چطور نفرتم رو از جنس مرد از بین ببرم؟

سلام

من یه مشگلی دارم اینکه از پسرا یه نفرت قلبی دارم. راهنمایی که بودم پسر همسایمون و دوست داشتم خیلی اون با وجود دونستن این با دختر عموم دوست شد و هر روز منو بخاطر دوست داشتنش تحقیر میکرد و به خانوادم توهین میکرد .

اون و دختر عموم باهام دوست بودن و من نمیتونستم تحمل کنم دنبال یه راهی بودم عقدمو خالی کنم با پسرای مختلف دوست میشدم و ول میکردم با اینکه از نظر قیافه جذابم و پسرای زیادی دنبالم بودن از این موضوع استفاده کردم 5 سال گذشت من 17 سالم بود به خودم اومدم و همه چی رو یه روز برای همیشه کنار گداشتم .

سعی کردم همه نفرتمو فراموش کنم و زندگی عادی مو داشته باشم اما خانوادم از گذشته من خبردار شدن و اینو به یکی از خاله های بزرگم گفتن و اون خالمم همه فامیل پخش کرد که من دختر خرابی ام .

الان 4 سال از اون ماجرا گذشته و من عوض شدم دیگه سمت هیچ پسری نرفتم خانوادم و خاله هامم فهمیدن من عوض شدم. اما هنوزم وقتی یه جایی هستم که چن تا پسر هست بابام برخورد تندی داره و عکس العملش ناجوره هر چی براش شرایط گذشتمو توضیح میدم بازم قبول نمیکنه و همش بهم طعنه میزنه .

فلان دختره چادریه سرش پایینه تو سرت میچرخه و پر رو هستی و سر به زیر نیستی و ... حتی یه کرمم میزنم گیر میده میگه میخوای مخ بزنی و اینا.

طوری که واقعا نسبت به هر چی جنس مخالف و مرد و پسره بیزار شدم به معنای واقعی حالم بد میشه .

↓ موضوعات مرتبط ↓ :
مسائل دختران جوان (۲۳۵۳ مطلب مشابه)

از اینکه دارم ازدواج می کنم اصلا خوشحال نیستم

سلام

بنده دختری 24 ساله هستم و 1 ماه هست که عقد کرده ام با پسری که به اصرار خودم و علی رغم مخالفت شدید خانواده با او عقد کردم.

خانواده ام شدیدا مخالف بودند تا این حد که در مراسم عقد من حضور نیافتند به این دلیل که من ترکمن بودم و اون نبود و این از دید خانواده ام یعنی طرد شدن دختر .

از طرفی پسر و خانواده ی او کاملا در تمام مراحل حامی من بوده و طی این دو سال همیشه بهم عشق ورزیدن. به طور کلی نامزدم از هر نظر یک مورد شایسته و قابل قبول است و به من هم خیلی خیلی علاقه دارن.

در ابتدا من هم همینطور بودم ولی الان که عقد کردیم و اینکه دیگه ارتباط زیادی با خانواده ام ندارم انگار شور و شوقی برای این زندگی ندارم؛ حس می کنم نباید برای ازدواج با نامزدم اینهمه سختی تحمل می کردم و الان از زندگیم احساس رضایت ندارم.

روزهای خیلی سختی برای راضی کردن خوانوادم پشت سر گذاشتم ولی حالا حس می کنم میتونستم با خواستگارایی که خوانواده پیشنهاد داده بودن ازدواج کنم و یک زندگی نرمال و بدون استرس رو شروع کنم با عروسی خوب و ارتباط با بقیه ی فامیل نه زندگی که دائما اضطراب دارم که خانوادم چی میشن.

انگار دیگه احساساتی ندارمو هیچ موضوعی خوشحال یا ناراحتم نمی کنه. نامزدم و خانواده اش همیشه بهم محبت کردن و تقریبا هر چیزی بخوام برام فراهم کردن ولی از اینکه دارم ازدواج می کنم اصلا خوشحال نیستم. نمی دونم آیا این مشکل حل شدنی هست یا باید این ارتباط رو تموم کنم. در ضمن احتمالا 3 ماهه دیگه از ایران خارج میشیم برای تحصیل در کشور دیگه.

