یه سوالی تو ذهنم اومد با کامنت های که بعضی از آقایون.
اینجا دیدم بعضی از آقایون توقع دارند دختری که دوست شون داره برای اون ها منتظر بمونه و صبر کنه، واقعاً یه دختر روی چه حسابی باید اعتماد کنه! و چقدر منتظر بمونه. و منتظر موندن چه آسیبهای به اون دختر می زنه؟
سلام
دخترم، از اواسط بهمن با پسری از طریق اینستا آشنا شدیم که همسن هم هستیم اوایل هیچ قصد و غرضی نبود گه گاهی پیام میدادیم و راجب موضوعات مختلف حرف میزدیم یک بار ازم عکس خواست که ندادم و اصرار هم نکرد.
بعد از گذشت یک ماه و ابراز علاقه کرد و ازم خواست که من رو ببینه (فکر میکرد همشهریش هستم که گفتم من از یه شهر دیگه ام) میگفت برام فاصله اهمیتی نداره منتظر می مونم تا شرایطش پیش بیاد یک روزی هم و ببینیم.
در این مدت خیلی بهم ابراز علاقه کرد باهام درد و دل کرد از اهدافش گفت توی زندگی که می خواد موفق بشه و حتی دو ماه بعد آشنایی میگفت من تو رو توی آینده م می بینم و تصور میکنم و آرزو دارم اول به هدفم برسم بعدش به تو.
یکی از اعضای خانواده ش هم از من خبر داره حتی عکس خانواده ش رو هم برام فرستاد. در این مدت هیچ وقت اصرار به فرستادن عکسم نداشت و اگه نمیخواستم بفرستم هم گله نمیکرد میگفت تحمل میکنم.
سلام
چند ماه در رابطه ( فقط تلفنی، حتی جواب اینکه قرار بذاریم هم از طرف من سرسختانه منفی بود ) باهاش بودم. به دلایلی از هم جدا شدیم ولی هر چند وقت یکبار یه چتی بینمون رد و بدل میشه. توی این مدت خیلی دعوا پیش میومد سر خواسته های اون و مخالفت من .
حتی چند بار بهم گفت نمیخوامت. اما بعد از چند ماه دلیل اون حرفاشو خواستم گفت که تو منو نمیخوای و همیشه اذیتم کردی منم اون طور گفتم اما پشیمونم و هزار بار عذرخواهی کرد و من آخرش بخشیدمش به شرطی که دیگه پیامی نده و اونم سرقولش موند و دیگه تا الان زنگی نزد.
احساس میکنم خانوادم مخالفن، میترسم کاری کنه برام بد بشه، میگه اگه ازدواج کنی خودکشی میکنم،یا ازدواج نمیکنم هیچوقت. یا میدزدمت یا خواستگارتو پیدا میکنم و همچی رو بهش میگم به هر نحوی میخواد منو به خودش پایبند کنه منم دیگه میترسم کاری کنه برام بد شه مجبور شدم بگم می بخشمت و هر چی قِسمت بشه.
توی اوایل رابطه قدمی برای آینده بر نداشت حتی بعد از کات کردن درس رو ترک کرد. اما الان میگه مهرماه میرم دانشگاه و یکبارم به یکی از مزاحمای خیابونیم هشدار داد.
الان من موندم به خواستگارام چی جواب بدم تا کی بمونم به پاش ؟ نکنه جواب مثبت بدم به کسی و خیانت باشه به اون نکنه کاری کنه که بد بشه.
شما بگید چکار باید کنم بهش بگم نمیخوامت هر چی باداباد یا بمونم ببینم چند سال دیگه بخواد بیاد،؟
شما پسرا توی این سن راهنماییم کنید..
