کچلی و طاسی "خواستگار" شما در چه حد براتون مهمه ؟

با سلام و عرض ادب خدمت همه ی خوانندگان اعم از خانم و آقا

خواهش میکنم خانمها با دقت بخونن!

یه سوالی داشتم که مدت هاست ذهن و روانم رو درگیر خودش کرده. من جوانی 25 ساله و دانشجوی دانشگاه صنعتی شریف هستم و در حال حاضر هم به فعل شریف تدریس ریاضیات اشتغال دارم و از این طریق هزینه های جاری زندگی و معیشت رو تامین می کنم؛ یعنی قدرت ساپورت مالی دو نفر یعنی خودم و همسر آینده ام رو دارم. 

این مقدمه بود و اما ذی المقدمه!

من به علت مسائل ژنتیکی و توارثی دچار طاسی زودرس شدم و مو های سرم به صورت نعل اسبی دچار ریزش شده و الان به لطف ابر و باد و مه و خورشید، طاس و کچل تشریف دارم! :) لازم به ذکره که خودم هیچ مشکلی با این قضیه نداشته و کاملا باهاش کنار اومدم اما اطرافیان مکرر میگن که شما برای ازدواج باید مو بکارید! بنده با اکراه پذیرفته و به پزشک متخصص رجوع کردم و طبیب، آب پاکی رو دستانم ریختن و فرمودن که شما به علت کمی تراکم در قسمت بانک مو یا همون پس کله، کاندیدای مناسبی برای کاشت نیستید و بهتر اینه که از خیر اون بگذرید! این بنده هم با سرور و بهجت زاید الوصفی به منزل مراجعه کرده و مراتب رو به عرض خانواده رسوندم! 

↓ موضوعات مرتبط ↓ :
مشورت در ازدواج آقایان (۱۶۹۶ مطلب مشابه)

با این شرایط چطور زنی گیرم میاد؟

سلام

پسری ٢٥ ساله هستم

مدرک لیسانس مهندسی پتروشیمی و استخدام یه پتروشیمی سهامی عام با درآمد کمتر از ٢ میلیون که البته بعداً تا ٤_٥ میلیون هم میرسه. البته چون کمتر از یه ساله که شروع به کار کردم هنوز به جز یه پژو ٤٠٥ قسطی و چند میلیون پس انداز چیزی دیگه ای ندارم.

از لحاظ دینی اهل حلال و حروم کردنم.حاضرم خودم و خانوادم از گرسنگی بمیریم ولی یه لقمه حروم سر سفره شون نیارم. نمازم هم به ندرت قضا میشه.دوس دختر نداشتم تا حالا خواستگاری نرفتم اما معتقد تنها کسی که باید نباید بین زن و شوهر مخفی بمونه و نیاز همدیگه رو  بشناسن و برطرف کنن. از لحاظ سیاسی هم نگرشی تندرو و ضد استکباری دارم و معتقدم سازش با دشمن هرگز؛ و از غیر خدا نمیترسم اما خب احتیاط شرط عقله.از لحاظ اخلاقی تا کسی پا رو دمم نذاره کاریش ندارم و گرنه حسابشو میذارم کف دستش. اما خب اکثر اوقات شادم و اهل بگو بخند با خانواده؛ اهل رفیق بازیم اصلا نیستم.

بنده حقیر از لحاظ ظاهری خیلی خوش قیافه ام البته بنظر اطرافیانم. و از لحاظ هیکل قدم ١٧٣ و هیکل لاغر اما ورزیده ای دارم. دوستان عزیز قصدم این بود که خودمو طوری معرفی کنم تا بهتر بشناسید.

بنده قصد ازدواج دارم اما بنظرتون با این شرایط چطور زنی گیرم میاد؟ و انتظارم چقدر باشه؟

و فقط چند معیارم برای زن آیندم در نظر دارم؛

١.مهم ترین معیارم نماز خوندنه و در اون صورت بقیه معیارا مورد بررسی قرار میگیرن.

