سلام
بدبخت ترین نیستم، پیر ترین نیستم، نا امید ترین هم نیستم . اما واقعا خستم . من تو 18 سالگی خستم . مگه گناه من چیه؟ مگه من مسبب تولدم بودم؟ مگه من مسبب ازدواج پدر مادرم بودم؟
این عدالته خداس؟؟ خدااااای عادل اینه؟؟؟ اصلا عدالت چیه؟ کجای قانون های جهان نوشته یکی به جای دیگری تقاص بده؟؟؟؟ نکنه قانون نانوشته طبیعته؟؟ از همون قانون های من در اوردی…
دهها بار با خودم گفتم اگه قرار شد روزی ازدواج کردم با زنی ازدواج میکنم که هیچی نداشته باشه، هیچ ثروتی نداشته باشه ، چندین ساله محور اصلی دعواهای ما همین پوله، اره همون چرک کف دست…
دعواهایی که همیشه بهانه برای شروع شدنشون هست، چهار روز قهر یه روز اشتی و بازم همین چرخه…
هیچ وقت نمیبخشم کسایی رو که مسبب ازدواج پدر مادرم بودن . این دو تا مال هم نبودن، باور کنید نبودن … چرا خداااااااا کسایی که رو که کوچک ترین تفاهمی با هم نداشتن به هم رسوند؟؟؟ چرا منو بدبخت کرد؟؟؟؟؟؟؟؟؟ اخه چرا :((((((((((((
برای کدوم دردم گریه کنم؟؟؟؟؟ مادری که میدونم به زودی از غصه دق میکنه ، خواهر برادرای ناتنی که حرفشونو نزنم بهتره، فامیلی که از فامیل بودن فقط اسمشو یدک میکشن، کنکوری که 6 ماهه دیگس یا………
باور کنید اگه یه جایی رو داشتم از این جهنم فرار میکردم میرفتم ،حتی یه اتاق کوچیک … ولی نیست … نه میتونم خونه دایی ها و عموهای نامردم برم نه عمه ها و نه خاله ها .حتی یه همسایه درست حسابی هم نداریم که حداقل اونجا برم و دریغ از یه دوست که بتونم بدون سرافکندگی به خونشون برم .
میبینین؟ اینه زندگی من… اره بدتر از من هست، ولی به خدا خیلی ها هم هستن که از من بهترن … از این زندگی چی نصیبم شد؟؟
کجا دیدین یه بچه 18 ساله به شهربازی و پارک رفتن و رستوران رفتن و حتی قدم زدن علاقه نداشته باشه؟؟ کدوم بچه 18 ساله ای رو دیدین که همه زندگیش در یه کامپیوتر و یه خونه خلاصه شده باشه ؟؟؟ این منم… کسی که دیگه بریده … کسی که همه ارزو هاشو میخواد فراموش کنه …
↓ موضوعات مرتبط ↓ :
درد دل های دختران و پسران (۲۰۹ مطلب مشابه)
