سلام

این جمله رو زیاد شنیدیم. "دختری که میگه ایمان و اخلاق و سلامت برام مهمه، دروغگوئه"

من یکی از همون دخترها هستم که این معیارها رو دارم. دلایلم رو میگم. نتیجه گیری با شما! اینکه راست میگم یا دروغ! 

من به واسطه‌ی سبک زندگی و تجربیاتم به این نتیجه رسیدم که مردی که این سه ویژگی رو داره بسیار قابل اعتماد تر از مردی هست که این ویژگی‌ها رو نداره. پیشاپیش بابت طولانی شدن متنم عذرخواهی می‌کنم ولی حس کردم چیزی رو نباید حذف کنم! 

اما تجربیاتم چی هستند؟!

پدر من متاسفانه اعتیاد داره. اعتیادش هم به شکلی نیست که توی جامعه به عنوان یک فرد معتاد شناخته بشه ولی عواقبش در زندگی ما هست. از جمله بد اخلاقی هاش، عصبانی شدن هاش، مشکلات مالی و ... 

اگه پدرم اعتیاد نداشت و اخلاقش بهتر بود به احتمال زیاد، وضع مالی مون هم بهتر بود. مثلاً الان ما نمی دونیم خرج ماهانه زندگی مون چقدره، حقوق دست خودشه. اگه دست مادرم بود، حتماً تا الان خونه و زندگی مون مرتب تر بود ولی این برای پدرم غیر قابل قبوله! چون این طوری خرج اعتیادش که اتفاقاً مبلغ کمی هم نیست لو میره! 

 نمی شه قضاوت کرد که زندگی با مردی که حقوقش مثلاً ۴ میلیون هست از لحاظ معیشتی راحت تر از مردی هست که مثلاً حقوقش ۳ تومنه. چون ممکنه اولی خسیس باشه، معتاد باشه، و ...

البته مسلمه که هر چی مرد با اخلاق تر باشه پر تلاش تره. هر چی سالم تر باشه بیشتر دل به کار میده. مرد با اخلاق دوست و رفقاش رو به خانواده ش ترجیح نمی ده و ...

من در آستانه‌ی سی سالگی هنوز یه اتاق خواب شخصی ندارم و توی هال می‌خوابم! شب‌ها هم که خودش برای دستشویی رفتن از رو سرم رد می شه. بعضی شب ها حتی سه بار میاد و میره! و من از خواب می پرم! می بینه تو خونه ی کوچیک زجر میکشیم. ولی اصلاً و ابداً براش مهم نیست! با اینکه پول داره که خونه ی بهتر بگیره ولی دغدغه‌ی این رو نداره. پول هاش رو گذاشته تو بانک! ما هم چند ساله کارمون شده حرف زدن باهاش، دعا کردن و ... ولی بی فایده ست. 

چند سال کلی وعده و وعید بهمون داد که چیزی ازم نخواید تا پول خرید خونه ی بهتر رو جمع کنم! اما بعد از چند سال وعده و وعید و امید واهی دادن به ما، زیر حرفش زد و خونه نخرید! اخلاقش این طوریه که اگه چیزی بخوای که باب میلش نباشه شروع می کنه به داد زدن و عربده کشیدن، تو در و همسایه داد می زنه و یه طوری وانمود می کنه که انگار مائیم که داریم اون رو اذیت می‌کنیم. ما هم برای حفظ آبرومون مجبوریم بیشتر اوقات سکوت کنیم. 

مثلاً چند سال پیش دو تا کارتون آورد خونه که اینها برای اسباب کشیه (در راستای وعده و وعید!). الا و بلا که نباید تا بشن وگرنه خراب می شه! حتی به ما در این حد هم اجازه نمی ده که چیزی رو دور بندازیم! باورتون می شه الان چند ساله گوشه اتاق هستند؟ دیگه شده کمدمون! من وسایلم رو توشون می ذارم. چند ساله تو این خونه ایم ی کمد دیواری نزده. من حتی کمد شخصی برای وسایل و کتاب هام ندارم، اتاق پیشکش! 

تهدیدمون می‌کرد که اگه خرج این خونه بکنم باید همیشه بشینید توش! ما هم جامون خیلی تنگه، به امید خونه ی بزرگ‌تر تحمل می‌کردیم. حالا نه به خونه رسید، نه خونه رو عوض کرد. هر کی میاد خونه مون میگه نمی شه کابینت ها رو عوض کنید؟ نمی شه فلان کار رو بکنید؟ یکی از بستگان خودش اومده بود خونه مون، شوهرش می گفت کم عقله اونی که داشته باشه و خوب زندگی نکنه! اما مگه به خودش می گیره؟! اصلاً براش مهم نیست! 

چند سال پیش بهش گفتم بعداً برای من فلان وسیله رو بخر. گفت (پول) داشته باشم هم برات نمی خرم! حالا منظورم وقتی بود که خونه ی بزرگتر گرفتیم و اصلاً خواسته زیادی نبود. 

کل سال های دانشگاه رو من با یه گوشی قراضه ی ساده گذروندم و وقتی بهش می‌گفتم گوشی می خوام می‌گفت ندارم. در صورتی گه همون پول ها رو جلوی چشم خودمون صرف چیزهای غیر ضروری می‌کرد. 

این در صورتی هست که دختر یکی از اقوامم که پدرش شغل ثابت نداره و کم درآمده، یه بار از پدرش پول خواسته بود، اون هم رفته بود ابزارهای ساده شو فروخته بود و پولش رو داده بود به دخترش. 

