سلام وقت تون بخیر
دختر ۲۲ ساله ای هستم که یه شکست عاطفی خوردم و بعد از این شکست توی خواستگاران دنبال آدمی هستم با اختلاف سنی حداقل ۱۵ با خودم، کسی که حامی باشه، پشتم باشه، پخته باشه که تنهام نذاره و پیشم بمونه.
من مرد 27 ساله هستم می خواهم برای پیدا کردن خانم برای ازدواج اقدام کنم، به عنوان بزرگتر یا فردی با تجربه می توانید درباره ازدواج من را راهنمایی کنید؟
درسته شرایط ازدواج برای هر کسی متفاوت هست و نمی شه برای همه یک نسخه پیچید
امّا موارد کلی
یک اینکه خودت دنبال دختر بگردی و پیدا کنی بهتره یا بری تو محیطی که با یک خانم مجرد آشنا بشی ؟ یا اینکه کلا بسپری به پدر و مادر و خانواده برات دختر پیدا کنن؟
سلام
خیلی از شما ها رفیق زیاد دارید که از دبیرستان یا ابتدایی با هم رفیق هستید
سلام
دختر و پسری رو که عاقل و بالغند در نظر بگیرین که دارن با هم آشنا میشن حالا چه از طریق خانواده و سنتی یا همکارند یا هر روشی که فکرش رو کنید. قبل از ازدواج نباید احساسات درگیر بشه، امّا خب آدمیم احساس داریم ربات نیستیم، حالا می خوام حالت نرمال رو برام توضیح بدین.
سلام
آیا برای ازدواج هر نفر، توی قسمت و تقدیرش یه نفر خاص ثبت شده؟ این طوری بگم فرض کنید یه دختری توی تقدیرش نوشته شده با فلانی ازدواج کنه. اگه این دو نفر به هر دلیلی به هم نرسیدند ،هیچ کدوم خوشبخت نمیشن؟یا نه هر دو نفری می توانند با هم زندگی کنند و خوشبخت باشند و این بستگی به تصمیم های دو نفر داره که چه کسی رو انتخاب کنند؟
راستش رو بخواهید دختری هستم که از دوست و آشنا زیاد بهم خواستگار معرفی میشه ولی واقعاً دوست ندارم الآن ازدواج کنم.اصلاً حوصله ی هیچی اش رو ندارم .از آشنایی گرفته تا خرید عقد و رفت و اومد و غیره.
سلام
۷۰ الی ۸۰ درصد طلاق ها در چند سال اول ازدواجه، مشاوره می گفت شما به صلاح نیست ازدواج کنید و شما هم کفو هم نیستید، می گفتند نه ما با همه فرق داریم.
چند نکته ای رو می خوام به عنوان نصیحت برادرانه، واقعاً برادرانه یعنی فرض می کنم شما هم عین خواهرمید و دارم از روی دلسوزی و علاقه ای که ی برادر از سر خیرخواهی و نگرانی برای خواهر خودش داره همون ها رو عینا به شما میگم در عوض شما هم منو و بقیه کاربران رو دعا کنید.
خواهر خوبم، من اول به شما توصیه می کنم تا می تونی خودت رو بکش بالا! خیلی بالا! تا می تونی درس بخون! نمی گم فلان رشته ! ن! هر رشته ای که دوست داری ولی بخون و بخون عالی بخون تا یه قدر بشی! یه فردی بشی حرف برای گفتن داشته باشی! مهندس برقی؟ مکانیکی؟ عمرانی؟ حقوق می خونی؟ حتی پرستار پزشک دندون پزشک داروساز فیزوتراپ و .... هر چی که هستی یه آدم معمولی نباش! یه فرد خبره و بسیار باسواد تو رشته خودت که فقط با تلاش به دست میاد
با سلام
دختری هستم ۲۴ ساله، به گفته اطرافیانم ظاهر خوبی دارم، هم چنین اطرافیان منو با عاقل بودن و منطقی بودن توصیف میکنند، در چند سال اول دانشگاهم، اعتقادم این بود که نباید دلم درگیر کسی شود و نه باید دل کسی رو درگیر کنم، در عین حال، در دلم از یک نفر خوشم میآمد و حتی این باعث ترسم میشد و در ارتباط با آن فرد اضطراب میگرفتم و حتی از ارتباط گرفتن با او اجتناب میکردم، و خلاصه تا به حال، فردی که خوشم می آمده هم مسیر دیگری انتخاب کرد و به افراد دیگری هم که توجه زیادی نشان میدادند، عدم تمایلم را نشان دادم.
