سلام دوستان
من و همسرم هر دو بسیار گرم هستیم و میل بالایی داریم . مشکلی که هست اینکه من با وجود تمایلی که به همسرم دارم اما از رابطه با ایشون خودداری میکنم، چون من دانشجوی پرستاری هستم و وقت بسیار محدودی دارم، البته با برقراری رابطه مشکل ندارم چرا که خواست خودمم هست .
اما من پوست بسیار چربی دارم که برای هر بار غسل کردن باید سه ساعت استحمام کنم و از همه ی کارهام عقب میمونم .
سلام دوستان
لطفا راهنماییم کنید واقعا نمیدونم چی کار کنم آیا مشکل از منه یا همسرم؟
28 سالمه و پنج ساله ازدواج کردم همسرم هم 33 سالشونه تا قبل ازدواج سرم تو درس و کتاب بود و به ازدواج اصلا فکر نمیکردم همه خواستگارام و به بهانه درس رد میکردم . راستش یکمی هم از ازدواج می ترسیدم چون رابطه پدر و مادرم خیلی خوب نبود کلا از زندگی کردن هراس داشتم تا اینکه همسرم به خواستگاریم اومد و باهاشون دو ماه ارتباط داشتم و حرف زدم و جواب بله دادم همسرم واقعا خوشحال بود.
اوایل ازدواج واقعا بی تجربه بودم با دنیایی از خامی و بی تجربگی با همسرم ازدواج کردم ولی تو یکسال دوران عقد هیچ وقت نتونستم روحیات همسرم و بشناسم خیلی دعوامون میشد همش هم سر چیزای بیخود بود اینقدر این دعوا کردنا ادامه پیدا کرد که نسبت بهش سرد شدم .
علاقه ای که اول ازدواج داشتم الان خیلی کمرنگ شده بعضی مواقع اصلا دوست ندارم ببینمشون. اعصابم سر چیزای الکی بهم میریزه و دعوا راه میفته مشکل بزرگی اصلا نداریم فقط سر یک سری مسایل ساده و جزئی. الان نسبت به همسرم سرد شدم نمیدونم اونم نسبت به من همینطره یا هنوز دوستم داره از کجا بفهمم که زندگیش و دوست داره یا نه؟
سلام
از اعضای مهربون وبلاگ ممنونم که همه سعی میکنن بهم کمک کنند.
مشکلات بعضی از اعضا یکی از مشکلای منم بود. اما یه مشکل دیگه ای که دارم. امیدوارم کسی باشه که بتونه بهم کمک کنه.
من دختری 23 ساله هستم. یک سال و نیم هست که ازدواج کردم. شوهرم ایران نیست و منتظر جواب اقامتم توی یه کشور دیگه هستیم .
توی این مدت شوهرم چند بار اومده ایران و برگشته ولی الان از هم دوریم. اعتماد به نفس بالایی ندارم. شوهرم خیلی باهام مهربونه. خیلی همدیگه رو دوست داریم. همه ی خوبیامو میبینه. مهربونیام زیادیه. ضررشو خودم میبینم. ازم تشکر میکنه که صبوری میکنم و انتظار میکشمو غرغر نمیکنم.
یه رفتارای اشتباهی هم اون داشته که بعد از اینکه حل شد بخشیدم و بحثش و کش ندادم. ولی همون قدرم که خوبیام و میبینه یه بدی هایی هم دارم ( مثلا آدم ساده و زودباوری هستم ) که گاهی اوقات فکر میکنه از پس زندگی خارج از کشور برنمیام.
سلام
فرض کنید باید مدتی از عزیزی مراقبت کنید به خصوص اگه لازم بشه شب هم بمونید ( برای آینده و سنین بالای پدر و مادرا پیش میاد )
خانمای متاهل لطفا راهکار و سیاستشونو بگن ، آقایون هم لطفا بگن دوست دارن همسرشون تو این شرایط چطور رفتار کنه که کمترین آسیب به زندگی برسه .مجردها هم اگه ایده ای دارن خوشحال میشم بگن .
دنبال راهی هستم برای بعد ازدواج البته ، یعنی سوالمه که چطور این شرایط مدیریت بشه ؟ به خصوص تو بعضی خانواده ها از چند تا بچه فقط یکی دو تا دلسوزن و میان کمک . مثلا مادربزرگ خودم عمل چشم داشتن و بعدش تا 2 ماه باید قطره میریختن و نیاز بود شب ها هم بیدار شن و کسی براشون بریزه و طبیعتا مادرم و خالم نوبتی انجام میدادن اما یک روز در میان کامل منزل نبودن ( این روش ایشون بود - نوبتی کردن و یک روز کامل نبودن - حالا اگر خالم نبود نمیدونم چی میشد 2 ماه ).
