وقتی پسر مورد علاقه م رو می بینم ناخودآگاه تابلو بازی در میارم

سلام

من بیست سالم هست و دختر هستم، حدود سه ماه میشه که تو یک محیطی که خیلی رفت و آمد ندارم به یک پسر علاقه مند شدم، این علاقه م برای خودمم عجیبه چون حتی باهاشون حرف هم نزدم.

اما متاسفانه من چون تا حالا علاقه ای به جنس مخالفم نداشتم خیلی تابلو بازی در میارم، منظورم از تابلو بازی اینه که همه ش دلم میخواد نزدیک ایشون باشم و ببینم شون و بیشتر رفتار ها و عملکرد هاشون رو‌ نگاه کنم، از خودم داره بدم میاد، این کارها رو اصلا در شأن خودم نمیدونم، ولی واقعا دست خودم نیست حتی زمان هایی هم که اونجا نیستم و کاری ندارم دلم تنگ میشه، واقعا نمیتونم خودم رو درک کنم.

بدتر از اون حس میکنم حتی یک درصد اگر اگر و اگر ممکن بود ایشون هم از من خوشش بیاد با این ضایع بازی هایی که ناخودآگاه انجام میدم کلا زده میشه و اون درصد کمی هم که میشد امید داشته باشم از بین میره.

نظر شما در مورد این رفتارها چیه؟ تا حالا تجربه ش رو داشتین؟، مشکل خاصی دارم که اینطوری هستم و خیلی تمایل به دیدن شون دارم؟ (اینم بگم بیشتر از فاصله ی زیاد نگاه میکنم و بعضی وقت ها دنبال شون میگردم پیداشون کنم ولی نزدیک که باشم اصلا نمیتونم به سمتی که وجود دارن حتی نگاه کنم، به واسطه ی همین کلا یک بار چهره شون رو بیشتر ندیدم، بیشتر رفتارها و عملکرد و خودشون واسم خاص شده)

↓ موضوعات مرتبط ↓ :
مشورت در ازدواج خانم ها (۲۳۰۴ مطلب مشابه) مسائل دختران جوان (۲۳۵۳ مطلب مشابه) جذب خواستگار دلخواه (۱۲۵ مطلب مشابه)

خدا دوستم داشت که بهش نرسیدم؟

سلام

من یه پسر ۲۳ و نیم ساله هستم. آرایشگرم. یک چند وقتی بود عاشق یکی از دخترهای فامیل شدم که ۱۷سالش بود و قسمت نشد آخرش. به طور قطع نمی تونم بگم عاشقش بودم البته. علاقه داشتم بیشتر.

حالا که ازدواج کرده با یکی و تموم شد ولی الان که با عقلم دارم جلو میرم میگم خب از نظر اعتقادی و مذهبی و این جور مسائل کفو هم نبودیم. مثلا خانواده شون مشکل اخلاقی دارن، هم خواهرش هم مادرش که حیا ندارن به قولی هم پدربزرگش (پدره مادرش) که پدر بزرگش کشته شد بخاطر اینکه خونه خالی کرایه میداد به دوست پسر دخترها.

خودم میدونم خیلی با ما فرق دارن و بدنام هستند و هم شان هم نیستیم، ولی گفتم شاید این یکی مثل خواهر مادرش نباشه ولی خب آخرش هم نشد.حالا نمیدونم خدا رو شکر کنم که نشد یا ناراحت باشم و فاز شکست خورده ای به آخر راه رسیده رو بازی کنم.

