از دعاهای امام سجاد به جهت کسب خوی نیکو و کردارهای پسندیده:


خداوندا

برمحمد و ال او درود فرست

و ایمان مرا به کامل ترین مرتبه رسان

و یقین مرا بهترین یقین گردان

و نیت مرا در زمره ی بهترین نیات

و عمل مرا از جمله ی بهترین اعمال قرار ده

به لطف خویش خلوص نیت مرا به کمال رسان

و یقین مرا به انچه نزد توست محکم و استوار فرما

و هر عمل فاسد من که فاسد است به قدرت خود به اصلاح اور.

خداوندا

درود بر محمد و ال او فرست

و هر چه اندیشه مرا مشغول دارد تو خود کفایت ان کن

 و بدان کار گمارم که فردا از ان پرسش کنی

 و اوقات مرا فارغ گردان برای انجام عملی که مرا برای ان افریدی

و به مال بی نیازم گردان و روزی را بر من فراخ کن اما به ناسپاسی و خود پرستی مبتلا مساز

و رتبه ارجمند ده و به کبر و منی ازمایش مفرما

و توفیق عبادت ده و به ناز و خود پسندی، عبادت مرا فاسد مکن

 و خیر بر دست من برای مردم جاری کن و به منت نهادن ان را ضایع مساز

و به خوی نیک اراسته ام دار و از بالیدن و فخر حفظ فرما

ودرود بر محمد و ال او فرست

و رتبه مرا پیش مردم بالا مبر مگر به همان اندازه پیش خودم پست گردانی

وعزت ظاهری مرا افزون مگردان مگر در باطن، پیش خود مرا به همانقدر متواضع سازی

خداوندا

درود بر محمد و ال او فرست

و روشی پسندیده پیش اور که غیر ان نجویم

 و طریقتی شایسته که از ان روی برنتابم

 و نیتی درست که در ان شک نکنم

 و تا عمر من در طاعت تو گذرد مرا زنده نگاهدار

 واگر قرار است چراگاه شیطان شود سوی خود بر،

 پیش از انکه خشم تو به من رسد و غضب تو بر من مستحکم گردد

خداوندا

در من هیچ خلق ناشایسته ای مگذار مگر انکه انرا شایسته گردانی

و هیچ عیبی که بدان مرا سرزنش کنند ؛در من نماند مگر ان را نیکو فرمایی

و فضیلتی ناقص نباشد مگر ان را به کمال رسانی

خداوندا درود بر محمد و ال او فرست

و کین دشمنان مرا به مهر

و حسد ستمکاران را به نیک خواهی 

و بدگمانی بندگان شایسته ات را درباره من به وثوق و حسن ظن 

و دشمنی نزدیکان را به دوستی

و بد رفتاری خویشان را به خوش سلوکی

متارکه ی بستگان مرا به یاری و مددکاری

و چاپلوسی دوستان دروغین را با اخلاص

 و قهر معاشران را به امیزشی خوش 

و تلخی ترس را به شیرینی ایمنی مبدل فرما

خدایا درود بر محمد و ال او فرست

و دست توانایم ده بر انکه بر من ستم کند

و زبانی گویا بر انکه با من ستیز جوید

و فیروزی بر انکه با من دشمنی ورزد

و چاره سازی انکه مرا فریب خواهد داد

 و نیرو بر انکه مرا زبون خواهد کرد

 و تکذیب انکه عیب من گوید

و رهایی از دست انکه  ازار من جوید.

مرا توفیق ده به اطاعت انکه به من راه راست نماید

و پیروی انکه مرا ارشاد کند .

خدایا درود بر محمد و خاندان او فرست

وتوفیقم ده که خیرخواهی ان کس کنم که بدخواهی من کرد

 و با اشتی تلافی کنم ان را که از من برید

و به بخشش پاداش دهم انکه مرا نومید کرد

و به پیوندم رشته الفت ان را که از من بگسست

و به نیکی یاد کنم ان را که غیبت من گفت

و اینکه خوبی را سپاس گزارم و از بدی چشم پوشم

و مرا به زیور صلاح اراسته گردان

و خلعت پارسایی بپوشان تا داد گستر باشم

و خشم فروبرم و اتش فتنه را بنشانم

 رنجیدگان را اشتی دهم و اصلاح ذات البین کنم 

 کردار پسندیده دیگران را فاش و رفتار ناپسند انان را مستور دارم

 نرم خوی و فروتن و نیک رفتار و بردبار و خوش روی باشم 

سوی فضائل پیشی جویم و بر همگنان برتری گزینم اما ان ها را سرزنش نکنم

 رایگان بخشش کنم و حق گویم گرچه حق گوی اندک باشد   

در گفتار و رفتار من خیر بسیار بود و ان را اندک شمرم

و کار ناهنجار اندک بود و ان را بسیار دانم

و این فضائل را در من کامل گردان به طاعت کردن پیوسته و ملازم جماعت بودن

و اهل بدعت و رای تازه را ترک کردن.

خدایا درود بر محمد و ال او فرست

و فراخ ترین روزی را هنگام پیری به من مرحمت فرما 

و برترین نیرو را وقت درماندگی

و مرا به سستی در عبادت و نادیدن راه حق مبتلا مساز.

کاری برخلاف رضای تو نکنم

 و با کسی که از تو دور است الفت نگیرم

 و از انکه با توست جدا نشوم . 

خداوندا

 چنان کنم که در سختی ها به پشتیبانی تو بکوشم

و هنگام نیاز از تو حاجت خواهم

و در بیچارگی زاری سوی تو کنم

و مبادا انکه ؛

در فروماندگی از غیر تو یاری جویم

و چون درویش گردم فروتنی نزد غیر تو کنم

واز او چیزی خواهم

و هنگام ترس به جز تو پناه ببرم تا سزاوار منع تو گردم

و مرا به حال خود گذاری و روی از من بگردانی ، یا ارحم الراحمین .

 

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

 

امیرمومنان حضرت علی (ع)میفرمایند:

به رگی از رگ هایِ این انسان، پاره گوشتی اویخته شده که ان شگفت ترین چیزی است که در اوست و ان قلب است که برای ان اوصاف پسندیده و صفات ناپسندیده ای است بر خلاف ان ها:

اگر امید و ارزو به ان رو کند طمع و آز خوارش گرداند

اگر طمع در ان به جوش اید حرص تباهش می سازد

و اگر نومیدی به ان دست یابد حسرت و اندوه به کشتنش میدهد

و اگر غضب و تندخویی برای ان پیش اید خشم به ان سخت گیرد

و اگر رضا و خشنودی ان را همراه شود خود داری از ناپسندیده ها را فراموش نماید

و اگر ترس ناگهان انرا فراگیرد دوری جستن از کار مشغولش سازد

واگر به ان مصیبت و اندوه رخ دهد بی تابی رسوایش نماید

و اگر مالی بیابد توانگری یاغیش گرداند

و اگر بی چیزی ان را بیازارد بلا و سختی گرفتارش نماید

و اگر گرسنگی بر ان سخت گیرد ناتوانی و ضعف بر او چیره گشته

و اگر سیری به ان بسیار گشته از حد بگذرد و شکم پری به رنج اندازدش

پس هر کوتاهی از حد ان را زیان رساند و هر بیشی در حد ان را تباه سازد

(و قلبی که میانه روی و اعتدال را از دست نداده به حکمت رفتار کند و دارنده ی ان سود دنیا و اخرت برد )


موضوعات مرتبط :
مسائل اعتقادی مطالب کاربران