خانواده برتر

انتخاب همسر، مسائل دوران عقد، مسائل زناشویی و تربیت فرزند

۱۲ مطلب با موضوع «تجربیات زوج های موفق» ثبت شده است

من واقعا به وعده های الهی در زمینه ازدواج ایمان آوردم

سلام

همیشه یادمه تو این چند سال چند وقت یک بار سر میزدم و اینجا نظر می ذاشتم اکثر نظراتم هم نا امیدانه بود و گله از دنیا و دولت و ...

چند ماه پیش زدم تو بازار ، کارم گرفت . تصمیم گرفتم ازدواج کنم به مادرم سپردم و یه دختر خانوم محجبه برام پیدا کرد ، ساده و بی الایش .

در همون نگاه اول به دلم نشست و شد زیباترین ملکه برای من ، فقط بخاطر ایمانش رفتم خواستگاری ، دختر خانومم با اینکه خواستگار زیاد داشت همه رو رد کرد و منو قبول کرد .

حالا از این ماجراها بگذریم بعد یه مدت متوجه شدم که پدرشون تو بازاره و خیلی هم سرمایه داره و اصلا هم خسیس نیست .

به قول خودمون ادم لارجیه چند تا ماشین داره . از قضا چون دامادش شدم یه ماشین پژو صفر بهم داد و پول برای رهن خونه ، اصلا باورم نمیشد و الانم که با خانوم هستم خیلی خوش اخلاق هستند و با ایمان .

در نظرم بهترین خانوم روی زمین شده ، باورتون نمیشه من فقط یه یا علی گفتم و به ائمه توسل کردم الان حس می کنم به همه چیز رسیدم و زندگی ایده الی دارم .

به اینده امیدوار باشین و اول مشغول بشین بعد یه دختر خانوم با ایمان رو انتخاب کنین . خدا همه چیز بهتون میده من واقعا به وعده های الهی ایمان آوردم و خدا رو شاکرم .

" محمد "

  • ۸ موافق ۳ مخالف
  • ۶۳ نظر
    • تعداد نمایش : ۲۵۴۸
    • پنجشنبه ۱۳ خرداد ۹۵ - ۱۰:۱۸

    بیاییم از خوبی های همسرمون بگیم

    با سلام

    بیاییم از خوبی های همسرمون بگیم چون بیشتر این جا از عیب هاشون میگیم و از هم کمک میخواهیم .

    این موضوع همین الان با خوندن یک سوال به ذهنم رسید اما وجدانی اقراغ نکنیم و تعریف های غیر قابل باور نکنیم .

    خواهش میکنم اگه صلاح دونستید پست کنید چون خود بنده از خوندن بعضی از پستها به خوبی همسرم پی بردم ممنون.

    " باران "

  • ۱ موافق ۰ مخالف
  • ۵۸ نظر
    • تعداد نمایش : ۲۲۵۵
    • جمعه ۱۰ مهر ۹۴ - ۲۰:۰۵

    متاهل ها ، لطفا از اولین هاتون برامون بگید

    سلام

    از متاهلان عزیز میخوام از اولین های زندگیتون بگید.
    مثل اولین دیدار, اولین جواب بله, اولین هدیه, اولین سالگرد, اولین سورپرایز و ... و حستون در اون زمان. جای چنین پستی واقعا اینجا خالیه.
    واقعا لحظات زیبایی هستن.
    بلکه جوونا هم بیشتر ترغیب بشن به ازدوج کردن.

  • ۰ موافق ۰ مخالف
  • ۳۱ نظر
    • تعداد نمایش : ۴۰۸۸
    • جمعه ۶ شهریور ۹۴ - ۲۲:۲۰

    از لحظات خوب و ناب زندگیمون صحبت کنیم

    سلام به همه دوستان عزیز

    دوستان دلمون گرفت از بس از مشکلاتمون گفتیم و شنیدیم و نظر دادیم بیاید این بار از لحظات خوب و ناب زندگیمون صحبت کنیم تا با یاد آوری خاطرات شیرین خودمون و خواندن خاطرات و لحظات شیرین سایر دوستان زندگیمون شیرین تر و خستگی و روزمرگی از تنمون بیرون بره و روحمون شاد بشه.

