سلام دوستان

من در شرف ازدواج با یه دختر خانم خوب و مومن و خانواده داری هستم. هر دو تحصیلات عالیه داریم و من قصد دارم تا آخر سال به کانادا مهاجرت دائم بکنم که بتونم تحصیلاتم رو ادامه بدم، همین طور ایشون هم موافقن برای زندگی و ادامه تحصیلات شون در کانادا . ولی تصمیم من قبل از آشنایی با ایشون این بود که اون جا بمونم و زندگی کنم، اما ایشون شرط گذاشتن که بعد از اتمام تحصیلات یعنی حدود 5 الی 7 سال بعدش برگردیم ایران.

ما شهرهامون 750 کیلومتر با هم فاصله داره، در حال حاضر هم ازم دوریم و قراره تا اوکی شدن یه سری مسائل کاری و مهاجرتی که زمان میبره من هی برم و بیام، ولی تصوری از زندگی در شهر با فاصله دور ندارم. سختی های زیادی رو میدونم که قراره بکشم، هم دوری شهر دیگه هم دوری از کشور دیگه اونم اون سر دنیا.

خانواده برتر همیشه یه جای خوب واسه مشاوره گرفتن بوده واسم. ممنون میشم دوستانی که تجربه ای در این رابطه دارن یعنی ازدواج با شهر دیگه ولی زندگی اول در کشور دیگه و بعد زندگی در شهر دیگه منو راهنمایی کنن. بنده بعد از مهاجرت قراره در شهر ایشون زندگی کنم. از لحاظ فرهنگی مشکلی نداریم، بنده هم از لحاظ مالی خوبم. خودم تک پسرم، یه وابستگی هایی با خانواده دارم منکرش نیستم ولی چون خواهرم هست میگم پدر مادرم کمتر دلتنگ میشن هر چند خودم شاید بیشتر دلتنگ بشم.

تمام امیدواریم اینه این دوری چند ساله توی یه کشور دیگه منو قوی کنه که بتونم بعد از هفت سال وقتی برگشتم ایران رفتم شهر ایشون و ساکن شدم دوری از شهر و خانواده و فامیل برام سخت نباشه، ولی نمیتونم مطمئن بشم. خیلی ها شاید بگن دختر بره شهر غریب براش سخت تره ولی این اشتباست.

دختر تکیه گاهش مردشه ولی پسر تکیه گاهش خانوادشه، برای پسر سخت تر و ریسکی تره. توی یه کشور دیگه همه چیز واسه هر دو بیگانه ست، شرایط واسه هر دو یکسانه، خانواده ها هم احتمالا میان و میرن تا حدی که بودجه اجازه بده. ولی توی یه شهر دیگه یکم وضعیت فرق می کنه، دیگه نمیگی اون سر دنیام، میگی توی مملکت خودمم ولی پیش خانوادم نیستم.

اگه تجربه مشابه دارین ممنون میشم واسم به اشتراک بذارین. امیدوارم دیدم بازتر بشه بتونم بهتر تصمیم بگیرم.

پیشاپیش ممنون از همگی.


برای مشاهده ی نظرات مردم در این مورد کمی پایین تر بروید
↓ در مورد این موضوع بیشتر بخوانید ... ↓ :
مسائل پسران جوان (۹۷۶ مطلب)