سلام و وقت بخیر.
اگه یه دختر محجبه و سرسنگین و سر به زیر و آروم عاشق پسری بشه باید چی کار کنه؟
اون پسر هم فردی تودار و درون گرا باشه و همه ش سر به زیر باشه از اون هایی که سرشون تو لاک خودشونه. و سرشون پایینه و کم حرف هستند و فقط درس یا کارشون رو انجام میدن و می خونن بعد میرن. دختر بیچاره چه کار باید بکنه. واسطه ی مطمئن هم وجود نداشته باشه که به پسره بگه.
لطفاً راهنمایی کنید.
سلام
دختری ۲۳ ساله هستم و مشغول تحصیل و مجرد. ماجرا بر می گرده به وقتی که بیست و یک ساله بودم، خانواده ما کلاً ارتباط فامیلی زیادی دارن با هم، از قضا همدیگه رو زیاد می دیدم. تو گروه بچه های هم سن و سال دو تا برادر دو قلو بودن که یک سال و خورده ای از من کوچیکتر بودن، خانواده خوبی بودن و کلاً آدم های اجتماعی و اهل ساز و موسیقی.
تا اینکه من متوجه شدم یکی از اون پسرها مدتیه انگار بیشتر بهم توجه می کنه یا نگاه می کنه، طبیعتاً فکر کردم خیالاتی شدم بعد از طریق واسطه و حتی اون آقا پسر متوجه شدم که بهم علاقه پیدا کرده. حتی ازم خواستگاری کرد منتهی خانوادهها مخالفت کردن، بیشتر خانواده خودم، به خاطر سن کم ایشون و خودم هم مخالفت کردم چون عاشقش نبودم.
از اون موقع ارتباط خانوادگی مون با اون ها کمتر شد و منم دو سه بار بیشتر ندیدمش و زیاد پیگیر نشدم. امّا خب همه فامیل می دونن و حتی یه آشنا باهام صحبت کرد این آقا بعد اون ماجرا یه مقدار افسرده شده و حتی توی جمع زیاد نمی ره و گاهاً سیگار می کشه، خیلی تو خودشه و اصلاً به دخترهای دیگه توجه نداره!، مثل اینکه هنوز عاشق هستش و همه هم این رو می دونن، از فامیل و دوست و آشنا!
اول از خودم بگم که پسری هستم هجده ساله و امسال دیپلم گرفتم و برای کنکور سال دیگه دارم آماده میشم.
موضوع بر می گرده به چهار سال پیش که داخل دید و بازدید عید نوروز یکی از فامیل هامون که شهر دیگه بودن اومدن شهر ما و من برای اولین بار بود که میدیدم شون از همون لحظه اول که یکی از دختران شون رو دیدم خیلی ازش خوشم اومد، خلاصه این بود شروع قصه عاشقی ما.
در هر سال حدود دو سه بار یا ما میرفتیم خونه ی اون ها یا اون ها، کم کم این علاقه بیشتر و بیشتر شد که کاملاً یه طرفه و از طرف من بود از سال گذشته که هفده سالم بود با انگیزهی اینکه به این دختر برسم شروع کردم به ارتقای شخصیت و دانایی خودم، انگلیسیم رو خیلی تقویت کردم و یه کار اینترنتی رو شروع کردم و داخلش موفق شدم و چند میلیون هم درآمد کسب کردم از این کار.
تمام کارهام با انگیزهی رسیدن به این دختر بود، روابط عمومی ام رو قوی کردم و خلاصه تمام سعی خودم رو کردم که یک شخص کامل و شایسته بشم ولی امسال انگار ته دلم خالی شده و همه ش دلهره این رو دارم که بهش نرسم و دارم خودم رو می بازم، انگلیسی رو ول کردم، کسب و کارم خراب شد و الان به کلی بیکار شدم و از حرکت ایستادم.
سلام
دوستان من قبلا یه ترم یه دانشگاه دیگه خوندم. اون جا عاشق یه دختر شدم. ولی متاسفانه همه چیز از دور قشنگ بود. اون دختر تمام عشق و علاقه ی منو زیر پاهاش له کرد و از همه مهم تر غرور و شخصیتم لگد مال شد.
حدود یک سالی هست که پای عشقم وایسادم و بهش اصرار میکنم که درخواست ازدواجم رو قبول کنه. ولی اصلا با وجود اینکه میدونه چقدر دوسش دارم ولی اصلا واسه ی نه خودش و نه خانوادش مهمه که من براش میمیرم. قیافه م و رفتارهام شده شبیه آدم های شکست عشقی خورده. هر کسی منو میبینه فکر میکنه من شکست عشقی خوردم.
شب ها با آهنگ های دپ به یادشم و هر شب عکس هاش رو میبینم و یه دل سیر گریه میکنم. نمیدونم چرا بی خودی مهرش به دلم افتاد. شاید خدا منو با اون امتحان کرد که رفوزه شدم. دقیقا الان عین آدم های افسرده ام.
