سلام

قضیه اینه که شوهرم از من سرتره. من عاشقش هستم ولی میدونم اون عاشقم نیست. خب حق داره .

جایی خوندم که اگه کسی را دوست دارین این هنر اوست نه شما.

من همیشه فکر میکردم خیلی هنر کردم که عاشقشم ولی حالا میفهمم که نخیر... این هنر اونه چون واقعا دوست داشتنیه.

و در واقع اونه که داره منو تحمل میکنه. دیدین بعضیا تو نگاه اول چقدر دوست داشتنی هستن یعنی ذاتا بامزه اند ولی من که همیشه فکر میکردم خیلی بامزه ام  و این شوهرمه که قدرمو نمیدونه  با یه اتفاق سرم به سنگ خورد و به جای اینکه از شوهرم متوقع باشم سعی کردم خودمو اصلاح کنم.

وقتی فهمیدم شوهرم عاشق همکارش شده فهمیدم که نخیر این خبرا نیست. من ذاتا شخصیت بامزه ای نیستم و باید تلاش کنم تا محبوب باشم.

فهمیدم که مردا از زنای شاد و پر انرژی خوششون میاد و خیلی چیزای دیگه . هنوزم فکر میکنم لیاقت شوهرم یکی مثل همکارشه البته بین خودمون بمونه خخخخ. نمیتونم فکرشو بکنم که شوهرمو از دست بدم.

موضوعات مرتبط: مشورت در شوهرداری ,