سلام
آقا یا خانمی به همراه پدر و مادرش زندگی می کند همانطور که می دانید یارانه به حساب سرپرست خانواده واریز می شود حالا این آقا یا خانم مجرد می خواهند یارانه شان به حساب شخصی خودشان واریز شود و از حساب سرپرست خانوار جدا شود از آقایان و خانم های مجردی که برای این کار اقدام کرده اند می خواهم مراحل و مدارکی که لازم است را توضیح دهند
با تشکر از راهنمایتون
موفق باشید
بیشتر بخوانید ...
سلام به همه روز و شبتون بخیر
سلام به همه
وقت دوستان گرفته نشه میرم سر اصل مطلب و سوال:
همه ما میدونیم به هر شغل و رشته ای علاقه داشته باشیم و روی همون هدف ( شغل ، درس ، ورزش ) تمرکز کنیم و فقط بخش مادی هدف رو نبینیم پیشرفت میکنیم...
حالا اگه از سن پایین روی همون کار یا درس تمرکز کنیم و همونو ادامه بدیم قطعا ادم موفق میشیم یا ادم خیلی معروف و مشهور اگه هم از این شاخه و به اون شاخه بپریم به هیچ جایی نمیرسیم مثل من و خیلی های دیگه...
وقتی سن رفت بالای 20 خیلی ها از تو انتظار دارن پول در بیاری و روی پای خودت وایسی حالا اگه خانواده فقیری باشیم که اوضاع حساس تر میشه...
کلا این مطلبم درباره از این شاخه به اون شاخه پریدن و تمرکز نکردن روی کاری هست، حالا میتونه هر چی باشه و اینجا میخوایم دلایل این سردرگمی و بی هدفی و سرگردان بودنمون رو پیدا کنیم که بیشتر مربوط میشه به فکر و روان ادم که نتونسته تو این قسمت که شاید بزرگترین و اصلی ترین بخش زندگیه هر کسی هست خوب عمل کنه...
سلام وقتتون بخیر
خلاصه می کنم حرفو که وقتتون گرفته نشه مشکل من اینه که فکر می کنم همه می خوان حق منو بخورن . نمی دونم چرا شاید قیافم خیلی مظلومه ، البته همه می گن به اضافه اینکه همه فکر می کنن من سادم و مظلومم راحت می تونن حق منو بخورن .
اخرین بار هم چند رو پیش بود که امتحان دیفرانسیل داشتیم و مراقب بی دلیل و فقط به خاطر این صحبت می کردم برگم و گرفت با این که بقیه هر نوع تقلبی که تا الان کشف شده رو انجام می دادن و با این حال فقط برگه منو گرفت .
غیر از این همه منو به چشم ادم ساده که نمی تونه از حق خودش دفاع کنه می بینن .این موضوع یه مدته که حسابی منو کلافه کرده . البته دوسم بهم میگه تو ساده نیستی و تنها مشکلت اینه که زبون نداری .من واقعا نمی دونم چی کار کنم .
لطفا کمکم کنید
سلام
طوری شده که هر کس هر کاری که انجام میده باید در راستای تفکرات و سیاست های پدر خانواده باشه در غیر اینصورت مورد انتقاد و تمسخر شدید قرار میگیره و اینقدر با حرف های زننده تحقیر میشه که از اون کاری که میخواسته انجام بده متنفر میشه .
پدر من آدم بشدت بدبینی هست و در طول روز به همه کارهایی که در راستای معیشت نباشه تیکه میندازه و مورد تمسخر قرار میده با اینکه از نظر مالی بسیار مرفه هستیم ولی جرات انجام هیچگونه تفریحی رو نداریم .
