سلام به همگی
۲۴ سالمه و دخترم، هنوز اعتماد به نفس عاشق شدن رو ندارم، میترسم، نمیدونم شاید هم شدم ولی پنهان کردم، اصلا عشق چه مدلیه؟، آخه پدر و مادرم طلاق عاطفی دارن، این به کنار، با خودم فکر میکنم آیا میتونم یه نفر رو برای همیشه تحمل کنم؟!
کمکم کنید لطفا
مرتبط با عاشق شدن و عاشق کردن:
چرا بعضی از آقایون دیر میفهمن که عاشق شدن؟
چطور یکی میتونه تا آخر عمرش تنها عاشق یک نفر بمونه؟
سلام
من یه دختر دانشجو هستم؛ قرار بود از تقریبا یکشنبه ی این هفته مرتب کلاس ها رو برم که متاسفانه کمرم یه کم آسیب دید، ولی از اون مسئله گذشته یکی از کابوس های بزرگ که در مورد دانشگاه رفتن توی ذهنم هست، مربوط به بحث خواب میشه!
کلاس های من همه 8 صبح شروع میشن و مسیر دانشگاه برای من دوره و 1 ساعت و 40 دقیقه تقریبا طول میکشه، من قبلا بخاطر برنامه هایی که داشتم تقریبا شب زنده دار بودم، و این دو ساله هم تقریبا هیچ وقت نشده زودتر از ساعت 2 خوابم ببره.
پارسال بعضی روزهایی بود که بدون نیم ساعت خواب، شب تموم میشد و صبح زود شروع میکردم حاضر شدن تا برم دانشگاه!، وقتی یک شب که فرداش کلاس داشتم خوب میخوابیدم یعنی حدودا یک ساعت یک ساعت و نیم خواب داشتم! این روی عملکرد تحصیلیم واقعا تاثیر منفی داشت.
نمیدونم دقیقا چرا!، ولی فکر میکنم دلیلش استرس باشه!، یه استرس بی خود، کلا هر کاری رو صبح خیلی زود بخوام انجام بدم مخصوصا دانشگاه رفتن بابتش استرس دارم، جدیدا هم چون کمرم آسیب دیده همه ش روی تخت دراز کشیده بودم و فعالیت نداشتم و تایم خواب شبم دیرتر شده و کلا به هم ریخته.
یک بار رفتم دکتر قرص پرانول که ضد استرس هست رو برام تجویز کرد، ولی با وجود اینکه دوره ش رو تموم کردم بعدش جواب نداد، فکر کنم باید مداوم استفاده کنم که من نمیخوام همه ی عمرم مصرف کنم، پارسال بعضی شب ها حتی سر خود، همین پرانول رو مصرف میکردم یا داروهای خواب آور با دوز پایین که بهشون حساسیت نداشتم.
خیلی چیزها رو هم امتحان کردم، مثلا مصرف شیر سرِ شب یا نفس عمیق قبل خواب، ولی بی فایده بوده، حتی میخواستم به تکنسین خواب مراجعه کنم ولی فکر کنم فقط مواردی رو قبول میکنن که همیشه مشکل خواب دارن نه مثل من، دنبال یه راه حل مناسب هستم، ممنون میشم دوستان از تجربیات یا اطلاعات شون بگن.
با سلام خدمت هموطنان عزیزم
در این پست می خواهیم کمی از پوشش و حجاب بنویسم . هدف از نوشتن این پست راه انداختن بحث های ماراتنی نیست، قصد هم نداریم بگیم این نوع پوشش خوبه یا مثلا اون یکی بده یا ...
نمی خواهم بحث راجع به لزوم پوشش در جامعه حرف بزنیم ، گفته ها قبلا گفته شده و خیلی در این مورد تو این وبلاگ و جاهای دیگه نوشتیم و خوندیم و گفتیم و شنیدیم .
روی صحبت بنده با اون دسته از خانم های غیر چادریه که با پوشش چادر مخالفت ایدئولوژیک ندارند ، یعنی اگه چادری نیستند ، با چادر مشکلی هم ندارند و عدم استفاده از چادر رو دلیلی برای اعتراض به شرایط موجود نمی دانند .
