سلام
اگه یه پسر مجردی تو این انگشتش انگشتر باشه یعنی به کسی متعهده یا کسی رو میخواد؟، یا ممکنه بی منظور و اتفاقی بوده باشه؟
پسرها چقدر به این چیزها توجه میکنید؟، میخوام ببینم اکثر پسرهای مجرد به چه منظوری تو انگشت حلقه دست راست شون انگشتر میذارن؟، اینکه اکثرشون با هدف خاصی این کار رو میکنن یا بدون منظوره؟
انگشتر طلا نبوده، سنگ داشته ولی نمیدونم چه سنگی
سلام و درود بر دوستان گل و گلاب
من یه دختر 22 ساله هستم و از نظر ظاهری و خانوادگی در سطح مناسب و خوبی قرار دارم و بالطبع خواستگار هم دارم اما ...
مشکل من اینه که من از پسرهایی که محبت کلامی میکنن، ابهت ندارن، خشونت و جذبه مردونه ندارن اصلا خوشم نمیاد و تا الان حتی یه نفر هم به دلم ننشسته، میدونم ممکنه با این حرف عده ای به من بگن مریضی یا برو پیش روانشناس یا تو مازوخیسم داری، ولی این کارها برای من درمون نمیشه.
من فقط در صورتی جذب یه مرد میشم که توی رفتارش خشونت و تحکم و قدرت ببینم. مردی که روی من نفوذ و سلطه داشته باشه، مردی که با کار و رفتارش باعث بشه من حس کنم مغلوبش هستم و احساس ترس و ضعف کنم در برابرش. مردی که هی دوست دارم و عاشقتم تحویلم نده زیاد رمانتیک نباشه، خشونت و ابهتش به من حس ترس و حساب بردن بده. مواظبم باشه، حس مالکیت شدیدی داشته باشه ...
در عین اینکه به شدت بهم علاقه منده، ولی اینو به زبون نیاره و بهم نشون بده، و بدونم فقط منم که میتونم آرومش کنم و تو دنیا فقط منو دوست داره، خیلی برام لذت بخشه کنار چنین مردی بودن ...
امروزه یادگیری زبان های خارجه یکی از مهم ترین تصمیماتی است که در طول چند سال اخیر در بین خانواده ها در قبال کودکان و از سنین کم رواج پیدا کرده است، اما همیشه سوال این است که بهترین سن یادگیری زبان انگلیسی و یا به صورت کلی زبان های لاتین چه دوره ای است؟ پیش از شروع مدرسه؟ در حین مدرسه و یا حتی سن بالاتر؟
سوال اصلی برای والدین این است که آیا باید کودکشان فراگیری زبان انگلیسی را از زیر ده سال یا بالاتر از آن شروع کند؟ مسئله مهم نیز همین است، مکانیزم یادگیری گاهی در انسان ها متفاوت است، این بسته به هوش و ژنتیک آن ها گستره زمانی خاصی را در بر می گیرد. به هر حال باید بگوییم که قطعا زیر ده سال برای 90 درصد انسان ها بهترین سن یادگیری زبان دوم است.
سلام وقت بخیر
بنده سوالی در زمینه ازدواج داشتم، معلم هستم و با آقایی آشنا شدم که مشکلی در زمینه سن و فرهنگ و عواطف نداریم، تنها مسئله ام شغلشونه، تکنسین فوریت پزشکی هستند .
میخواستم نظرات رو در رابطه با اینجور مشاعل بخونم که با شرایط شون آشنا بشم و بفهمم که میتونم کنار بیام اگر با ایشون ازدواج کنم؟
محل زندگیم و خانواده ام از هم دور میشه و شب هایی که ایشون شیفت هستند نمیتونم پیش خانواده ام باشم.
چهره زیبایی که افراد دارند چقدر به خاطر ژنتیک و چقدر به خاطر محیط شونه؟، گویا اشخاص زیادی به این موضوع فکر کردند اما عده کمی بودند که اون رو آزمایش کردند.
پژوهشگری به نام آنتونی لی برای اولین بار به شکل خاصی اون رو آزمایش کرد. اون و گروهش در ابتدا عکس هایی از چهره 1193 خواهر و برادر جمع آوری کردند و از تعدادی ناظر خواستند این تصاویر رو در جذابیت و مردانگی امتیاز دهی کنند.