سلام
پیشاپیش ممنون از وقتی که میذارید.
من حدودا یه سال بود که به یکی از آشناهامون علاقه داشتم اما خب برای یه دختر خیلی سخته که بخوای ابراز علاقه کنی و کلی قضاوت به همراهش هست، مخصوصا اگر اون شخصم به هر دلیلی تو رو نخواد.
چند وقت پیش توی اینستاگرام سر یه استوری در واقع با اون آقا صحبت کردیم و خلاصه بعد از اون موضوع های بیشتری برای صحبت پیش اومد، البته باید بگم در تمام اون چند روز البته نه بطور مداوم کامل محترمانه دور از هر گونه هیجان یا حرفی از علاقه صحبت کردیم و راستش منم خیلی خوشحال بودم و میخواستم حرف دلم رو بهش بگم، تا روزی که دیدم عکس یه دختر که گویا بهم علاقه دارن رو برای تبریک تولد گذاشته بود و از اون جا فهمیدم با کسی در ارتباطه.
اول دو نکته رو بگم، اول اینکه اون آقا اجتماعی هست و در واقع این مدلی نیست که اگه با من حرف زده یعنی آدم هوس بازی باشه و دوم اینکه میدونم آدم تیزیه و احتمالا فهمیده من نسبت بهش شاید حسی دارم ولی بروی خودش نیاورده.
سلام دوستان
دختر جوانی هستم که با پسر عمه م نامزد هستیم، ایشون از بچگی مون همیشه مراقبم بودن و دوست های خوبی بودیم و وقتی ازم خواستگاری کرد گفت بخاطر عشقی هست که همیشه بهم داشته و یه سری معیار ها.
منم چون قبولش داشتم خودش رو و خانواده ش و دوست شون دارم قبول کردم . اما مشکلی که هست اینه که هر چقدر سعی میکنم نمیتونم بعنوان همسرم بپذیرمش. هنوز عقد نکردیم و محرم نیستیم و حتی ازم خواست عکس عای عروسی داییم رو براش بفرستم بخاطر پوششم که خوب نبود قبول نکردم و ناراحت شد و دعوامون شد که چرا بهش بی اعتمادم و حسش رو قبول ندارم.
نمیخوام کسی رو مقصر جلوه بدم ولی دلم میخواد صرفا پسر عمه م بمونهریال چون نمیتونم عاشقش بشم و این چند وقت هم چیزی تغییر نکرده! نمیخوام به احساساتش آسیب وارد بشه و روابط خانواده ها مشکل پیدا کنه.
سوالم اینه چطور بحث اتمام نامزدی رو مطرح کنم که مشکل کمتری ایجاد بشه؟، واقعا سردرگمم ولی حس میکنم حق هر دومونه با عشق دو طرفه ازدواج کنیم، عشق یه طرفه مسلما پسر عمه م رو بیشتر ناراحت میکنه.
سلام
یه پسر بیست چند ساله هستم، سوال اولم از دخترها اینه چطوری علاقه شون رو به یه پسر نشون میدن؟ اصلا ممکنه از پسری خوش شون بیاد که نمیشناسنش؟، چه قدر احتمال داره خودشون بیان جلو؟، اصلا اگه نیان جلو چه جوری باید بری به دختری که کمترین برخوردی باهاش نداشتی حتی اسمش رو هم نمیدونی پیشنهاد آشنایی بدی و چی باید بگی؟
اصلا چرا من حس میکنم بعضی از دخترها بهم علاقه دارن، نه جذابیت ظاهری آنچنانی حس میکنم نه ملاک های دیگه ای که برای یه دختر ممکن جذاب باشه، ولی بارها شده این رو حس کنم و برام سوال بشه، ذهنم درگیرش بشه و بخوام در موردش بیشتر بدونم. بعد دیگه نمیتونم رفتار عادی داشته باشم، وقتی باهاش مواجه میشم. الان دوباره این اتفاق افتاد. شایدم من اشتباه برداشت میکنم.
الان خودم عاشق یه نفرم، ولی میتونم این دختر خانم رو دوسش داشته باشم و کشش اولیه هم وجود داره. اونی که عاشقشم بیشتر به خاطر اینکه حس میکنم از نظر ظاهری یه کم شبیه خواهرم و فامیل مون بودن و اینکه فکر میکنم درونگرا باشه، ولی از پایانش میترسم برای هر دو تا مون، حتی ممکنه بهم نرسیم.
سلام
دوستان می خواستم راجع نحوه برخورد با پسری که بهش علاقه ی خاصی ندارید رو بیان کنید، من چطور باید با احترام و بدون دلخوری با ایشون برخورد بکنم تا سرد بشن، با رفتارم هر چقدر که لازم بود بهشون نشون دادم که تمایلی ندارم ولی ایشون سماجت خاصی دارن، نیت شون رو هم نمی دونم دوستی یا چیز دگه ای هستش، من جایی میرم که نمی خوام کسی متوجه ایشون بشن ولی ایشون خیلی بی تربیت و پر رو هستن که علنا خودشون رو نشون میدن.
