سلام

واقعا این قدر که پزشکان میگن حاملگی بالای سی سال برای خانم ها ریسکش زیاده؟، الان ما دخترهای دهه شصتی که تعداد مجرهامون زیاده و همه بالای سی هستیم و فعلا موقعیت ازدواج نداریم و خواستگار نداریم،  یعنی باید بریم بمیریم و بیخیال بچه بشیم؟

یعنی با همین استدلال پزشکی هست که پسرهای دهه شصتی و هم سن ما، رفتن سراغ ده سال کوچکتر؟، اگر این جوریه چقدر بی عدالتی هست این سن فیزیولوژیکی و باروری و تفاوتش در مردان و زنان.

آدم حس میکنه به ما رنان ظلم شده، پس عدالت خدا چی میشه؟، مردان تا همیشه موقعیت فرزند آوری داشته باشن ولی زنان یک مدت محدود! در صورتی که وظیفه اصلی هم بر دوش زنه، البته من در جامعه خودمون میگم وگرنه در بقیه فرهنگ ها خیلی ها ازدواج نمیکنن بچه دارم نمیشن.


درد دل های دختران دهه شصتی:

دختری 29 ساله ام که جهیزیه ندارم، به ازدواج کردن امید داشته باشم؟

یه بغض سنگینی رو گلومه که فقط خدا حالم رو میدونه و بس

دیگه نمیکشم، دیگه نمیخوام این زندگی رو ...

همه چیزمون رو الکی و برای هیچ باختیم

سهم من از این زندگی فقط کلفتی پدر و مادرم هست

نمیدونم سرنوشتم چرا اینجوری شد ؟

سر طبیعی ترین مسائل زندگی جیگرم خونه

این که یه دختر مجرد خونه بگیره و مستقل بشه بده ؟

چطور خانوادم رو قانع کنم که سر کار برم ؟

صبح تا شب توی خونه حسرت زندگی دوستانم رو می خورم

چرا منو کسی نمیخواد؟ ، این سوال شده عقده

تنها چیزی که تا آخر عمر با منه حسرته

درد و دل یه دختر دهه شصتی

یک دخترم که در آستانه 30 سالگی دچار بحران شدم

دختر 28 ساله ای هستم که دیگه هیچ هدفی ندارم


برای مطالعه نظرات کمی پایین تر بروید یا اینجا را (کلیک-لمس) کنید.
خوشحال خواهیم شد اگر اطلاعات یا تجربیاتی که دارید را با ما در میان بگذارید
↓ دعوت از دوستان برای مشارکت در بحث ↓
↓ موضوعات مرتبط ↓ :
بارداری و زایمان (۱۱۲ مطلب مشابه) ازدواج و مسائل گوهران کشف نشده (۱۲۵ مطلب مشابه) چرا خواستگار ندارم (۶۲ مطلب مشابه)