سلام
من باید زبان انگلیسیم رو تقویت کنم و همچنین زبان عربی رو هم در کنارش یاد بگیرم، و این کار باید در مدت 4 سال صورت بگیره، به نظرتون شدنیه؟، با صرف حداقل روزی 4 ساعت مطالعه؟
اولویتم با انگلیسیه، به نظرتون بهتره دو تاش رو در کنار هم کم کم بخونم یا اینکه اول انگلیسی رو ببندم و بعد عربی رو شروع کنم، اگر سعی و تلاش زیادی داشته باشم میتونم دو تاش رو فول یاد بگیرم؟، بدون رشته مترجمی دانشگاه ها کسی میدونه چطور میتونم مدرک مترجمی یه زبان رو بگیرم که معتبر بین المللی باشه؟
ممنون
مرتبط :
میخواهم فرزندم را انگلیسی زبان تربیت کنم
چطور با دختر 12 ساله م زبان انگلیسی کار کنم؟
با این همه منابع، چرا در یادگیری زبان موفق نمیشم؟
بهترین روش برای من در یادگیری زبان انگلیسی چیه؟
پسری 34 هستم که آرزومه زبان انگلیسی را به راحتی صحبت کنم
یادگیری زبان انگلیسی بدون رفتن به کلاس
راهنمایی برای یادگیری بهتر زبان انگلیسی
راهکار برای یادگیری نوشتن کلمات انگلیسی
بحث و تبادل نظر درباره یادگیری زبان انگلیسی
چطور معانی لغات انگلیسی رو حفظ کنیم؟
برای تقویت زبان انگلیسی، کدوم روش مناسب تره ؟
آموزش انشاء نویسی برای تقویت زبان انگلیسی
برای قوی شدن مکالمه و اسپیکینگ زبان انگلیسی چه پیشنهادی دارید؟
سلام
من دختری بیست و یک ساله هستم، چند وقت پیش رفته بودم برای مشاوره که مشاور آقا بودن. حدودا پنجاه و خورده ای میخورد. وقتی که داشتیم حرف میزدیم اصلا احساس آرامش نداشتم همه ش فکر میکردم نکنه بهم نظر داشته باشه، نکنه به موهام و به دست هام نگاه کنه، این فکرها باعث شده بود فقط بخوام هر چه زودتر اون جلسه تموم شه و از اون جا برم و دیگه هم به اون جا نرفتم. بنده خدا اصلا هم رفتار بدی نداشت، رفتارش به جا و خوب بود.
ممکنه این یه مشکل باشه و من شکاک باشم؟
آخه به یاد دارم قبل تر ها وقتی از یه مغازه خرید کردم فروشنده بقیه ی پول رو بهم داد دستش به دستم خورد من فکر کردم نکنه از قصد این کار رو کرده، از اون موقع بدم می اومد حتی از جلوی مغازه ش هم رد بشم، به نظرتون دوستان من شکاکم؟، اینم بگم من به حجاب اعتقادی ندارم. اما از نگاه های بد آقایون به شدت متنفرم.
اما اصلا هم نمیتونم خودم رو قانع کنم که به خاطر اینکه کسی بهم نظر بدی نداشته باشه من نوع لباس پوشیدنم رو عوض کنم.
سلام دوستان
من یه دخترم۲۰ سالمه، خواستگاری دارم که احساس میکنم در گذشته ش گیر کرده، هنوز باهاش حرف نزدم، یه چند ماه دیگه قراره حرف بزنیم. راستش گذشته منو خیلی اذیت میکنه. حتی اسم اون آدم منو اذیت میکنه. خودم گذشته م هیچی نبوده. خیلی سخته با کسی زندگی کنی اما یه حس مبهم باهات باشه یه سایه باشه.
نکنه در آینده با این آدم ازدواج کنم، ۱۰ سال دیگه منو ول کنه بره سراغ همون، چه سوالی کنم ازش؟ راستش وقتی اسم من و این آقا تو دهن افتاده بود این آقا پروفایل خاص میذاشت، تلگرامش که حتما منظورش من نبودم، چون من شماره ش رو ندارم، یه طوری پروفایلش رو دیدم که فکرش رو هم نمیتونه بکنه که من دیدم و اصلا چطور دیدم.
چیکار کنم موندم، آدم خوبیه از همه طرف، اما همه ش احساس میکنم یه طرف گیر کرده. نکنه من ازش سوال کنم کتمان کنه و دروغ بگه؟، تو رو خدا یه راهکار بدین چه سوالی کنم تا ببینم آیا کسی بوده؟، اگر بوده چرا اسم منو آورد؟، اگر اسم منو آورد چرا با یکی دیگه حرف زد واسه یکی دیگه پروفایل گذاشت؟، ببینید پروفایلش این بود که بعضی ها قسمت نمیشوند و حسرت به دل میماند. ای خدا، این کلمه اصلا از ذهنم باک نمیشه؟
سلام
من به این نتیجه رسیدم که نمیشه گفت هر کسی که درس خونده داره از درس خوندن لذت میبره یا هر کسی که داره کار یدی میکنه و ادامه تحصیل نمیده لزوما کم هوش و بی استعداده!