از اونجا که خواهر و برادرها دارای ژن های مشترک هستند اگه واقعا جذابیت افراد ارتباطی به ژنتیک شون نداشته باشه پس طبیعیه که خواهر و برادرها شباهتی هم در جذابیت به همدیگه نداشته باشند. با این حال خواهر و برادرها در جذابیت تا حدودی شباهت دارند اگه شما فردی جذاب باشید بیشتر احتمال داره که خواهر یا برادرتون هم مثل شما جذاب باشه در نتیجه برای جذابیت چهره 60 درصد و مردانگی-زنانگی چهره 50 درصد عوامل ژنتیکی پیدا شد.
اصلی ترین نکته در این پژوهش این بود که اشخاص وقتی جذابیت زنان رو قضاوت می کردند اون رو به زنانگی مرتبط می کردند یعنی زنان جذاب تمایل داشتند چهره های زنانه تری داشته باشند، اما مردان جذاب؟
سلام بر تمامی هموطنان عزیز
مشکلی مزمنی برای من پدید اومده که علارغم اینکه از چندین جلسه مشاوره استفاده کردم منتهی مراتب به نتیجه خاصی نرسیدم و عملا در همون نقطه ابتدایی قرار دارم. خواستم اینجا حرفم رو بزنم و با هم فکری بسیاری از افرادی که اینجا هستند و کلی تجربه از اطراف و اکناف خودشون دارن راهی برای حل مشکلم پیدا کنم. خیلی وقت هست که این وبلاگ رو میشناسم ولی اولین باره که دارم پست میذارم.
حامد هستم و حدودا ده ماه و نیم هست که نامزد کردم. با دختری که همسن خودم هست. البته قبل از نامزدی هم دو سال با هم در آشنایی بودیم. هر دو 30 ساله هستیم و همکار. تو محل کار با ایشون آشنا شدم و نهایتا به این نامزدی منجر شد.
تحصیلات ایشون از من بیشتر هست و دانشجوی دکتراست، ولی من فوق لیسانس هستم. مشکل ما از اون جایی شروع شد که من متوجه شدم که نامزدم به شدت دست بزن داره. سر مسائل کوچیک و یا اختلافاتی که ممکنه بین هر دختر و پسری باشه زود از کوره در میره و تا الان چند بار منو کتک زده.
سلام علیکم. حال همگی خوبه؟
بعضی پسرها هستن مدام توی پست های اینستاگرام شون شعرهای عاشقانه مینویسن، انگاری مثلا منتظر کسی هستن یا کسی رو میخواستن نشده یا حسرت کسی رو میخورن یا به کسی نتونستن برسن یا یه عشقی رو از دست دادن. خلاصه یه جورایی عاشقانه و چشم انتظاری و حسرت و این چیزها. به نظرتون این ها فازشون چیه؟
دخترها که همجنس های خودم هستند رو میشناسم. معمولا طوری شون نیست و عادت دارن به شعر و شعر عاشقانه و این ها. ولی از آقایون واسم عجیبه. از طرف یه مرد گنده چه معنی داره این کارها؟ این ها واقعا یکی رو از دست دادن؟، دنبال یکی میگردن؟، نگران چیزی هستند؟، مشکل شون چیه؟
سلام
یه آقایی هستش واسه من یه گزینه ازدواجه و منم واسه اون یه گزینه هستم. تا حدی با هم مرتبطیم. گاهی صحبتی حرفی بینمون میشه. یه روز روبروی خودم از زبون مبارکش گفت من وقتی ازدواج کنم خوشم میاد زنم لباس های شیک بپوشه و به اصطلاح شیک پوش و مد روز و این ها باشه و اصلا با مانتو جلو باز و اینا مشکلی ندارم و خیلی هم خوبه مد روز و فشن مشن.
یه دفعه تو همون روزها رفتم تو اینستا به اسم یه دختر دیگه که مثلا خود من نیستم و اون نمیدونست باهاش چت کردم. دیدم بین صحبتاش گفت من اصلا خوشم نمیاد زن آینده م بد لباس بپوشه. چه معنی میده. زنم خوشم نمیاد تو چشم باشه. حالا به نظرتون این آقا کدوم فکر خودش رو بیشتر قبول داره؟، با خودش چند چنده؟، اصلا تا حالا دیدید این طور مردی رو؟، چرا پیش من اون طور گفت ولی در خفا حرف دلش ظاهرا چیز دیگه ای بود؟
دو تا چیز متفاوت دو تا فکر متفاوت از یه آدم اونم درست توی یه زمان. نمیفهمم واقعا، گیجم.
