سلام دوستان
یه روز خونه خاله ی ناتنی پدرم رفتیم و اون به من دست داد از اون موقع احساس گناه میکنم لطفا بگید که ایشون محرم من میشن؟ عمه ی تنی پدرم چطور ؟
شیر مادرتون کمکم کنید
ارتباط با نامحرم :
چطور از دست دادن با دختران نامحرم طفره برم؟
نوع رفتار در برابر نامحرمانی که بزرگتر یا کوچکتر از ما هستند
فرهنگ غلط محرم تلقی کردن پسرخاله، شوهر عمه و ...
چطور به نامحرم های فامیل بفهمونم که دوست ندارم دست بدم
سلام و عیدتون مبارک
من دختری بیست و نه ساله هستم و تقریبا مذهبی هستم . شش ماهی میشه اقا پسری دایم با تماس های مختلف واس . ام اس و تو تلگرام تقاضای دوستی و دیدار میکرد ولی من هر بار با احترام بهش میگفتم که من اهل دوستی با هیچ پسری نیستم ولی باز اصرار میکرد تا اینکه با حالت ناراحتی قطع ارتباط کرد و منم راحت شدم . نا گفته نمونه که اقا پسر مودبی بود .
ایا من با هر پسری این رفتار و دارم کارم درسته یا اشتباهه ؟
به نظر خودم رفتارم درسته . ایا در مقابل پسری که مودبه و به نظر خوب میاد هم باز درسته یا از دست دادن فرصته ؟
ممنون
مربوط به ابراز علاقه مستقیم از خود دختر:
خیلی رک و مستقیم به دختر مورد علاقه م ابراز علاقه کردم
1 فروردین 95 :
سلام
از همه آقایون و خانم هایی که تا الان پاسخ دادند ممنون هستم.
اما برخی دوستان برخی نیازهایی رو برا ازدواج گفتن که به نظر میرسه اون نیازها از طرق دیگه مثل یه رفیق خیلی خوب و صمیمی و نزدیک، یا پدر و مادر یا خواهر برادر هم قابل برآورده شدن هست. (حداقل من اینطوری فکر میکنم ) مثلاً برخیا گفته بودن یکی باشه باهاش درد دل کنیم. یا یکی باشه در شادی ها و غم هامون کنارمون باشه و ... .
خب لااقل به نظر من میاد این نیازها از طرق دیگه بجز ازدواج و همسر هم قابل برآورده شدن هست. پس چرا برای برآورده شدن این نیازها به سراغ ازدواج و همسر میرن؟!
نیاز جنسی که گفتم خب تنها راه مشروع برآورده شدن این نیاز همسر هست چه دائم چه موقت البته کنیز هم هست که این دوره زمونه وجود نداره. البته طرق دیگه هم هست که خب بقیش نامشروعه.
در واقع سوال من اینه نیازهایی باشه که فقط از طریق همسر برآورده بشه یا نه از طرق دیگه هم بشه برآوردش کرد اما از طریق همسر کیفیتش یه طور دیگه باشه.
سلام عرض می کنم خدمت مبارک کاربران معزز وبلاگ
من تفنناً هر از چند گاه به اینجا سر می زنم و علقه و علاقه ای ولو اندک به این فضا پیدا کردم و برای کاربران یکنوا و همگونش به عنوان نماینده ی کسر کوچکی از جامعه احترام قائلم.
این روزها ذهن مشوش و پریشانی دارم. به عبارتی در تحیر و تردید به سر می برم. دیدم پر بیراه نیست که حالا در آستانه ی اخذ تصمیمی بس بزرگ و تاثیر گذار در زندگی آتی خود هستم با شما دوستان نادیده ی شفیقم حول محور این موضوع که قریب یک ماه هست من رو از اشتغالات روزمره معاف کرده و موجبات فراموشی شکم و زیر شکمم رو فراهم آورده! مشورتی کنم تا شاید شور با شما افاداتی نصیب ما کنه!
در ابتدای عرایضم بگم که پسر بیست و اندی ساله ای هستم، مجرد و ساکن ام القرای جهان اسلام، تهران!
من طی سال های گذشته در مهم ترین خبرگزاری محافظه کار مرجع کشور، وابسته به برخی از نهاد های شبه نظامی و امنیتی قلم می زدم و تحلیل می نوشتم ( اسم خبرگزاری رو قید نمی کنم ولی اگر اهل خوانش خبر و تحلیل باشید قطعا درست حدس خواهید زد). اما بعد از مدتی همکاری با مجموعه ی مزبور، چون در قاموس مرام و خلقیات بنده خلاف واقع نویسی، وارونه گویی و پروراندن نفاق در مخاطبین و دیگر حیل و تاکتیک های غیر اخلاقی رسانه ای که در بین دیگر اصحاب رسانه کاملا مرسوم بود جایی نداشت و هم چنین به دلیل عقاید متفاوت و نوع نگاه شاذ و دگر اندیشانه در حوزه های سیاسی و اجتماعی چند بار و نه یکبار با تغییرات و هشدار مدیریت عامل مجموعه مواجه و سرانجام با ترتیب اثر ندادن به اخطار های مکرر نابحقشان با تیغ برنده اختیارات تام ایشان، تعدیل و به عبارت صحیح تر اخراج شدم!
سلام :)
لطفا متن منو بخونید و حتما اگر کمکی میتونید بکنید .
من یه دختر زیر 15 سال هستم ، من همه چیم کاملا عادی مثل خیلی ها ، نمره هام و اخلاقم و همه چیم قابل قبوله !