٢.تحصیلاتش دیپلم باشه و سنش کمتر از ٢٠

٣.به کمتر از ٥_٦ تا بچه راضی نباشه.

٤.خودش و خانوادش اهل تجمل گرایی نباشن.

٥.قیافش بانمک باشه و ایراد خاصی تو صورتش نباشه،سفید باشه؛چون خودمم سفیدم.البته قصد توهین به دخترای سبزه رو ندارم .
٦.قدش کمتر از ١٦٥ باشه و خیلی ضمخت و یا ظریف نباشه چون خودمم درشت نیستم. هیکلشم زیاد مهم نیس آخه چند ماه باشگاه رفتن همه خوب میشن اصن بیخیال مگه قراره پورنو بازی کنیم.
٧.پرحرف باشه بشینه پیشم واسم هی حرف بزنه اما غرغرو نباشه.با صدای بلند حرف نزنه. همیشه لبخند بزنه.بلند نخنده.و شوهرسالار باشه.

↓ موضوعات مرتبط ↓ :
مشورت در ازدواج آقایان (۱۶۹۶ مطلب مشابه)

نتونستم ناپدری مو به عنوان پدر خودم قبول کنم

سلام

من دختری ۱۷ ساله هستم . ۷ سالم بود که پدر و مادرم از هم جدا شدن و پدرم رفت بدنبال زندگی خودش. بدون اینکه سراغی از منو داداشن بگیره تو این ۱۰ سال. مادرم هم ۵ سال پیش با یه مردی ازدواج کرد.

که مرد خیلی خوبیه ...تو این چند سال هیچ چیز بدی ازش ندیدم... حتی از پدر خودم هم برام دلسوز تر بود... اما من مشکلم اینجاست که هنوز نمیتونم اونو به عنوان پدر خودم تو خونمون قبولش کنم.

همش باهاش جرو بحث میکنم و  جوابشو میدم ( البته ایشون خیلی رو تربیت دختر حساسه ) به همین دلیل همه رفتارامو زیر نظر داره و خیلی زود رنجه...

منم مدتیه که خیلی عصبی شدم انگار هیچ کسی و از خونوادم  دوست ندارم . محبتی تو قلبم نیست...خیلی سعی میکنم به خدا نزدیک شم ولی... همش ازش غافل میشم... سال دیگه کنکور دارمو میترسم اوضاع از این بدتر شه و شرایط روحی رو برای خودمو خونوادم بدتر کنم...لطفا کسایی که تجربه دارن کمکم کنن .

چطور باید رفتارمو درست کنمو غرور و خودخواهی و کنار بذارم؟

↓ موضوعات مرتبط ↓ :
مسائل دختران جوان (۲۳۵۳ مطلب مشابه)

رفع صفت شکنندگی

سلام
خانمی بیست و هفت ساله هستم. انسان بعد از رسیدن به سرحد فکری اش شکنندگی ش رو از دست میده و بنظرم شکنندگی برای هر سن و جنسیتی عموما صفت مثبتی نیست.
یک انسان متعادل قادر به هضم دست انداز ها و چاله های زندگیه. البته شکنندگی با ظرافت متفاوته. زنی که بتونه مقابل سختی های ممتد مقاومت کنه قابل ستایشه. (مثل مادر) شکنندگی در مقابل اسکلت بندی محکم شخص قرار داره. هر کسی باید حتی بر خلاف تمایلاتش سعی کنه خودش رو از اون تا حد ممکن دور کنه. از خودمحوری خارج بشه ، به شکلی بتونه دیگری رو هم در مشکلاتش همراهی کنه.
نظر شما درباره وجود شکنندگی در زندگی مشترک توسط زنان چیه؟ صفت مذمومیه که باید روش کار بشه؟ ( لطفا قضاوت نکنید و به همدیگه توهین نکنید. فقط نظر بدید. خانم های گرامی ، اگر احیانا کسی از حدش عدول کرد لطفا سعه صدر پیشه کنید. متشکرم )

↓ موضوعات مرتبط ↓ :
مسائل متفرقه (۷۵۸ مطلب مشابه)

از تماشا شدن و شناخته شدن متنفرم

سلام

از حس دیده شدن متنفرم . آزادی ذهنیم رو تحت شعاع قرار میده و لذتی نداره. اکثر اوقات سعی میکنم بدون اینکه کسی متوجه من بشه یا من رو بشناسه کارم رو انجام بدم.

