از دوستان می خوام خواهش کنم که احساسی جواب ندید و بر اساس عقل بگید تا من قانع بشم

خدایی که من دارم

خدایی است عصبانی 

خدایی است که در کتابش بار ها و بارها من را می ترساند و به من هشدار می دهد

خدایی است که امیال قدرتمندی را در من می گذارد که رفع ان امیال را خط قرمز خود قرار داده

خدایی  است که من را در سخت ترین دوره ی تاریخ به دنیا اورده بدون هیچ راهنمایی

خدایی است که دین منتخبش دینی است غم زده 

دینی است که شادی در ان جایی ندارد و مدام باید احساس شرمندگی کنم

خدای من خدایی است که هر لحظه که می بیند خوشحالم حالم را می گیرد گویی نمی خواد من خوش حال باشم

خدای من خدایی است که هر وقت می بیند که با اشک سر بر بالین می گذار خوش حاله خوش حال است

اری این است خدای من. 


برای مطالعه نظرات کمی پایین تر بروید یا اینجا را (کلیک-لمس) کنید.
خوشحال خواهیم شد اگر اطلاعات یا تجربیاتی که دارید را با ما در میان بگذارید
↓ دعوت از دوستان برای مشارکت در بحث ↓
↓ موضوعات مرتبط ↓ :
مسائل اعتقادی (۱۱۷۵ مطلب مشابه)