بهنام :
تا چه اندازه قیافه واسه دختران برای ازدواج مهمه؟ با منطقی بودن بقیه شرایط
مرتبط :
به خاطر ظاهرم حس میکنم نمیتونم دختری رو برای ازدواج جذب کنم
از دید خانم ها ، ظاهر تازه دامادها چطور باید باشه ؟
فقط با ظاهر خواستگارم مشکل دارم
تو جلسه ی خواستگاری چقدر به قیافه و ظاهر پسر اهمیت میدید؟
تعریف مرد یا پسر خوش قیافه از دید زنان و دختران چیه ؟
قیافه خواستگار به دلم نچسبید ردش کردم
من الان نامزدم میخواستم بدونم که دختر و پسر در دوران نامزدی هر شب باید همو ببینن ؟ آبا دختر و پسر در دوران نامزدی باید در مورد مسائل جنسی صحبت کنن یا نه تو این دوران فقط با هم آشنا بشن و در دوران عقد در مورد مسائل جنسی صحبت کنن؟
ترم آخر دوره لیسانس بودم که یکی از همکلاسی هام ازم خواستگاری کرد و خواست که با خانواده بیان خونمون. من با وجود فنی بودن رشتم با پسرها هیچ ارتباطی نداشتم حتی سلام و احوالپرسی هم نداشتیم.
اون همکلاسیم جز درس خوان ها بود و ظاهرا آدم دین داری هم بود. ناگفته نماند من میون همکلاسی هام یه حس احترام درونی بهش داشتم با وجود اینکه چون خیلی ساده و ظاهر و تیپی غیر دختر پسند داشت، اکثرا تو جمع دخترا مورد شوخی و تمسخر بود. خلاصه بعد حدود یک سال ( اولش خودم چون واقعا تو این مودها نبودم بعدم خانوادم مانع میشدن ) اجازه خواستگاری گرفت و اومد. ما چندین جلسه با هم صحبت کردیم و تقریبا تمام مسائل جزئی زندگی مشترک را با هم کنکاش کردیم. خانواده ام راضی نبودن و مدام میگفتن ما نمیشناسیمش تو باید تصمیم بگیری اما مدام عیب هایش و تفاوت هاش بهم میگفتن که منم این ها رو میدونستم. ما از لحاظ جثه و قد متفاوتیم یا اینکه چشاش ریزه و لهجه داره و مغروره و ما خانواده مبادی ادابی هستیم اونا راحتترن و یه شوخی هایی میکنه که چون اهلش نیستیم از نظرمون خیلی رفتارش سبک و بچگانه بود و اینکه من از هر لحاظ ازون سر ترم.
خلاصه نشد یه بار ببیننش و از یه ویژگیش تعریف کنن. اونا کمی مذهبی ترن... در نهایت رفتیم پیش یه مشاور دو تایی و این تفاوتها و خیلی دغدغه ها و مسائلی تو این دوران پیش اومده بود بهش گفتیم و مشاور به من گفت با توجه به شخصیت منعطف دوتاییمون جدی نیستن و خیلی هاشون تو زندگی هم مهم نیستن و خیلی از مشکلاتم طبیعیه چون ما بزرگ شده دو فرهنگیم که بتدریج خوب میشه و گفت من دارم زیادی سخت میگیرم.
خب من پیشنهاد ازدواج قبول کردم اما خانواده ام ته قلبشون ناراضی بودن اما نمیخواستن مجبورم کنم. اما مشکلات من از جایی جدی شد که با وجودی ظاهرا برام نشون آوردن اما خانوادم زیاد قبولش ندارن و مدام میگن مواظب باش وابستش نشی یا تو خونه نقد یا به شوخی رو همون ایرادهای ظاهری مسخره اش میکنن یا اصلا انگار نه انگار اون قراره داماد این خونه و عضو این خونه بشه،گاهی به شوخی به منم میگن این همه با کلاس و ... بودی دیدیم پسندتون رو...یا
جلوم از پسرای خوب فامیل تعریف میکنن و یه جوری غیر مستقیم مقایسه میکنن یا گاهی مادرم مستقیم بهم گفت فلانی هم پسر خوبی بود حیف شد یا مدام با مثال زندگی اطرافیان
بهم میگن آدم باید ایده آل گرا باشه به اولین کیس راضی نشه.....البته بگم جلوی خودش کاملا احترامش رو دارن. میدونید من نمیگم اونا حرف نا به جا میزنن اما من موقع انتخاب به ملاک های خودم نگاه کردم و انتخاب کردم. شاید اشتباهم درست همین جا بوده چون من یه کم دیدگاهم با خانوادم متفاوته و این عدم حمایت باعث شده من باهاش در ارتباط باشم اما وابسته اش نشوم و عشق در من به طور کامل شکل نگیره، به قول خودش تو یاد گرفتی با من در ارتباط باشی بدونی احساست را وارد کنی از طرفیم ما سر اینکه دوتایی سرمون تو درس بوده و با جنس مخالف ارتباطی نداشتیم اوایل خیلی رفتارای همو درک نمیکردیم و باعث کدورت میشدیم و من چون اون زمینه داشتم چند بار کات کردم اما هر بار باهم حرف زدیم سوتفاهم حل میشد.
