دوست داشتم این موضوع با شما به اشتراک بذارم چون اغلب جوان هستید و در سن ازدواج.
یکی از آسیبهایی که ممکنه تو ارتباط باهاش مواجه بشیم. افراد بلاتکلیف هستند. آدم ها تو رابطه ای که هستند مشخص نیست واقعاً دنبال چی هستند نه پای رفتن دارند نه دل موندن. هم میخوان باشند هم نباشند.
راستش من با اینکه اهل واجبات دین هستم و خدا و پیامبر و امامان شیعه رو هم قبول دارم ولی همیشه به جنبه های عمومی دین مثل مسجد یا محرم بدبین بودم و نمی تونستم علت این ناراحتی قلبیم رو متوجه بشم تا اینکه رسیدیم به محرم امسال و این بدبینی و ناراحتی من ناگهان محو شد حالا چرا؟
محرم امسال یک تفاوت خیلی بزرگ با تمام محرم های سال قبل داشت و اونم این بود که برای اولین بار در اون دو چیز خاص رو دیدم که قبلاً ندیده بودم اولی حضور زنان بی حجاب یا شل حجاب در مراسم ها بود که باقی متدینین باهاشون مدارا می کردند و دنبال گیر دادن نبودند و دومی که مهم تر از اولی بود خوندن نوحه های اعتراضی به وضعیت کشور مثل این نوحه یزدی از خون جوانان وطن یا این نوحه دزفولی تمام مشکلات یک تار موئه توسط مداحان بود و همین ها حسابی اون ناراحتی من از محرم رو شست و برد.
سلام وقت بخیر
در پست چادری هستم، فکر میکردم مورد احترام جامعه باشم نظر زیر توسط یکی از کاربران ارسال شد، اما به دلیل این که باعث انحراف بحث می شد، با حذف برخی موارد و کمی اضافات اون رو این جا ارسال می کنم تا در راستای پست های جهاد تبیین، در مورد محتوای اون بحث کنیم.
ایشون نوشتند که؛
"تفاوت دولت های سکولار با حکومت های دینی می دونی چیه؟ اینه که تو دولت سکولار یا دموکراتیک هر اتفاقی بیفته مقصر اون مسئول یا اون حزب هست اما تو حکومت دینی هر اتفاقی بیفته مقصر دین هست. الان (بعضی) مردم فقیر هستن و هیچ امیدی هم ندارن که شرایط بهتر بشه. (بعضی) جوون ها هیچ انگیزه ای ندارن دانشگاه برن.
کانون خانه و خانواده، مقدسترین مکان برای رشد انسانها و مکتب تربیتی برای اداره امور اجتماعی به حساب میآید. یکی از الگوهای شایسته در امر خانه داری و اداره خانواده، حضرت زهرا (علیها السلام)، الگوی کامل است. آن حضرت اگرچه در سنین جوانی به خانه حضرت علی (ع) انتقال یافت و با مشکلات فراوان اقتصادی مواجه شد، ولی با مدیریت صحیح، اداره خانواده را به نحو شایسته ای بر عهده گرفتند. یکی از ویژگیهای خانواده موفق، مشخص بودن شئون وظایف هر یک از افراد خانواده است. در روایتی آمده است: حضرت علی (ع) و حضرت فاطمه (علیها السلام) برای تقسیم کار حضور پیامبر خدا رسیده و درخواست نمودند که آن حضرت تکلیف هر یک را در امور خانه مشخص فرماید. چنانچه امام باقر (ع) میفرماید، رسول خدا (ص) نیز چنین تقسیم کار کرد: به امیرالمومنیبن دستور داد کارهای خارج خانه را انجام دهند و به دخترش حضرت فاطمه (علیها السلام) نیز فرمود که کارهای داخل خانه را اداره نماید و آن حضرت از این تقسیم کار خوشحال شد (الحمیری قمی، ۱۴۱۳ ق، 52؛ مجلسی، ۱۳۶۳، ۴۳: 81).
24 ذی حجه روز مباهله بود
سلام
به من کمک کنید ببینید طرز تفکرم درسته یا نه ،فقط یه شرط وجود داره ؛ از تعارف کردن و رودربایسی داشتن و شعار دادن پرهیز کنید .