لطفا راهنماییم کنین.

ممنونم.

↓ موضوعات مرتبط ↓ :
مسائل دختران جوان (۲۳۵۳ مطلب مشابه)

پسر خالم الان با من غریبه شده

سلام

من یه دختر 20 ساله هستم که به پسر خالم که دو سال ازم کوچیکتره علاقه دارم من و اون خیلی با هم صمیمی بودیم اکثرا تو تلگرام با هم چت میکردیم و راجب همه چی با هم مشورت میکردیم .

پسر خالم 18 سالشه و پسره پاکیه طوری که تجربی دوستی با جنس مخالفو نداشته گاهی اوقات بین حرفاش حس میکردم یه احساسی بمن داره از لحن صحبتش و کلماتی که میگفت.

همه چی خوب بود تا امسال تابستون یهو عوض شد دیگه بهم پیام نمیداد و اگه بش پیام میدادم دیر جواب میداد البته داره برای کنکور درس میخونه ولی متوجه سردشدنش شدم طوری که حتی لحن پیام دادنش هم خشک بود .

با یکی دو کلمه حرف جمله رو میبست و وقتی ازش میپرسیدم میگفت تو خیلی حساس شدی. اما همین هفته اخر تلگرامشم حذف کرد بدون خداحافظی و الان یه مدتیه که هیچ خبری ازش ندارم واقعا شوکه شدم چی شده ؟ چطور یه ادم اونقدر گرم یهو مثل یه غریبه باهام رفتار میکنه؟

طوری که دیگه بهم پیامم نمیده حتی یک بار بهش پیام دادم جوابمو نداد.

ممنون میشم منو راهنمایی کنید

↓ موضوعات مرتبط ↓ :
مسائل دختران جوان (۲۳۵۳ مطلب مشابه)

کار درستی کردم که به پیام های ادبی همکار مردَم جواب ندادم ؟

سلام

یه سوال از دوستای خوبم دارم. دختری هستم که حجابم رو رعایت میکنم و مواظب روابطم با آقایون هستم .  به تازگی در جایی مشغول به کار شدم که در یک اتاق با همکار خانم و آقایی هستیم.

همکار آقا هم فردی هستند که اعتقادات دینی رو دارن و تا حدودی نوع روابط رو رعایت میکنند. ایشون متاهل هستند و خانوادشون رو هم خیلی دوست دارن.

ولی به تازگی در تلگرام برای من پیام های تصویری و یا ادبی میفرستن که باعث تعجب من شد. البته مضمون بدی نداشتن. از هر کی پرسیدم آیا من هم در پاسخ به پیام هاشون چیزی بفرستم همه گفتن نه کار درستی نیست شاید با همسرشون دچار مشکل بشن و یا برای خودت بد بشه. من هم گوش کردم.

↓ موضوعات مرتبط ↓ :
مسائل دختران جوان (۲۳۵۳ مطلب مشابه)