با بحث و صحبت هایی داشتیم الان خیلی خیلی خیلی بهتر شدیم. اما من بعد یکسال نامزدی چون همیشه تحت نظرات خانواده ام بودم ناخودآگاه تو خیال حرفاشون میرم و میگم نکنه من خیلی سرترم و نکنه زود عجله کردم.شاید بهتر از اون در انتظارم بود.... من چه طوری این تردید از خودم دور کنم، من با کسی در ارتباطم که فقط خودم اونو به چشم همسری میبینم نه خانواده ام این برام خیلی سخته چون من اهل دوست پسر نبوده ام
من مثل کسایی هستم خانواده هاشون میدونن دوست پسر دارن.کاش کاش فقط یکبار خانواده ام یه خوبیش میدیدن و جلوم تعریف میکردن.حتی جلو فامیلم کاملا با بی رغبتی ازش میگن.
جالبه وقتی میگم خب اگه راضی نیستید بگیم نه بهشون میگن ما نمیشناسیمش ما بدی ندیدیم، زندگی خودته. کاش به جای این حرفا یه کم از دنیای پسرا از همسر داری بهم میگفتن کاش تو شناختش کمکش کمکم بودن نه یک ناظر منتظر دیدن عیبها. البته من خانواده ام دوست دارم و همیشه دوست داشتم شوهرم مایه افتخارشون بشه.من دختر بدی براشون نبودم،همیشه تلاشم بود رضایت اونا بر خودم ارجح باشه با شادیشون شاد باشم، فقط تو ازدواج ... گاهی میگم ادامه ارتباط ظلم به دو طرفه من نمیتونم خانواده ام نادیده بگیرم ،پس نمیتونم عاشقانه دوستش داشته باشم .معذرت میخوام طولانی شد. درد دل 2 ساله کلی درد بود.
خانم ها چون سرشار از عاطفه و احساس هستند ، نمی تونن روابط سرد دیگران رو نسبت به خودشون تحمل کنند . بنابراین سعی می کنند به نحوی کاری بکنند که مورد توجه شما قرار بگیرند .
اگه روزی وارد خونه شدید و دیدید که همسر شما ، به خودش رسیده ، مهربون تر شده ، فضای خونه رو عوض کرده ، غذای مورد دلخواه شما رو درست کرده ، دست از کل کل کردن با شما برداشته ، راحت از قبل حرف شما رو می پذیره و ... ، بدونید که شاید نسبت به اون کم توجه شدید و خودتون خبر ندارید .
با انجام این کارها ، توجه بیشتر شما رو می خواد طلب کنه . اون در افکار خودش فکر می کنه که میل و کشش شما نسبت به اون کم شده ، در حالی که ممکنه اصلا چنین چیزی حتی به مغز شما هم خطور نکرده باشه . این رفتار شما ممکنه ناشی از خستگی ، کم حوصلگی و ... باشه که اصلا ربطی به همسرتون نداشته باشه . ولی تعبیر اون از کم محلی شما ممکنه این باشه که برای شما به اندازه ی کافی خواستنی نیست .