سلام
احساسات از نوع دوست داشتن و عشق ورزیدن از دیدِ جهان شما چطوره؟، به نظرتون تنها زبانی که ما برای ارتباط استفاده میکنیم با استفاده از کلماته؟
بین انسانها انواعی نحوه ارتباط برقرار کردن وجود داره،زبان بدن، حرکات چشم، احساسات جاری شده و مفهومات و لحن صدا ...
می خوایم درباره یک احساس متعالی صحبت کنیم یک احساسِ جالب که درونش پر از احوالاتِ متغیره،احساسی که آدمیزاد خلا اون رو میتونه هر زمان درون خودش احساس کنه تا زمانی که ندونه اون خلا با چه کسی و یا چه چیزی می تونه رفع بشه،به نظرم یکی از تکه انواع تکه هایی از روح انسان هست که از خودش جداست.
سلام وقت تون بخیر
من یه پسر ۱۸ ساله ام که سال آخر دبیرستان هستم از اول دبیرستان هدفم رو درس و کنکور قرار داده بودم و میخواستم در راستای علاقهام وارد دانشگاه بشم و رشته مورد علاقم رو بخونم و همه چیز رو فقط در درس و دانشگاه میدیدم ولا غیر...
از اون سن تا به حالا اصلاً به کار کردن توی بیرون فکر نکرده بودم ولی حالا که رسیدم به سال آخر دبیرستان به فکرش افتادم شدید.
متاسفانه امتحانات ترم اول و دوم که حالا هم در حال برگزاری هستن رو به فجیعترین حالت ممکن دارم شرکت میکنم جوری ک اصلاً امیدی به قبول شدن و اخذ دیپلم ندارم.
سلام. خسته نباشید.
حتماً اسم موج کره ای رو تاکنون شنیدید. موجی که با سریالهای کره ای (کیدراما) شروع شد و با کیپاپ (موسیقی پاپ کره ای) اوج گرفت و نوجوانان و جوانان زیادی رو عاشق و دلباخته کره جنوبی کرد. این موج خصوصاً روی دهه هشتادی ها تاثیرات زیادی گذاشته. شاید بگید علاقه دارند ول شون کن. ولی وقتی تاثیرات وحشتناک موج کره ای رو ببینیم. دیگه نمی تونیم این رو بگیم.
1_ عده ای از نوجوانان و جوانان که دیگه ایران رو دوست ندارند. عاشق کره جنوبی شدند و همه حرف هاشون و نوشته هاشون در مورد کره جنوبی و خصوصاً کیپاپ هست. بزرگترین آرزوی اون ها اینه که مهاجرت کنند به کره جنوبی. حتی دیدم که برخی از اینها راحت به ایران توهین میکنند تا بگن کره جنوبی بهتر از ایران هست. تو شبکههای اجتماعی پیجهای اینها رو می تونید ببینید. وبلاگهای عاشقان کره رو تو اینترنت می تونید ببینید. حتی زمانی که ایران یک کشتی کره ای رو توقیف کرده بود، برخی از این نوجوانان و جوانان عاشق کره، در شبکههای اجتماعی، ایران رو محکوم میکردند و طرف کره جنوبی رو میگرفتند.
خواستگار یا خانواده؟!
این دو راهی مشهوری است که عده ای از دختران در آن قرار می گیرند!
دو موقعیت را می توان برای یک دختر متصور بود؛
موقعیت اول
احساسش درگیر شده و به جای خواستگار از عبارت پسر مورد علاقه یا عشقم! استفاده می کند.
برای چنین دخترانی تصمیم گیری فوق العاده سخت است، چون احساسش بر عقلش غلبه دارد، پس سخت است که بتواند استدلال های عقلانی را بپذیرد. حتی ممکن است حرمت خانواده را به خاطر پسر مورد علاقه اش بشکند.
بسم الله الرحمن الرحیم
سلام
دیروز شخصی ازم سوالی پرسید که فکر میکردم جوابش بسیار ساده و واضح هست، حداقل برای ما خانمها!
سوال شخص این بود: اگر مردها با دیدن یک زن در خیابان با هر نوع آرایش، تیپ ظاهری و... تحریک نشن، جذب نشن شما خوشحال میشین یا ناراحت؟!
نظرم این بود که این باعث خوشحالیه، چی بهتر از این....
آمار تجاوز ها پایین میاد؛ اصلاً هر زنی هر مدل که دوست داره لباس میپوشه..هیچ مردی با دیدن زنی به گناه نمیوفته!