راستش اصلا دلم نمیخواد سطحی نگری کنم در امر ازدواج، میگم چرا باید حتما دنبال کیس با تحصیلات بالا باشم، آخه خودم مسیر تحصیلیم جوریه که علاقه مندم تا مقطع دکترا بخونم و اغلب هم با خودم میگم همین که یه شریک هم راه و با درک داشته باشم کافیه. اما گاهی اینجا میخونم که نمیشه به مشکل میخورین از این داستان ها.
راستش در تعریف سواد این اومده که بتونی از دانش خودت در زندگیت استفاده کنی، حالا خواستگار من یه پسر آچار فرانسه است به اصطلاح که مهارت داره، ولی من صرفا درس خوندم. خودش میگه درست رو بخون تا هر جا که خواستی، منم مشکلی با اختلاف مدرک مون ندارم ولی میگم نکنه دو روز دیگه خودش احساس سرشکستگی بکنه.
من همین که وظایف ام رو قبالش انجام بدم و از من راضی باشه و اونم منو درک کنه مثلا مهمونی خواستیم بریم من امتحان داشتم و ...، برام کافیه. تا بوده مرد از زنش سر تر بوده خب چی میشه اگه من مدرکم بالاتر بره ولی این بار یه مرد یه جور دیگه حامیه من باشه؟!
سلام
من یه دختر ۲۱ ساله ام. چند سال قبل پسر داییم بهم پیشنهاد ازدواج داد و من چون نه اهل دوستی بودم نه از آینده خبری داشتم بهش گفتم باید صبر کنه تا ببینیم چی میشه و من اختیاری ندارم. از اون موقع تا حالا که چند سال گذشته همه ش فکر ازدواج با اون بودم و اصلا به بقیه فکر نمیکردم.
یه جورایی همه ش تو دلم میگفتم همسر آیندم همونه. البته اونم مدام پیام میداد و حرکات و رفتارش نشون میداد هنوز عاشقه. امروز با هم دوباره حرف زدیم و گفت دیگه دوستم نداره و من با رفتارها و حرف های سردم اون رو خسته کردم و دیگه نمیخواد عشقش رو ادامه بده.
دارم دیوونه میشم به خدا، یعنی چی آخه؟، مگه میشه؟، من فقط نخواستم قبل خانواده م تصمیم گرفته باشم واسه خودم و زندگیم وگرنه منم دوسش داشتم. بهش نمیگفتم چون خجالت میکشیدم و میگفتم زشته این حرکت از من، بهش بازم چیزی نگفتم و گفتم خوش باشی ولی انقد حالم بده که نمیدونم چکار کنم.
نمیدونم چه جوری وقتی نگاهش کنم گریه نکنم. خودم رو تو جشن عروسیش تصور میکنم که کنار یکی دیگه ست، دلم میخواد بمیرم، کاش بهش میگفتم که عاشقشم.
سلام
من تازه ۲۰ ساله شدم و دو ماهه که نامزد کردم (عقد نه، نامزد)، آشنایی مون کاملا سنتی بود و ایشون بسیار آدم خوب و موجهی هست. من از بچگیم کسی رو دوست داشتم ولی خب هیچ وقت این علاقه رو بروز ندادم بهش و دو ساله که اون رو از دست دادم (فوت نکرده ولی برای همیشه از اینجا رفته و هیچ جوره هم دیگه نمیتونم پیداش کنم) برام خیلی سخت بود اوایلش، تا حدی که کنکورم رو به بدترین شکل ممکن به نسبت سطح درسی و انتظار خودم و خانوادم پشت سر گذاشتم و از ترس اینکه نکنه با اون حال روحی بد تو خونه بمونم و افسرده بشم، تصمیم گرفتم که انتخاب رشته کنم برم دانشگاه یه شهر دور.