به نظر شما دوستان گرام آیا امکانش هست که ایشون هم راه خانواده ش رو در پی بگیره و خدا دوستم داشت که بهش نرسیدم؟ آخه مادرم میگه ۸۰ درصد حداقل احتمال داشت که بشه مثل خونوادش، چون رگ و ریشش خرابه و در ضمن با خانوادش داره زندگی می کنه، بلاخره و خوب و بد رو از اون ها یاد می گیره. نظر شما چیه؟ اصالت خانوادگی چقدر مهمه در ازدواج و ممکنه کسی بهتر از خانوادش باشه؟

↓ موضوعات مرتبط ↓ :
مشورت در ازدواج آقایان (۱۶۹۶ مطلب مشابه) تفکر در قرآن (۳۴ مطلب مشابه) شکست عشقی (۲۹ مطلب مشابه)

خواهرم دوست داره با تیپ پسرونه از خونه بره بیرون

سلام

مهربان بانو هستم. من یه خواهر دارم که از خودم پنج سال کوچیکتره، تو جشن ها و عروسی هامون تیپ پسرونه می زنه(مجلس های ما مختلط نیست یعنی خواهر من با تیپ دخترونه وارد عروسی می شه بعد تیپ پسرونه می زنه می شینه کنار خانم های مجلس عروسی با موهای پسرونه طوری که بارها فکر کردن خواهرم پسره)، موهاش رو پسرونه کوتاه می کنه از لحاظ اعتقادی هم برعکس منه (معتقد نیست). 

جدیدا به مادرم میگه من با تیپ پسرونه برم بیرون، ولی مادرم مخالفه میگه عرف جامعه رو زیر پا نذاره حتی اگه معتقد نباشه، (وقتی من با مادرم صحبت کردم مادرم این جوری جواب داد، من به مادرم گفتم که خواهرم مثل ما معتقد نیست)، حالا ازتون می خوام راهنمایی کنید که چی کار کنیم؟

و جا داره بگم که خودمون هم مقصریم که گذاشتیم تا حالا خواهرم تو مجالس عروسی تیپ پسرونه بزنه یا موهاش رو پسرونه کوتاه کنه، شاید اگه بهش اجازه نداده بودیم تا این حد پیش نمی رفت.

مرتبط:

مشکل اصلی من اینه که یه دختر اجتماعی نیستم

تعریف شما از دختر سرسنگین، اجتماعی و خوش اخلاق چیه ؟

حدود رفتار اجتماعی یک دختر در دانشگاه و محیط کاری

مشکل من اینه که یه دختر غیر اجتماعیم

↓ موضوعات مرتبط ↓ :
تربیت رفتاری دختران (۱۱۰ مطلب مشابه) تعامل با خانواده (۵۱۹ مطلب مشابه) روابط اجتماعی دختران (۲۶۴ مطلب مشابه)

چرا با خانواده و فامیل راحت نیستم ولی با غریبه ها راحتم؟

سلام وقت به خیر

دخترم و ۱۹ سالمه، من یه مشکلی دارم از بچگی کلا نمیتونستم جلوی گریه‌ام رو بگیرم، گریه تو موارد عادی نه، یعنی یه موضوعی پیش می اومد هر چند ساده و بی اهمیت، اما من خیلی بغض میکردم تا حدی که نوک بینی‌ام قرمز میشد، آخرش هم نمیتونستم خودم رو کنترل کنم و اشک هام سرازیر میشد.

خیلی هم خجالتی بودم به طوری که مثلا تو دوران ابتدایی صدام میکردن جایزه بهم بدن یا هر چیزی، من قشنگ چسبیده بودم به دیوار و پرده ی سالن رو گرفته بودم کل خودم رو پوشونده بودم، عکسش رو هنوز دارم... !، و خیلی به سختی با دیگران ارتباط بر قرار میکردم یعنی فرا خجالتی، کل فامیل منو دختر حساس و زود رنج و حتی گریه‌ ای میشناختن تا اینکه در سن ۱۳ سالگی به دلایلی مدت ۵_۶ سال با خانوادم از کل فامیل دور شدیم، تو محیط جدید خیلی رو خودم کار کردم، و چون محیط و آدم ها جدید بودن خودم رو از نو ساختم و تقریبا یه دختر فعال و پر شور شدم به طوری که خیلی مواقع کلاس از دست حرف ها و تیکه های من میرفت رو‌ هوا از خنده.