مثلا خود بنده بشدت به یادگیری زبان علاقه دارم ولی چون پدرم کار بیهوده ایی میدونه و پول ساز نیست جرات ندارم بگم دارم میرم کلاس زبان و به دورغ میگم که باشگاه میرم (با باشگاه هم مشکل داره البته )
در کل طوری شده که هر کاری میخوام انجام بدم باید دربارش دروغ بگم . ولی خودش وقتی کاری خلاف حرفای خودش بخواد انجام بده از دو روز قبلش شروع میکنه به توجیه کردن کارش . اینم بگم که اصلا قابل صحبت کردن نیست پس این یکی رو پیشنهاد نکنید
سلام
من یه پسر دبیرستانی هستم. احساس میکنم دوستام بام حال نمیکنن. مثلا اونا با هم میرن بیرون قرار میذارن تولد میرن و... ولی به من کسی تا حالا پیشنهاد نداده باهاشون برم بیرون. دوستامم کم نیستن اما اونقدرا هم صمیمی نیستبم. چیکار کنم صمیمی بشیم در اون حد ؟
حس میکنم مردم خوششون نمیاد با من زیاد هم کلام بشن یعنی سعی میکنن هی فرار کنن از من . البته در واقعیت شاید اینطور نباشه اما حس میکنم اینطوره . و اینکه حس میکنم کسی زیاد خوشش نمیاد باهام بیرون بره .
مثلا تو مهمونی ها ملت باهام حرف نمیزنن منم زیاد سمت کسی نمیرم وقتی هم کسی باهام حرف میزنه در حد چند کلمه بعد کلا ساکت میشیم و هیچ حرفی ندارم بزنم .
به نام نامی دوست که هر چه داریم از اوست
سلام
صالح هستم 17 سال سن دارم و یه حسی بهم میگه دچار افسردگی شدم . مشکل اصلیم اینه که وقتی میبینم هم سن و سالا خودم بکوب در حال درس خوندنن یا در کل در حال پیشرفت کردنن غصم میاد و شروع میکنم گریه کردن ( مخصوصا دخترا ) .
سه ساله که به خودارضایی معتاد شدم و هشت روزه که انجام ندادم و خیلی وسوسه میشم و فک کنم مشکلم از اینه ولی نمیدونم؛ بازم شما بهتر میدونید .
یه مشکل دیگم که کلافم کرده نسبت به دخترا به شدت حساس شدم؛ مثلا توی همین سایت به خوندن نظرات دخترا رغبت دارم و بیشترم نظرات دخترا رو میخونم و فکر میکنم همه دخترا از من بالاتر و موفق ترن؛ نسبت به اطرافیانمم همین حسو دارم ولی بیشتر دخترا . و مشکل آخر اینه که نمیتونم درس خون بشم و تنبلی افسار منو در اختیار خودش گرفته .
سپاس از همتون
سلام
دوستان من یک مشکلی دارم که خیلی اذیتم میکنه . من 19 سالمه و پسر هستم ، ظاهرم به نظر دیگران خوبه . تقریبا تا حالا تنهایی به شهر دیگه ایی نرفتم ، یا با دوستام ، امسال اگه خدا بخواد میرم دانشگاه.
با این که میدونم اینطور نیست ، ولی دیگران منو شخصیت مذهبی و قابل احترام میدونن ( گر چه خودم همیشه در تلاش هستم تا چنین شخصیتی داشته باشم ولی تظاهر نمیکنم ) . خب در خلوت یا بهتره بگم در خونه و در جاهایی که با ادم هاش راحت هستم و از حضور در اون مجلس خوشحالم ، اعتماد به نفسم گاهی خوبه ، و همینطور هوشم.
خودم فکر میکنم ادم باهوشی هستم ، بعضی ادمهایی هم که خودشون باهوش اند ، پشت سرم گفتند که باهوشه . از این لحاظ در خلوت و مجالسی که عرض کردم مشکل ندارم ، ولی جاهایی که یا با ادم هاش راحت نیستم یا از بودن در اونجا خوشحال نیستم ، هوشم به شدت افت پیدا میکنه ، به طوری که واقعا احساس کودن بودن بهم دست میده .