    از اولین و زیباترین خاطره و صحنه های رمانتیک بعد از آشنایی با همسراتون و شب عقدتون کلأ هر خاطره شیرین و رمانتیکی که با همسرتون تو دوران نامزدی، عقد و عروسی داشتید رو بگید،

    از سوتی های جالبتونم بگید. ‏

    (با آرزوی دلی شاد برای همه عزیزان‏)

  • ۰ موافق ۰ مخالف
  • ۳۴ نظر
    • تعداد نمایش : ۲۲۹۴
    • چهارشنبه ۴ شهریور ۹۴ - ۲۲:۲۵

    قبل از سوار شدن به ماشین زندگی ، گواهینامت رو بگیر

    سلام 

     معمولا خیلی ها برای کارهایی غیر از ازدواج مثل دانشگاه و کار و خرید و ... آمادگی قبلی دارن و یه مقدار اطلاعات دارن . البته یه مقدار خیلی زیاد . اما برای ازدواج خودشون رو بی نیاز از کسب آگاهی و اطلاعات می بینن و تصور میکنن که وقتی متاهل شدن و رفتن توی دورانه متاهلی خودش خود به خود آموزش میده بهشون .

    یعنی مشکلات و مسایل روحی و روانی و جسمی و اقتصادی و عقیدتی وفرهنگی و ... رو نادیده میگیرن و تصور میکنن ازدواج و دورانه متاهلی خودش درمان کننده همه اون مسائله . اما هیچ موقع اینطور نیست و نبوده و باید قبل از ازدواج برای رفع اونها برنامه ریزی کرد و مشاوره رفت و کسب تجربه کرد .

    این مسایل وقتی بزرگتر میشه که طرف مقابلمون هم درست مثل ما فکر کنه و اون هم همین عقیده رو داشته باشه و تصور کنه طرف مقابلش وظیفش اینه که با ما کنار بیاد . نه ما با اون . من یکسری از اون مسایل رو اینجا مینویسم .

    هیچ وقت نباید فراموش کنیم که ما میخوایم با کسی ازدواج کنیم و اونو شریک زندگیمون بکنیم که از جنسه مخالفمونه و و عقاید متفاوتی با ما داره . در کنار ظاهر کاملا متفاوتش .

    یعنی ظاهر و باطنش با ما کاملا فرق میکنه و این ها وقتی بیشتر آزارمون میده که با غریبه بخواهیم ازدواج کنیم و هیچ شناختی از اون نداریم . باید خصوصیاتش رو شناخت و درباره اونها مثل دروس مدرسه و دانشگاه مطالعه و تحقیق کرد .

    حتی خیلی بیشتر از اونها . برای اینکه حساب یک عمر زندگی هست و اگر هم به طلاق و جدایی بکشه حساب یک عمر ناراحتی و عوارض بعد از طلاق که حتی ممکنه سالیانه سال و حتی تا آخر عمر شخص رو درگیره خودش بکنه و عذابش بده . پس تحقیق و مطالعه در مورد جنس مخالف کار مهمی نشون میده .

    فراموش نکنیم که هیچگاه صرفا بخاطر رفع غرایض جنسی ازدواج نکنیم . نیاز جنسی خیلی زود عادی میشه و تبدیل به روزمرگی میشه و تبدیل به رفع مسئولیت در مقابل همسر و نه اینکه لذت همچون مثل روزهای اول ازدواج .

    حوصلمون رو زیاد کنیم و قبل از ازدواج توی کارهایی که فکر میکنیم عجول هستیم و خونسردی خودمون رو از دست میدیم بیشتر کار کنیم و آستانه صبر و تحملمون رو بیشتر کنیم .

    برای اینکه شاید طرف مقابلمون توی همون کارها با ما کاملا متفاوت فکر میکنه و با صبوری و خونسردی اون کارها رو میخواد که انجام بده . مثل خرید کردن و تفریح و کارهای مثل اینها . 