از تماشا شدن ، شناخته شدن ، زیر نظر گرفته شدن یا حتی تمجید شدن متنفرم. از شهرت هم همینطور. این تنفر فقط یه کلمه نیست که چند بارش تکرار شده باشه یه بذر ریشه یافته ست. از منه.

به نوعی باعث تشدید آرامش درونیم میشه. انسان ها 'معمولا' بدون داشتن اطلاعات از همدیگه رفتار منصفانه تری با هم دارند. خب ... سعی در دیده نشدن بنظر درست میاد با اینکه خیلی وقت ها موفقیت آمیز به پایان نمیرسه ... اما آیا این طبیعیه؟ در این باره شما چه راهکاری دارید؟ لطفا احساساتی برخورد نکنید. ( بیست و ... ساله ، مذکر)

↓ موضوعات مرتبط ↓ :
مسائل پسران جوان (۱۵۳۹ مطلب مشابه)

مشکل من اینکه هیچ دوست پسری ندارم

سلام
تو رو خدا کمکم کنید !

پسری 18 ساله هستم امسال قرار کنکور بدم شهر ما کوچکه و دکتر و مشاور درست و حسابی نداره .

مشکل من اینکه هیچ دوست پسری ندارم به هم جنس های خودم اعتماد ندارم من 3 تا خواهر دارم از بچگی با دخترا بزرگ شدم دختر عمه خاله و .... تو کل فامیل ما چه پدری چه مادری فرزند پسر نیست ! نه عمو دارم نه دایی . پدر منم تک پسره !

همسایه های ما بیشتر دختر دارن تو کوچه ای که زندگی میکنم 6 تا دختره 2 تا پسر! بقیه هم پیر و تک و و ... از اینا .
مشکل من اینکه نمیتونم با پسرا دوست شم شاید میپرسید تو مدرسه چیکار میکنم . بدبختی تنها میرم یه گوشه میشینم و بر میگردم . برام پیدا کردن دوست دختر خیلیی راحت تر تا پسر نمیدونم چرا ؟ اصلا شدنی نیست با پسری دوست شم به همجنس های خودم اعتماد ندارم . تو خیابون که راه میرم میبینم پسرا با دوستاشون میرن بیرون و گردش دلم به حال خودم میسوزه ! نمیدونم چیکار کنم ؟ راهی نشونم بدید تا بتونم با پسرا دوست شم !بهشون اعتماد کنم !

تو شهر ما مشاور خوبی نیست برم پیشش .

راهنماییم کنید.

↓ موضوعات مرتبط ↓ :
مسائل پسران جوان (۱۵۳۹ مطلب مشابه)

احساس میکنم انتخابم یکم اشتباه بود

سلام
دو ماهی هست که ازدواج کردیم و چند ماهی رو عقد بودیم، شوهرم 9 سال ازم بزرگتره بعضی رفتاراش اذیتم میکنه و بخاطر مسائل خیلی کوچیک دعوایی راه میندازه که حرفامون به جدایی و توهینو بی احترامی کشیده میشه وفتی هم که بعد دو روز آشتی میکنیم از حرفایی که زده خجالت میکشه .
مثلا فکر میکنه من به مردها نگاه میکنم یا اگه شوخی میکنم با خانوادم به خودش میگیره و فکر میکنه کلا همه دارن مسخرش میکنن، ناراحتیشم نمیاد رو که بگه با اخم گرفتن نشون میده در حد خیلی کوچیکم کتکم زده اصلا موقع دعوا خیلی توهین و بی احترامی میکنه، یه جورایی نگران آیندمم، مرد خوبیه اما این اخلاقش که دو روز خوبه دو روز بد و با هر چیز کوچیکی دعوا و بحث درست میکنه و اشکمو در میاره خیلی اذیت میشم .
یه جیزی هم تو خانوادش احساس کردم که انگار احترام زیادی نسبت به دیگر برادراش بهش نمیذارن نمیدونم چرا ؟ احساس میکنم انتخابم یکم اشتباه بود... نمیدونم والا... سردرگمم و آشفته

