اعتماد به نفسم هست که در حضور خانواده ام اصلا نمیتونم با افراد دیگه خوب صحبت بکنم و خجالتی میشم، گریزانم از آدما. اما وقتی خودم تنها باشم و خانواده ام کنارم نباشن خیلی با اعتماد به نفس صحبت میکنم جوری که همه تحت تاثیر قرار میگیرن.

احتمالا دلیلش این باشه وقتی بچه تر بودم مامانم خیلی سرکوفتم میزد، منو بی مصرف و به درد نخور و تن لش و القاب اینجوری خطاب میکرد. البته در مواقع عصبانیت فقط، و بعدش خودش هم پشیمون میشد.

اما اثرات بد روحیش رو روم گذاشت و من یک آدم ضعیف شدم. آدم ضعیفی که میخواد خودش رو قوی جلوه بده.

بعضی وقتا میبینم مردم بچه هایی دارن که نه دانشگاهای خوبی رفتند نه قیافه زیبایی دارند نه اخلاق خوبی دارند و فقط کوه توقع هستند، اما پدر مادرشون جوری ازشون تعریف و حمایت میکنند که با خودشون فکر میکنند حتما بهترین و زیباترین و موفق ترین آدم هستند. اون وقت من با این ویژگی هایی که خیلی ها دوس دارند داشته باشند هنوز فکر میکنم آدم نیستم.

الان دیگه تنش های گذشته رو با خانواده ندارم و روابطمون خیلی بهتر شده اما عقده های عاطفی بچگیم هنوزم پابرجاست دیگه عجین شدم با این حالات روحیم، نمیدونم مسبب خراب شدن زندگی من کیه؟ خانواده ای که دوستشون دارم و برام کم نذاشتند اما ناخواسته من رو داغون کردند؟ همیشه دوست داشتم بدونم الان من حقی به گردنشون دارم یا نه ؟ من هم کوتاهی داشتم حتما، اما من فقط یک بچه بودم.

همیشه بعد از نماز از خدا میخوام بخاطر عذاب هایی که کشیدم یه زندگی خوب نصیبم بکنه. اما نمیدونم چرا به آرامش نمی رسم.

افسرده ام.

↓ موضوعات مرتبط ↓ :
درد دل های دختران و پسران (۲۰۹ مطلب مشابه) خودسازی در دختران (۵۳۷ مطلب مشابه) خودسازی در پسران (۲۳۱ مطلب مشابه)

افکار جنسی دست از سرم بر نمیدارن

سلام

من یه دختر کنکوری هستم و با استعداد و باهوش .درسم خوبه . در خانواده متوسط بزرگ شدم .مذهبی نیستیم زیاد ولی خیلی رعایت میکینم حد و حدود ها رو . والدینم اجازه دیدن فیلمای صحنه دار و هر جوری رو بهمون هیچوقت نمیدادن .کلا اینجوی بزرگ شدیم . الان که به این سن رسیدم فیلم هالیوود زیاد میدیدم تابستون و گاهی الان ... ،‌از کودکی نسبت به جنس مخالف کشش داشتم حتی مردهای خیلی بزرگ تر از خودم .. حس خاص بهشون داشتم از لحاظ عاطفی البته و در کودکی هم چندین بار ... کردم نمیدونم چرا !! ولی دیگه ترک کردم ...الان چن ساله پاک هستم .

ولی الان افکار جنسی دست از سرم بر نمیدارن ... ،‌درس دارم ...نمیتونم تمرکز کنم . یکی از آشنایان صحبت کردن که  قراره بیاد خواستگاریم ...منم علاقه مند هستم به ایشون . ولی کلا حتی رفت و امد هم نداریم تا من بتونم خوب درسمو بخونم .

تابستون با اون آقا صحبت کرم و به تفاهم تقریبا 100 % رسیدم ...ولی مجبور شدم پشت کنکور بمونم .رتبه ام راضیم نمیکرد .من خیلی درسم خوب بود . بیشتر این افکارم به دلایل علاقه ای که نسبت به اون آقا در من بوجود اومده در رابطه با اون اقا تو ذهنم میاد .