    همسرمون رو از خانوادش جدا نکنیم و اون تنها نخوایم . همسر مثل غنچه یه درختی هست که اون درخت خانوادست . غنچه ای که هم غنچه به درخت احتیاج داره و هم درخت به غنچه خودش افتخار میکنه و این جدایی چیزی جز فنا شدن برای غنچه و لطمه به درخت چیزی دیگه ای به ارمغان نمیاره .

    فراموش نکنیم که وقتی با همسرمون ازدواج میکنیم خانوادش و اطرافیانش یه جزیی از اون هستند و ما باید قبلا خودمون رو برای پذیرش اونها هم آماده کنیم .

    اینو خیلی ها تا موقعی که خودشون عروس و داماد دار نشدند نمیتونن درک کنن . بدونیم زندگی پذیرش مسولیت سنگینیه و برای شب بیداری هاش برای پرستاری از همسر و بچه هامون و برای پذیرایی و مهمان نوازی های چند ساعته و گاهی چند روزه از خانواده و فامیل های همسرمون و برای خرج و مخارج اینها آمادگی کامل باید داشته باشیم .

    برای محک زدن خودمون برای آمادگی این موضوع میتونیم قبل از ازدواج مثلا حدود 1 یا 2 ماه تمام مسئولیتهای اقتصادی و مسایل جانبی خانواده خودمون رو بپذیریم و از پدر و مادرمون بخوایم که یه مدت جای اون ها رو بگیریم تا محکی بزنیم خودمون رو برای پذیرش مسئولیت های زندگی آینده خودمون . این یه امتحانه چند ماهه هست برای دورانه متاهلی خودمون . 

    نخوایم همسرمون همون چیزی بشه که دقیقا ما میخوایم . همسرمون رو همون جوری که هست بپذیریم . چون انسانها خیلی از چیزهاشون ممکنه در طول زمان عوض بشه . اما سرشت و عادتهای اونها یا عوض نمیشه و یا ممکنه سالیانه سال به طول بیانجامه .

    میشه 70 درصد طرف مقابلمون رو تغییر بدیم اما 30 درصدش تغییر پذیر نیست . پس بهتره به نیمه پر لیوان زندگیمون نگاه کنیم و عمر و لحظاتی که میتونیم در کنار همسرمون با لذت سپری کنیم رو برای اصلاح اون 30 درصد حرام نکنیم و به کام خودمون و همسرمون تلخ نکنیم .

    صرفا بخاطر ظاهر و موقعیت طرف مقابل اونو انتخاب نکنیم . برای اینکه روزگار بازی های خودش رو داره و ظاهر به تبی بنده و ثروت و موقعیت به شبی . پس بهتره روی چیزهایی حساب کنیم که به راحتی قابل تغییر نیست و یا اگر هم تغییر کنه خیلی زندگیه مارو متلاطم نمیکنه و از مسیر اصلیش دور نمیکنه .

    مثل ایمان و عقیده و اخلاق نیکو و وفاداری و محبت و ... . طرف مقابلمون رو توی دورانه نامزدی 3 بار به صورت مختلف و خیلی حرفه ای و طبیعی یه کاری کنیم که باعث عصبانیتش میشه . بعد از اون ببینید که واکنش اون چیه . آیا با صعه صدر و صبوری برخورد میکنه یا از کوره درمیره و خیلی عصبانی میشه . همسر واقعی و انتخاب درست صبورانه برخورد میکنه و می بخشه .

    خودمون رو برای روزمرگی و عادی شدن ظاهر طرف مقابلمون و اعمال زناشویی آماده کنیم و بهترین آمادگی اینه که دفعات انجام زناشویی رو متعادل کنیم و نه خیلی سرد مزاجی و بی احساس برخورکنیم و نه خیلی گرم مزاج و پرهیجان .

    بهترین کارها چه توی این مسایل وچه توی هر مسائلی میانه روی است . شرای بحرانی همسرمون رو بشناسیم و قبلش آمادگی برای مواجه با اونها رو داشته یاشیم . مثل عادت ماهانه برای خانومها معمولا باعث دردهای شدید جسمی و کم حوصلگی و عصبانی بودن و ضعیف شدن و ... میشه .