خب رفتار این پدر بهتره یا رفتار پدر من؟ 

یا اون ها خیلی از ما بهتر زندگی می کنن. خونه شون مرتب تره. ولی پدر من دلش نمیاد برای خونه خرج کنه. چیزی هم اگه بخریم بعد از سالها دعوا و گریه زاریه منه. 

خودمون تا به حال کلی تلاش کردیم که لااقل به خونه فرم بهتری بدیم ولی تا خرج نکنی که درست و حسابی تغییر نمی کنه، بعد مگه چقدر پول دست مون میده؟ روزی ۱۰ تومن هم خرجی نمی گیریم که بخوایم خرج خونه بکنیم! 

متاسفانه به خاطر زندگی نا مناسب مون اصلاً روی رفت و آمد با دوست و آشنا رو نداریم. و این روی ازدواجم تاثیر گذاشته. 

هم اینکه به خاطر زندگی ساده کسی منو نمی خواد و هم اینکه رفت و آمدمون کمه. بعضی دختران براشون از بین بچه‌های دوست و آشناهای پدرشون خواستگار خوبی پیدا می شه، اما دوستان پدر من اکثراً معتاد هستند و چه بسا سابقه‌ی زندان هم داشتن!، حالا به اهمیت اخلاق و سلامت پی بردید؟! یا باز هم بگم؟ 

الان هم تو این روزهای کرونا کلی اعصاب مون رو سر مسائل بهداشتی خورد می کنه. 

دارم از دستش پیر می شم! پدر من هیچ وقت تو زندگیش غصه‌ی بچه‌ی ناباب رو نخورد. هیچ وقت دعاش این نبوده که خدایا بچه هام رو سر به راه کن. چون ما خودمون سر به راه بودیم. این قدر بدبختی داشتیم که دیگه ترجیح می‌دادیم ما هم آرامش خونه رو بیشتر بهم نزنیم. ولی دعای شب های قدر ما این بوده که پدرمون سالم بشه و ... 

یه چیز مهم جا موند. چرا میگم ایمان برام مهمه!!! 

اولاً آدم با ایمان واقعی، کسی که خدا ترسه (نه جانماز آب کش)، سمت خیلی کارها نمیره! تو انتخاب دوستش دقت می کنه. دنبال مواد مخدر و ... نمیره. رفاه بیشتری رو برای خانواده ش فراهم می کنه. خانواده ش رو ازار نمی ده. بد اخلاقی نمی کنه. 

پس به نظر من اولین چیزی که مهمه ایمانه. چون ایمان روی سلامت و اخلاق هم تاثیر میذاره. دوماً به سبب شخصیت و حساسیت های خودم به جهت تفاهم لازمه با کسی ازدواج کنم که پایبندی بیشتری به دین داشته باشه. 

من زندگی سختی داشتم و دارم، و به قول معروف اون چه که دیگران تو آینه می بینن، من تو خشت خام می بینم. برای همینه که میگم این سه تا معیار"ایمان و اخلاق و سلامت برام مهمه". 

نه چیزهای دیگه رو دوست نداشته باشم. نه که از پول و زیبایی بدم بیاد. اما تا کسی این سه تا ویژگی رو نداشته باشه حتی اگه زیباترین و ثروتمندترین هم باشه، برای من همسر مناسبی نیست. مرد اگه سالم باشه، اگه با اخلاق باشه، حتی با درآمد کم هم نمیذاره آب تو دل خانواده ش تکون بخوره. 

اونی رو که داره در طبق اخلاص برای خانواده ش میذاره. نه که تو پیری هم دنبال آرزوهای دوران جوانی خودش باشه و پنهان کاری کنه و یک نفره تصمیم بگیره.

حالا به نظر شما وقتی ما میگیم این سه تا ویژگی برامون مهمه راست میگیم یا دروغ؟ باورش این قدر سخته؟ 


پیشنهاد:

معیارهای پسران مجرد برای انتخاب همسر

جمع بندی معیار های ازدواج

اولین معیار برای ازدواج ، ایمان و اخلاق

هم کُفو بودن دومین معیار ازدواج

چهارمین معیار برای ازدواج ← اصالت خانوادگی

چه جوری باید معیارای ازدواجمونو به طرف مقابل بگیم

چرا مدرک تحصیلی یکی از معیارهای مهم ازدواج برای دختران است؟

از 18 سالگی تا الان چه تغییراتی توی معیاراتون ایجاد شده ؟

معیاراتون رو برای ازدواج بنویسید

بنظرتون من باید معیارهامو عوض کنم؟

معیارای پسرای مذهبی برای ازدواج چیه؟

مهمترین معیار برای انتخاب یک دختر خوب برای ازدواج چیه و چرا؟

من با داشتن همچین معیارهایی پر توقعم؟!

مجبورم بخاطر پدرم معیارامو به صفر برسونم

از معیارهای ازدواج دختران نظامی خبر دارید ؟

آیا معیار ها و شروط من برای ازدواج مناسبه یا باید تغییرش بدم؟


برای مطالعه نظرات کمی پایین تر بروید یا اینجا را (کلیک-لمس) کنید.
خوشحال خواهیم شد اگر اطلاعات یا تجربیاتی که دارید را با ما در میان بگذارید
↓ دعوت از دوستان برای مشارکت در بحث ↓
↓ موضوعات مرتبط ↓ :
بررسی معیارهای ازدواج دختران (۶۹ مطلب مشابه)