با سلام

دختری ۱۹ ساله هستم‌ و دانشجو. دوستی دارم که در خوابگاه حدود ۴ ماه است با او آشنا شده م . فعلا از هم دور هستیم و بنا به دلایلی تا چند ماه امکان حضور در کنار هم برای ما وجود نداره. در حال حاضر با کسی در ارتباط نیست به جز من.

و بدیهی ست که تمام حرف ها و درد و دل هاشو برای من تعریف میکنه. مشکل من اینجاست که توانایی درک  و دلداری دادن بهش رو ندارم. همیشه بعد از اینکه حرفاشو به من میزنه بین ما دعوا پیش میاد مبنی بر اینکه من درکش  نمیکنم. چیزی از وضعیتش نمیفهمم و مواردی مشابه اینها.

در صورتی که من خیلی از مشکلات ایشون رو تجربه کردم و کاملا درکشون میکنم. ولی توانایی بیان احساسم رو ندارم. چون از زمان کودکی کسی به من دلداری نمیداد و بنابراین خودم، خودم رو آروم میکردم. به صورت ذهنی نه گفتاری. به همین دلیل الان برای بیان احساسم دچار مشکل هستم و این باعث میشه رابطه ما دو نفر روز به روز سردتر بشه.

درخواستی که از شما دوستان عزیز دارم اینه که به من راه های دلداری دادن به یک دوست خوب ، رو یاد بدید. طوری که از بیان حرفاش برای من پشیمون نشه. چون تنها راه تخلیه ذهن بیان موارد آزار دهنده ست و اگر شنونده ای نباشه طبیعتا منجر به آزار روح میشه و من این رو برای دوستم نمیخوام.

ممنونم


مردم در مورد این موضوع (۱) نظر داده اند، برای مشاهده بخش نظرات کمی پایین تر بروید
↓ در مورد این موضوع بیشتر بخوانید ... ↓ :
مسائل پسران جوان (۱۱۴۹ مطلب) مسائل دختران جوان (۲۰۱۹ مطلب)