مطالبی رو که هر انسانی که معلولیت ذهنی نداشته باشه ، به راحتی متوجه میشه ، من متوجه نمیشم اکثرا ! اصلا اعصابم خورد میشه از این اتفاق ...
کلا تو همه امور اینجوری هستم ، با کسانی که راحت نیستم روابط عمومی خوبی ندارم . اینم بگم که در کل یکم خجالتی هستم ، ولی بیشتر وقت ها که اینجوری میشم ، عصبانی میشم و خجالت یادم میره ، با خجالت نکشیدن هم توانایی ذهنی من بالا نمیره. چه کنم دوستان؟ ایا شما هم اینجوری بودید؟
تقریبا من تازه به بلوغ جسمی رسیدم دیرتر از هم سن هام به بلوغ جسمی رسیدم ، بطوریکه تا سوم دبیرستان از بعضی معلم هامون که کوتاه تر بودن ، ازشون بلند تر شدم تو سال سوم دبیرستان ، ولی وقتی دبیر ها منو میدیدن ، میگفتن فلانی چقد بزرگ شده!
منتظر نظرات مهربانانه برادران و خواهران دلسوز هستم.
التماس دعا ے عاجزانه...
سلام
کاربران عزیز ( ترجیحاً پسر ها ) ، لطفا تجربه هاتونو از افزایش قد از ١٧ سالگى به بعد بگید . بفرمایید چند سانت رشد کردید ؟
فقط خواهشاً مباحث تکرارى و کلیشه اى مثل صفحه رشد و سن رشد و غیره رو وسط نکشید . فقط تجربه هاتونو بگید .
اگه هم کار خاصى کردید ؛ مثلا رفتید والیبال یا چیزى خوردید بگید . من الان با این سنم ، از قدم راضى نیستم و دوست دارم چند سانت بلند تر بشم .
ممنون
مرتبط با افزایش قد:
تجربیات شما در افزایش قد با روش گروتالر داینامیک
تجربیات شما در مورد افزایش قد با هیپنوتیزم
سلام
معمولا وقتی اسم تنوع طلبی می آید از میان دو جنس بیشتر نام مردان به زبان آورده می شود.اینکه مثلا می گویند مردان ذاتا تنوع طلبند ولی زنها تنها عاشق یک نفر می شند و دوست دارند تنها با یک نفر باشند. بنده می گویم بله تعدادی از خانمها تنها دوست دارند تنها با یک نفر باشند اما این یک وجه قضیه می باشد.وجه دیگر قضیه این بار مربوط به تنوع طلبی خانم هاست اگر در جامع دقت کنیم می بینیم که گاهی زنان هم تنوع طلب هستند ولی به خاطر حجب و حیا و مسایلی دیگر روشون نمیشه یا پنهان می کنند که اعتراف کنند و بگویند تنوع طلبی واسه ما هم جذابه چون هر مردی جذابیت خاص خودش رو داره.
زنی شوهر دار چندین دوست پسر دارد. یا دختری با چند تا پسر همزمان رابطه دارد. آیا اینها تنوع طلبی نیستند؟ هستند .هستند بله. معمولا می گویند که این کمبود محبت عاطفی هست که سبب میشه زن خیانت کنه و تنوع طلب بشه یا دختری با چند پسر رابطه داشته باشه.
