من یک دختر ۲۲ ساله هستم، ولی به تازگی وارد دانشگاه مقطع لیسانس شدم، دانشگاه مون از شهرمون ۹ ساعت فاصله داره و دو بار اتوبوس عوض می کنیم تا از خونه میام دانشگاه

من تو خوابگاه خیلی احساس تنهایی می کنم با ۷ نفر تو اتاقیم، ولی چون اون ها فک می کنن من خیلی مثبتم و چون دوست پسر ندارم و با پسر ها معاشرت نمی کنم و چندان آرایش نمی کنم آدم خیلی ساده و بچه ای هستم و با من گرم نمی‌گیرند.

از طرفی وضعیت مالی خوبی ندارم و نمی تونم با اون ها برم بیرون، و مسئله دیگه اینکه از بچگی نمی تونستم با بچه های هم سن و سالم ارتباط برقرار کنم چون اصلاً در این مورد اعتماد به نفس ندارم.

یه دوستی دارم که مثل من اهل تحقیق و پژوهش هست ولی متأسفانه قصد داره دوباره کنکور بده و اگه اون هم بره من خیلی تنها میشم.

یه مسئله دیگه که این ها تا نصف شب بیدار می‌مونن و نمی ذارن من بخوابم

مسئله دیگه اینکه من اهل سنت هستم و چون آنها فکر بد راجع به من نکنن نماز نمی خونم و این وضعیت خیلی اذیتم می کنه، اصلاً متعصب نیستم درباره مذهبم و حتی علاقه زیادی به حضرت علی دارم

با این مشکلاتم چه کار کنم؟ 


برای مطالعه نظرات کمی پایین تر بروید یا اینجا را (کلیک-لمس) کنید.
خوشحال خواهیم شد اگر اطلاعات یا تجربیاتی که دارید را با ما در میان بگذارید
↓ کپی لینک این صفحه برای ارسال به دیگران ↓
↓ موضوعات مرتبط ↓ :
زندگی دانشجویی (۳۷ مطلب مشابه)