من تا چند وقت پیش اصلا از پسرا متنفر بودم ( اقایون جبهه نگیرید ، قبول کنید بعضی هاتون واقعا دخترا رو ازار میدین )
اصلا تو فاز این چیزا نبودم راحت زندگیمو میکردم ، توی شبکه های اجتماعی هم هر پسری بهم پیشنهاد دوستی میداد یا بلاک میکردم یا رد میکردم . چون خیلی هاشون اصلا منو ندیدن یا نمیدونم من چه طور دختری هستم اصلا چند سالمه همینجوری میان ابراز علاقه میکنن.
من خیلی خوشگل هم نیستم . وزن و قدم نسبت به سنم خوبه و صورتم خیلی خوب نیست ، ولی بد هم نیست ! اما بینی واقعا زشتی دارم و همه اینو به روم میارن ، همه میگن بزرگ میشی عمل میکنی و در حقیقت من اصلا نمیخوام اینکارو بکنم ولی شرایط جوری شده که انگار چند سال دیگه باید واقعا بکنم اینکارو !
خلاصه سرتونو درد نیارم من تابستون امسال یکی از پسر های فامیل رو دیدم ، بعد از 10 سال ! یادمه توی یکی از تولد های بچگیم اومده بود ! اما انقدر الان بزرگ و خوشگل شده که من ، ادمی که اصلا این چیزا براش مهم نیست جذبش شدم ، قشنگ 5 دقیقه بهش خیره بودم خدا رو شکر کسی هم ندید .
الان 7 ماه گذشته و من احساس میکنم عاشقش شدم ! عشق سن و سال نمیشناسه . تو این 7 ماه دو یا سه بار دیگه دیدمش ، هم کلام هم شدیم ولی در حد سلام و احوال پرسی
راستش خیلی احساس بدی دارم ! احساس عذاب وجدان ! که تو این سن عاشق شدم ولی دست خودم نیست
بعد این پسر 16 سالش داره میشه و از همه نظر تا اینجا که من متوجه شدم عالیه ! مدرسه تیزهوشان میره و....
و من احساس میکنم در مقابل چنین ادمی هیچ شانسی نخواهم داشت ! اخه من به خاطر بینیم چهرم زیاد خوب نشون نمیده ! و نمیدونم اون راجع به من چه فکری میکنه .
بعد من متاسفانه به طالع بینی و فال و اینجور چیزا خیلی اعتقاد دارم . بعد اون متولد فروردینه و من آبان ، توی طالع بینی نوشته بود زن ابانی و مرد فروردینی اصلا خوشبخت نمیشن و به هم نمیخورن اصلا .
از اون موقع خیلی حس بدی دارم ! شاید به نظرتون چیز مسخره ای باشه و خیلی هم مهم نیست ، ولی لطفا درک کنید و اگه چیزی به ذهنتون میرسه بهم بگید . ممنون دوستان ، سال نو (95) هم پیشاپیش مبارک
سلام عرض میکنم خدمت دوستان
یک مشکلی واسم پیش اومده که خیلی داره با روانم بازی میکنه
از وقتی که تصمیم گرفتم برم حوزه علمیه ، فشار های زیادی بهم تحمیل شده
از طرف خانواده خواهرم مخالفه ، از طرف دوستام همه
چند روز دیگه هم ثبت نام میکنم و میرم حوزه
تصمیم خودم رو گرفتم و حرف هیچکدوم از بنده های خدا هم واسم مهم نیست
ولی فشار هایی که علیه بنده هست داره دیوونم میکنه
با دوستام میخوام برم بیرون همش حاج آقا اینطور حاج آقا اونطور که خیلی مضحکه
ولی شاید بخاطره جنبه پایین من ، این چیز ها برام قابل تحمل نیست
میخواستم بدونم چیکار کنم که این فشار ها کم بشن؟!!!
ممنون
پ.ن:بنده 15 سالمه :-)
سلام
سال نـــو مـبارکـــــ
پسری 17 ساله هستم و رشتم تجربیه و هر روز به این سایت و اون سایت سر می زنم ولی به اون چیزایی که می خوام نمی رسم. کل سوالایی که دارم اینان:
1- آیا محیط و مدرسه ای که توش درس می خونیم و زندگی می کنیم روی ما تاثیر میذاره ؟
2- زیاد وارد مسائل جنسی نشم یا بشم ؟
3- اگه شما جای من بودید و می دونستید که همسر آیندتون زیبا و بسیار تحصیل کرده و از هر نظر فوق العاده است چیکار می کردید؟ خواسته هام شدن رویا و هر چه قدر بزرگ ترشون می کنم خیالی تر میشن...
4- من بازی ساز حرفه ای هستم و بازی برای کامپیوتر زیاد ساختم و خیلی هم زحمت می کشم و بازی های موفقی هم هستن که تو اینترنت هم هستن. به نظر شما به این کار ادامه بدم یا محکم تر بچسبم به درسم؟ چون متاسفانه بازی سازی آینده ای در ایران نداره و اگر اینجا برای این کار ارزش قائل می شدن من خیلی موفق می شدم. ولی من بازی رو برای سرگرمی خودم می سازم و به دنبال چیزای مادی و... نیستم.
5- چیکار کنم قوی تر باشم و با اشتیاق برم به طرف درسم؟
6- دوست دارم زود ازدواج کنم ( زود یعنی در دانشگاه ) چون تا حالا از نظر روحی و عاطفی و احساسی تامین نشدم چون ارتباط چندانی وجود نداره و به دنبال دوست جنس مخالف هم نیستم.
7- چیکار کنم نسبت به هدفی که دارم به باور و اعتقاد قلبی برسم؟
8- اگر بخواهید نصیحتی چیزی کنید چی میگین؟
تا حالا انقدر خالی نشدم، هر چی تو دلم بود نوشتم .