بهم میگن تو داری خودت و عمرت رو فدای بقیه میکنی

سلام

نمیدونم چجوری باید بگم,۳۰ سالمه و یه دختر روستاییم, و از گفتنش هم خجالتی ندارم اونقدر اینجا زیبایی میبینم که هیچ وقت حسرت زندگی شهری رو نخوردم هر چند خیلی وقتا تحقیر و نگاه های بقیه تلخ و گزنده است, بماند ...
من یه مشکل خاص دارم یعنی بین یه دو راهی شایدم چند راهی بدجور گیر کردم که نمیدونم به حرف دلم گوش کنم یا عقلم , میخوام کمکم کنین.
حقیقت اینه که من از یه طرف خواهری دارم که ازدواج نکرده و چون خواهر وسطیم ازدواج کرده, نمیگذاره منم ازدواج کنم و تهدید و بهم زدن و.. طوریکه تا حالا هر موقعیتی هم که معرفی شده بدون دیدن طرف رو رد کردیم و اصلا کسی جرات آوردن اسم خواستگار رو برا من نداشته و نداره.
از طرف دیگه مدتیه احساس میکنم پدرم از اینکه تو خونه هستیم ناراحته و داره سرکوفت بقیه رو میزنه که بقیه دخترای فامیل و..شاغل و کارمندن و شما به جایی نرسیدین وحس سربار و اضافی بودن رو دارم.
 از یه طرف خب توی روستا کار نیست یعنی همش کارای مردونه و کشاورزی و ایناست و اگه بخوام سر کار برم,باید از خونمون برم و با توجه به رشته ای که خوندم شاید راحت تر بتونم تو شرکت ها یا جاهای دیگه کار پیدا کنم و تا حالا هم موقعیتش پیش اومده که بخوام با دوستام خونه بگیریم و بریم ولی بخاطر مادرم نمیتونم, یعنی اگه بخوامم نمیتونم تنهاش بذارم چون تنها امید و مونسش منم و اگه منم یه روز نباشم بهش خیلی سخت میگذره چون وقتی تنها باشه اون خواهرم خیلی اذیتش میکنه و همیشه باهاش دعوا میکنه و.. وقتی من هستم خب سعی میکنم تا حدودی مانعش بشم, یا با مادرم همدردی کنم.
همه دوستام و آشناهام که شرایط منو میدونن بهم میگن تو داری خودت و عمرت رو فدای بقیه میکنی , تا کی میخوای اینجوری بشینی ببین بقیه سر کارن پیشرفت کردن,یا ازدواج کردن, تا کی مادرت هست؟
حالا ازدواج نمیتونی بکنی حداقل از این خونه برو دنبال زندگی خودت. اما من واقعا نمیتونم ,اگه یه روز جایی باشم تمام فکر و حواسم پیش اونه و نگرانشم و طاقتم نمیاد , و بعد رفتن و فرار و خوشی و راحتی خودم به چه قیمتی؟ وجدانم رو چکار کنم؟ خودم یا بقیه ؟! خیلی ها میگن تو احمقی! واقعا احمقم؟!
از یه طرف داره عمرم بی هیچ و پوچ , تکراری و یکنواخت و با سختی و تلخی زیاد میگذره, و حقیقت هم هست اما زورم به دلم نمیرسه.
اگه همه شماهایی که این پست رو میخونین , جای من بودین واقعا چکار میکردین؟

↓ موضوعات مرتبط ↓ :
مسائل دختران جوان (۲۳۵۳ مطلب مشابه)

دوستم می خواد با معلمش رابطه مادر و فرزندی برقرار کنه

با سلام

مشکلی در رابطه با دوستم داشتم و چون از من کمک خواسته ازتون تقاضا دارم برای پاسخ دادن به دوستم راهنماییم کنید .

دوستم یه پشت کنکوری هست یعنی سال سومشه چون این چند سال درگیر یه رابطه ای بوده نتونسته رو درسا تمرکز کنه و دو بار کنکور رو خراب کرده رابطش راجع به معلم اول دبیرستانشه .

این خانم بخاطر اینک دوستم درساش خوب بوده مرتبا ازش در کلاس تعریف میکرده و به دوستم توجه میکرده تا اینکه دوستم به معلمه خیلی علاقه مند میشه .

حالا اینک چجوری این علاقه اینقد شدت یافته برا منم جای تعجبه البته این علاقه مث علاقه بین مادر و فرزندی هستش و به گفته دوستم بخاطر کمبود محبت خیلی به معلمش علاقه پیداکرده مثل مادرش .

هر چند که مامان خودشم خوبه ولی نمیدونم چرا به این معلمشونم این حسو داره که تقریبا ۵ سالی میشه . مشکل اینه که معلمه با دوستم این اواخر خیلی بد رفتاری میکرده دوستم پیام میداده اون جواب نمیداده دوستم میگفته میخوام منو مثل دخترت دوست داشته باشی که معلمه گفته نه من اصلا نمتونم تو رو دوست داشته باشم .

↓ موضوعات مرتبط ↓ :
مسائل دختران جوان (۲۳۵۳ مطلب مشابه)

دو سوال در مورد پسر شناسی !