به همین جهت با خرسندی بسیار نظرم را عنوان کردم.
سوال بعدی که به سمتم اومد کمی جالب تر بود: خب در این صورت هیچ زنی برای هیچ مردی جذابیت نداره، پس نیاز ها چطور برطرف میشن؟!
سلام وقت بخیر
کسی تا به حال آرزویی در زندگیش بوده که پس از مدتها برآورده بشه؟ تا حالا شده یه اتفاق خوب تو زندگی تون افتاده باشه که فکر کنید به معنای حقیقی خوشبختید؟ تاکنون شده یه آرزویی بکنید و دقیقاً همونی که می خواید برآورده بشه؟
برای خود من به بهترین شکلش اتفاقات زیبایی افتاده، توضیحات بیشتر رو بعداً اگر بتونم تو همین سایت می گم اول میخواستم نظرات شما رو بدونم.
مخاطبان گرامی سلام
در عصر سختی زندگی میکنیم. عصری که نگه داشتن ایمان به فرموده پیامبر مثل نگه داشتن گلوله آتش است.
من هم مثل شما جوان هستم و هر روز با اخبار گوناگون بمباران می شوم.
از اختلاس گر از آب در آمدن فلان به ظاهر حزب الهی تا تقلب در فروش اجناس فلان معتمد و مداح شهر.
اما دوست من اینکه فلان فرد مذهبی اصلاً عالم دینی چه خطایی کرده و میکند دلیل بر معیوب بودن دین اسلام نیست و به من و شما جواز روی گردانی و قهر با دین را نمیدهد.
اینکه فلان مذهبی فلان خطا را کرد به دین و حجاب و نماز و فرضا احکام دیگر بدبین شدیم همه بهانه شیطانی است.
تا به حال شده با خودمان فکر کنیم چرا از فوتبال زده نشدیم با اینکه اخبار فساد اخلاقی و مالی از آن را بارها شنیده ایم؟!! یا از گوشت متنفر نشدیم و قید کباب لذیذ را نزدیم با اینکه اخبار گوشت تقلبی را شنیده ایم؟!!
با درود و درود فراوان خدمت خوانندگان گرانقدر
اخیراً در فضای آکادمیک، با پدیدههایی مواجه میشوم که در ابتدا گمان میکردم همۀ اینها بدیهی هستند. اما ظاهراً این گونه نیست. قبل از این مقاله، قصد داشتم مقالهای در مورد دانشجویان نسل جدید بنویسم و تمام ناراحتیهای خودم را از هم دورهایهای خودم بیان کنم. اما آنقدر زیاد است که نوشتن در مورد آن هیچ سودی ندارد. فقط مجموعهای از گلایه و افسوس است.
مواردی درباره فرهنگ استفاده از سالن مطالعه وجود دارد که آنها را به صورت گزینهای بیان نموده و توضیحی در مورد آنها خواهم داد. امیدوارم فرهنگ استفاده از سالن مطالعه برای نسل جدید جا بیفتد.
روزتان بخیر اگر در روز و شبتان بخیر اگر در شباهنگام این چند خطم را می خوانید.
درباره (سانسور) و سرکوب گفتار چند سخنی نوشته بودم که اگر مورد پذیرش قرار نگیرد اقلاً مورد نگرش واقع شود.
ما کاربران از ستم فیلتر سایر پیام رسان ها و شبکه ها به این سوی گسل پیدا کردیم. به کدامین گناه ناکرده چوب سانسور را برتن و جان این واژگان بی دفاع می زنید؟
گفتیم، اندک امیدی اگر باشد در اینجا نهفته خواهد بود.
از چه میترسند که فیلترمان میکنند؟ ستمی بالاتر از سرکوب سخن نیست، واژگان همچون نهال تازه خواهان بستر حاصلخیز است، با فیلتر و سرکوب این نهال را میخشکانید و می میرانید، مرگ سخن در نگفتنش است.
قلمهایمان را شکستند و زین پس شکسته مینویسیم، تیغ فیلترهای شان مدادهای مان را شکانده، سیاهی قلم را از ما گرفتند و رو سیاهی را از آن خودشان ساختند.
ما فرزندان این آب و خاکیم و حق آب و گل داریم، آنان نیز گل آلودمان کردند و در آب گل آلود فقط گل خورک رشد میکند، جملگی به گل نشستیم.