سلام
ببخشید میخواستم از پسرا بپرسم چه قد به اسم اهمیت میدن تو ازدواج؟ اصلا براشون مهمه که اسم دختر زرتشتی باشه یا مسیحی یا ایرانی اصیل؟
و یه سوال دیگه:
میخواستم بپرسم پسرا بیشتر از چه اسم هایی خوششون میاد؟
ممنون
مرتبط:
علت تناقض های رفتاری پسری که قراره باهاش ازدواج کنم چیه؟
دخترانی که پسران اون ها رو برای تفریح و رابطه جنسی میخوان چه ویژگی هایی دارن؟
مرتبط با کسب شناخت قبل از ازدواج:
مخالفت والدین با دوران شناخت طولانی مدت قبل از ازدواج
برای شناخت، یک جلسه خواستگاری بهتره از چند سال دوستی است
روش افزایش شناخت از دختر در یک جلسه خواستگاری
روش شناختن افراد خودخواه قبل از ازدواج
برای کسب شناخت در ازدواج های فامیلی چکار باید کرد ؟
جلسات خواستگاری رو برای شناخت کافی نمی دونم
رفت آمد خانواده ها برای شناخت بیشتر در قبل از عقد
جلسه دوم خواستگاری - شناساندن نه شناختن
خواستگاری راهی درست برای شناخت
سلام خدمت همه ی دوستان...
یه شرایطی برام پیش اومده که نمیدونم منطق چیه احساس چیه ... تصمیم درست چیه؟
من 23 سالم هست و تا این سن اصلا اهل دوستی با پسر و قرار ملاقات گذاشتن حضوری هر چند در چارچوب نبودم... اونم بدون اطلاع خانوادم... نیاز شدید دارم به یه هم زبون ... هم صحبت... به یه مرد واقعی ...تو چتروم بودم با یه آقایی اشنا شدم که همشهری خودم هستن و 29 سالشونه... دانشجوی ترم اخر مهندسی برق دانشگاه دولتی شهرمون ... این آقا هم قصدشون ازدواج بود و از اول به همین نیت با هم حرف میزدیم برای شناخت بیشتر...
من چند باری با ایشون چت داشتم و طی این مدت بهشون به طور نسبی اعتماد پیدا کردم...ایشون چون دسترسی ب نت نداشتن هر بار میرفتن کافی نت و از اونجا حرف میزدیم... بهم وب دادن و من ایشون رو دیدم... همینطور ایشون منو... من خاستگار زیاد دارم ولی خب هیچ کدومشون اون طور که باید به دلم نمیشینن و از هر کدوم یه جوری ایراد میگیرم... ولی چهره این اقا به دلم خیلی نشست... یه چهره ی مردونه با همه ی خصایص مردونه... در کمال ناباوری قرار ملاقات گذاشتم باهاشون که همدیگه رو ببینیم...
اولین قرار ملاقات زندگیم با یه پسر بدون اطلاع خانواده!!! خیلی استرس داشتم و معذب بودم... ولی خب همدیگه رو دیدیم خیلی رسمی و در چارچوب... چیزی که نظر منو همون جلسه اول به خودش جذب کرد محکم بودن ایشون و خصلت ها ی مردونه شون بود تو رفتار... خیلی خیلی محکم و ظاهر نسبتا جدی... با اینکه از درون واقعا مهربون و احساسی ان... از خاطرات خوابگاهشون میگفتن و اینکه چقدر شر بودن و یه کارایی کردن که همش خنده دار بود و اگه بخوان بنویسن یه کتاب میشه...
برا من چند موردش رو تعریف کردن...خوشم اومد از جسور بودنشون... ایشون تک پسر خانوادن و یه خواهر به جز خودشون دارن و خیلی خیلی تعصب دارن رو خواهرشون.... تا جایی که حتی اسم خواهرشون هم به من نگفتن و گفتن برام مقدسه!!!!!!!
برای بار دوم امروز باهاشون قرار گذاشتم و در طی مدت صحبتمون دائم به من یاد اوری میکردن به پسرای این دوره زمونه اعتماد نکن... دوره بد شده... تو هم یه دختر سر سنگین باوقار مادرت حق دارن نگرانت بشن و یه جورایی میفهمن شرایط منو...
قد من 170 تا هست و قد ایشون 197!!!! امروز قرار گذاشتم بهشون گفتم برام سخته اینجوری ادامه بدیم و رابطمون به این صورت باشه... یا اینکه به یه نتیجه ای برسیم یا اینکه کات کنیم رابطه رو... گفتن تا سه ماه دیگه که مدرک ارشد رو بگیرم زندگیم معلوم نیست و خیلی به هم ریخته ام و پایان نامه و ... آخه ایشون کار هم میکنن تدریس میکنن...
