خدمت تون عارض بشم می خواستم نظر و راهنمایی تون در مورد رفتار آدم هایی بدونم که فقط روی نکات منفی زندگی و وجودشون تمرکز دارن. این آدم ها که روز به روز داره بر تعدادشون در جامعه افزوده میشه و تمام تلاش شون صرف پیدا کردن ضعف ها و عیب ها ی مختلف خودشونه. 

با خود خوری و تکرار این ضعف ها بزرگش می کنن جوری که خودشون هم نمی تونن در مقابلش مقاومت کنن. اگر راهی برای درمانش پیدا می کردن خوب بود نه تنها حلش نمی کنن حتی حاضر نیستند ولش کنن به بقیه زندگی شون برسن. سال های سال اون عیب (حتی ظاهری) با خودشون یدک میکشن غصه می خورن و خودشون باهاش آزار میدن به خودشون سرکوفت میزنن. گاهی لازمه برای حل اون ها فقط ولش کنید

چرا این آدم ها نمی خوان خودشون ببخشن و با خودشون آشتی کنن و با خودشون مهربون تر باشن، چرا مدام دنبال آزار خویشن با چیزهایی که اگه بهش واقعاً فکر کنن ممکنه این قدر مهم نباشه.



برای مطالعه نظرات کمی پایین تر بروید یا اینجا را (کلیک-لمس) کنید.
خوشحال خواهیم شد اگر اطلاعات یا تجربیاتی که دارید را با ما در میان بگذارید
↓ دعوت از دوستان برای مشارکت در بحث ↓
↓ موضوعات مرتبط ↓ :
خودسازی در دختران (۴۸۷ مطلب مشابه) خودسازی در پسران (۲۰۷ مطلب مشابه)