دوستای خوبم سلام

بی مقدمه چند تا سوال یا یه جورایی هم فکری از محضرتون داشتم، ممنون میشم لایق بدونین و نظراتتونو بفرمایید

اول از این شروع کنم، وقتی یه آقا پسری یه اس ام اس دختر خانمی رو ماه ها تو گوشیش نگه میداره و  همون متن ساده و بدون حاشیه دختر خانوم رو چندین و چندین بار میخونه این چه معنی میتونه داشته باشه؟

شما فرض رو بر این بگیرید که این آقا پسر داداش من هستن و این دختر خانم هم تا حدودی آشنا و تا جایی که من ازشون شناخت دارم نه موردی هستن که فیس تو فیس ناز و عشوه کنند نه در پیغامهاشون. حتی خودمم پیغامشونو خوندم و چیز خیلی عجیب و غیر عادی ام نبود. یه متن رسمی و سوال درسی؟!

الان اینکه این آقا همون داداشم چرا چند ماهه این اس ام اسو نگه داشته و هر از گاهی برای بارهای مکرر میخونه برام جای سواله :-؟

سوال دوم در مورد سوال دوستمون بود که فرموده بودن فشار وارد شدن یه آقا پسر نامحرم در خلوت با یه خانم نشون از پاکیشونه آیا؟

روی سوال برام سواله؟ اینکه وقتی شما با کسی نا محرم هستید که این نامحرم میتونه همکلاسی، همکار یا هر کسه دیگه ای باشه حتی در خلوت . چطور پی میبرید که ایشون در فشار هستند؟ وقتی نامحرمه نه میتونه دست بزنه نه حرفی که بشه از رو حرفش استنباط کرد. پس شما چه جوری پی میبرید که ایشون به اصلاح بهتر معذب جسمی یا روحی هستند و یه جورایی تحت فشارن ؟

پیشاپیش از شما دوستای خوبم که وقت میذارید و سوال نه چندان مهمم رو میخونید و نظراتتونو میفرمایید سپاسگزارم

↓ موضوعات مرتبط ↓ :
مسائل دختران جوان (۲۳۵۳ مطلب مشابه)

خانوادم فکر می کنن چند تا دوست پسر دارم

سلام
من یه دختر ١٨ ساله ام تا حالا با هیچ پسری دوست نبودم ولی خونوادم بهم اعتماد ندارن دیگه دارم دیوونه میشم .
همیشه چکم میکنن خیلی بهم گیر میدن تیکه میندازن احساس میکنن چند تا دوس پسر دارم . قبلنا فقط مامانم و داداشم از این حرفا میزدن ولی الان دیگه کل خونه بهم بی اعتماد شدن از بس اون دو تا راجبم حرف بد زدن .
بخدا دارم روانی میشم حالم از خودم بهم میخوره همه به چشم ی ... نگام میکنن از این ناراحتم که من انقدر رعایت میکنم و اونا اینجوری راجبم فکر میکنن .
بخدا حتی عاشق یکی شده بودم ولی حتی به خودم جرات ندادم باهاش حرف بزنم نذاشتم بفهمه با اینکه خیلی راحت میتونستم با طرف دوست بشم .

↓ موضوعات مرتبط ↓ :
مسائل دختران جوان (۲۳۵۳ مطلب مشابه)