↓ موضوعات مرتبط ↓ :
خودسازی در دختران (۵۳۷ مطلب مشابه)

موقع درس خوندن به اتفاقاتی که برام افتاده فکر می کنم

سلام ، خسته نباشید .

من یه دختر ۱۷ ساله و پیش دانشگاهی هستم. کلاس کنکور میرم که تقریبا بیشتر از دو برابر دخترا کلاسمون پسر داره. بعضی وقتا هم من دقیقا مجبور میشم پیش پسرا بشینم کلاسم فوق العاده کوچیکه .

به زور جا شدن همه. من حواسم خیلی پرت میشه چون جلوم یا دید ندارم (به دلیل اینکه پسرا جلومون هستن ) و هی مجبورم خودمو جابجا کنم یا بغلم پسران. در ضمن خوشمون هم نمیاد که جلوی پسرا بشینیم (نمیدونم ی جوریه).

من اصلا روم نمیشه سوال بپرسم یا بگم که دوباره یه قسمتو توضیح بدن ( بقیه دوستام که تو کلاسن هم همینطور). بعد من نمیدونم چون پشت کنکوریم و استرسم زیاده همش به اتفاقایی که در اون روز واسم افتاده موقعی که کتاب دستمه و دارم درس میخونم فکر میکنم.

هی میگم چرا به فلانی اینجوری گفتی ناراحت شده شاید یا چرا فلانی منو اینجوری نگاه کرد یا از همین چیزا کلا. کلا خیلی حواسم پرت میشه نمیتونم فکر نکنم بخصوص از وقتی میرم این کلاس مختلط.

میخواستم بدونم این که من خیلی تو کلاس هول میشم طبیعیه یا من چون خیلی با پسرا رابطه نداشتم حتی تو خانواده اینجوری شدم ؟

و اینکه من خیلی فکرم میره پای کارایی که کردم و هی بهش فکر میکنم و عذاب وجدان دارم رو چه جوری میشه از بین برد واقعا کلافه ام ... . خیلی خلاصه گفتم. مرسی از کسانی که پاسخگو خواهند بود✌🏻️

↓ موضوعات مرتبط ↓ :
خودسازی در دختران (۵۳۷ مطلب مشابه)

تحمل خونه مون برام سخته، میخوام از توقعات خانواده م فرار کنم

سلام

تحمل خونه مون برام سخته ، از خونه مون فراری شدم... میخوام هر جا باشم به جز خونه مون... دلم میخواد شب ها هم برم سرکار فقط خسته برا خواب برسم خونه... شاید بعدها حسرت خونه پدریم و بخورم اما الان برام غیر قابل تحمل شده...

نمیتونم تحمل کنم ازدواجم نمیخوام بکنم ...دوس دارم همه فکر کنن مرده ام ، کاری به کارم نداشته باشن... از صبح برم سر کار تا شب... شب هم بخوابم .

ولی یه دختر نمیتونه شب ها کار کنه... میخوام از توقعات خانواده م فرار کنم... من بین ۲۰ تا ۲۵ سالمه نمیدونم چرا اینجا مطرح کردم ... بحث یکی دو روز نیست چند سالی میشه که این وضع منه

↓ موضوعات مرتبط ↓ :
خودسازی در دختران (۵۳۷ مطلب مشابه)

عشقولانه بازی های خواهرم و شوهرش منو هوایی می کنه

سلام

من یک دختر ۲۴ ام ، دلم گرفته حسابی. راستش من بچه که بودم تو دوره های سنی حساس متاسفانه با صحنه های مستهجن زیادی مواجه شدم همین باعث شد چشم و گوشم باز شه و زود بالغ شم.

خلاصه اینکه تو سن ۱۷ سالگی به خاطر جو نامهربونی و ناراحت کننده ای که تو خونه و دوستای مدرسم ایجاد شد دچار بحران روحی شدم ، چون استعدادشو داشتم شروع کردم به خیال بافی های عاطفی ، چون دچار خلا عاطفی شده بودم .