    برای مردها هم از سر کار و از بیرون موقعی که به خونه میان معمولا تا چند دقیقه و گاهی تا چند ساعت عصبانی و خسته هستند و طاقت چیزی رو ندارن . هر دوی این رفتار در خانوم ها و آقایون مقطعی هست و خانومها بعد از عادت ماهانه سر حال میشن و خوشحال و برای همسرخودشون شادی رو به ارمغان میارن و مردها هم بعد از چند دقیقه و چند ساعت استراحت در منزل و کانون گرم خانواده آماده شنیدن حرف های همسر میشن و آماده محبت کردن به اون میشن .پس توی اون دورانه بحرانی بهترین کار صبوری هست .

    از مقایسه همسر خود با دیگران باید خودداری کرد برای اینکه خدا هر شخصی رو با ظاهری متفاوت و موقعیتی متفاوت خلق کرده و تلاش هم توی کسب موفقیتش بی تاثیر نبوده . ما هم پس تلاش کنیم . و هیچ موقع هم فراموش نکنیم که مرغ همسایه همیشه مرغه و نه غاز . 

    خانومها توجه و حمایت دوست دارن و مردها هم اقتدار و احترام . خانوادتون رو خیلی دوست داشته باشین اما یک قدم بیشتر همسرتون رو دوست داشته باشین که این بهش دلگرمی میده و زحمات خودش رو بی فایده نمیبینه . توی ناراحتی تصمیم نگیرین و بدونین همیشه بدترین تصمیم ها توی ناراحتی و عصبانی گرفته میشه و همیشه هم به پشیمانی و ندامت می انجامه .

    درسته که خیلی هاشون قابل جبرانه . اما باید بپذیریم که خیلی هاشون هم جبران ناپذیره . به همسمون اعتماد داشته باشیم اما هیچ موقع نسبت به اون بی اهمیت نباشیم و مراقب و مواظب زندگیمون هم باشیم و اونو فراموش نکنیم .

    عشق برای ازدواج لازمه اما کافی نیست . مثل سفر کوهنوردی که اگه با تجهیزات کامل انجام نشه پر مخاطره میشه . حتما پیشه یه مشاور برید تا درصد موفقیت ازدواجتون بالاتر بره و یا اگه به مسایلی پی بردین از ادواج با طرف مقابلتون خیلی منطقی انصراف بدین .

    از ازدواج انتظار معجزه نداشته باشین و تصور نکنید که بعد از متاهلی آسمون زندگی همیشه رنگین کمانیه . نه . فراموش نکنیم که همیشه بعد از طوفان رنگین کمان بوجود میاد . طوفان های زندگی هم یه چیزه عادیه و باید همیشه برای چیزهای پیش بینی نشده و دشواری های یک دفعه ای زندگی خودمون رو آماده کنیم .

    فقط باید قدرت مبارزه داشت و میدون رو خالی نکرد . اگر این نکات و خیلی نکاته دیگه که فعلا به ذهن من نمیرسه رو رعایت کنید و وارد زندگی مشترک شدین تا میتونین دیگه تلاش کنید برای حفظ کانونه خانوادتون .

    اگر خدای ناکرده به مشکلات دورانه متاهلی برخورد کردین و تصمیم به طلاق و جدایی گرفتین و اینو آخرین راه دیدین یه چیزی رو توی همون لحظات آخر فراموش نکنید .

    شاید همین نکته اینقدر بهتون نیرو بده که از تصمیم طلاق منصرف بشین . مردها فراموش نکنید که بعد از طلاق خانومتون که یه روزی ناموستون بود و حاضر بودین برای حفظ ناموستون به هر سختی و مشقتی بیوفتین و حتی از جون خودتون هم بگذرین حالا دیگه هیچ اختیاری در مورد اون ندارین و اونو کنار یه نفر دیگه به عنوان شوهر و یا هر چیزی دیگه می بینین و اجازه هیچ گونه اعتراضی رو ندارین .