امّا مدتیست طرز فکرم را عوض کرده ام، و با خواستگاران سنتی ای که داشته ام، به این نتیجه رسیدم که چه بهتر میشد اگر بتوانم خودم با فردی که همفکرم هست آشنا شوم و به ازدواج برسم (چون طرز فکر طرف مقابلم خیلی برایم مهم هست، از لحاظ اعتقادی و اینکه اهل تحلیل و منطقی و فرد سرزنده ای باشد)
سلام
شخص محترمی از طریق سنتی از من خواستگاری کردن. از نظر اخلاق و شخصیت و ادب خوبه و از نظر تحصیلی و شغلی هم کفو هستیم. از نظر سنی هم خوبه و دو سال از من کوچکتره. اهل دخانیات نیست که این برای من خیلی مهمه. از نظر چهره و اندام هم به دلم میشینه. پیش مشاور هم رفتیم. مشاور گفت این ازدواج مناسبه. امّا چون ایشون سابقه طلاق و متارکه داره خانوادهام مخالف هستن.
یعنی از اولش هم به این دلیل مخالف بودن و حتی نمیخواستن ایشون و خانوادهشون رو برای خواستگاری در منزل مون بپذیرن. ولی من پافشاری کردم و نذاشتم مادرم پشت تلفن به مادرش جواب منفی بده. خوشبختانه مادر ایشون پیگیر بودن و مجدد چند بار پی در پی با مادرم تماس گرفتن و بالاخره مرحله خواستگاری انجام شد.
بعدش چند جلسه با این آقا حرف زدیم و در نهایت پیش مشاور ازدواج رفتیم. البته ایشون در دوره عقد جدا شده بودن و زیر یک سقف با اون شخص زندگی مشترک شون رو شروع نکرده بودن.
سلام
دختری بین ۳۰ تا ۳۵ ساله و پزشک که امسال سال یک رزیدنتی (تخصص) هستم به تازگی خواستگاری برام اومده که ارشد و استخدام یکی از ادارات دولتی هست و از نظر اخلاق و اعتقادات مطابق معیار من هست.
مشکلی که دارم اینکه با توجه به سختی کار و شیفت های یک در بین سال یک ایشون می تونن منو درک کنن؟، البته ایشون اظهار می کنن که کاملاً با شرایط من کنار میان امّا از این نظر نگرانم.
و مساله بعدی میزان تحصیلات شان هست و همچنین محدودیتهایی که شغل شون داره، لطفاً از خوانندگان کسی تجربه مشابه یا نظری داشتن منو راهنمایی کنن اینکه تصمیم درستی می گیرم؟
سلام
حرف هام هم درد و دله هم انتقاد نسبت به پدرها و مادرها.
نمی دونم از کجا شروع کنم ولی تا یادم میاد از بچگی تا الآن که 27 ساله هستم در حال سرکوب نیازهام بودم یا گناه خ ا. هیچ وقت سمت رل و این چیزها نرفتم چون به شدت فکر کار رو درآمدم بودم و منتظر بودم یه روزی ازدواج کنم با اینکه هم از لحاظ اجتماعی شغل خوبی دارم هم تحصیلکردم هم از لحاظ ظاهری و تیپ مشکل ندارم هیچ وقت سمت رابطه با جنس مخالف نرفتم.
خودم از بچگی روی پای خودم بودم و بعد کلی تلاش تونستم ماشین بخرم و یه پول خوبی پس انداز کنم برای ازدواج و خدا را شکر از لحاظ حقوقی هم راضیم. چند جایی رفتم خواستگاری که اولین جا بابای دختر گفت خونه نداری و پشتوانه مالی هم نداری زیاد من دختر نمیدم.
دومین جا مادر دختر گفت من خودم یه عمره اجاره نشین بودم نمی خوام دخترم هم اجاره نشین بشه با اینکه مامانم گفت زیر زبون دختره را کشیدم میخوادت ولی پدرش اجازه نداد.
سلام
اول بگم که حالم واقعاً بده، دو سه هفته از قطع ارتباط مون می گذره، یک لحظه حوادث چند ماه پیش از جلو چشمم نمی ره.
