دوست ندارم بیش از حد احساساتی و لوس باشم

سلام

چرا من انقدر ضعیف و احساساتی هستم و زود می شکنم؟ زود نا امید میشم، تا در یه موقعیت سخت قرار می‌گیرم اشکم در میاد و کلاً روحیم بهم می ریزه. اصلاً نمی‌تونم با سختی‌های زندگی دست و پنجه نرم کنم. حتی با عادی‌ترین موانع و مشکلات خودم رو می بازم. خیلی ضعیف هستم. تا یکی سرم داد می‌کشه بی دلیل اشکم در میاد. یا مثلاً تا یه اشتباه کوچولو می‌کنم ناامید میشم. خودم رو می بازم. 

در مدرسه تا نمره م کمتر از ۱۹/۵ می‌شد کلاً ناامید می‌شدم و افسردگی می‌شدم. وقتی تو شرایطی گیر می‌کنم که تا حالا نبودم می‌ترسم و می‌خوام فرار کنم. من بیشتر اوقات از مشکلات زندگیم فرار کردم، بیشتر اوقات جای حل مسئله صورت مسئله رو پاک کردم. 

همیشه از چالش‌هایی که تا حالا تجربه شون نکردم فرار کردم. مثل کنفرانس. این‌جوری با این شخصیت شکننده و ضعیفی که من دارم هیچوقت نمی تونم تو زندگیم موفق بشم و کاری کنم. همیشه اطرافیانم بهم میگن گرگ باش یا زرنگ باش و نترس. خودم هم می دونم تو این دنیا جایی برای آدم‌های ترسو و ضعیف نیست. 

↓ موضوعات مرتبط ↓ :
روابط اجتماعی دختران (۲۶۴ مطلب مشابه)

تجربه شما درباره فروش سی درصد سهام عدالت

سلام 

دوستانی که خودتون یا اطرافیان تون مشمول سهام عدالت هستید می شه لطف کنید تجربه خودتون رو از فروش سی درصد اول سهام عدالت تون بنویسید؟، چطور بوده؟ یک جا دریافت کردین یا مرحله به مرحله؟، حدود چقدر دریافتی تون بوده در مجموع؟ چه مدت طول کشیده دریافت کنین پول حاصل از فروش سی درصدتون رو؟ برای اطرافیان تون چطور؟

میگن برای هر کسی به یه شکلی پرداخت می شه و هر کسی متفاوت با دیگری، میگن بستگی به سهام‌هایی داره که انتخاب می کنه برای فروش. شماها هم تجربه کردین یا از کسی شنیدین این طور باشه؟ 

به طور کلی ممنون میشم تجربه خودتون و اطرافیان تون رو درباره فروش سی درصد سهام عدالت تون توی این پست به اشتراک بذارید.

↓ موضوعات مرتبط ↓ :
بورس (۹ مطلب مشابه)

دعا کنید خدا اراده کنه که منو پاک کنه

سلام

حس می‌کنم به بن بست رسیدم.

من ۲۶ سالمه و دانشجوی دکتری هستم. شاغلم و درآمدم هم معمولیه. بارها خواستم اینجا مطلب بنویسم ولی کامنت‌ها را که می‌خوندم با خودم می‌گفتم چه کمکی از دست شماها برمیاد؟ ولی الان دوست دارم درد و دل کنم. من از شانزده سالگی متأسفانه خودارضایی می‌کردم. بارها تلاش کردم ترک کنم ولی نشد. الان هم خیلی تلاش می‌کنم ولی نمیشه. چند ساله می‌خواهم ازدواج کنم، با وجود این که شرایطم نسبتاً خوبه ولی در هر خونه‌ای رفتم نشد و به بن بست خوردم. 

همه رفقام ازدواج کردند، تو هر جمعی میرم سر کار بین رفقام، هر حرفی راجع به ازدواج می شه یا می‌بینم هر کی با خانمش حرف میزنه انگار با خنجر توی قلب من زدند. هر حرفی از اطرافیانم می‌شنونم انگار یک طعنه‌ای از مجرد بودن من در اون هست. هیچ انگیزه‌ای برای کار کردن و درس خوندن ندارم. کلی گریه کردم، کلی توبه کردم، کلی در خونه خدا و اهل بیت را زدم ولی نتونستم ترک کنم. 