قبلا برام مهم نبود ولی الان چون قصد ازدواج دارم و اشخاصی که در اون مکان هستن کم بیش باب میلم هستن و نمی خوام (بپروننن) از دست بدم..! دیگه از دستش خسته شدم با خودش مشکلی ندارم چون نمیشناسم رفتارهای غیر موجهش منو هیستیریک می کنه...!
نه به درد دوستی می خوریم نه آشنائی نه ازدواج، یه درصد هم با هم مچ نیستیم، من خوشحال میشم که دست از سماجت برداره و بره با کسی که اونم دوسش داره ارتباط برقرار بکنه و خوشبخت بشه و من دیگه نبینمش، من نمیشناسمش، حتی نمی دونم اسمش چیه ولی ایشون به لطف کنجکاوی های خاله زنکی شون آمار ریز و درشت منو دارن، نمی خوام کسی راجع به من تو همون محدوده ای که میرم فکر بدی بکنه، چند تا خواستگارم از همون جا پیدا کردم که به دردم نخوردن... البته فعلا
با سلام
پسری 19 ساله از استان های جنوبی کشور هستم، که فعلاً در دانشگاه اصفهان در یک رشته مناسب تحصیل میکنم. من حدود یکسالی عاشق دختر عموم هستم که حدود 17 سالش هست.
بهش ابراز علاقه کردم و خیلی کارهای دیگه براش کردم که نمیدونم هر عاشقی این کارها رو انجام میده یا خیر. من برا ازدواج میخواستمش فقط میخواستم یه دلگرمی داشته باشم که دوستم داشته باشه خواستگار براش آمد جواب نده. اما ایشون مثل اینکه خیلی باهام سرده...
حدود 1.5 میشه عاشقشم و شب ها به یاد اون میخوابم. الان نمیدونم چکار کنم؟ واقعا دوستش دارم اما اون بی اعتنایی میکنه. شاید دوستم نداشته باشه.
اگر از خصوصیات ظاهری خودم بخوام بگم خوبه راضیم تا حالا تو همین سه ماه اخیر 4 مورد درخواست دوستی بوده که من بی اعتنایی کردم فقط بخاطر خدا و دختر عموم ولی اون ...
لطفاً شما بگین چکار کنم؟
سلام
اسمم محسن 21 سالمه دانشجوی پزشکی دانشگاه تهران از هر نظر عالی برای ازدواج با دخترخوب و مومن . من عاشق دختری شدم که از قضا پسر عموی منم عاشق اون دختره شده البته پسر عموی من چند ساله با اون دختره دوسته دو هفته پیش من دختری رو دیدم تو موسسه قلم چی ( به دانش اموزان مشاوره میدم برای کنکور ) خیلی به دلم نشست عاشقش شدم .
اومدم به مادرم گفتم این طوره ... مادرم گفت باشه هر وقت بگی میریم خواستگاریش . منم عاشق واقعیم . از سر خوشحالی اومدم به پسر عموم گفتم عاشق دختری شدم این جوره اون جوره ... تا اینکه اسمشو گفتم پرید هوا اره اون مال منه اون جوره .... من اونو دوسش دارم .... من میخوام برم خواستگاریش ... از این حرفا . نا گفتنی نماند که برادر دختره با پسر عموی من دوسته .
حالا من موندم چیکار کنم یا باید قید اون دختره رو بزنم یا باید مردو مردونه پای عشقم واستم .از طرفی هم میترسم پسر عموم دعوا راه بندازه . ادم شری نیست ولی خب کمی شیشه خورده داره .
سلام دوستان
من یه پسر 21 ساله هستم که دو سال با یکی از دختران فامیلمون که به هم علاقه داشتیم رابطه تلفنی داشتم و بعضی وقتا هم همدیگه رو میدیدیم بعد یک سال شرایط جوری پیش رفت که ما به هم نرسیدیم و دختره ازدواج کرد...
بعد اون ماجرا پدرم عجولانه تصمیم گرفت و خواست یه جا دیگه صحبت کنه که من نامزدی بشم و ازدواج کنم و زنگ زد به خالم و گفت با دخترتون صحبت کنید و ازش سوال کنین ببینین پسر منو میخواد یا نه؟!!!
خالمم گفت باشه ازش سوال میکنم!! دیگه خبری ازشون نشد و زنگ نزدن که جواب بدن و ما فهمیدیم که راضی نیستن و ما هم دیگه پیگیر نشدیم!!!
حالا روابطمون با خانواده خالم و دخترش کاملا عادیه و رفت و آمد داریم فقط این وسط دخترش بعضی مواقع یه کارایی میکنه که من امید پیدا میکنم که شاید دلش میخواد!