    خانومها هم فراموش نکنین که مرد اول زندگیتون شمارو برای همه چیز میخواسته . چه خوشیها و چه ناخوشیها . حتی اگر هم براتون خیلی سخت میگذشته . اما زمانیکه طلاق میگیرین خیلی ها شما رو فقط به عنوانه یه شخصی می بینن برای اطفای غرایض جنسی خودشون و بس و برای فراهم کردن آرامش و راحتی شما و رفع ناراحتی ها و مشکلات شما خودشون رو بی مسولیت می بینن و خیلی راحت فرار رو برقرار ترجیح میدن .

    چه زن و چه مرد توی زندگی اول خودش اگر چه هم براش سخت باشه میتونن از خودشون اختیاراتی داشته باشن و قدرت اعتراض داشته باشند . اما توی زندگی بعدی باید همیشه کوتاه بیان که مبادا دوباره کارشون به طلاق و جدایی بکشه و محکوم به این بشن که تو اصلا هنر زندگی کردن بلد نیستی و مشکل از خودته و نه از طرف مقابلت .

    از اینکه وقتتون رو گرفتم معذرت میخوام . این یکسری مطالب بود که امیدوارم چه دختر پسرها که در آستانه ازدواج هستند و چه زن و شوهرهایی که در آستانه طلاق هستند با خوندن اینها یه ازدواج موفق داشته باشند و یا از طلاق منصرف بشن .

    دوران مجردی و دوران متاهلی هر کدوم راحتی ها و سختی های خودش رو داره . نباید توی دوران مجردی خیلی حسرت متاهل ها رو خورد که به اونجایی رسید که دوران پاک مجردی رو برای خودمون به ناپاکی و گناه آلوده کنیم و نه توی دورانه متاهلی خیلی حسرت زندگی مجردها رو خورد که کانون خانواده ی که با کلی زحمت و خونه دل خوردن تشکیل شده رو متلاشی کرد و برگشت به دورانه مجردی .

    به اعتقاد من بهترین راه برای جلوگیری از این مسایل متاهل شدن و بس . اما متاهل شدنی که آزادی رو از طرف مقابلمون نگیریم و اجازه بدیم بهش گاهی با نظارت و خودمون به یاد تفریحات سالم دوران مجردی اون رو رهاش کنیم تا خدای ناکرده بدتر از اون ها رو توی خفا و به دور از چشم انجام نده .

    فراموش نکنیم که پرنده ای که توی قفسه وقتی آزاد میشه فرار میکنه و میره . اما کبوتری که جلد میشه اگه همه دنیا هم بره باز برمیگرده پیش خودمون . توی قفس کردن یا جلد کردن انتخاب با خود ماست .

     

     امیدوارم این مطالب مثمر ثمر باشه .

    تاریخ و زمان نوشتن 94/2/15ساعت 5 و 45 دقیقه صبح .

    " محمد 60 "

    ------

    سلام

    به نکات خوبی اشاره کردید . 

    یادآوری می کنم که مرد با اطاعت شدن آروم میشه و زن با محبت دیدن

    موفق باشید

  • ۱ موافق ۰ مخالف
  • ۳۴ نظر
    • تعداد نمایش : ۹۸۹
    • جمعه ۲۵ ارديبهشت ۹۴ - ۱۵:۵۳

    خوش بحال پدر و مادرم که طعم عشقو چشیدن

    دوست دارم اینو به عنوان یکی از افتخارات زندگی پدر و مادرم اینجا درج کنم.

    این روزا قد و قامت و زیبایی شده اولویت ولی میخوام از زندگی پدرو مادرم بگم مادرم یه مشکلی در پاشون تو یه تصادف قبل از ازدواج براشون به وجود اومد مادرم میگن همه میگفتن کی دیگه این دخترو میگیره ولی پدرم همون روزا میره خواستگاری مادرمو .

    الان بعد از چندین سال هنوزم زندگی خوبی دارن پدرم هیچ وقت حس ترحم نداشتن اونقدر خوشم میاد هنوزم میبینم بخاطر همدیگه کوتاه میان یه وقتا با هم دعوا میکنن ولی به شب نکشیده با هم اشتی میکنن .