از طرفی فکر کنم نی نی سایت بود خوندم یه خانمی نوشته بود برای اینکه زندگیم بهم نریزه و به کارای دیگه هم برسم روزی حدود 10 بار بین خونه خودم و مادرم رفت و آمد میکردم ! خب اینم که سخته ، شایدم خونشون نزدیک بوده .
یا آشنامون که یک هفته از خونه میومد شهر پدرش و خونش نبود. خب تو این شرایط آقایون بهتون فشار نمیاد مخصوصا مسایل جنسی که روش تاکید دارین؟
خانما تو این شرایط سیاستتون چیه برای آسیب کمتر به نیازهای همسر ، بچه ها و منزل و در عین حال مراقبت از خانواده و وجدانمون .
ترک کامل خونه ( اگه یه ماه باشه؟! ) ، رفت و آمد زیاد ، نوبتی با خواهرا ( اگه نیان؟ ) یا راه بهتر؟ بالاخره با بالارفتن سن مامان و بابا پیش میاد برا همه ، بهش فکر کردین؟
مرسی از همه
مرتبط:
خانم ها، چرا برای رواج چند همسری تلاش می کنید؟
دختران و زنان مطلقه در چه صورتی حاضرند زن دوم بشوند؟
آقایون تحت چه شرایطی زن دوم ( همزمان ) میگیرید؟
چرا خدا در قرآن فرموده که مردها می تونن تا 4 زن بگیرن
بسم الله الرحمن الرحیم
سلام به همه کاربران خوب خانواده برتر
یه جمله ای هست که قبلا هم در بعضی از تاپیک ها گفته بودم اما چون دقیقا مرتبط با موضوع این مقالات بود تصمیم گرفتم یه بار دیگه بیانش کنم.
چند سال پیش در یک مراسم مذهبی که توی شاهچراغ علیه السلام برگزار شده بود سخنران بزرگ و نامی و عالم دوست داشتنی جناب آقای پناهیان حضور داشتند. در سخنرانی که انجام دادند به مسائل زودگذر دنیا اشاره کردند و یک جمله ای رو گفتند که میشه گفت چکیده تمام این مقالاتی بود که قبلا قرار دادم. ایشون فرمودن:
« ما برای خوش گذراندن به این دنیا نیامدیم بلکه برای خوب گذراندن به این دنیا اومدیم »
مثال بسیار خوبی که میتونه این جمله رو توضیح بده اینه که:
کودکی رو در نظر بگیرین که سرما خورده. این کودک به دلیل اینکه بیمار هست یه سری از خوردنی هارو نباید مصرف کنه. اما این بچه توی خونه شیرینی میبینه و میره سمتش که ازش بخوره چون این شیرینی خوردن برای این بچه خوشه و دوست داره. اما مادر این بچه که میدونی این شیرینی براش ضرر داره هر چند که با عشق و علاقه خیلی زیادی هم میخواد که اون شیرینی رو بخوره ولی بهش میگه این برای تو خوب نیست...!!
پس خوردن شیرینی برای اون کودک خوشه اما خوب نیست...!!
سلام
تو رو خدا کمکم کنید نمیدونم چمه ؟ فقط دنبال بهونه و دعوام با بهونه گیریای شدید شوهرمو اذیت میکنم دلم براش کباب میشه بخدا از فردا تصمیم میگیرم که خوب شم اما باز ... .
کمکم کنید
سلام
یه مشکلی چند وقته برام پیش اومده کمکم کنین.
من الان ۳ ماهه که عقدم . اوایل دوران عقدمون بود که عروسی یکی از فامیلای شوهرم دعوت شدیم خب منم بالاخره اولین حضورم تو اون فامیل بود خیلی خوشگل و شیک و پیک رفتم اونجا .
یه خانمی خیلی بهم توجه میکردن بعد از این که مراسم تموم شد منو مادر شوهرم داشتیم میومدیم تو پارکینگ که سوار ماشین بشیم . اون خانمه با پسرش اومد و به مادر شوهرم گف که آدرس میخواد برا امر خیر !
اون فک کرده بوده مادر شوهرم مامان خودمه . منم عصبانی شدم دستمو نشون دادم گفتم متاهلم اوناهم رفتن البته بگم هر کس اون اطراف بود فهمید چی شده .
از اون به بعد شوهرم به شوخی و جدی بهم این قضیه رو یاداوری میکنه با اینکه قبلش با هم مشکل این شکلی نداشتیم الان خیلی سختگیر شده .
من فقط اون شب خیلی آرایش داشتم و همیشه ظاهرم بدون آرایشه . بهم بگین چکار کنم که مثل سابق بشه ؟
سلام
من زیر 25 سال سن دارم در دوران عقد هستم 13 سال اختلاف سنی هم با همسرم دارم . الان مشکل ما اینه که نزدیک 2 سال و خورده ای هست عقد هستیم .