سلام دوستان
دختر جوانی هستم که با پسر عمه م نامزد هستیم، ایشون از بچگی مون همیشه مراقبم بودن و دوست های خوبی بودیم و وقتی ازم خواستگاری کرد گفت بخاطر عشقی هست که همیشه بهم داشته و یه سری معیار ها.
منم چون قبولش داشتم خودش رو و خانواده ش و دوست شون دارم قبول کردم . اما مشکلی که هست اینه که هر چقدر سعی میکنم نمیتونم بعنوان همسرم بپذیرمش. هنوز عقد نکردیم و محرم نیستیم و حتی ازم خواست عکس عای عروسی داییم رو براش بفرستم بخاطر پوششم که خوب نبود قبول نکردم و ناراحت شد و دعوامون شد که چرا بهش بی اعتمادم و حسش رو قبول ندارم.
نمیخوام کسی رو مقصر جلوه بدم ولی دلم میخواد صرفا پسر عمه م بمونهریال چون نمیتونم عاشقش بشم و این چند وقت هم چیزی تغییر نکرده! نمیخوام به احساساتش آسیب وارد بشه و روابط خانواده ها مشکل پیدا کنه.
سوالم اینه چطور بحث اتمام نامزدی رو مطرح کنم که مشکل کمتری ایجاد بشه؟، واقعا سردرگمم ولی حس میکنم حق هر دومونه با عشق دو طرفه ازدواج کنیم، عشق یه طرفه مسلما پسر عمه م رو بیشتر ناراحت میکنه.
سلام
یه پسر بیست چند ساله هستم، سوال اولم از دخترها اینه چطوری علاقه شون رو به یه پسر نشون میدن؟ اصلا ممکنه از پسری خوش شون بیاد که نمیشناسنش؟، چه قدر احتمال داره خودشون بیان جلو؟، اصلا اگه نیان جلو چه جوری باید بری به دختری که کمترین برخوردی باهاش نداشتی حتی اسمش رو هم نمیدونی پیشنهاد آشنایی بدی و چی باید بگی؟
اصلا چرا من حس میکنم بعضی از دخترها بهم علاقه دارن، نه جذابیت ظاهری آنچنانی حس میکنم نه ملاک های دیگه ای که برای یه دختر ممکن جذاب باشه، ولی بارها شده این رو حس کنم و برام سوال بشه، ذهنم درگیرش بشه و بخوام در موردش بیشتر بدونم. بعد دیگه نمیتونم رفتار عادی داشته باشم، وقتی باهاش مواجه میشم. الان دوباره این اتفاق افتاد. شایدم من اشتباه برداشت میکنم.
الان خودم عاشق یه نفرم، ولی میتونم این دختر خانم رو دوسش داشته باشم و کشش اولیه هم وجود داره. اونی که عاشقشم بیشتر به خاطر اینکه حس میکنم از نظر ظاهری یه کم شبیه خواهرم و فامیل مون بودن و اینکه فکر میکنم درونگرا باشه، ولی از پایانش میترسم برای هر دو تا مون، حتی ممکنه بهم نرسیم.
سلام
سوالم اینه آیا خانه داری واقعا یه شغله؟
من یه دختر تحصیل کرده ام. تازه لیسانسم رو گرفتم و در شرف ازدواجم، اما موندم بین دو راهی، اگه خونه داری واقعا شغله پس چرا من فکر میکنم حوصله م سر میره؟، اصلا خانوم های خانه دار شما چیکار میکنید که هم به زندگی تون میرسید هم حوصله تون سر نمیره؟
چرا من همه ش میترسم حوصلم سر بره یا وقتم تلف بشه؟، لطفا اگه پیشنهادی دارید به لیست زیر اضافه کنید:
کارهای خونه: نظافت روزانه، پختن ناهار و شام و آماده کردن صبحانه، بیدار شدن قبل از همسرم، مطالعه کتاب و سایت های مفید، ورزش کردن
اینا واسه قبل از بچه دار شدن هست!
به نظر کاربران مردم یک ملت که ملتِ ما هم نیستند و جزو کشورهای قدرتمند و ابرقدرتمند هم نیستند و گرفتار یک حکومت دیکتاتوری اند چطور میتونن بدون جنگ و خونریزی از مرحله ی دیکتاتوری گذار کنند و به مرحله ی دموکراسی برسند؟
پیشنهاد کاربران برای این ملت در بند چیه؟، واقعا دوست دارم بدونم راهکار ملت چیه؟، فرض کنید که این ملت اگه حتی بخوان راهپیمایی در سکوت هم بکنند یک عده مزدور از جانب خودِ حکومت با لباس شخصی اقدام به خرابکاری و تخریب اموال عمومی میکنن و به این شکل بهانه به دست حکومت میدن برای سرکوب ملت!