خلاصه اینکه قرار شد بعد سه ماه جدی بشیم و ایشون به خانوادشون اطلاع بدن... من خودم میدونم ازدواجی که آشناییش نتی و مجازی باشه معقول نیست... ولی با شرایط الان جامعه اگه مورد خوبی باشه چرا که نه؟؟؟
حالا من از شما دوستان کمک میخوام.... واقعیت اینه که من هنوز احساس واقعیم رو نمیدونم... نمیخوام وابسته بشیم بعد که با خانوادش مطرح کرد جواب منفی بدم....
نمیدونم چیکار کنم میخوام به یه نتیجه ای با خودم برسم... جدایی از ندونستن احساس واقعیم به نظرتون قدمون مشکل داره؟؟؟
ایشون خیلی قد بلند هستن....ولی خب چهارشونه هستن....دوستان تو رو خدا نظرتونو بگید کمکم کنید.... بگید چیکار کنم؟؟؟؟
سلام دوستان .
من چند ماهی هست عقد کردم و قراره به زودی برم سر خونه زندگیم . تنها مشکلم عروسیمه . خود من معتقدم عروسی های الان جدا از استرس و خستگی بیش از حد خیلی هزینه داره . از دسته گل و آرایشگاه گرفته تا هتل و شام و آتلیه و ..
برای همین نظر خودم این بود که به جای عروسی یه جشن خیلی ساده فقط با اقوام درجه یک بگیرم و به جاش با پولش خونه بریم ، یا پس انداز کنیم برای آینده .
همسرم آخه وضعش معمولیه و دلم نمیاد برای مخارج عروسی اذیت شه . به اندازه کافی نگران خونه و ... هست و عروسی ممکنه همه پس انداز هاش رو بگیره .
همسرم هم اول گفت نه تو دختری و دلت عروسی میخواد و به خاطر من نگو نه . اما وقتی دید واقعا من مصممم اونم خوشحال شد و گفت موافقه .
خانواده همسرم هم موافق اند و این وسط تنها مشکل خانواده خودمه . تک دخترم و پدرم خیلی معتقد به آبرو و این حرفاست . میگه زشته من کلی دوست و فامیل دارم و همشون روم حساب باز میکنن و اونوقت عروسی نگیرید فکر میگن مشکلی بوده و شوهرت وظیفشه هزینه عروسی رو بده و. از این حرفا .!
هر چی میگم پدر من ربطی نداره . مردم بذار بگن . آبرو که به این چیزا نیست قانع نمیشن . مامانم که همین طور .
خواستم بپرسم به نظرتون چه جوری پدرم رو قانع کنم و راضی بشه ؟
ممنونم .
یک سال پیش با آقا پسری که به طور سنتی از طرف یکی از اقوام برای خواستگاری معرفی شده بودند مدت 1 ماه صحبت کردم از جلسه اول هر دو نظرمون مثبت بود و به اصطلاح به دل هم نشسته بودیم اما مواردی بود که من رو آزار می داد و به نظرم میومد ایشون از روی ناچاری حاضر به ازدواج با من شدند و من معیارهای مورد نظر ایشون رو ندارم
در عین حال اختلاف سنیمون هم زیاد بود و من اولین تجربه جدی خواستگاریم بود و کم تجربه بودم و ایشون 34 ساله و خیلی با تجربه بودند
یا مثلاً مورد دیگه اینکه در جلسه دوم به من گفتند که اعتماد به نفسم در مورد قیافم خیلی بالاست!!! هر چند وقتی مستقیم ازشون سوال کردم گفتند که ظاهر شما رو می بینم و به دلم نشسته. با این تناقض تو حرف ها احساس سرخوردگی می کردم هنوز هم منظور این صحبت ایشون رو متوجه نشدم شاید برای اینکه من رو از دست ندن این حرف رو می زنند
یا اینکه انتظار ادامه تحصیل من رو داشتند چون همزمان موردهای دیگه ای با تحصیلات بالاتر و هیئت علمی دانشگاه هم به ایشون معرفی شده بود
با وجود این مسایل احساس ناخوشایندی داشتم و فکر می کردم ایشون من رو به خاطر خودم نمی خواد و اگر ازدواج کنیم حتماً در آینده فکر می کنند کاشکی با موردهای دیگه ای که معرفی شده بودند هم آشنا می شدند در عین حالی که خودم شرایط خیلی خوبی دارم و آیندهام از ایشون بهتر بود و هنوز از نظر سنی فرصت ازدواج داشتم
