همیشه ترس از دست دادن عزیزانم رو دارم

سلام

میرم سر اصل مطلب

من یه دخترخانوم ۱۵ تا ۲۰ ساله ام که همیشه تو خیالم تو رویام صحنه مرگ عزیزترین فرد زندگیم رو میبینم . حتی‌ مجلس ختم و قبر و بعد از اون همش‌ فکر میکنم بابام یا داداشام یا هر کسی که دوستش دارم میخواد بره جایی یا جلو‌ چشم‌ نیس دیگه اخرین دیدارم با اون شخصه .

بابام میره سرکار همش‌ حس‌ میکنم تصادف میکنه دور از جون دور از جون میمیره یا همین‌ حسو به بقیه دارم و ساعتها در روز براش گریه‌ میکنم این واسه الان نیستا من از ۷ سالگی اینجوری بودم‌ شایدم قدیمی تر .اینم بگم من الان تو شرایطی نیستم که برم مشاور یا روانشناس واسه همین اینجا خواستم کمکم کنید .

دارم دیوونه میشم اینا دست خودم نیست :( حتی بارها و بارها از خواب پریدم همیشه ترس از دست دادن کسی دارم با اینکه تو گذشته ام اتفاق خاصی نیفتاده  همیشه منتظر یه عذابم و همیشه یه حسی بهم میگه این  روز بد یه روز میاد .

دارم عذاب میکشم فردا مادرم یه مسافرت داره و من از وقتی فهمیدم یه لحظه آروم و قرار ندارم یه چیزی ته دلم میگه یه اتفاق بد براش میفته و دیگه نمیبینمش .

ممنون میشم کمکم کنید

↓ موضوعات مرتبط ↓ :
مسائل دختران جوان (۲۳۵۳ مطلب مشابه)

فکر ترس از فوت پدرم اذیتم می کنه

اگر کسی فوت کنه همه ش فکرهای بیهوده میاد که وای نکنه خدایی نکرده برای پدرم هم مثلاً این اتفاق بیفته، بعدش وقتی این فکر میاد اضطراب و استرس دیگه منو بر می داره و آروم قرار ندارم یا همه ش نگران آینده هستم، وای نکنه این اتفاق بیافته، نکنه اون اتفاق بیافته.

راستش فعلاً شرایط مشاوره هم ندارم. شما تا حالا این طوری شدید که بدونید درمانش چیه؟ 

↓ موضوعات مرتبط ↓ :
مسائل فوت عزیزان (۸ مطلب مشابه)

دخترم، می خوام با سختی های زندگی در تنهایی آشنا بشم و خودم رو آماده کنم.

سلام

دختر هستم 32 ساله، می خواستم بپرسم کسی هست که تنهایی زندگی کرده باشه؟، تنها زندگی کردن چه حسی داره؟، چه مشکلاتی داره؟، منظورم بدون هیچ دوست و فامیل و خانواده ای هست تنهایی مطلق. 

چون من متأسفانه در خانواده ای به دنیا اومدم با مشکلات بسیار زیاد و روابط فامیلی خیلی بد که منجر به قطع ارتباط با بستگان شد، بنابراین یه جورایی میشه گفت در عمل هیچ فامیلی ندارم، پدر و مادرم هم اختلافات شدید داشتن و جدا شدن و الآن چند ساله که من و مادرم تنها زندگی می کنیم در شهری غریب که هیچ کس رو نمی شناسیم مادرم بازنشسته هستش ولی من متأسفانه رشته بدی خوندم در دانشگاه، بنابراین شغلی ندارم البته سعی زیاد کردم چند باری هم چند جا استخدام شدم که به درد نخور بودن و در نهایت الآن بیکارم.

در حال حاضر مشکل چندانی ندارم و منو مادرم دو تایی با هم خوشیم ولی ترسم از آینده ای که مادرم نباشه و من بخوام تنهایی روزگار سر کنم، بدون هیچ هم صحبتی. 

↓ موضوعات مرتبط ↓ :
مسائل دختران دهه شصتی (۴۸ مطلب مشابه)