سلام 

۳۳ سالمه و نه ساله با فرزند اول خانواده ای ازدواج کردم و طبقه دوم خانه پدر شوهرم زندگی میکنم دو تا بچه دارم ، مشکلات خیلی زیادی رو تجربه کردم خیلی خیلی زیاد ، خیلی شب ها با گریه خوابیدم ، ولی الان دیگه عادت کردم ، هنوزم گاهی اشکم در میاد ولی خب عادت کردم ، یه سری مشکلات حل شدن ، یه سری مشکلات باهاشون کنار اومدم و یه سری هنوز عذابم میدن ، حالا صاحب آپارتمان شدیم که نصف خونه مونه .  

آپارتمان نشینی سخت نیست؟ سر و کله زدن با همسایه ! مزاحمت همسایه مرد ! عشوه همسایه ی زن ! مساحت ! من به خونه ی بزرگ عادت کردم . در کل میترسم چند سال مشکلات اینجا رو تحمل کردم حالا که به آسایش تقریبا نسبی رسیدم برم اون جا و تازه با مشکلات اون جا شروع بشه و سرو  کله بزنم ، پیر شدم رفت ! 

نکته : 

خروجیه رفت و آمدمون جداست اما صداها واضحه و میفهمن کی میاد کی میره و اون ها هم فضول، تربیت بچه خیلی برام مهمه که اون ها تا الان بچه اول رو لوس کردن و وابسته به خودشون، شما باشین ترجیح تون اینه که بمونین یا برین؟

((لطفا عقلانی و بی طرف جواب بدین نه احساساتی))


مرتبط:

آپارتمان نشینی و روابط ضعیف همسایه ها

تجربیات شما از زندگی در آپارتمان اجاره ای



لطفا این مطلب را با دوستان تان به اشتراک بگذارید ←
از کاربران محترم خانواده برتر در این پست ، (۳۸) نظر تائید شده است، برای مطالعه نظرات یا کمی پایین تر بروید یا اینجا (کلیک-لمس) کنید.
↓ موضوعات مرتبط ↓ :
تربیت رفتاری پسران (۱۰۸ مطلب مشابه) تربیت رفتاری دختران (۹۶ مطلب مشابه)
↓ موضوعات پربیننده و منتخب ↓ :
ابراز علاقه دختر به پسر نیاز جنسی دختران نیاز عاطفی دختران دختران مجرد 30+ سال پسران مجرد 30+ سال آموزش های شوهرداری آموزش های زن داری دوستی به قصد ازدواج مشورت در ازدواج خانم ها ازدواج موفق دکتر فرهنگ دوران عقد مسائل زناشویی درد دل های پسران آموزش ترک خودارضایی آموزش کنترل فشار جنسی مسائل خانم های چادری فشار جنسی قبل از ازدواج