و در نهایت با وجود اینکه به هم وابسته شده بودیم و به نظر اختلافی نداشتیم و وقتی از من خواستند با هم یک روزه برای کاری به شهر دیگه ای بریم به نظرم کار غیر اخلاقی اومد برای منی که تا قبل از اون با نامحرم تا حد ممکن حرف هم نمی زدم و جواب منفی دادم و که باعث شوکه شدن ایشون شد و چون دل کندن خیلی برام سخت بود و گریه امونم رو بریده بود تو اون شرایط حتی نتونستم جواب تلفن ایشون رو بدم
و توضیحاتی که با اس ام اس دادم براشون قانع کننده نبود و خیلی با دلخوری خداحافظی کردند
بعد از اون تو محیط های کاری ایشون رو چند باری دیدم با خوشرویی حتی پیش سلام شدند
ولی من هنوز هر وقت ایشون رو می بینم به علت وابستگی عاطفی که برام پیش اومده بود به شدت ناراحت می شم و به خاطر آخرین برخورد عذاب وجدان می گیرم
البته ایشون هنوز هم ازدواج نکردند و من هم بعد از اون خواستگارهای داشتم که همه جوره قبولم داشتند و اعتماد به نفس من رو بالا می بردند که اصلاً با احساس زشت بودن و عدم اعتمادی که ایشون به من می دادند قابل مقایسه نیست هر چند به دلم ننشستند
با این وجود هنوز نتونستم به خاطر دلخوری ایشون برای جواب منفی این مسایل رو فراموش کنم،
حالا سوالم از آقا پسرها اینه که الان ایشون این مسایل رو فراموش کردند و من رو بخشیدند؟ یا لازمه الان بیشتر توضیح بدم و حلالیت بگیرم؟؟؟
چون احساس می کنم به خاطر قطع ناگهانی ارتباط هنوز نتونستم خودم رو ببخشم و صحبت کردن با ایشون و حلالیت گرفتن باعث تموم شدن این مسایل تو ذهنم می شه
از طرفی چون علاقه به وجود اومده بود و بعد از اون هم ایشون مایل به حفظ ارتباط با من هستند و در مورد مسایل کاری دورادور برخورد داشتیم نگرانم که دوباره پیش آوردن این مسایل برای دو طرف خیلی خوب نباشه و باعث مشکلاتی بشه و تلاشی که تو این یکسال برای فراموش کردن این مسایل کرده بودم رو بر باد بده
سلام سوال داشتم
اول تشکر میکنم بابت دوستان که جواب میدهند
خواهش میکنم کمکم کنید
خواستگاری دارم از همه لحاظ مورد تایید بنده و خانوادم و ما جواب مثبت بهشون دادیم و قرارشده
نیمه شعبان عقدمون باشه اما یه مشکلی هست که فقط من میدونم
نیمه شعبان امسال مصادف شده با ایام قمر در عقرب!
و من مردد که عقدمون تو این روز باشه یا نه
آشفتم واقعا .
توجه به ایام قمر در عقرب ، برای عقدکردن انقدر مهمه؟
من زنگ زدم به جایی که سوالات شرعی جواب میدن گفتن روز میلاد آقا امام زمان میچربه به نحسی اون روز .
با صدقه و آیه الکرسی نحسیش دور میشه اما احتیاط کنید بهتره
نمیدونم چیکار کنم ؟
سلام
من الآن 20 سالمه چندین سال قبل زمانی که بچه بودم یه همسایه داشتیم که من اکثر دوران کودکیم رو خونه اونا گذروندم و با دختر و پسرشون بازی میکردیم.
خانم همسایه مون هم خیلی خانم خوبی بود و با مامانم مثل خواهر بودن و هستن. تا اینکه اونا به شهر دیگه ای رفتن و ارتباط ما بچه ها با هم خیلی کمرنگ شد. چند مدت پیش پسر همسایه مون ازم خواستگاری کرد ( توسط مادرش ) اما من با وجود اینکه خیلی سختم بود دلشون رو بشکنم بنا به دلایلی جواب منفی دادم.
اما هر چی ما میگیم نه اونا میگن ما پای دخترتون صبر میکنیم تا راضی شه. اما من مطمئنم که نظرم عوض نمیشه.
سوالم اینه که چند مدت دیگه قراره بیان خونه ما. من نمیدونم با پسرشون چطور برخورد کنم در صورتی که مامانش غیر مستقیم گفته که پسرش گفته منو دوست داره.
چطور رفتار کنم که از من قطع امید کنن و در عین حال باعث دلخوری نشه...
سلام
دختری هستم 28 ساله با مدرک ارشد. قیافه خوبی دارم و همه منو به عنوان یه دختر متدین و خوب میشناسند .