↓ موضوعات مرتبط ↓ :
راهنمای زوج های جوان (۷۴ مطلب مشابه)

پسرم یک سالشه ولی دوباره باردار شدم

با سلام 
من یک خانم 31 ساله هستم یک بچه دارم که این بچه رو بعد از کلی تحمل دوران ناباروری به دست اوردم ...شاید هزارتا آمپول خورده باشم چندتا عمل جراحی انجام دادم دیگه داغون شدم . همه ی این ها به این خاطر بود که دکترم به همسرم گفته بود که بچه دار نمیشه .... حالا درحالی که بچه ام هنوز یک سالش نشده و ما چون فکر می کردیم نابارور هستیم و جلوگیری نمی کردیم متوجه شدم باردارم . حالا چکار کنم ؟
نه کسی رو دارم کمکم کنه نه پول دارم پرستار بگیرم . سرکار هم باید برم. خدایا کمکم کن 

↓ موضوعات مرتبط ↓ :
بارداری و زایمان (۱۱۳ مطلب مشابه)

نمیخوام عروسیم با ناراحتی از حرف این و اون پر بشه

سلام دوستان خوب

من چن روز دیگه عروسیمه .یه مشکلی که پیدا شده  و همه مشکلای دیگه رو از یادم برده متاسفانه یا خوشبختانه نگرانی های خودمه.

تو شهر ما مراسم عروسی خیلی مفصل برگزار میشه. یعنی قبل عروسی جهاز برون حنا بندون و بعد عروسی و بعد از اون صبح روز عروسی و ظهر اون نهار و صبحونه و سه روز بعد از عروسی پا تختی هستش. تعدا مهمانها در این مراسم ها تقربیا یکی هست. و هزینه ها بجز عروسی که تقسیم میشه بین داماد و خانواده عروس بقیه همه با پدر عروسه.

از اونجایی که خانواده همسر من نتونستن کمکی بکنن واسه مخارج عروسی ( نداشتن که بخوان کمک کنن و من هم انتظاری نداشتم ) و از جایی که پس انداز همسرم اون قدرها نیست که بتونه مخارج عروسی و خونه و ...... را بدون قرض و قسط و وام بده و پدرم هم به خاطر موقعیتش و خرید جهیزیه من دستش ان چنان باز نبود و همین طور به علت اینکه واقعا خودم هیچ وقت از این همه مراسم و سخت گیری های اون خوشم نمیومد و هیچ وقت هیچ وقت  افسوس نخوردم که ای کاش منم چنین مراسمی داشتم و همیشه تو عروسی های فامیل پیش خودم میگفتم خدایا این همه مخارج سنگین و سخت این همه خستگی واقعا ارزششو داره ادم بره زیر بار قسط و قرض؟ حالا یکی واقعا داره  و دلش میخواد خرج کنه ولی ... نمیدونم خلاصه اینکه تو این حالو هواها نبودم.

تصمیم بر این شد که ما تمام مراسممون همون شب عروسی باشه. مراسم حنابندون جهاز برون پاتختی روز بعد عروسی و اینا نداشته باشیم. فقط شب عروسی مهمونا بیان و خوشحالی کنن و هدیه ها رو همن شب بدن و ما بریم سر خونه زندگیمون. همه راضی بودن ظاهرا .منظورم خانواده خودم و همسرم هست.

الان همش نگرانم . نکنه یکی یه چیزی بگه؟ نکنه حرف و حدیثی پیش بیاد. مثلا یکی بگه این چه کاریه؟  خو مراسمتونو کامل میگرفتید؟  بخدا نگران خانوادم هستم. میترسم ناراحت بشن. میترسم غصه بخورن از حرف بقیه خودم هم خیلی حساسم . زود رنجم. نمیخوام عروسیم با ناراحتی از حرفه این و اون پر بشه. دوس دارم بهترین شب زندگیم واقعا بهترین شب  باشه واسم.