چند ماه بعد از دانشگاه رفتنم هم که ورود خواستگارها به خونه مون شروع شد، چون دیگه من وارد دانشگاه شده بودم و بهونه ای برای درس و کنکور نداشتم، من ندیده ردشون میکردم چون اصلا حوصله ی اینکه بخوام وارد رابطه بشم رو نداشتم ولی نمیدونم چرا وقتی بحث خواستگاری نامزدم پیش اومد گفتم که بیان، هنوز هم به کسی که دوستش داشتم فکر میکردم ولی وقتی نشستم فکر کردم و دیدم اون دیگه هیچ وقت برنمیگرده و منم دیدم که خواستگارم آدم خوبیه و از خیلی از جنبه ها باهام هم کفوه تصمیم گرفتم بله رو بگم.
سلام
من دختری هستم که 21 سالمه، و از شدت نیاز عاطفی دارم میترکم، نمی خوام این نیاز عاطفی در من باشه، دارم عذاب میکشم، چیکار میتونم بکنم این نیاز عاطفی لعنتی به جنس مخالف از من دور بشه، دارم عقده ای میشم.
با انجام چه کارهایی میتونم این حس مزخرف رو از خودم دور کنم که برام آرامش نگذاشته، نظر شما در مورد کنترل نیاز عاطفی به جنس مخالف چیه؟ من کلا میخوام این حس عاطفی در درون خودم بکشم و به هدف های بالاتری تو زندگی فکر کنم، مثل پیشرفت کردن تو زندگی، و این خلا نیاز عاطفی داره منو داغون میکنه.
آخه موندم چرا خدا این نیاز عاطفی رو تو وجود ما دخترها گذاشته نسبت به پسرها، ولی من این حس رو دوست ندارم اصلا .
سلام
من چند وقته توی این سایت چرخ میزنم خیلی بحث ها دیدم که پسرها دختر سفید میپسندن و میگن فقط دختر سفید، حالا برای من سواله که واقعا اگه سبزه ی خوشگل ببینن بازم سمتش نمیرن؟ یا این که ترجیح شون سفیده؟
خدا وکیلی چرا همچین حرف هایی میزنین خودتون چقدر ناراحت میشین وقتی دخترها میگن پسر فقط قد بلند چهارشونه؟ چرا همش میگید سفید سفید مگه سبزه چشه چون سفیدا شبیه خارجیان حس میگنید با کلاسه؟، یا دخترا میگن پسر فقط سبزه مگه سفیدا چشونه؟
اصلا چرا به رنگ پوست اینقدر اهمیت میدید؟ صافی و تمیزی و نرمی و لطافتش مهمتر نیست؟ چرا به قد اینقدر اهمیت میدید تناسب اندام مهمتر نیست؟ خیلی ها اینجا تو ذوقشون خورده و اعتماد به نفسشون رو از دست دادن ،
خواهش میکنم توی این سوال کل کل نکنید به صورت نظر سنجی کلی برای بار آخر همه بیان به این 5 سوال جواب کوتاه بدن تا متوجه بشیم سلیقه ها متفاوته و هیچکس دلشکسته از این سایت بیرون نره. آخرشم آمارشو براتون میذارم .
من یه پسر 27 ساله ام، که عاشق دختر دایی 33 ساله م شدم، البته این عشق از روی هوس و هورمون و اینها نیست، از ته قلب عاشقش شدم، واقعا دختر مودب، با اخلاق، فهمیده، مهربون، با حیا ، مومن، و در یک کلام خانوم و همه چی تمامه، از لحاظ ظاهر هم خوش قیافه و لاغر و بی بی فیسه ، عین دخترای 26 ، 25 ساله هست (اینو گفتم که نگین زنها زود شکسته میشن و از این حرف ها ...).
در ضمن دکترای یه رشته خوب از شریف دارن و مدرس حق التدریسی یکی از دانشگاه های روزانه است، در مورد خودم هم معلم ابتدایی هستم، با یه ماشین عادی و مقداری هم پس انداز ...، و اما اصل ماجرا اینه که چه جوری قضیه رو به مادرم بگم که به داییم بگه؟
آخه مادرم برای من دنبال این دخترهای تینیجر زیر 20 ساله که من اصلا ازشون خوشم نمیاد، بفهمه عاشق یه دختر 6 سال از خودم بزرگتر (حتی برادر زاده خودش) شدم عمرا برام پا پیش بذاره...، من خودم هم خجالت میکشم بدون واسطه مادرم به داییم بگم دخترتون رو میخوام ...، موندم چیکار کنم میترسم دختر داییم رو که الحق میتونه خوشبختم کنه و منو به آرامش برسونه (از سر احساسات کورکورانه نمیگم با تحقیق و اطمینان میگم) از دست بدم، شما رو به خدا کمکم کنید چه جوری مطرح کنم؟
سلام
دخترم، امسال رشته ی مورد علاقه م رو قبول شدم، دولتی، ولی تقریبا شهرمون 12 ساعت تا اون جا فاصله داره، اوایل پشیمون شدم که چرا زدم، ولی از وقتی رفتم خیلی خوشم اومده از اون جا.