الآن به دلیلی دچار افسردگی شدم و خواهش میکنم منو راهنمایی کنید.
چند وقت قبل یه خواستگاری داشتم که با توجه به اینکه شرایط خوبی داشت و همینطور طی صحبت هایی که انجام شد. بهش جواب مثبت دادیم.
این اقا بعد 2 هفته خبر داد که کلا منصرف شده . من از این که این ازدواج سر نگرفته ناراحت نیستم بلکه از این ناراحتم که چرا؟ مگه من چه عیبی داشتم؟ این فکر مثل خوره به جونم افتاده که چرا؟
لطفا منو راهنمایی کنید .
سلام دوستان
من نمیدونم کسی که میگه سردم یا گرمم با توجه به چه چیزایی همچین چیزی رو میگه...
من دختری 20 ساله هستم هیچ ارتباطی با جنس مخالف ندارم و سعی میکنم به مسائل جنسی فکر نکنم ولی مثلا تو خیابون که راه میرم با دیدن حتی دستای یه پسر یه جوری میشم ....
بعضی موقع ها ناخودآگاه به مسائل جنسی فکر میکنم بعدش یه درد اطراف مثانم و سینه هام احساس میکنم ...
1. حالا به نظرتون من از لحاظ جنسی گرمم ؟؟؟
2. این علائمی که گفتم غیرطبیعی اند؟؟
سلام
دوستان من ، شاید خنده دار باشه ولی برای ازدواج مذهبی بودن شخص بخصوص از ظاهرش ریش داشتن و سر و چشم مشکی داشتن برام واقعا مهمه ...
یعنی ببخشید عاشق اینم شوهرم ریش داشته باشه!! نه اینکه خیلی داشته باشه ... کلا تو صورتش که نگاه می کنی معلوم باشه بچه مذهبیه...
بعد اصلا اصلا علاقه ندارم عروسی بگیرم ... فقط دوست دارم بریم کربلا ..
شاید باورتون نشه ولی الان که دارم می نویسم ته دلم قنج می زنه برا اینا که گفتم
خیلی شور و هیجان دارم....
بعد مشکل اینه هر که میاد خواستگاریم بر عکس اینه ...
مذهبی نیستن و صورتا ۷ تیغه و ..... !!
البته میدونم همه چیز ظاهر نیست... باطنم برام مهمه ... یعنی باطن طرفمم مذهبی باشه...
بعد ظاهر خودمم کلا مذهبیه ...
سلام
من دختری زیر ۲۵ سال هستم . خواستگاری دارم که یکسال ازم بزرگ تره . ما چند ماه هست که برای آشنایی زیر نظر خانواده ها ملاقات هایی داشتیم . و تا الان در بیشتر موارد تفاهم کامل داشتیم و مشکل حادی در هیچ زمینه ی خانوادگی ، مال ، اعتقادی ، تحصیلی و ... نداشتیم.
فقط اینکه ایشون یک مقدار احساس میکنند که من کم عاطفه ام ، دلیلشون هم اینه که مثلا من زیاد باهاشون چت نمیکنم ... صحبتها رو کش نمیدم ... برای کادوهایی که برام میخرن ذوقی ندارم .... و بعضی وقتها میخوان منو ببینن به بهانه دلتنگی ولی من میگم اگه صحبت مهمی ندارن درست نیست که همو ببینیم ....
و من جوابم اینه که ما هنوز نامحرمیم و من نمیتونم با اون خیلی صمیمی بشم .... ولی اون فکر میکنه من سردم و جدی ام و احساسی ندارم .... من که علاقه بهش پیدا کردم و در آینده در حد توان بهش ابراز علاقه خواهم داشت ....ولی احساس میکنم شاید خیلی عاطفی و لوس باشه و من از پسش برنیام ....
ولی سوالم اینه که :
آیا این آقا لوس هستن و هنوز به ثبات برای انتخاب نرسیدن ؟
آیا ایشون تنوع طلب اند و ممکنه در آینده به بهانه ی عدم ارضا عاطفی ، خیانت کنن؟
به نظرتون من باید باهاش صمیمی بشم که عاطفه مو بهش نشون بدم و آیا این کار از لحاظ اخلاقی و شرعی درسته؟
یا اینکه من زیاد سختگیرم و باید کمی راحتتر رفتار کنم ؟
من نمیدونم چه جوابی بدم ؛ موندم به خدااااااااااااا. ...
پ ن. من حاضر به صیغه نیستم چون اگر بهم بخوره ؛ اگه به خواستگارای بعدی نگم عذاب وجدان میگیرم واگر بگم خب یه جوری اسم گذاشتن هم محسوب میشه و ممکنه کسی خواستگاریم نیاد دیگه ...