همش با خودم حرف میزنم میگم که تو خودت خواستی که اینطوری باشه. واسه خاطر خودت و زندگیت خواستی .واقعا هم همین الان دل خواستم همین مراسمه با همین وضعی که الان تصمیم داریم.

یعنی مطمئنم هیچ وقت حسرت نمیخورم و ناراحت نمیشم که چرا اینو نداشتم و اونو نداشتم.مطمئنم از هر نظر. تنها نگرانیم حرفه فامیلامونه که از همین الانم که یکیشون متوجه شده شروع شده.

میخوام بی تفاوت باشم ولی واقعا نمیتونم. فامیلای همسرم  هیچی نمیگن میدونم .من همه ترسم و نگرانیم از حرف خانواده خودمونه. واقعا نمیدونم چه برخورردی داشته باشم.

لطفا کمکم کنید و راه حل یادم بدید. برخوردم چطور باید باشه که کسی به خودش حق اظهار نظر و ناراحتی نده؟

↓ موضوعات مرتبط ↓ :
مراسم عقد و عروسی (۱۰۷ مطلب مشابه)

به خاطر جهیزیه دادن از ازدواج میترسم !

سلام
دختری 24 ساله ام. به تازگی برام خواستگار اومده همه چیز خوبه با هم تفاهم  داریم مشکلی که من دارم اینه وضعیت مالی ما خوب نیست نمیتونم جهیزیه بدیم . تو این دورو زمونه یه جهیزیه معمولی کم کمش 100ملیون میخواد !!!!
بیام به خواستگارم بگم نمیتونیم جهیزیه بدیم میرن دیگه پشت سرشونم نگاه نمیکنن . نگم  چطور جهیزیه تهیه کنم ؟
چیکار کنم ؟ وام بگیرم قسطاشو چطور بدم ؟ بابام وضع مالی خوبی نداره ؟!! نمیدونم چیکار کنم ؟ به خاطر جهیزیه دادن از ازدواج میترسم ؟!!!؟
کمکم کنید ببینم باید چیکار کنم !به خاطر نداری باید مجرد بمونم !
خواستگاری که برام اومدن خیلی خوبی ولی از صحبت هایی که با هم کردیم قبول نمیکنن جهیزیه ندیم! من بیام مهرمو ببخشم بگم شما جهیزیه بخرین به جای مهریم کار بدیه؟؟
لطفا در این مورد کمکم کنید ؟
ممنون

↓ موضوعات مرتبط ↓ :
مشورت در ازدواج خانم ها (۲۳۰۴ مطلب مشابه)

صحبتی صمیمانه با کاربران وبلاگ خانواده برتر

سلام!
دوستان گرامی و محترم وبلاگ ، ازتون تقاضا میکنم نظراتتون رو به دور از غرض ورزی و با لحن بسیار ملایم بیان کنید ( به دور از تنش و کنایه ) و اگر نظر سازنده ای ندارید سکوتتون بسیار قابل قدردانیه. حتی در صورت وجود حس انزجار از مسئله سوال کننده یا بی اهمیت بودنش بیانش نکنید ، ایجاد سد کدورت نتیجه مثبتی برای شما و سوال کننده نداره. این فقط یه وبلاگه و بیانگر وضعیت جامعه نیست ، صرفا یه نمونه آماری کوچکه. صدها سایت مثل این وجود دارند. با ذهن باز به سراغ بخش ارسال نظرات برید.
اگر سوال کننده ای حس غیرمتعارف به همجنس داره ، لحن غیرقابل تحملی نسبت به دیگر افراد داره ، از پسرش سوءاستفاده جنسی کرده، خودبرتربینی داره ، قصد گرفتن زن دوم داره ، میخواد زن دوم بشه ، میخواد در محیط مردانه شاغل باشه ، از اعمال قبیح گذشته اش میگه ،مشکلات شخصیتی و روانی ترسناکی داره و... مهربانانه تذکرتون رو بدید ( بطوری که لحنن کلامتون رو در درونش تحسین کنه ) و راهکارتون رو ارائه بدید و مسئله رو شخصی نکنید.
 لطفا احساساتتون رو کنترل کنید و مخصوصا در این وبلاگ خواهشمندم سوال کننده یا نظردهندگان رو - چه خانم و چه آقا - سرزنش نکنید ، تهدید نکنید و تحقیر نکنید. این به دور از اخلاقه. و تأثیر منفی اش در این محیط بسیار زیاده.
تقاضامندم قبل از ارسال نظرات زیباتون باری مطالعه ش کنید و اگر حس یا ذهنیت منفی ای رو القا میکنه به اون شکل ارسالش نکنید.
اینجا مکان مناسبی برای احقاق حقوقتون نیست. در اینجا همه افراد معمولی جامعه هستیم. در نظر سوال کننده محترم و دوستانه جلوه کنید چون اون شما رو نمیشناسه. کمی هم ذات پنداری کنید. لطفا
متشکرم از شما