↓ موضوعات مرتبط ↓ :
مسائل دختران جوان (۲۳۵۳ مطلب مشابه) روابط اجتماعی دختران (۲۶۴ مطلب مشابه)

دخترم، می خوام بعد از کنکور ارشد یه ورزشی رو حرفه ای دنبال کنم

سلام

مهربان بانو هستم. می خوام بعد کنکور ارشدم، کلاس ورزشی برم ولی نمی دونم چه ورزشی، قدم ۱۸۰ و وزنم ۶۷، چون قدم بلند بود رفتم والیبال، اینجوری بودم که یه مدتی می رفتم دوباره درس هام که شروع می شد یا سخت می شد ول می کردم، شاید اگه از اون موقع حرفه ای کار کرده بودم و هدفمند و به خاطر درسم ول نمی کردم الان تو تیم بانوان بودم.

ورزش های شنا، اسکیت، زومبا رو هم قبلا رفتم ولی ادامه ندادم فقط چند جلسه ای رفتم و تمام، کاراته هم قبلا رفتم ولی چون صافی کف پا دارم گفتن که دیگه نباید ادامه بدی، ژیمناستیک هم وقتی بچه بودم رفتم، جدیدا با خودم فکر کردم که چه کاریه مثلا برم ایروبیک یا پیلاتس یا چنین رشته های ورزشی به جای این جور ورزش ها، ورزشی رو برم که حرفه ای کار کنم.

ورزش هایی مثل ایروبیک، کراس فیت و ...، به نظرم برای کارکردن حرفه ای نیستن در مقایسه با ورزش هایی مثل شنا یا والیبال، بسکتبال، ... (منظورم اینه که جهانی نیستن رشته هایی که اول گفتم فقط برای این هستن که بری اوقات فراغتت رو تو باشگاه بگذرونی لاغر کنی یا چاق کنی یا تناسب اندام ولی رشته هایی مثل شنا رو می شه حرفه ای دنبال کرد و مقام کسب کرد)، می خواستم راهنماییم کنید که چه ورزشی برم حرفه ای کار کنم؟

↓ موضوعات مرتبط ↓ :
ورزش بانوان (۵ مطلب مشابه)

خواستگار دارم اما دلم پیش پسر مورد علاقه م گیره

با سلام 

دختری هستم 27 ساله از یک خانواده خوب. یک ساله که با آقایی آشنا شدم که قبلا یک عقد ناموفق داشتند. مدت عقد کمتر از یک سال بوده و  با یک فامیل دور بوده. و شناسنامه شون پاک هست . ایشون رو از سه سال قبل میشناسم ولی برام به لحاظ احساسی با سایر آقایون فرق نداشت. 

شرایطش خوبه، کار خوب، خانه و ...، از همون یک سال قبل که گفت خیلی مخالف بودم و با ایشون بد برخورد میکردم، اما حدود 4 ماهه که در اثر اصرار زیاد و بنا به شرایط هر روز ایشون رو میبینم، حس بین ما ایجاد شده، خانواده م به شدت با این موضوع مخالفن و گفتن اگه بخوای این مدلی ازدواج کنی باید قید خانواده رو بزنی.

اون ها حتی حاضر نیستن یک بار این آقا رو ببینن و این برای من و این آقا خیلی سخته که پدر مادرم حاضر نیستن بعد یک سال هنوز ایشون رو ببینن، خانواده دلیل حاضر نبودن به دیدار این آقا رو کوچک شدن من و خانواده ام میدونن و میگن حرف زدن دردی و دوا نمیکنه. خانواده ام  میگن با این کار همسر دوم این اقا محسوب میشم و خیلی ناراحتم از حرف شون.

↓ موضوعات مرتبط ↓ :
دوستی به قصد ازدواج (۱۲۵ مطلب مشابه) ازدواج فرزندان (۱۸۰ مطلب مشابه) ازدواج با مردی که قبلا ازدواج کرده (۲۸ مطلب مشابه)

میتونم با تلاش کردن گذشته رو جبران کنم؟

سلام

19سالمه، از وقتی یادم میاد شاگرد زرنگ کلاسم بودم، امتحاناتم رو همیشه 20 میگرفتم، زرنگیم تو مدرسه و معلم ها زبانزد بود، یادمه چقدر برای امتحاناتم درس میخوندم و تلاش میکردم، تو زندگیم موفقیت بود که می اومد، تمام این حرف ها مال قبل چهار سال پیشه، اما این چهار سال همه چی بر عکس شد، درس ها به شدت ضعیف.