همسرم عذاب وجدان داره برای عروسی گرفتن و جدا شدن از خانوادش خیلی سختشه با اینکه خانوادش از لحاظ مالی اوکی هستن ایشون از لحاظ احساسی عروسیمون رو هی عقب میندازه .
چون مامان ایشون خیلی تحریکش میکنه که تو بری ما تنها میشیم چه کنیم و از این حرفها با اینکه فرزندان دیگه ای دارن ولی به این وابستن و دوس ندارن ما بریم سر زندگیمون .
این یک طرف قضیس یک طرف دیگه هم اینه که همسرم میگه اونا هم باید بیان تو ساختمونی که ما قراره زندگی کنیم و من هم تن تن برم بهشون سر بزنم احساس تنهایی نکنن .
ولی من همچین دختری نیستم اینکارارو انجام بدم و دوس ندارم کنار خانواده شوهر زندگی کنم چون تو این مدت خیلی ازارم دادن . منظورم مادرشه خیلی چیز ها هست که نمیخوام بازگو کنم فقط میخوام راهنماییم کنید چجوری به همسرم بگم با اونا تو یه ساختمون زندگی نکنیم؟
به دنبال تحریک جنسی در مرد ،پنیس دارای دو جسم کورپرا کورنزا و یک جسم کرپوس اسپانجیس میباشد که در قسمت زیر کورپرا کورنزا قرار دارد که میان ان مجرای ادرار قرار گرفته است.در اطراف کورپرا دو لایه ی چرم مانند محکم به نام تونیکا- البوژینه قرار دارد که حالت الاستیک و کشسان ندارد و اطراف اسپانجیس نیز یک لایه از لایه ی چرمی تونیکا فرا گرفته است ، قبل از ایجاد تحریک جنسی دو شریان موجود در کورپرا ها منقبض و تنگ میباشد ،اما به محض ایجاد تحریک جنسی به دلیل شارش خون در انها باعث افزایش قطر عرضی شده و این افزایش عرضی بر بافت های خارجی نیز تاثیر گذاشته تا جایی که تونیکا البوژینه به دلیل داشتن خاصیت چرمی مانند خود مانع افزایش بیشتر میشود و بر اساس تحقیقات انجام شده فشار خون سیستمیک درون بافت اسفنجی به 120 میلی متر جیوه خواهد رسید.
حال به هنگام ورود به انوس به دلیل ثابت ماندن میزان خون درون پنیس و بافت محکم که به دنبال ارکسیون پدید امده و حضور فراوان اعصاب پوندال در انوس مفعول (خانوم)، گیرنده های درد بسیاری را تحریک کرده و میتواند باعث نارضایتی مفعول شود،برخی عقیده دارند که میتوان با تحریک کلیتوریس در خانم ها باعث کاهش حس درد در ناحیه شد ،علت این صحبت باز هم به دلیل حضور اعصاب پوندال در محل می باشد ،که با ورود پنیس در انوس حس درد به صورت تیپ وار به کلیتوریس در خانم نیز منتقل میشود و در ظاهر با تحریک ان هم خانم به ارگاسم خواهد رسید و هم اسفنکتر خارجی به حالت ریلکس (مانند حات دفع ) در خواهد امد که در این جا باز هم بدن مکانیسم خروج مواد از انوس را تداعی میکنند نه ورود پنیس و علاوه بر ان یک لذت و ارگاسم کاذب و اشفتگی عصبی برای مغز تداعی خواهد شد.
سلام
همین اول بابت پستی که ممکنه طولانی شه عذر خواهی میکنم.
من و همسرم نزدیک به 4 و نیم ساله که ازدواج کردیم و 5 سال اختلاف سنی داریم . همسره بنده تقریبا منو به سختی به دست اوردن ( میشه گفت نزدیک به 3 سال هر 4 یا 5 ماه به همراه خانواده یه سری به خونه ما میزدن واسه خواستگاری )
حالا مسئله ای که منو درگیر خودش کرده اینه که ایشون الان خیلی به من وابسته هستن در حدی که در هفته 3 روز سر کار نمیرن .
وقتی اعتراض میکنم میگه خب دلم بات تنگ شده میخوام بمونم خونه . البته اینم بگه که وقتی خونن 1 ثانیه از کنار من جم نمیخورن ، یا یه بار تازگیا خواستم با مامانم برم بیرون ولی چون مکانی که میرفتیم دور بود باعث میشد نزدیک به 5 ساعت ازش دور باشم یه بغضی کرده بود ... اخر سرم گریه کرد و من نرفتم :(
چند باری که مستقیم گفتم دوسش دارم هر بار گریه کرده منم واقعا به خاطر این رفتاراش اذیت میشم .