همش تصور میکردم که کاش شبا یکی بغلم میکرد و بوسم میکرد و عاشقانه دوسم میداشت. اون موقع احساس ازدواج کردم اما چون که فقط ۱۷ سالم بود به خودم گفتم برو بابا بچه مدرسه ای. بزرگتر شدم یکم یادم رفت ، شدم ۲۱ ساله ، خواهرم نامزد شد .

من بعضی وقتا متوجه لوس بازی های دوران نامزدیش میشدم ، اون خیلی مراعات نمیکرد چون کودکیش خدا رو شکر با من فرق داشت و حساسیت های منو درک نمیکرد ، مثلا شبایی که دامادمون پیشش میخوابید ، صدای خنده ها و پیچ پیچ هاشون میومد من اذیت میشدم ، خب دلم میخواست و یه سری رفتارهای دیگه که حوصله نوشتنش نیست .

↓ موضوعات مرتبط ↓ :
تعامل با خانواده (۵۱۹ مطلب مشابه) خودسازی در دختران (۵۳۷ مطلب مشابه)

چکار کنم سریع به دیگران وابسته نشم ؟

سلام

لطفا کمکم کنین ، یه مشکل که دارم یه نفر بهم ابراز علاقه کرده و به قصد ازدواجم بوده ،‌اول من با سختی فراوان قبول کردم بعد یه مدت که من به اون پسر وابسته شدم اون پسره همش به بهانه های مختلف می خواست من و از سر خودش وا کنه و رابطه رو بهم بزنه و باید کلی التماس کنم که نره و بمونه بعد آخرشم میره .
من نمیدونم چرا فقط پسرا میخوان تصاحبم کنن که بگن ما فلانی رو تور کردیم بعد که خیالشون راحت شد ول میکنن من از نظر قیافه نمیخوام از خودمم تعریف کنم اما همه میگن قیافت فوق العاده ست اما خب من اعتماد به نفسم رسیده به زیر صفر .
واقعا کلافه شدم به آدما زود وابسته میشم حتی به دوستای دخترم که همجنس خودمن هم زود وابسته میشم و نمیدونم چیکار کنم با این وابستگی به آدما ؟

مرتبط :

من زود وابسته این و اون میشم

اگر از وابستگی خسته شده‌اید، بخوانید

تو سن کم اشتباه کردیم و اسم وابستگی رو گذاشتیم عشق

نوشته ای آزاد در مورد دلبستگی و وابستگی

چطور بدون وابستگی به کسی یا چیزی با احساسات جوونی کنار بیایم ؟

چکار کنم که سریع به دیگران وابسته نشم ؟

من زود وابسته و دلبسته ی جنس مخالفم میشم

↓ موضوعات مرتبط ↓ :
خودسازی در دختران (۵۳۷ مطلب مشابه)

با همکارم که سطح اجتماعی پایینی داره چطوری سر کنم ؟

سلام
یه مسئله ای برای من از بچگی وجود داشته و اونم اینه که من خیلی روی حرکات و حرفای اطرافیان حساسم . متاسفانه تازه یه همکار خانم استخدام شده که باید میز کناریه من باشه.
 این خانم از نظر روابط اجتماعی و ادب در سطح خیلی .... پایینیه .مثلا  ایشون خیلی راحت چه تو خونشون و چه بیرون فحش های ناموسی که مردهای لات و خلاف به کار میبرن رو میگه و چون ما دو نفر خانم های در اون اداره هستیم واقعا از بودن در کنارش خجالت میکشم و خود خوری میکنم البته این یکی از هزاران کار ضایعی هست که انجام میده .
تو رو خدا نگید کار اون به حساب تو که نوشته نمیشه، چرا که چون ایشون بیشترین زمان رو در کنار من هست در ظاهر به عنوان دوست ( چون مجبورم باهاش حرف بزنم ) شناخته میشه.
جدای از این زیر زیرکی کارهایی میکنه که من رو آزار بده و من از اون جایی که مار موز بازی رو تو خانواده بهم خوشبختانه یاد ندادن و همه صاف و ساده بودن نمیتونم مثل اون باشم عذاب میکشم و خود خوری میکنم.
نمی تونمم مثل خودش باشم چون اگه من بخوام همش مثل اون زیر آبی برم یه درگیری به وجود میاد و جلوی اون همه آقای متشخص که واقعا فهمیده هستن خیلی زشته . بعضی موقع ها هم با خودم میگم حضور در جامعه و ارتباط با افراد غریبه این شرایط رو ایجاب میکنه.
راستش یکی از دلایلی که الان تا ۲۹ سالگی ازدواج نکردم اینه که میترسم وارد یه خانواده ای بشم که نمیشناسمشون و ممکنه آدم های اذیت کنی باشن.
اگه کسی راهکاری برای رهایی از این مشکل های فکری داره به من بگه شاید من  راحت شم.