تو این چهار سال اعتیاد به نت خرابی به بار آورد برام، بذارید این طور بگم؛

این چهار سال فقط تنبلی و خوشگذرونی های مضخرف و بیهوده، طوری که الان به این چهار سال ک نگاه می کنم میبینم هیچ دستاوردی کسب نکردم، چهار سال از بهترین سال های زندگیم صرف تنبلی شد. حتی همون دوستان تنبل تر از خودم الان هر کدوم شون به یه چیزی رسیدن، یکی به کار، یکی به دانشگاه خوب، یکی به مهارت، حتی یکی که اصلا باورم نمیشد به دختر بازی حرفه ای، ولی این وسط من هیچ دستاوردی نداشتم، روابط اجتماعیم در همون سطح کم مونده، درس هام ضعیف، بدون هیچ مهارت و کاری، الان هم که دو هفته دیگه کنکور دارم و آخرین رتبه سهمیه مال منه.

↓ موضوعات مرتبط ↓ :
موفقیت در زندگی (۱۲۹ مطلب مشابه)

تجربیات یک دختر سی ساله در مورد ازدواج

سلام
من دختری سی ساله مجرد هستم. با توجه به مطالب خانواده برتر تصمیم گرفتم برخی تجربیات شخصی ام و انچه اموخته ام رو  برای دختران سرزمینم به اشتراک بگذارم:

ازدواج هدف نیست بلکه وسیله است برای کمال و رشد آفرینش ... لطفا هدف و وسیله رو جا به جا نکنید که وقتی ازدواج کردید  اگر خدای نکرده شکست خوردید به پوچی برسید ... 

فکر نکنید حالا چون ازدواج کردید به هدف رسیدید دیگه همه چی حل شد ... قراره شما فقط زندگی تون و فردیت تون رو بر حسب چیزی که طبیعت و فطرت تعریف کرده به اشتراک بذارید، اگر این موضوع هدف نهایی بود، در این صورت فردیت و هویت انسان زیر سوال می رفت...

درسته تنهایی سخته اما قرار نیست دست رو دست بذارید، لطفا هدف ها و لذت ها و علایق دیگه تون رو هم دنبال کنید... خدا رو شکر به برخی از هدف ها و علایقم رسیدم اما در مورد ازدواج:

منم مثل شما هستم. منم مثل شما گریه کردم از شدت تنهایی و نیاز و شکست عشقی، خواستگاری های کنسل شده، منم مثل شما در ازدواج خط قرمز داشتم تو اوج هیجانات، منم ناکامم تا به الان، اما تصمیم گرفتم از این به بعد لذت بیشتری ببرم از باقی مانده جوانی ام ..  ، دیگه بسه گریه کردن و ناله کردن و مقایسه کردن، مگه آدم چقدر زنده است؟

این زندگی چقدر ارزش این همه غم داره؟ اصلا  دیدی مرگ اطرافمون چه راحت اتفاق میفته؟ پس بیایید از همین حالا شروع کنیم از همه لحظات عمرمون و سایر نعمت ها مون لذت ببریم

و اما اصل مطلب  :

↓ موضوعات مرتبط ↓ :
مشورت در ازدواج خانم ها (۲۳۰۴ مطلب مشابه)

دختری 33 ساله ام، خانواده م از مجرد موندنم خسته شدند

سلام

دختری هستم ۳۳ ساله و مجرد، تحصیلات لیسانس دارم و تا چهار سال پیش شاغل بودم، الان چهار ساله که بیکارم و با پس اندازی که دارم برای هزینه های شخصیم دستم رو جلو بابام دراز نمیکنم ، خانواده پرجمعیتی دارم یه تعداد از برادر خواهرام ازدواج کردن، منو دو تای دیگه مجردیم که بزرگترین شون منم که مجرد بودنم باعث شده خانواده م هم دیگه ازم خسته بشن و گاها با تیکه هاشون دلم رو بشکنن.