به نظرتون حرفاش که این کارو میکنم و اون کارو میکنم حقیقته یا میخواد منو بترسونه ؟
شدیدا گیج شدم احساس بدی از آینده دارم
مرتبط با شناخت پسر مورد علاقه و خواستگار:
از چه راه هایی بفهمم خواستگارم شکاک هست یا نه؟
چه جوری میشه از سالم بودن یه پسر مطمئن شد؟
چطور بفهمم که پسر مورد علاقه م خلق و خوی دخترونه داره یا نه؟
چرا رفتار پسر مورد علاقه م نسبت به من سرد شده؟
چطور درجه عصبانیت خواستگارم رو بسنجم؟
چطوری می تونم بفهمم که پسر مورد علاقم شکاکه یا نه؟
دست به جیب شدن پسر در دوران آشنایی قبل از ازدواج
آداب بیرون رفتن در مرحله آشنایی قبل از ازدواج چیه؟
چطور باید حلال یا حرام خور بودن خواستگار رو تشخیص بدیم؟
چطوری میشه فهمید یه پسر احساساتی هست یا نه؟
مرتبط با دادن قول ازدواج به دختر:
هر وقت گفتم بیا خواستگاریم گفته نمیتونم
عاشق پسری شدم که میگه چیزی ندارم بیام خواستگاری
پسری که عاشقم شده، ازم خواسته دو سال بهش وقت بدم بیاد خواستگاری
یه پسر با دختری که باهاش رابطه جنسی داشته ازدواج میکنه؟
چطوری به مامانم بگم که عاشق یه پسر دیگه شدم؟
صبر کنم یا رابطه م رو باهاش تموم کنم؟
پسر مورد علاقه م میگه صبر کن، میترسم نیاد خواستگاری
به پای عشقی که فکر میکردم درسته همه خواستگارهام رو رد کردم
سلام دوستان خوبین
موضوعی ذهنم رو درگیر کرده لطفاً راهنماییم کنید.
با توجه به توضیحاتی که میدم جسارتا خانمهای ۲۰ سال به بالا بیشتر جواب بدن، ون جواب این گروه بیشتر مهمه برام.
من یه پسر ۲۲ ساله هستم و لیسانس دارم، یک ماهه با یه دختر دبیرستانی آشنا شدم، هرگز دوست دختر نداشتم و قصد دوستی و خوشگذرونی ندارم، قصدم آشنایی منجر به ازدواجه، اول شیفته زیبایی این دختر شدم ولی چون قصدم ازدواج بود دنبال شناخت کامل و کافی بودم تا ببینم به درد هم میخوریم یا نه، حدوداً ۷ سال با هم اختلاف سنی داریم، مشکلی با هم نداریم و خدا رو شکر همه چی خوبه فعلاً.
اونم اخلاقش شبیه منه و اهل دوستی نبوده و عشق اولش هستم و فقط چون گفتم دوستی به قصد ازدواج قبول کرد آشنا بشیم، درسته سنش کمه ولی دختر خوب و فهمیده آیه، موضوعی که ذهنم رو درگیر کرده اینه که الآن مثلاً من خودم از زمانی که دبیرستانی بودم تا الآن خیلی دیدگاهم به زندگی و ازدواج تغییر کرده و کلاً عمیقتر فکر میکنم، اون موقع احساسیتر بودم و بیشتر غریزی بود حسم شاید، حتی قصدم این بود که فعلاً عاشق نشم و خودم رو درگیر رابطه احساسی نکنم و اگه هم کردم دختری باشه که سنش نزدیک تر باشه بهم و بیشتر همدیگه رو درک کنیم.
خواستگاری دارم که حدود ۶ ساله میشناسمش، اهل خیانت و کار بد نیست، متعهده و مهربون، ولی شرایط مالی ازدواج رو فعلاً نداره، دوستم داره، با هم تفاوت فرهنگی و مسافت داریم و باید یه مدت منتظرش بمونم (مشخص نیست دیگه خودتون شرایط الآن رو برای پسری که دانشگاهش تموم شده و تازه داره سربازیش تموم می شه در نظر بگیرید) تا بتونه مشکلات رو حل کنه.
من نظرم بهش مثبته ولی عاشقش نیستم، اما اون چند ساله دوستم داره. آیا این انتظار کشیدن و رد کردن خواستگارها رو به صلاح می دونید؟، چرا؟
مرتبط با دادن قول ازدواج به دختر:
هر وقت گفتم بیا خواستگاریم گفته نمیتونم
عاشق پسری شدم که میگه چیزی ندارم بیام خواستگاری
پسری که عاشقم شده، ازم خواسته دو سال بهش وقت بدم بیاد خواستگاری