می خوام خوب باشم ولی فقط در حد شعار

سلام
می دونم که میگن اگه گناهی کردی اعلام نکن که برای دیگران هم قبح گناه ریخته بشه . می دونم به قول مولونا «صد بار اگر توبه شکستی بازآ» ، به علاوه نامرد و رذل و بدجنس، بدبخت، اوج خودخواه، می دونم تمام اینا هم هستم .  شاید صفت های بد دیگه هم دارم. لعنت به من، هیچ بهونه ای هم ندارم که این طوری نباشم .
یعنی نمی تونم بگم نامردی دیدم و نامرد شدم چون که ندیدم ، بد بودن تو شرایطی که همیشه خوب بوده بیشتر عذاب آوره ، هزار بار توبه شکستم، که ای کاش فقط توبه شکسته بودم، دل مادرم، عزیزترین کسم توی دنیا با هر بار شکستن توبه من شکست، مستحق جهنم ام، دیگه فایده نداره توبه کنم . چون هر دفعه نسبت به دفعه قبل پرروتر می شم . نمی تونی فکرشو کنی سرم انداختم زیر . مامانم گفت توی چشام نگاه کن و بگو این کار رو نکردی ، توی چشاش نگاه کردم و دروغ گفتم .
می دونم فهمید دارم دروغ می گم این بیشتر آزارم میده ، الانم توی اتاقم نشستم دارم گریه می کنم ، واقعا بیچاره ام ، می خوام خوب باشم ولی فقط می خوام، در حد شعار، یه طوری اینا رو نوشتم انگار بچه دبیرستانی ام ، ولی نه دیگه بزرگ شدم .
اولین باری که دل مامانم شکست آره بچه دبیرستانی بودم سال آخر ، و تا الان که 6 7 سال می گذره بازم ، آه بهتره بمیرم .
چون من می دونم دارم کار نادرستی انجام می دم ولی توی موقعیتش که قرار می گیرم فقط خودم رو گول می زنم . توی دعای مکارم اخلاق نوشته خدایا اگه دیدی عمرم چراگاه شیطان شد ازم باقی عمرم رو بگیر. الان من مستحق همینم .
 ناشکر نیستم ولی اون عذابی که باید تحمل کنم اون شرم و خجالتی که اگه اون دنیا دیگران بفهمند من چی کار کردم، همین الان هم هستن کسایی که می دونن ،  آخه چرا این جوریم؟ ذاتم خراب نیس، مامانم و بابام و .. آدمای خوبین!
این رو قبلاً شنیده بودم می گفتن توی عالم ذر، زندگی این دنیات رو بت نشون می دن، خودت قبول می کنی بیای زندگی کنی، یعنی واقعاٌ این طوری بوده؟!
چه طوری من می تونم این قدر بد باشم؟ شرمم میاد زندگی کنم. توی چشای مامانم نگاه کنم.

↓ موضوعات مرتبط ↓ :
مسائل دختران جوان (۲۳۵۳ مطلب مشابه)

کسی که زیاد میخنده نه دیوونست نه بدون بدبختی

سلام و خسته نباشید

راستش بیشتر در مورد عقایدم حرف زدم که توی همین یه پست نمیگنجه بعدا مطرح میکنم ( که خودم تصمیم بگیرم عقایدمو تصحیح یا کاملشون کنم ) .

من یه دختر 18 ساله هستم. علاوه بر اینکه خیلی آروم و ساکتم اما در کنار دوستای صمیمی و گه گاهی مادرم بی نهایت شیطون میشم. افکار مردم در مورد خودم اصلا برام اهمیتی نداره و میدونم قضاوت فقط در حد فرهنگ و میزان مطالعشون محدود میشه ( که خیلی کمه ) .

با این وجود خسته شدم. از نگاه های مردم بدم میاد. اگر در کنار دوستام باشم و بخندم هیچ چیزی برام اهمیت نداره و فقط به فکر شاد بودن خودمم اما یک لحظه با حرف هایی که زده میشه یا نگاهی که میکنن تمام لذتم از بین میره .

چه اشکالی داره که دستام رو توی هوا نگه دارم و روی جدول راه برم؟ اگر با دوستم حرف میزنم و میخندم مگه چه خدشه ای توی زندگیشون وارد میکنه که میخوان ساکت باشم؟ اگر کنار ساحل میدوئم و میخندم.اگر بلند شعرای فریدون مشیری و فروغ و... رو میخونم. کی قانون وضع کرده که با این شرایط و اون شرایط زندگی کنید تا مردم شمارو یه فرد عادی بدونن و مسخره نکنن؟

↓ موضوعات مرتبط ↓ :
مسائل دختران جوان (۲۳۵۳ مطلب مشابه)

پسره میگه بیشتر همدردی و همدلی میخوام

سلام

من برای ازدواج ، موقتا با یه آقا پسری که مجرد بود اشنا شدم ..وسطای صحبت یادم افتاد که نمیخوام وابستگی ایجاد بشه! و گفتم که کسی نباید روی اون یکی احساس مالکیت داشت باشه و صحبت نباید احساسی باشه که پیامد بد مثل وابستگی داشته باشه.

ایشون گفت باشه و موافقم. و من وقتی پرسیدم که از طرف مقابلتون چه انتظاری دارین ؟ گفت که از نظر جنسی هر چی که اون بگه باهاش کنار میام و میخوام یه هم صحبت پیدا کنم بیشتر!