مشکل تنهایی و درک نشدن و بی هدفی به حدی داره این روزها آزارم میده که فکر احمقانه ترین کار ممکن یعنی خودکشی برای خلاصی از این پوچی بارهای بار تو ذهنم میاد و هر بار به عاقبت کار که فکر میکنم و میبینم منی که پاک زندگی گردم حقم نیست با خودکشی حرف های بی پایه و اساس پشت سرم گفته بشه و آبروی خانواده م رو هم ببرم منصرف میشم.

خواستگارهای متعددی داشتم تا این سن که بنا به قسمت جور نشده، یا من نپسندیدم یا بالاخره خواستگارها نپسندیدن که البته بیشتر از طرف من بوده، بخاطر مشکل پسند بودنم که به قیافه و تیپ و خیلی از ملاک های در سطح خودم خیلی اهمیت میدادم، از نظر ظاهری تو رده بندی خوشگل ها هستم که ای کاش نبودم، که باعث شده هر کی منو میبینه با تعجب میگه چطور میشه که تو تا الان مجرد موندی؟

↓ موضوعات مرتبط ↓ :
نداشتن خواستگار مناسب (۸۱ مطلب مشابه) ازدواج و مسائل گوهران کشف نشده (۱۳۳ مطلب مشابه) مسائل دختران خانه دار (۲۳ مطلب مشابه)

دختر باش یعنی چه؟

با عرض سلام و احترام؛

دختری بیست و سه ساله هستم، تازه فارغ التحصیل شدم و یک ساله مشغول به کارم، نمیدونم چی باید بگم! از نظر اخلاقی همه میگن اصلا به دخترها نمیخوری!، از هر کدوم شون پرسیدم دختر بودن یعنی چی؟!، چه ویژگی خاصی هست که باید داشته باشم؟، میگن یعنی ظریف نیستی! 

هیچ وقت توضیح درست و دقیقی بهم ندادن و هر بار به صورت انتقادی و تند گفتن اصلا به دخترها نمیخوری!، همیشه لبخند میزنم، شادم، مودبم، شیطنت میکنم و سعی میکنم هر جایی که میرم به همه انرژی بدم.

دختر بودن چگونه است؟

مرتبط:

صفحه درد ودل های دخترونه

می خوام ازدواج کنم در حالی که نمی تونم دخترونه رفتار کنم

خیلی از دوستام میگن درشتی، دخترونه نیستی

چطوری دخترونه لباس بپوشم نه زنونه ؟!

↓ موضوعات مرتبط ↓ :
مسائل دختران جوان (۲۳۵۳ مطلب مشابه) روابط اجتماعی دختران (۲۶۴ مطلب مشابه)

ظاهرا پسر عموی 15 ساله م برای ازدواج ازم خوشش میاد

سلام 

من دختری ۱۶ ساله م، پسر عموم از من خوشش میاد البته تا حالا مستقیم بهم نگفته ولی از حرف ها و رفتارش میشه فهمید. پسر خیلی خوب و آقاییه، قصد بدی نداره و به نظرم قصد ازدواج داره، ولی من اصلا نمیتونم به ازدواج باهاش فکر کنم، همین که پسر عموی من باشه برام کافیه.

ایشون یک سال از من کوچیکتره و اگه حسی هم داشته باشه به نظرم خیلی زودگذره. من دوسش دارم و نمیخوام باهاش بدرفتاری کنم و آسیبی بهش بزنم، ولی میخوام که این حس از سرش بیفته چیکار کنم؟

مرتبط:

یه پسر 19 ساله ادعا میکنه دختر 15 ساله م رو دوست داره

30 ساله ام و قصد دارم با یک دختر دبیرستانی ازدواج کنم

می خوام از جلوی دبیرستان دخترانه عشقم رو انتخاب کنم

ازدواج زود هنگام در دبیرستان

ازدواج با دختر دبیرستانی و یک احتمال بد

چرا پسران سن بالا تمایل دارن با دختران کم سن ازدواج کنن ؟

این که به دختر دایی 15 ساله م علاقمندم و باهاش چت می کنم کار درستیه ؟

دختر مورد علاقم 15 سالشه، الان اقدام کنم یا چند سال دیگه ؟

↓ موضوعات مرتبط ↓ :
مسائل دختران جوان (۲۳۵۳ مطلب مشابه)