با سلام
من 29 سالمه، مجرد ، دو تا مشکل دارم ؛
اول اینکه یه مدلی دارم میخوام مشورت بگیرم ببینم طبیعیه این مدلی بودن و راهکاری داره یا نه اونم اینکه وقتی میخوام یه کاری انجام بدم دو سه روز خوب، نه بکوب، کار میکنم حالا ورزشه کاره هر چی، ولی بعدش کلا انرژیم از بین میره و دیگه نمیتونم اونو طوری کار کنم تغذیه ام خوبه سالمم هستم نمیدونم شارژ مغزم خالی میشه چی میشه که نمیتونم برنامم رو ادامه بدم همیشه این مشکل رو داشتم بعد از دو سه روز دوباره حالت قبلیم برمیگرده ولی هیچ برنامه ای اینطوری پیش نمیره،چه باید بکنم؟
دوم اینکه هنوز بعد از اینهمه سال نمیدونم خود واقعیم کیه نمیدونم باید چه جور شخصیتی داشته باشم یه جاهایی که فرصتش پیش میاد خیلی برونگرا و شلوغ کار و...میشم بعد به خودم میگم باید این رفتارها رو بذارم کنار سنگین رنگین و نجیب باشم یا یه جاهایی دوست دارم نظر بدم میگم نه اینجا جاش نیست .
صبح جمعه بین رفتن به دعا یا رفتن به کوه میمونم چون هردوشون رو دوست دارم و حس خوبی بهم میده یا یه جایی که میرم نمیدونم بگم بخندم یا عادی باشم بچه هارو میبینم دوست دارم باهاشون بازی کنم اما میگم برای سن من زشته،هم با آدمای بی دین و ایمون البته با اخلاق هم با بچه مذهبی ها گرم میگیرم .
خلاصه نمیدونم کدوم شخصیتمو انتخاب کنم نمیدونم با خودم چند چندم؟ دوست ندارم تا این مشکلاتو حل نکردم و به ثبات نرسیدم ازدواج کنم
سلام
من دانشجوی ترم دو روانشناسی هستم ازتون یه راهنمایی میخوام که واقعا برام مهم هست . من ادم درون گرا و خجالتی هستم البته وقتی ازم سوال بشه خیلی خوب جواب میدم ولی در حالت عادی زیاد تو جمع حرف نمیزنم تا میام حرف بزنم تپش قلب میگیرم حالا من اولا که بخاطر این ویژگیم تا حالا خیلی ضربه خوردم .
بعدم با این رشته باید روی اعتماد به نفسم کار کنم که در آینده موفق بشم بنظر شما من چیکار کنم بتونم تو جمع ازادانه حرفمو بزنم و با خجالتم چیکار کنم؟
ممنون بابت وقتی که میذارین
مرتبط:
از چیزهایی که خجالت آور نیستند، خجالت میکشم
از کم رویی، ترس، ضعف و شکست خسته شدم
کم رو هستم و روابط عمومی ضعیفی دارم
به نام خدا
سلام
نمیدونم تو خانواده ی برتر چقدر قشر مذهبی فعالیت دارن ... میخوام از مذهبی ها بپرسم :
فکر میکنم در مسائل مذهبی دچار وسواس هستم . این افکارم رو بررسی میکنم که درسته یا نه ...وسواس دارم یا نه ...
به این اعتقاد کامل پیدا کردم که اگه ارتباطم با خدا ضعیف بشه ( نمازم قضا بشه یا نمازم بی روح بشه بی توجه بشه یا خیلی گناه کرده باشم و... ) در این صورت طول روز حتما اتفاقات بدی انتظارم میکشه چون خدا هوامو نداره :
از سرویس جا میمونم یا تو اجتماع کار رو خراب میکنم حس میکنم حرفایی که میزنم باطل هستن یا آلوده به وسوسه های شیطان هستن انگار نمیتونم دو کلمه درست حرف بزنم باعث گمراهی بقیه میشم زندگیم از روال در میاد مثلا دیگه درس نمیخونم ( من فقط وقتایی میتونم کامل درس بخونم که ارتباطم با خدا کامل و خوب باشه ...درغیر اینصورت دچار روز مرگی میشم ...وظایفم رو به فردا میسپارم ...) دیگه : عذاب وجدان و ترس میاد سراغم مخصوصا وقتی بخوام برم دانشگاه از قبل مطمئنم که امروز روز بدی برایم خواهد بود .
برای این حرفام دلیل دارم :