دختری حدود سی ساله ام ارشد خوندم پسری دو سه سال بزرگتر بهم معرفی شد با مادرش دیدمش و کلی صحبت کردیم بعد از دو ماه جلسه رسمی تو خونه ما برگزار شد امّا متأسفانه نمیدونم به چه علت امّا مادرش از خانواده من خوشش نیومد این فقط یه احساس بود شاید چون خودشون پولدارتر بودن و ده جای قبل از ما که رفته بودن از خانوادههای اعیان بود. امّا من خانواده متوسط سالم تحصیلکرده و ...
البته اون پدر و مادرش هم تحصیلکرده بودن که پدر و مادر من ساده و سواد پایین، پسر به امید اینکه خانواده به نظرش احترام بذارن منو نگه داشت و قول داد حتی اگه نخوان خودم تنها میام امّا آنقدر تحت سلطه خانواده ش بود که نتونست اقدامی کنه من که روز به روز بهش علاقه بیشتری پیدا کردم خانواده ش بهم زنگ زدن و غیرمستقیم گفتن پسرمون رو ول کن.
طبق آمار ثبت احوال تو سال 1400 حدود 568 هزار ازدواج ثبت شده.
طبق گفته فضای مجازی و اینترنت الآن هزینههای ازدواج خیلی رفته بالا باید درآمد زن و مرد رو هم بالای 15 میلیون در ماه باشه یا زن و شوهر برای شروع زندگی باید 500 میلیون پول داشته باشن چون تورم داریم و قیمتها هر سال بالا میره و اقتصاد ثبات نداره تا بتوانن زندگی کنن.
تازه تو خیلی از خانوادهها فقط مرد کار می کنه زن خانه دار هست هزینه عروسی و مهریه و جهیزیه و پول پیش خانه هم که زیاده که میشه 500 میلیون برای شروع زندگی.
پس این 560 هزاز نفر چطور ازدواج کردن؟!
قضیه از این قراره که من دختری بودم بسیار معتقد به مسائل دینی و با معیارهای سفت و سخت در مسئله ازدواج، تا حدی که ناراحت بودم با این سخت گیری که دارم هیچ وقت هیچ پسری را این قدر دوست نخواهم داشت که به عنوان همسر بپذیرم. مجبور به تنهایی باشم. از سخت گیری هام نمی گم که خودش مفصله...ولی میشه گفت بیشترش مسائل اخلاقی و شخصیتی بود. اندکی هم واجبات دینی و چیزهای ظاهری
حالا ماجرا از آن جا شروع شد که در محیط کارم یه همکار جدید آمدند که چهرهشون از هر لحاظ مطابقت داشت با ان معیارهایی که من مطلوب و زیبا می دونستم. ولی خب این در ابتدا اصلاً چیز مهمی نبود برام. بالاخره آدم های خوش چهره قبلاً هم دیده بودم.
یه کاری پیش آمد که به مدت حدود دو ماه همکاری من با ایشون بیشتر شد. البته همونم در حد یه سلام و علیک در طول روز بود و هر کس مشغول کار خودش میشد. و هیچ حرف اضافی ای رد بدل نشد. به سبب همین همکاری، من از یک راه مجازی به نوشتهها و تفکرات ایشون دسترسی پیدا کردم. و مشکل از همین جا شروع شد...
سلام
من می خوام یه مشورتی کنم و اینجا دوستان نظر بدن و منو راهنمایی کنن.
سوال من اینکه من چند ساله با یه آقا پسری همدیگه رو دوست داریم و این رو هر دو نفر مون بهم دیگه گفتیم و ما باهام دیگه ارتباط داریم مادر من و البته تازگی ها برادرمم از این موضوع باخبر شدن.
این آقا به من میگه علاقه منم خیلی به ایشون علاقه دارم الآن نزدیک ده ساله باهام آشنایی داریم و ارتباط مون با وجود همه فراز و نشیب هاش باقی مونده.
امّا مشگل من اینکه این آقا با وجود علاقه به من با اینکه چند بارم برای خواستگاری ازدواج گفتن میان خواستگاری و برنامه ریزی کردن امّا نیومدن.
آخرین باری که باهام در این مورد صحبت کردیم گفتن که براشون قبول مسئولیت زندگی سخته و زیر بار مسئولیت زندگی رفتن براشون مهمه و هم چنان میگن که منو دوست دارن.
این هم بگم که من ایشون رو خیلی دوست دارم و فکر ازدواج با کسی دیگه برام غیر ممکنه.