دوست ندارم در روابط خانوادگی تابع یک نفر باشم

سلام به همه

مشکل من با شوهر خالمه، قضیه بر میگرده به چند سال پیش که تازه اومده بودن تو زندگی مادربزرگم،  اون موقع ها خیلی با هم خوب بودیم، خیلی هوام رو داشت و منم خیلی دوستش داشتم، یهو نمی دونم چی شد که رابطه ما کلا بهم خورد، نه اینکه دعوا کنیم با جر و بحث کنیم، یهو کلا انگار از من زده شد.

سلام و علیک داریم، گاهی اوقات میگیم و می خندیم ولی از ته دل نیست، یه جوری انگار می خواد حال منو هر لحظه که با هم هستیم بگیره، یه حالت خود رای داره، مثلا اگه جایی بخوایم بریم بیرون، ایشون و خانمش حتما باید بگن کجا بریم، کی بریم، چی ببریم. 

خیلی رو اعصابه منه این کارها، خب شاید ما اون جا رو دوست نداشته باشیم، مشکل دیگه که اینه که کلا خانواده ما و اهل فامیل خیلی حرفش رو قبول دارن، کافیه یه حرفی بزنه یا خاطره ای تعریف کنه، همه میخندن و تحویلش میگیرن، بازم میگم آدم بدی نیست خیلی هم خوبه ولی خب این عادت هاش خیلی رو مخه، من دوست ندارم تابع یه آدم باشیم و هر چی اون گفت رو انجام بدیم.

این چند هفته یه مقداری تحویلش میگیرم باهام خوبه ولی دوست ندارم فکر کنه چه خبره حالا، حتی تو کوچک ترین کارها باید دخالت کنه، خنده م میگیره بگم اما تو هندونه قاچ کردن هم اون باید نظر بده و اگه حتی من بخوام این کار رو انجام بدم، همه فامیل میگم بدین فلانی وارد تره یا مثلا من حرفی میزنم که ایشون قبول نداره و مدام جلو خودم میگه نه اصلا این طور نیست و داری اشتباه میکنی.

↓ موضوعات مرتبط ↓ :
تعامل با خانواده (۵۱۹ مطلب مشابه)

تا کی باید دست مون در جیب پدر و مادر باشه؟!

سلام و عرض ادب امیدوارم که حال همه خوب باشه

دوستان عزیز بنده پسری هستم ۲۷ ساله، ولی شور و شوق اشتیاقی تو جوونی خودم ندیدم که بخوام از این جوونی استفاده کنم و خوش بگذرونم، چون واقعا فکر کردن به مشکلات این اجازه رو بهم نمیده.

بنده ۵ یا ۶ سال پیش از یکی از همکلاسی هام خوشم اومد ولی بهش نگفتم حتی خودش هم نفهمید و متوجه نشد، چون من آدمی نبودم برخلاف بعضی از پسرهای همسن و سال خودم دنبال دوستی و ... بودن باشم، من این کارها رو تو شخصیت خودم ندیدم  و معتقدم  کسی که مهر یکی به دلش افتاد باید اونو انتخاب کنه و انتخاب اول و آخرش باشه. 

علت اینکه هم نرفتم جلو این بود که شرایط لازم رو برای این کار نداشتم، الآن هم شرایط که تغییر نکرد هیچ، تازه بدتر هم شد، شرایط اقتصادی و اشتغال رو میگم. واقعا سخته، خیلی هم سخته، بنده الان بیکارم چون کاری نیست و تو شهری هم زندگی میکنم که واقعا شغل خوبی به اون صورت گیر نمیاد که بخوای زندگی ساده ای باهاش تشکیل بدی و پس اندازی هم داشته باشی.

