سلام
من یه پسر ٢٧ ساله مجرد ، ٥ سال شغل دولتى پیمانى دارم .. یک برادر ١٠ ساله و خواهر دم بخت دارم . پدر و مادر ٤٧ ساله که پدرم بازنشسته ارتش هستن.
تو این چند سال با پول کارمندى یه ماشین خوب گرفتم و مقدارى هم پول پس انداز کردم تا حدى هم تفریح و جوونى کردم . بى نهایت خدا رو شکر میکنم.
اما تا حالا اقدام به ازدواج و تشکیل زندگى نکردم اون هم فقط و فقط بخاطر نداشتن مسکن. میدونم که بهانه ى خوبى نیست و میتونم تا تهیه ى مسکن ازدواج کنم و اجاره نشین بشم. ولى میخوام یکبار هم که شده زورمو بزنم براى گرفتن خونه ى مستقل.
پدرم تمکن مالى آنچنانى نداره که تو این گرونى خونه بیاد و براى من خونه بخره چون تا اینجا هم که جمع کرده بود داده پاى یه مغازه تو بازار و الان سرمایه ى نقدى نداره. حالا همفکرى که از شما میخوام اینه که خونه اى که الان داریم نزدیک ٣٠٠ متره و دم خیابونه حیفمون میاد بفروشیم آخه میشه مسکونى تجاریش کرد.
حالا براى جور کردن خونه براى من چند تا راه بیشتر نداریم:
١) خونه ى فعلیمونو "با پس انداز من بکوبیم "و ٣ طبقه اش کنیم و یه ساختمون مجلل با ورودى هاى مجزا و مغازه و پارکینگ و... زمین از پدر و ساختن از من ( اینجورى بعدا همسر آینده ام اذیت میشه بنظرتون ؟ )
٢) خونه ى فعلیمونو بفروشیم پس انداز منم روش بذاریم و دو تا خونه ى نقلى جداگونه بخریم یکیش برا من یکیش برا خانواده ( اینجورى اون خونه بزرگمونو از دست میدیم ، خونه ى بزرگ نعمتیه ها خیابونم از دست میدیم )
٣) اصلا بیخیال خونه مستقل بشم اول ازدواج کنم یه مدت اجاره نشین بشم بعد که پولامو جمع کردم خودم خونه بگیرم ( اینطورى پس اندازمو از دست نمیدم ، خواهرمم که ازدواج میکنه ازمون جدا میشه ، ولى اول زندگى اذیت میشم ، من که قدرتشو دارم خونه بخرم چرا اجاره نشینى؟ )
٤) ازدواجمو به تاخیر بندازم ماشین که دارم خونه رو هم ساختم اون موقع با خیال راحت و بدون دغدغه ى خونه و جر و بحث هاى الکى زندگیمو شروع میکنم ( از این هم بیشتر به تاخیر بندازم؟! راستى اصلا کیس خاصى هم مد نظرم نیست اینم یه معضله تا حالا به کسى فکر نکردم )
خواهشا راهنماییم کنین بزرگتر خاصى هم نداریم همفکرى کنیم
↓ موضوعات مرتبط ↓ :
مشورت در ازدواج آقایان (۱۶۹۶ مطلب مشابه)