راهکار متمدنانه برای رهایی این ملت چیست؟، تاکید میکنم که این ملت، ملت ما نیستند. شما یه ملت فرضی رو در نظر بگیرید.
با تشکر.
مرتبط:
مسائل روز جامعه، موضوع جدید خانواده برتر
برای ارسال سوال و مطلب، بالای وبلاگ روی "ارسال سوال و مطلب" کلیک یا اشاره بفرمائید
سلام
جامعه ی ما در هر برهه از زمان با موضوعات خاصی درگیر میشه، در خانواده برتر تصمیم بر این شد که فضا برای پرداختن به موضوعات مهم تر فراهم بشه.
بنابراین شما می تونید سوالات و مطالب خودتون رو در مورد مسائل روز جامعه در بخش نظرات همین پست ارسال بفرمائید تا بعد از بررسی، به عنوان یک پست جداگانه به بحث گذاشته بشه.
برای آگاهی شما از شرایط ارسال پست، توجه شما رو به چند نکته جلب می کنم؛
1 - به یک موضوع جزئی اشاره بفرمائید نه موضوعات کلی
برای مثال اگه در مورد این که اصل موضوع گران شدن بنزین درست بود یا غلط، سوال دارید، نباید بپرسید نظرتون در مورد گرانی بنزین چیه؟، چون مشارکت کنندگان در بحث از کجا باید متوجه بشن که منظور شما زمان اجرای طرح، روش اعتراض به گرانی بنزین و ... نیست؟!
بنابراین برای نتیجه بخش بودن بحث ها، لطفا در هر سوال به یک موضوع جزئی اشاره کنید.
2 - همون طور که می دونید بعضی ها برای انحراف ذهن مردم از موضوعات اصلی، هر چند وقت یک بار موضوعاتی رو سر زبون ها میندازن.
سلام
من بعنوان یه پسر که تجربه چندین خواستگاری داشته، خواستم یه کم درد دل هامون را بگم ، واقعا دلمون پر از خون هست از دست بعضی دخترها.
ببینید دخترا فقط همیشه حق را به خودشون میدن . ما هم انتظار داریم وقتی تحقیق کردن و حسابی ریز و درشت زندگی مون را از لای پرونده های خاک خورده مون در آوردن ، وقتی خواستگاری دعوت مون کردن حداقل یه کم با انصاف و احترام برخورد کنن.
یه خونه ای رفتم خواستگاری، همون لحظه اول که دختره خانومه نگام کرد متوجه شدم که اصلا از قیافه من خوشش نیومد، بعد شروع کرد با برادرزاده اش شوخی کردن و آروم خندیدن .( دختره هم زیاد تحفه نبود ...) .
سلام دوستان
یه سوالی داشتم در رابطه با روابط تو اجتماع، دیدین بعضی ها خیلی با نفوذ هستند و همه بهشون احترام میذارن؟، و به نوعی ازشون حساب می برن، ولی این احترام ناشی از ترس نیست بلکه ناشی از ارزشی هست که به اون شخص میذارن.
مثلا بعضی اساتید خیلی کاریزما دارن و همه دوست شون دارن، جدا از قدرت فن بیان یا سواد استاد انگار یه نیروی نامرِئی هم هست یا برخی از مدیران حتی تو محیط کار شاید شخص شغل و سمت خاصی نداره، شاید یه سرایدار باشه، ولی همه یه پرده هایی باهاشون دارن هواشون رو دارن.
حتی این موضوع تو جمع های خانوادگی و دوستانه هم هست، این افراد برای گفتن حرف شون داد نمیزنن، حتی خیلی از موارد نیازی به گفتن خواسته هاشون نیست، چون بقیه به وظایف شون نسبت به اون ها واقف هستن ولی تو محیط های کاری مشهود تره.
بعضی ها هم با این که آدم های بدی نیستن ولی اون کاریزمای لازم رو ندارن، یه جورایی شبیه سیامک انصاری تو فیلم های مهران مدیری، آخرش کاسه کوزه ها سر فرد میشکنه، همه جرات دارن ازش انتقاد کنن، مشکلات رو گردن اون آدم بندازن، یا تشکر لازم رو ازش نداشته باشن، یه جورایی دستشون نمک نداره.