↓ موضوعات مرتبط ↓ :
خودسازی در دختران (۵۳۷ مطلب مشابه)

استادم حسادت من رو تحریک می کنن

سلام دوستان عزیز و گرامی ...

بنده مدتی هست با این وبلاگ اشنا شدم و مطالب دوستان رو می خونم و گاهی هم در حد تجربه یا اگاهی خودم نظراتی رو ارسال می کنم.

مدتی هست مشکلی برای من پیش آمده که ترجیح دادم مطرح کنم تا از نظرات و پیشنهادات دوستان استفاده کنم.

ابتدا بگم که اگر صحبتی برای توضیح مشکل ارائه می کنم، اصلا جنبه تعریف از خود نداره و صرفا می خوام شرایط رو توصیف کنم.

من یه دختر زیر سی سال هستم که دانشجوی تحصیلات تکمیلی هستم. در تمام مدت تحصیلم جزو دانشجویان خوب بودم و همچنین در زمینه های مختلف غیر درسی هم تجربه و گاهی تخصص دارم. به لطف خدا  ظاهر  و اندام خوبی دارم و خدا را شکر خانواده و شرایط زندگی متعادل و مطلوب...

اندکی زود رنج و حساس هستم، و حساسیتم بیشتر در جاهایی هست که می بینم افراد غیر منطقی و غیر قانونی کاری رو انجام میدن! و از رفتار نابجا و بی احترامی افراد هم رنجیده خاطر میشم. هر چند خودم تا حد زیادی جانب احترام رو نگه می دارم و سعی می کنم کسی از من ناراحت نشه! خب از این توضیحات بگذریم و بریم سراغ مشکل!

مدتی هست که حس می کنم استاد بنده حسادت من رو تحریک می کنن! در کل آدم حسودی نیستم به هر چی خدا به من داده قانع هستم و شکر می کنم و در تلاشم که از راه درست و تلاش و کوشش من رو به درجات بالاتر برسونه و از غرور و تکبر دورم کنه!

ولی ایشون با مقایسه نابجای بنده و کسانی که از من پایین تر هستن، و نادیده گرفتن تلاش و کوشش من، انگیزه ی کار رو از من گرفتن! هر کاری که انجام میدم رو نادیده می گیرن و کسانی که کارهای پایین تر و ضعیف تر از من انجام دادن رو پر رنگ و با جلوه نشون میدن!

من با اون افراد مشکلی ندارم اصلا چون خودم رو باهاشون مقایسه نمی کنم، مشکلم رفتار استادم هست که چرا این کار رو انجام میده و مرتب من رو نادیده می گیره! خیلی ناراحتم ... اینقدر که اصلا دلم نمی خواد با ایشون صحبت کنم مگر در مواقعی که واقعا مجبور بشم...

این رفتار ایشون در روند کارهای من تاثیر منفی گذاشته و همیشه ذهنم رو به این مشغول می کنه که دلیل رفتار تحقیر امیز ایشون چی هست! حتی باهاشون دوستانه و بسیار توام با احترام هم صحبت کردم ولی نتیجه ای نداشته!  من توی این چند سال بسیار به ایشون احترام گذاشتم و همواره ملاحظه شرایط ایشون رو کردم! ولی می بینم کسانی که زیاد برای ایشون احترام قائل نبودن و بی محابا وقت و بی وقت مزاحم اوقاتشون میشن، در نظرشون مقرب تر هستن!

یه نکته دیگه هم بگم که ایشون مجرد هستن! شاید در راهنمایی دوستان تاثیری داشته باشه ...