بعد من گفتم که خب چرا بین پسرا هم صحبت پیدا نمیکنین؟ گفت: آخه اون لذت رو نداره!

من گفتم : یعنی چی ؟ یعنی دنبال معاشقه هستین؟ گفت: تا وقتی آشنا نشدیم اسمشو نمیشه گذاشت معاشقه .بیشتر همدردی و همدلی میخوام ! و من بازم نفهمیدم یعنی چی؟ بنظر شما منظورش چیه؟

البته ایشون قبول کردن که من به عنوان یه دختر نمیتونم باهاشون حضوری ارتباط برقرار کنم و گفت که درک میکنم.

↓ موضوعات مرتبط ↓ :
مسائل دختران جوان (۲۳۵۳ مطلب مشابه)

مرد چی داره که نباید قبل از عقد در اختیار خانم بگذاره !؟

سلام
واقعا میگن همه چیز تو دنیا در تعادل به سر می بره. خوب وقتی یک ارتباط در حال شکل گرفتنه میگن خانم نباید خودشو در اختیار مرد بگذاره تا وقتی که هدف ازدواج باشه. یا بهتر بگم بعد از ازدواج باید اینکارو بکنه. خوب حالا مرد چی داره که نباید در اختیار خانم بگذاره !؟ تا وقتی که مرد بله رو از خانم بگیره بعدش در اختیارش بگذاره...

واقعا قبل از ازدواج مرد چی داره که نباید در اختیار خانم بگذاره!؟ آیا اونم جسمه؟!

شاید تا اینجای مطلب براتون خیلی مسخره باشه ولی واقعا این سوال رو از خودتون بپرسید.
همیشه رابطه هایی که توشون سـ....س وجود داشته باشه و بعد به جدایی منتهی بشه خانم آسیب می بینه. به شدت!! یعنی شدتش از اون موقع که سـ....س نداشته خیلی خیلی خیلی بیشتره. اینو گفتم که نگید چرااا من سـ....س نداشتم ولی گذاشت رفت الان حالم خوب نیست.!! شاید با خودش بگه دوستم نداشت که رفت.... تموم!! ( منظور خانم بود ) ...
 اما رابطه هایی که سـ....س توش نیست و به جدایی منتهی می شه کی بیشتر آسیب می بینه؟!

می خوام بگم یعنی واقعا مرد چی داره که قبل بله گفتن باید از خودش به زن نده!؟ همه ی اینها رو گفتم که بگم شاید شاید در واقع:

مرد دل خودشو به زن می ده و زن جسم خودشو ، و این دو تا برای هر کدومشون بسیار بسیار بسیاااار با ارزش هستن!! یعنی مرد وقتی دل داد و رابطه خراب بشه خیلی داغون می شه و اگه زن جسم داد و رابطه خراب بشه خیلی داغون می شه .

خواهشا نظرتون رو بگید

↓ موضوعات مرتبط ↓ :
مسائل دختران جوان (۲۳۵۳ مطلب مشابه)

یه رفیق دارم دختره اما خیلی شبیه پسراست

سلام

من دختری 18 ساله م . یه رفیق دارم دختره اما خیلی شبیه پسراست. شک دارم ترنس یا نه. صداش کاملا پسرونست. عکسشم روی پروم گذاشتم همه فکر کردند پسر باشه. رفتاراشم کاملا پسرونست.

با یه دختر رابطه داشت که دختره ولش کرد. خیلی داغون بود. من کنارش بودم و آرومش کردم و باهاش راه اومدم. اون کاملا بعد از 2 سال دختر رو فراموش کرد خدا رو شکر. اما امشب بهم گفت که عاشقم شده ولی نگفته چون ترسیده باهاش بد شم.

من چکار باید بکنم؟

میگه هیچ انتظاریم ازت ندارم. فقط عاشقتم و میخوام همیشه خوشحالت کنم. لطفا بگید من چه رفتاری بکنم؟ میترسم ترکش کنم چون تازه حالش خوب شده و باز بد میشه. اگرم بمونم میترسم بدتر اذیت شه.

لطفا کمکم کنید!!!