یک حسی دارم که تا ترک نکنم خدا هم اجازه نمیده ازدواج کنم. ولی من نتونستم ترک کنم. زندگی هم هر روز بهم سخت‌تر می شه. هر روز تنهاتر و تنهاتر میشم. وقتی می خوام با مادرم درد و دل کنم، زود عصبی می شه و دیگه جرأت ندارم با مادرم هم حرف بزنم. رفیقام هم همه ازدواج کردند و متأهل چی از بدبختی مجرد می فهمه. 

↓ موضوعات مرتبط ↓ :
ترک خودارضایی (۱۲۷ مطلب مشابه) ارتباط با خدا (۳۳ مطلب مشابه) ترک گناهان (۸ مطلب مشابه)

چه طوری ایده هام رو به ثمر برسونم؟

سلام 

من ذهن بسیار خلاقی دارم، مثلاً تازگی ها یه برنامه طراحی کردم البته روی کاغذ چون اصلاً برنامه نویسی بلد نیستم، یا چند تا برنامه‌ی دیگه تو ذهنم هست اما اصلاً انگیزه ندارم روی اون ها کار کنم یا طرحش رو روی کاغذ بکشم چون آخرش نمی دونم باید چکار کنم.

یا مثلاً برای محل کارم که توی بیمارستان هست ایده‌های خوبی برای راحتی کار و... به نظرم میاد که نیاز به ساخت وسایلی هست که طرحش توی ذهنم هست اما ساختش رو بلد نیستم چون اصلاً این کاره نیستم، فقط می تونم ایده بدم و طرحش رو روی کاغذ نهایتاً بکشم، ایده پرداز یه جورایی.

شاید برای ساخت وسیله‌هایی که تو ذهنم هست بتونم یه ساده ش رو بسازم اما برنامه اصلاً نمی تونم بسازم. لطفاً کمکم کنید بگید چه جوری این ایده هام رو به ثمر برسونم که هم پول ساز باشه برام هم کمکی برای دیگران، چون خیلی دوست دارم این کاره بشم ایده بدم و ساخته بشه یا بتونم بسازم مخترع بشم! 

↓ موضوعات مرتبط ↓ :
ارائه و بررسی ایده ها (۵ مطلب مشابه)

برای یاد گرفتن خانه داری قید فرصت‌های علمی رو باید زد؟

سلام به همه ی خانواده برتری‌ها

دوستان من امسال تازه به امید خدا سال اول و دو ترم از دانشگاه را در مقطع کارشناسی پشت سر گذاشتم.

و به لطف خدای مهربونم الآن که تابستون هست هم چند تا فرصت علمی و مطالعه و پژوهش از طرف اساتیدم به من داده شده که شاید کمتر کسی چنین فرصت‌هایی داشته باشه و خیلی خیلی از این بابت خوشحالم، اما سوالی که دارم می خوام که مثل همیشه محبت کنید من را راهنمایی کنید اینه که من قبل از شروع تابستون چون سال‌های قبل درگیر کنکور و درس بودم اصلاً کارهای خونه، آشپزی و را انجام نمی‌دادم امسال با خودم عهد کرده بودم که به طور دقیق و حرفه ای و بدون هیچ دغدغه ی فکری شروع کنم کارهای خونه و آشپزی را هم یاد بگیرم.

اما حالا که می خوام همزمان روی پژوهش و درس و مطالعه تمرکز کنم نمی تونم روی کار خونه هم دقیق باشم و دل به کار بدم چون علاقه ی من بیشتر به فعالیت‌های علمی هست تا کارهای خونه، اما چون دخترم و باید چنین مهارت‌هایی را هم یاد بگیرم ضمن اینکه جو خانوادگی ما طوری هست که ارزش و اعتبار بلد بودن کار خونه خیلی بیشتر از سطح علمی طرف هست و هر چند من این دید را نمی‌پسندم ولی بازهم یاد گرفتن چنین مهارت‌هایی رو برای یه دختر ضروری می دونم حالا سوالم اینه که من باید برای یاد گرفتن کار خونه قید فرصت‌های علمی رو بزنم؟ یا اینکه هیچ وقت برای یاد گرفتن کار خونه و آشپزی دیر نیست؟ اینکه به نظر شما کدومش توی زندگی واسه ی دختر مهمتره؟ 

↓ موضوعات مرتبط ↓ :
مسائل دختران جوان (۲۳۵۳ مطلب مشابه) مسائل زنان خانه دار (۴۲ مطلب مشابه) خودسازی در دختران (۵۳۷ مطلب مشابه) مسائل دختران خانه دار (۲۳ مطلب مشابه)