با این اوصاف از دوستان خواهش می کنم راهنمایی کنن که من چطور باید رفتار کنم که ایشون از این رفتارشون دست بردارن ؟ یا اینکه چطور به خودم القا کنم که رفتارشون در من تاثیر منفی نذاره، و بتونم به طور معمولی به کارهام بپردازم؟

پیشاپیش از همگی سپاسگزارم.

↓ موضوعات مرتبط ↓ :
خودسازی در دختران (۵۳۷ مطلب مشابه) نوع رفتار در دانشگاه (۱۲۲ مطلب مشابه)

علت حجاب موها رو درک نمی کنم

سلام دخترى هستم

شانزده سال دارم کلاس سوم دبیرستان خانواده مذهبی نیستیم حجاب درستی هم نداشتم اما از وقتی وارد دبیرستان شدم دوستی پیدا کردم که خیلى دختر خوبیه و با دلایل منطقى که اورده منو محجبه کرده .

البته چادرى نشدم راستش این دوستم درباره حجاب اندام کاملا منو قانع کرده اما چیزى که نمیتونم درک کنم حجاب مو هستش .

حتى از چادر هم بدم نمیاد ولى حجابم رو نمیتونم درک کنم که چجورى میشه یک مرد با دیدن موهاى من تحریک بشه و به گناه میفته .

تازه نه موهامو پریشون میکنم نه رنگ خاصى داره . چند روز پیش توى درمانگاه یک حدیث دیدم از پیامبر که خانم هایى موهاشون به نمایش میذارن اون دنیا با موهاشون آویزونن ، حقیقتش ترسیدم میخواستم ببینم راسته یا نه ؟

پیشاپیش ممنونم از پاسخگویی تون

↓ موضوعات مرتبط ↓ :
مسائل اعتقادی (۱۲۲۸ مطلب مشابه) خودسازی در دختران (۵۳۷ مطلب مشابه)

نمی خوام آقایون فکر کنن دختر آویزونی هستم

سلام

من دختری 20 ساله ام. در برخورد با آقایون راحت و رک هستم یعنی نظرم مخالف باشه راحت بیان می کنم حتی اگر ناراحت بشن چون این عقیده رو دارم که ادم باید خودش باشه  ولی راحتم باهاشون حرف میزنم.

مثلا ممکنه از هر موضوعی صحبت کنم و حتی ممکن اگر یک پسری مزاحم شده باشن با اقایی دیگه مشورت کردم که چطور حل کنم ولی زیاد رو نمیدم به کسی و احساسی برخورد نمی کنم و ابراز احساسم نمی کنم به کسی و اینکه چادریم .

همیشه این فکرم بوده ادم باید خودش باشه و راحت به خاطر همین شخصیتم اینطوریه که خوش خنده ام ، رک و راحت صحبت کنم . به خاطر همین جلوی اقایونم اینطورم مثلا مشکلی براشون پیش بیاد کمک بخوان سعی می کنم تا جایی که بتونم کمک کنم .

حالا چیزی که می خواستم بپرسم اینکه رفتار من از نگاه اقایون چطور تعبیر میشه ؟ چون  نمی خوام به خاطر اینکه راحت حرف میزنم فکر کنن دختر آویزونی هستم .

چون واقعا از این دید خیلی بدم میاد. آخه شنیدم زیاد که با مردا حرف بزنی یا دلسوزی کنی فکر می کنن محتاجشون هستی و یا اینکه دختر جلفی هستی و یا اینکه می خوای خودتو عرضه کنی ، منم به همین دلیل کمی بدبین شدم به آقایون و می خوام رفتارمو عوض کنم .

لطفا آقایون جواب بدن که رفتار من درست یا نه؟ و آیا من نباید زیاد با آقایون صحبت کنم؟ و اینکه رفتار درست کلا چیه ؟

مرتبط :

من چطور باید رفتار کنم که آویزون محسوب نشم ؟

می خواستم زیاد آویزون شوهرم نباشم ولی اون بد برداشت کرده

اگه دختری واقعا عاشق تون باشه بهش برچسب آویزون بودن میزنید ؟

↓ موضوعات مرتبط ↓ :
خودسازی در دختران (۵۳۷ مطلب مشابه)