پیشنهاد :

ترنس ها نمی تونن بچه دار بشن؟

ممکنه شخص یک تراجنسی یا یک ترنسکشوال باشه

بررسی مسائل دو جنسه ها در ایران

حاضرید با کسی که تغییر جنسیت داده ازدواج کنید ؟

باید تحت جراحی تغییر جنسیت قرار بگیرم ولی امکانش نیست

یعنی پسره؟ پس چطوری تو مدرسه دخترونست؟

↓ موضوعات مرتبط ↓ :
مسائل دختران جوان (۲۳۵۳ مطلب مشابه)

اگه از خونوادم دور باشم حالم خوب میشه ؟

سلام

دختری ۲۳ ساله هستم که چند وقتیه دچار مشکلات روحی و جسمی شدم. اضطراب زیادی دارم و بی خود و بی جهت دلم میگیره و همش گریه میکنم و ... پیش روانپزشک نرفتم ( و نمیتونم برم ) اما یه مدت به تجویز یه پزشک متخصص برای کاهش استرسم قرص خوردم که خیلی موثر نبود ( البته دکترم معتقده که شرایط زندگیم که عوض بشه تمام بیماری های جسمی و روحیم خوب میشه).

با توجه به گذشته سختی که داشتم، احساس میکنم اگه از خونوادم دور باشم حالم خوب میشه چون  با دیدن بعضی از افراد خونوادم حال روحیم خیلی بد میشه و دو سه روزی دچار افسردگی و بی حوصلگی میشم. از طرفی هم بنا به عرف جامعه و خونواده باید ازدواج کنم ولی تصمیم گیری برام تو این شرایط خیلی سخته و بیشتر از این نمیتونم برای جواب رد دادن به خواستگارام بهوونه بیارم.

با توجه به شرایطی که دارم ممنون میشم اگه به سوالام پاسخ بدید:

۱. ازدواج تو این شرایط باعث بدتر شدن وضعیت روحی و جسمی میشه؟

۲. اگه از یه سری از افراد خونواده دوری کنم و گوشه گیر بشم حالم بدتر میشه یا ارتباطم رو باهاشون حفظ کنم؟

۳. اگه با مردی ازدواج کنم که ساکن شهر دیگه ای باشه، ممکنه حالم خوب بشه؟

۴. زندگی مشترک تو شهری که دوست و آشنایی ندارم، ممکنه باعث افسردگی بیشترم بشه؟

۵. و اینکه آیا مردی پیدا میشه که با  مشکل من تا بهبودی کاملم کنار بیاد؟ یا باید کلا قید ازدواج رو بزنم؟ ( اصلا دوست ندارم یه نفر پاسوز من بشه )

↓ موضوعات مرتبط ↓ :
مسائل دختران جوان (۲۳۵۳ مطلب مشابه)

مثل یه دستمال کاغذی باهام رفتار کرد و منو انداخت دور

سلام

خواهشا اونایی که این متن رو میخونن منو سرزنش نخوان بکنن چون به حد کافی خودم هر روز دارم خودمو سرزنش میکنم... حساب من با خداست پس خواهشا بقیه قضاوت نکنن در مورد من ...

من دختری 22 ساله هستم که سه سال با یه پسری رابطه داشتم که همکلاسیم بودن. اول که با هم آشنا شدیم قرار شد که  در حد همکلاسی و حد و حدود رو رعایت کنیم و قصدمون هم ازدواج نیست...

بعد دو ماه من حس کردم این آقا به من دارن وابسته میشن که بهشون گفتم تموم کنیم گفتن نه و اصلا و ابدا!! گذشت بعد سه ماه که یه روز بیرون بودیم ایشون به من ابراز علاقه کردن و گفتن من دوستت دارم. من زیاد جدی نگرفتم...

من گفتم که من و شما اول که قرارامونو گذاشتیم ایشونم گفتن که خب آدما حس هاشون عوض میشه و آدم قبلی نیستن... کم کم رابطمون بیشتر شد یعنی منم عاشق اون شدم و خیلی دوستش داشتم... 

↓ موضوعات مرتبط ↓ :
مسائل دختران جوان (۲۳۵۳ مطلب مشابه)