شغل هست، مثلا حقوقی ماهیانه ۵۰۰ و ۶۰۰ که به نظرم بیکار بمونی بهتره که خودت رو اینقدر گرفتار کسی کنی که فردا پس فردا هم ممنونت هم نشه، چون این مبلغ الان پولی نیست حتی کرایه ماشین رفت و آمد سر کار رفتنت هم نمیشه.

↓ موضوعات مرتبط ↓ :
جهت اطلاع مسئولین (۱۵ مطلب مشابه) درد دل های پسران (۹۷ مطلب مشابه) مشکلات اقتصادی پسران (۱۹ مطلب مشابه)

از بچگی دختری بی احساس بودم

سلام

من یه دختر ۱۴ ساله ام. مشکلم اینه که از بچگی بی احساس بودم. یه جوری که داییم بهم میگفت دختر صفر و یکی، کلا کم پیش میاد من خیلی خوشحال یا خیلی ناراحت باشم. این منو آزار میده چون تو موقعیت های خیلی خوب هم احساس شادی زیاد نمیکنم. البته این یه خوبی هم داره اینکه خیلی ناراحت هم نمیشم و همین طور استرس نمیگیرم. بی خیالم کلا !

این خوشحال نشدن از موقعیت های خوب یه علامت افسردگیه، ولی فکر نمیکنم افسردگی داشته باشم. چون احساس میکنم دختر خوشبختی هستم، حالا سوالم اینه که این بی احساسی تو ذات منه و کلا نمیشه تغییرش داد؟ یعنی من نمیتونم یاد بگیرم در موقعیت های شاد، بیشتر خوشحال باشم؟

من تا الان یاد گرفتم برای این که در نشون دادن احساسات عادی به نظر برسم و احساسام رو زیاد بروز بدم. خیلی ها بهم میگن تو بهتر شدی تو این موضوع، ولی این فقط ظاهره و من می خوام تو باطن هم تغییر کنم. اگه مثل من بودید و تونستید تغییر کنید یا اینکه میدونید من باید چیکار کنم لطفا جواب بدید. ممنون.

مرتبط:

دختری هستم که فوق العاده بی احساسم

دخترم، فکر میکنم احساساتم ثبات ندارند

دختری هستم که احساساتم اصلا تحریک نمیشه

نکنه من کلا هیچ احساسی به مسائل جنسی نداشته باشم

↓ موضوعات مرتبط ↓ :
مسائل دختران جوان (۲۳۵۳ مطلب مشابه) خودسازی در دختران (۵۳۷ مطلب مشابه)

دلیل مشکلات اخلاقی بعضی دانشجویان

سلام به همگی

در این پست میخوایم به تبادل نظر در رابطه با بعضی از دانشگاه های آزاد و مختلط یا موسسه های غیر انتفاهی و محیطش داشته باشیم.

خب دوستان طبق دیده های من، جدیدا محیط بعضی از دانشگاه آزاد و غیر انتفاهی شدیدا مسموم شده، دولتی رو خبر ندارم، یعنی بیشتر جای اینکه شاهد تلاش بعضی افراد واسه درس خوندن و آینده شون باشیم شاهد این هستیم که داخل بعضی از کلاس ها یه عده سعی دارن هم دیگه رو پایین بکشن یا اصطلاحا خراب کنن که خودشون رو بهتر نشون بدن، مواردی دیده شده که پشت سر هم شایعه درست می کنن، حرف میزنن و حرف میسازن،  دختر و پسر هم نداره که حالا خودشون رو بهتر جلوه بدن یا به شخص خاصی برسن یا جایگاه شخص خاصی رو پیش بقیه بیارن پایین.

سر کلاس به هم تیکه میندازن حتی باز مورد هایی بوده درگیری لفظی شدید هم پیش اومده، شوخی های مسخره و دور از سن و جایگاه اجتماعی یه دانشجو که وارد دهه بیست زندگیش شده و دیگه بچه نیست و ...، خب به نظرتون دلیل این رفتار این عده چی میتونه باشه؟ 

↓ موضوعات مرتبط ↓ :
نوع رفتار در دانشگاه (۱۲۲ مطلب مشابه)