بسم الله الرحمن الرحیم
سلام این تیتر مجموعه ی جدید نوشته هایی ست که قرارست بیشتر رویشان وقت بگذاریم .
مطالعه ی آن برای تمام افراد آزاد ست ولی روی صحبتش با خانم هاست مخصوصا خانم های متاهل
شاید خودتان هم بدانید که یک سری از روابط در روابط زندگی زناشویی می شود ترانه ی زندگی ... می شود ناز
بسم الله الرحمن الرحیم
زبان عشق... همسرانه. قسمت هفتم ((راز جدید رسید))
درود بر شما
پله ی اول
در حالی که به همسرتان اجازه داده اید تا بعد از آنکه به منزل بازگشت به تجدید قوای روحی و جسمی خویش بپردازد و بعد از اینکه شرایط مطلوب را برای او مهیا کردید با او در مورد موضوع مهمتان صحبت کنید و آن وقت به یکباره به او می گویید ،
عزیزم بیا با هم حرف بزنیم ... همسرتان هم فقط گردنی تکان می دهد و شما هم که موضوع صحبتتان را مهم می دانید این عکس العمل را ناشایست دانسته و فضای برخوردن را عجیب ملس می دانید و به او می گویید عههههههههه ببین حواست به من نیستا... ببین دوستم نداری... انگار نه انگار که من می خوام با تو حرف بزنم و بعد ... خب یک بحرانی که می توانست پیش نیاید.
بگذارید یک برگشت به گذشته داشته باشیم... زمانی را به یاد بیاورید که باید مسائل ریاضی را حل می کردید گاهی آنقدر بیان مسئله مبهم بود که سردرد می گرفتید و در خوشبینانه ترین حالت ممکن بی خیال حل مسئله می شدید.
دقیقا با مبهم و گنگ صحبت کردن هایتان همسرتان گیج و سردرگم می شود و نمیداند که دقیقا باید چه انجام بدهد .
عزیزم بیا با هم صحبت کنیم... عزیزم فکر می کنم باید در مورد رفتار اون شبت حرف بزنیم... عزیزم نظرت در مورد فلان کار چیه؟
همین؟ همین قدر ناکافی ؟
شاید بشود شاه کلید یک سری از این بن بست های ارتباطی و بحرانی شدن شرایط پیش آمده را بر سر گنگ و مبهم بودن گفته های شما بانوی محترم دانست
یک ...دو ...سه ثانیه تامل کنید..این طور نیست؟؟؟
خانم عزیز یک چیزی را یادتان باشد همان طور که شما دوست دارید حتما به نتیجه ی دلخواهتان برسید مردتان روی هدف تمرکز می کند یعنی چی؟
سلام
35 ساله هستم. یه مشکلی با همسرم دارم که خیلی از نظر روحی آزارم میده؛
شوهرم به من میگه تو دیگه جوان نیستی. اگه حرفی از ظاهر به میان بیاد مثلا بگم شکمم بزرگ شده باید لاغر شم به من میگه مگه فکر کردی هنوز جوانی ؟
مثلا همین دو روز پیش به اعتراض داشت حرف میزد که یه خامنه تو تاکسی خودشو حسابی جمع کرده بود که به من نخوره گفتم مگه جوان بود گفت نه همسن تو بود و خیلی از این دست مثالها میتونم بزنم که در جواب با این حرف شوهرم مواجه شدم که میگه " مگه فکر کردی خودت چند سالته " و یا اینکه " فکر کردی هنوز جوونی"؟
الان سه چهار سالی است که با این مشکل مواجه شدم و با گذشت زمان حساسیت من و رفتار شوهرم تشدید شده. خیلی احساس بدی دارم شاید درست نباشه بگم ولی مثل به آدم عقده ای شدم که حسرت شنیدن حرفای زیبا از شوهرش راجع به ظاهرش رو داره .
راستش اصلا مثل گذشته از ظاهرم تعربف نمیکنه وقتی به خودم میرسم. شوهرم میگه ادم بعد از 30 سالگی وارد میانسالی میشه. چند وقت پیش ازش پرسیدم به نظرت معلم دخترمون چند سالشه گفت خیلی باشه 29 سال در صورتی که کاملا همسن منه. خیلی برام عذاب آوره که من به نظر او سنم انقد بالا است.
به نظرتان باید چه کنم ؟
مرتبط:
چرا شوهرم از ظاهرم تعریف نمیکنه؟
اگه شوهرم منو دوست داره باید ظاهرم رو هم دوست داشته باشه
کابوس زندگیم اینه همسر آینده ام به خاطر ظاهرم ازم متنفر بشه
نقش ظاهر زن در علاقمند شدن شوهر به او