سلام

بی اعتماد بودن با بدبین بودن فرق داره، یک جامعه می تونه مردمان بی اعتماد امّا خوشبین داشته باشه، مثلاً شما به همسایه جدید تون بی اعتمادید و بهش کلید انباری تون رو نمی‌دید ولی دلیل نمی شه که توی جزئی‌ترین موارد، نسبت به او ظن بد داشته باشید (مثلا اگه سرقتی از همون انباری انجام شد)، پس وقتی میگم بدبین، منظورم نداشتن اعتماد نیست.

اتفاقاً بی اعتمادی می تونه حتی خوب هم باشه، مثلاً من، در دانشگاه، به جز اون افرادی که دیگه خیلی با هم راحتن، به دفعات بالا دیدم، وقتی قصد سوال کردن (فقط سوال کردن) از دختری رو دارید، اون دختر یا جا می خوره یا میترسه یا گارد می گیره و یا با نهایت بی حوصلگی پاسخ سرسری میده، و اگه یک سوالت دو سوال بشه که دیگه هیچی ...، این رفتار رو به کرّات جاهای دیگه هم دیدم.

یک بار زنگ زدم به رستورانی، و منشی اون خانم بود، پرسیدم قیمه دارید؟، گفت بله، گفتم با گوشت گوساله ست یا گوسفندی (چون من از گوشت گوسفندی بدم میاد) گفت گوساله، بعد خواستم بپرسم با بادمجان هست یا سیب زمینی، و قصدم سفارش بود، گفت سریعتر سفارش بدید وقت نداریم!، تعجب کردم. این چه طرز برخورد با مشتری بود؟، ضمناً من همه جا شعائر ادب رو رعایت می کنم و تا حالا به کسی جسارتی نکردم.


↓ موضوعات مرتبط ↓ :
تقویت روابط اجتماعی (۷۹ مطلب مشابه)