وقتی با هم بیرون میرید و به اندازه ی کافی بهش توجه نمی کنید ، وقتی در مهمانی ها کاری باهاش ندارید ، وقتی قراره دنبالش برید و مرتب دیر می کنید ، وقتی برای شما تیپ میزنه ولی شما متوجه نمی شید ، وقتی تمام هنرش رو برای سفره آرایی به کار می بره ولی شما اصولا نمی تونید ببینید ، وقتی موقع خوابیدن بهش پشت می کنید ، وقتی مریض میشه و اون رو همراهی نمی کنید ، وقتی توی خونه حوصله حرف زدن ندارید ولی در مهمانی ها با زن های دیگه شوخی می کنید ، وقتی موقع صرف غذا در مهمانی ها براش جا باز نمی کنید و یا دور از اون می شینید ، وقتی موقع خواب از سوز سرما خودش رو جمع کرده و خوابیده ولی شما زحمت نمی کشی پتو رو روش بندازی ، وقتی مریض میشه و شما در کارهای خونه کمکش نمی کنید و ... ، اون احساس خطر می کنه .
میگه نکنه دیگه دوسم نداره ، نکنه نسبت بهم سرد شده ، نکنه پای یه هوو در میون باشه ! . شروع می کنه به انجام یه سری کارها که توجه شما رو جلب کنه . ولی مگه شما می بینید ؟ یه روز کنارتون می شینه و میگه چی شده ؟ شما میگی چی ، چی شده ؟ براتون شرح میده که من فلان کارها رو کردم ولی شما تحویل نگرفتی ! شما می گی کی ؟ چه موقع ؟
پس یکی دیگه از راه های عاشق کردن خانم ها اینه که مردها گاهی بر خلاف طبیعت شون رفتار کنند ، وقتی وارد خونه میشن ، یه لحظه تامل کنن ، ببینن که چی تغییر کرده ؟ هر چند اوایل ممکنه صحنه های بامزه ای پیش بیاد . مثلا آقا بگه فلان چیز چقدر قشنگ شده ، خانم بگه حالا دیدی ؟ یه ماهه که این طوریه !!! یا آقا بگه ابروهات رو برداشتی خوشگل شدی ! خانم بگه یه هفته است که برداشتم !
بنابراین لازمه گاهی اوقات ، علی رغم خستگی ناشی از کار بیرون خونه ، توجه بیشتری به منزل و خانم تون بکنید ، شاید متوجه تلاش های خانم تون شدید !
سلام
من مدت 4 ماه با آقایی صیغه بودم و چون شرط کرده بودم در حال حاضر باکره هستم.آیا من موقع ازدواج باید به همسرم بگم که قبلا صیغه کردم؟
مرتبط:
اگر پسری بیاد خواستگاری تون که قبلا صیغه داشته جوابتون چیه؟
آیا به همسر آینده ام بگم که با چند خانم ازدواج موقت کردم ؟
اگر ازدواج موقت عاقلانه باشد ضرر نخواهد داشت
آیا ازدواج موقت (صیغه) در قرآن وجود داره؟
ازدواج موقت=زنا؟ بله یا خیر؟ "مسئله این است"
نظر پسران در مورد دختری که شرعا ازدواج موقت کرده
چند تا سوال در مورد ازدواج موقت
بین من و دختری که تن به ازدواج موقت داده فرقی نیست ؟
ازدواج موقت چه وقت هایی خوبه ؟
نوبت به من که میرسه شوهر أه أه پیف پیف. أخه بده زشته. بابا من دردم رو به کی بگم غم باد گرفتم. *2 سالمه از 17 سالگی خواستگارهام رو رد میکردن هزار بار از روی فشار جنسی گریه کردم حتی به خ... کشیده شدم اما نظر و نیاز من براشون مهم نبود همیشه میگفتن شوهر واسه چته. بعد مرگمون اونقدر برات میذاریم که به شوهر کردن احتیاج نداشته باشی .
الانم که لیسانسم رو گرفتم و دیگه بهانه ای نمونده و عقد کردم حتی نذاشتن یه بار دست عشقم رو بگیرم. نذاشتن یه بار همدیگه رو ببوسیم یا تنهایی ببینیم. مادرم همش میگه یه وقت تا قبل عروسی نذاری بهت دست بزنه نذاری دستت رو بگیره. نذاری بوست کنه. اگر بهت گفت دوست دارم تو چیزی نگو خودتو سنگین بگیر. جلوش حجاب کامل داشته باش. باهاش بیرون نرو کسی ببینتت برات سبکی میاره.