احساساتی و لوسی بودنم جلوی پیشرفتم رو گرفته

سلام

دیگه داره اعصابم خورد می‌شه از دست خودم. من دختر به شدت احساساتی و لوسی هستم و همین جلوی پیشرفتم رو گرفته. انقدر لوس هستم با کوچک ترین سختی نمی‌تونم کنار بیام، مامان بابام همیشه هر چی خواستم برام محیا کردن و این باعث شده من خیلی ضعیف باشم و زود تو سختی‌ها و حتی مسخره ترین مشکلات و مسائل گریه کنم. 

متاسفانه انقدر احساساتی هستم که همه از دستم کلافه شدن. تا یه اتفاق کوچولو میفته خودم رو گم می‌کنم و اشکم در میاد. همه هم بهم میگن خیلی لوس و ضعیفی... لطفاً بگین چه جوری لوس و احساساتی و ضعیف نباشم؟ دوست ندارم انقدر لوس باشم و ضعیف؛ این شکننده بودن من خیلی باعث شده فرصت های زندگیم رو از دست بدم و با ترس هام رو به رو نشم...

↓ موضوعات مرتبط ↓ :
روابط اجتماعی دختران (۲۶۴ مطلب مشابه) خودسازی در دختران (۵۳۷ مطلب مشابه)

دوست ندارم بیش از حد احساساتی و لوس باشم

سلام

چرا من انقدر ضعیف و احساساتی هستم و زود می شکنم؟ زود نا امید میشم، تا در یه موقعیت سخت قرار می‌گیرم اشکم در میاد و کلاً روحیم بهم می ریزه. اصلاً نمی‌تونم با سختی‌های زندگی دست و پنجه نرم کنم. حتی با عادی‌ترین موانع و مشکلات خودم رو می بازم. خیلی ضعیف هستم. تا یکی سرم داد می‌کشه بی دلیل اشکم در میاد. یا مثلاً تا یه اشتباه کوچولو می‌کنم ناامید میشم. خودم رو می بازم. 

در مدرسه تا نمره م کمتر از ۱۹/۵ می‌شد کلاً ناامید می‌شدم و افسردگی می‌شدم. وقتی تو شرایطی گیر می‌کنم که تا حالا نبودم می‌ترسم و می‌خوام فرار کنم. من بیشتر اوقات از مشکلات زندگیم فرار کردم، بیشتر اوقات جای حل مسئله صورت مسئله رو پاک کردم. 

همیشه از چالش‌هایی که تا حالا تجربه شون نکردم فرار کردم. مثل کنفرانس. این‌جوری با این شخصیت شکننده و ضعیفی که من دارم هیچوقت نمی تونم تو زندگیم موفق بشم و کاری کنم. همیشه اطرافیانم بهم میگن گرگ باش یا زرنگ باش و نترس. خودم هم می دونم تو این دنیا جایی برای آدم‌های ترسو و ضعیف نیست. 

↓ موضوعات مرتبط ↓ :
روابط اجتماعی دختران (۲۶۴ مطلب مشابه)

غالب شدن احساسات بر عقلم، مانع پیشرفتم شدند

سلام

عمیق که فکر می‌کنم به نتیجه‌ای جز این نمی‌رسم که غالب شدن احساسات بر عقلم مانع پیشرفتم می شه. احساساتی که وجودشون باعث آسیب به خودم و بروز شون باعث آسیب به دیگران می شه. گاهی تلاش می‌کنم با انکار وجودشون خودم رو تسکین بدم ولی تکرار این انکار هم تاثیری تو کنترل غلیان اون ها نداره.

گاهی تلاش می‌کنم تا با سرکوب بر اون ها پیروز بشم ولی اون هم نتیجه‌ای جز پرخاشگری نداره. چطور می شه این احساسات رو به بند کشید و برای رسیدن به اهداف والاتر اون ها رو قربانی کرد؟، چطور می شه که گیاه عواطف رو خشک کرد و به انسانی جدی که با عقلش تصمیم می گیره تبدیل شد؟ 

↓ موضوعات مرتبط ↓ :
خودسازی در دختران (۵۳۷ مطلب مشابه) خودسازی در پسران (۲۳۱ مطلب مشابه)