باور کنیم که زندگی ما به دست خودمون ساخته میشه

سلام

من یه دختر 23 ساله ام. در پست های اخیر وبلاگ راجع به ازدواج و عدم تمایل اکثر جوانان به اون شاهد جملاتی از قبیل؛

با تنهایی کنار اومدم، اگر نیاز جنسیم بطور روتین رفع بشه ازدواج نمیکنم و ... بودم. خواستم به عنوان عضو کوچکی از خانواده برتر تجربه شخصیم رو درباره تغییر نظرم راجع به ازدواج بگم. 

من در مدارس خاص تحصیل کردم و همه ش سرم تو درس و کتاب بود و دوستام هم دخترهای درسخون بودن. هیچ وقت دختر ازدواجی نبودم. ازدواج رو یک عامل محدود کننده میدونستم. از خانواده مادریم هیچ کدوم وارد دانشگاه نشدن و دختر و پسرها زیر 25 ازدواج میکنن. متاسفانه من تا حالا از هیج کدوم از خانوم های فامیل نشنیدم که از ازدواج شون راضی باشن و ازدواج رو بزرگترین حماقت زندگی شون میدونن. از خیانت شوهراشون میگن. از سرد شدن شون بعد سال های اول. از مشکلات اقتصادی میگن و برآورده نشدن خواسته هاشون.

من شاهد رفتارهای پدرم با مادرم بودم (بابای خوبیه اما شوهر ایده ال نه)، از بچگی ازدواج خواهرانم رو دیدم و شاهد چالش ها و کشمکش های اولیه ازدواج شون بودم.

↓ موضوعات مرتبط ↓ :
عدم تمایل به ازدواج در پسران (۱۹ مطلب مشابه) عدم تمایل به ازدواج در دختران (۸ مطلب مشابه)

چرا آقایون دوست دارن پدر بشن؟!

سلام دوستان 

من واقعا برام سوال شده که چرا بعضی از آقایون بچه دوست دارن؟ چرا بعد از چند وقت که ازدواج کردن دوست دارن فوری بچه دار بشن؟  من یکی که دوست ندارم بچه داشته باشم کلا از بچه ها متنفرم و دست خودم نیست، فقط دعا میکنم اگه قرار باشه ازدواج کنم خدا کسی رو برام قرار بده که بچه دوست نداشته باشه .

تا حالا از خدا هر چی خواستم بهم داده ، من کلا تو خونواده پر جمعیتی بودم و از صدای گریه و جیغ بچه بدم میاد، به خاطر همینه از بچه ها متنفرم . 

↓ موضوعات مرتبط ↓ :
مسائل دختران جوان (۲۳۵۳ مطلب مشابه) رفتارشناسی پسران برای ازدواج (۶۸۷ مطلب مشابه)