↓ موضوعات مرتبط ↓ :
مربوط به خانواده برتر (۵۹۹ مطلب مشابه)

برای طلاق اقدام کردم ولی شوهرم دادگاه نمیاد

سلام خدمت دوستان و همراهان وبلاگ

من یه دختر بخت برگشته ی زیر 25 سالم که دو سال پیش عقد کردم و بعد از یکسال عقد بنا به هزاران مشکل و دلیل تصمیم به جدایی گرفتم...

البته همون ماه اول خواستم عقد و بهم بزنم که دخالت و پا درمیونی بزرگای فامیل مجبورم کرد که صبر کنم. ولی بالاخره تصمیممو گرفتم چون نمیخواستم ادامه بدم! مشکل از اون بود و من مقصر نبودم و بخاطر خیانتش ازش متنفر شده بودم.

از اونجایی که هیچی هم از طرفم نخواستم فقط گفتم توافقی جدا بشیم هیچی ازت نمیخوام ولی اون قبول نکرد و لج کرد و گفت تا بمیرم طلاقت نمیدم! منم مهریمو اجرا گذاشتم و دادخواست طلاق دادم.

اما اون دادگاه نمیاد. دو جلسه از دادگاه رفته ولی فقط من میرم و قاضی هم میگه چون طرفت نیومده موکول میشه جلسه بعدی!

↓ موضوعات مرتبط ↓ :
مسائل طلاق (۸۸ مطلب مشابه)

ازدواج زود هنگام در دبیرستان

سلام
من یه پسر ١٨ ساله ام، فکر هایی که تو سرمه اولیش قبولی کنکوره، دومی اینه که از الآن باید به فکر شغل باشم، سوم سربازی، و در آینده هر چه خدا خواهد ؟ حالا بین اینا دو تا مسئله رو اعصابه، یکی نیاز جنسی یکی عاطفی .
خب مسلما وقتی شما به یه چیزی نیاز داشته باشید مثلا گشنتون باشه، این که تنها باشید راحت گرسنگی رو تحمل میکنید یا این که یکی بیاد جلوتون، با ولع کباب رو بخوره و .... ، خوشمزه، ایول، بعد وقتی تو بخوای بخوری بهت نده و اجازه هم بهت نده بری برای خودت کباب بخری.
خب حالا علاوه بر تحمل گشنگی، باید ادا های این آدم رو اعصاب رو هم تحمل کنی که خودش تحمل گرسنگی رو چندید برابر سخت تر میکنه.
حالا روی من با دخترایی هست که با وضع بد میان بیرون، ما نیاز جنسی داریم، باید تحمل کنیم قبول. خودمونو کنترل کنیم قبول، ولی تا چه حد؟ این نیاز و شهوت آدم رو داغون میکنه. از طرفی، وقتی میخوای پاک باشی و تقوا پیشه کنی بعد از یه مدت داغون میشی.
روی من با بعضی از دخترا و زن ها هست که با هر وضعی میان بیرون، همه برجستگی های اندامشون پیداست. به خدا خیلی وقت ها دارم تو خیابون راه میرم. میبینم یه دختر شلوار تنگ پوشیده و مانتوش هم کوتاه هست. چند تا پسر دبیرستانی دارن پشتش راه میرن و هی ...  آخه چرا؟