شهر کوچیک و جمع و جوریه، ولی مردمش به شدت خوش اخلاق و مهربونن، مهمون نوازن و هوای ماهایی که میدونن غریبیم رو دارن، خوابگاه مون با دانشگاه فاصله نداره، بزرگه خیلی خیلی خیلی تمیزه، برعکس چیزهایی که قبل رفتن در مورد خوابگاه شنیده بودم و وحشت کرده بودم، اون جا هم خیلی خوبه، از محیط دانشگاهش هم خوشم اومده.
تو این 4 ، 5 روزی که اونجا بودم با اکثریت آشنا شدم، البته زیاد با کسی صمیمی نیستم هنوز، بوده رفتم بیرون و پول نقد یا ساعتی چیزی جا گذاشتم رو تختم در اتاق مون هم باز بوده ولی کسی دست نزده... کیفیت غذاهاشون هم خیلی خوبه، جوری که خیال مامان بابام کامل راحت شد از همه چی.
سلام
من یه دختر 18 ساله هستم. صورت گردی دارم با بینی گوشتی قوزدار، چشم های زیر و پوست سفید و بور. یعنی چهره م کاملا کاریکاتوریه. مسئله اینه که تک تک آدم iای توی زندگیم از پدر و مادر گرفته تا دوستان در تک تک جزئیات صورت و بدن من دخالت کردن و هر چی دل شون خواسته گفتن. تک تک جملات شون رو یادم میمونه تا ابد و اکثر حرف هاشون ناخواسته بوده. ببینید با یه کلمه حرف که با بی فکری از دهن تون خارج میشه چقدر میتونین یه نفر رو به سر حد مرگ برسونین!
تقریبا تمام دوستام به من واضح یا غیر واضح گفتن زشتی. صمیمی ترین دوستم عکس پرسنیلم رو دید و نتونست خنده شو کنترل کنه. حتی گفت مامانت امکان نداره این شکلی بیافته توی عکس. من به هیچ کدوم از این حرف ها جواب تیکه داری ندادم چون ترجیح میدم دلم بشکنه تا اینکه دل کس دیگه ای رو بشکنم.
راهنمایی یکی با خنده بهم گفت "بخدا زشت تر از تو توی عمرم ندیدم."، یکی دیگه از دوستان صمیمیم بهم میگفت "تو زشت ترین دختر کلاسی". تو اوج حالت با شعوری شون معمولا میگن چرا آرایش نمیکنی؟، یکی دیگه اول دبیرستان میگفت از نیمرخ میبینتت آدم وحشت میکنه.
سلام و عرض ادب
ببینین دوستان هر انسانی کلا دختر و پسر فرقی هم نداره در طی زندگیش کم و بیش ممکنه با ابراز علاقه ی افراد دیگه ای مواجه بشه، خب تا به اینجاش مشکل خاصی نیست کاملا طبیعیه، اصلا خیلی هم خوب، کاری باهاش نداریم.
اما مساله زمانی مطرحه که فردِ مورد علاقه قرار گرفته به هر علت و دلیلی، مثلا پایبندیش به همسر آینده ش تمایلی به شروع و ادامه ی رابطه نداره یا خلاصه نپسندیده دیگه، پرسشِ من به طور مشخص از شما اینه که چه مکانیزم و راهکارِ نجیبانه و شرافتمندانه ای رو میشناسین که ایشون پاسخِ رد به معشوقه ی خودش بده، به گونه ای که اون دختر به خاطر روحیه ی لطیف و احساسیش دلش نشکنه یا به هر ترتیب آسیبی متوجه اون بنده خدا نباشه!
ضمنا خیلی مهمه که راهکاراتون بر مبنای اخلاقیاتِ حسنه ارائه بشه، دنبال یه مُدِلم که بشه با کمترین هزینه این ماجراها رو به خوبی و خوشی تموم کرد.
لطفا هر چی دوز و کلک و تکنیک و نوآوری و راه فریب دادن دارین رو کنین شیطونا! ، مرسی