↓ موضوعات مرتبط ↓ :
مسائل پسران جوان (۱۵۳۹ مطلب مشابه)

پدرم مگه پادشاهه که سفره براش پهن کنن و جمع کنن؟

سلام.
دختری ۱۸ ساله ام. حقیقتا زمانی که بچه بودم عااااشق خانوادم بودم ولی الان که بزرگ شدم از بابام متنفرم. اصلا دلم نمیخواد ببینمش. وقتی خونست میشینم تو اتاق. سعی میکنم باهاش روی یه سفره نشینم. اصلا گاهی حرف که میزنه رو اعصابمه میرم میشینم تو حیاط.

ولی این چند وقت یکم دقت کردم. کارایی که اگه پدرم بکنه من جر و بحث راه میندازم ؛بعضیا عادی و با خنده بیان میکنن. چه اینجا چه توی تلویزیون. لطفا بگید بابام غیر قابل تحمل و منفوره یا عادیه؟

از لحاظ آزادی حق ندارم تنها و با دوستام برم بیرون. حتی چهارشنبه سوری انقد گریه کردم نذاشت برم. در حالی که داداش کوچک ترم با دوستاش رفت بیرون. یا چند وقت پیش همه بچه ها جمع شدن رستوران نذاشت من برم  دو روز گریه میکردم اصن براش مهم نبود.

از لحاظ محبت هیچ وقت یادم نمیاد محبت کرده باشه. قانون داریم از سر کار که میاد باید بریم ببوسیمش (که البته اغلب خودمو میزنم به خواب که نرم ) ولی محبت پدرانه ازش ندیدم. جوری که بقیه پدرا دختراشونو بغل میگیرن. باشون حرف میزنن  دخترا خودشونو لوس میکنن و پدرا ناز میکشن  و عشقی که به دختراشون دارنو تو این ندیدم. ....

ولی همیشه برامون عروسک میخرید ولی خب مهر و محبت ندیدم. هیچوقت تولدمو تبریک نگفت همچنین روز دختر. حالا امروز مامانم براش جشن گرفت برا روز پدر من تبریک نگفتم. ایستاد گفت نمیخوای تبریک بگی؟؟ خب وقتی اون نمیگه چطور انتظار داره؟

↓ موضوعات مرتبط ↓ :
مسائل دختران جوان (۲۳۵۳ مطلب مشابه)

سکوت و نوشتن

سلام

تقریبا بیست سال دارم و مذکر هستم. تصور میکنم در موقعیت سختی قرار دارم و سوال اینجاست که کسی هست(؟).

در یه خانواده از سطح ضعیف مالی زندگی میکنم. طی روز با تمرکز مشغول کارم هستم تا زندگی مطلوبی فراهم کنم. با توجه به ذهنیتم از زندگی با شرایط سخت مالی و بیماری ها و مرگ افراد نزدیک تا بحال مشکلی نداشتم. به تعامل انعطاف پذیر با حوادث ناهنجار زندگی باور دارم.

ارتباط زیادی با پدر و مادرم ندارم به این علت که تقریبا به کل موازین اخلاقی من در زندگی به شکل عملی اعتقاد ندارند و موقعیتی برای بحث های مفید با اونا ندارم. در شرایط و محیط فعلی ام دوستی ندارم که باهاش افکارمو در میان بگذارم و به اون ها گوش بده. و معتقدم ارتباط با جنس مخالف غریبه برای تسکین این وضعیت صرفا ممکنه منجر به وابستگی بی نتیجه برای اون فرد بشه و با این کار موافق نیستم. به گذراندن زمان خودم با سرگرمی های مختلف هم علاقه ای ندارم.

↓ موضوعات مرتبط ↓ :
درد دل های دختران و پسران (۲۰۹ مطلب مشابه)