    ولی دوره زمونه ما چی شده برا یه عیب کوچیک طرف عقب می کشه مخصوصا پسرا . خدا میدونه چند تا خواستگار برام اومدن همشون سنتی بوده اقایون سطح فرهنگی و تحصیلیشون از خودمون پائینتر بوده ولی بازم طاقچه بالا میذارن دختری ام خدا رو شکر زیبا سالم دانشجوی فوق لیسانس از لحاظ فرهنگی خوب ولی وقتی این چیزا رو میبینم میگن خوش بحال پدر و مادرم که طعم عشقو کشیدن.

  • ۰ موافق ۱ مخالف
  • ۱۲ نظر
    • تعداد نمایش : ۸۲۸
    • چهارشنبه ۲۴ دی ۹۳ - ۱۷:۱۳

    من با پسرم فقط 16 سال تفاوت سنی دارم

    سارا** :

    آخه وقتی خود دخنر میگه دوست دارم ازدواج کنم،پسر میگه نیاز دارم ازدواج کنم،منه بزرگتر چرا باید جلوش رو بگیرم؟

    شاید همه جوانها قدرت کنترل نداشته باشن.اصلا وقتی خدا راه حلال گذاشته چرا باید کنترل کنن.

    مگه چه ایرادی داره که توقعات بیاد پایین و ازدواج زود انجام بشه؟مگه چه ایرادی داره زن و مرد ازدواج کنن و باهم درس بخونن و نخوان نیازهاشون روسرکوب کنن؟مگه چه ایرادی داره زندگیشون رو با هم بسازن و با هم رشد کنن.

    مگه منی که در سن 15 سالگی ازدواج کردم،الان پشیمونم؟

    به والله من خودم رو یکی از خوشبخت ترین زنهای این دنیا میدونم.

    بعد از ازدواج درس خوندنم ادامه پیدا کرد.همسرم کاردانی میخوند و من دبیرستانی بودم.

    شاگرد اول بودم و رشته م ریاضی بود.دخترای فامیل بین 18 تا 22 ازدواج میکردن.

    هنوز کلاس سوم راهنمایی بودم برام خواستگار اومد.خیلی  پیش پدرم خجالت کشیدم.بعدش به مادرم گفتم میخوام فیزیک بخونم تا دکتری.مادرم گفت اگه مورد خوبی بعد از دیپلم گیرت اومد باید ازدواج کنی ولی الان هم زوده.خلاصه بعد از کلی بحث بهش گفتم من سنت شکنی میکنم و بالای سی سال ازدواج میکنم.

    اون روز گذشت.یک روز حدود ساعت سه بعد از ظهر که هیچ کس خونه نبود،پدر و مادرم سر کار بودن،خواهرم مدرسه بود،داداشم که دانشجوی شهر دیگه ای بود،اومد خونه در زد و من سر نماز بودم و چادرم رو دور سرم پیچونده بودم.نماز رو سلام گفتم و با همون حال رفتم جلوی در و در رو باز کردم.دیدم داداشم تنها نیست و با دوستش اومده.احوالپرسی کرد و منم بعداز سلام و احوالپرسی اومدم داخل.داداشم اومد کتابی رو از کتابهاش برداشت و بهش داد و دوستش رفت.

    یک هفته ای دوست داداشم میومد دنبالش و با هم میرفتن کتابخونه.و من از همه جا بی خبر...

    همش سرم توی کتاب بود ولی متوجه شدم انگار پدر و مادر و برادرم پچ پچ میکنن.

    بالاخره پدرم یک روز اومد توی اتاقم و شروع کرد به صحبت:

    راستی دوست داداشتو دیدی؟ گفتم نمیدونم کدومش؟وادامه داد :همون که اونروز اومد جلوی خونه،چند روزه میاد.گفتم آره.دیدمش 

    گفت تو رو از داداشت خواستگاری کرده و بعد پیش من اومده و اجازه خواسته.

    خشکم زد.سرمو انداخته بودم پایین

    فقط اشک میریختم بیصدا.

    گفت:بهش گفتم جوابت منفیه.گفتم ما تو این سن کم دخترمون رو شوهر نمیدیم.اما پدرش رو واسطه کرده و پدرش هم با من صحبت کرده.

    داداشت خیلی ازش تعریف میکنه پسر خوبیه اما منم جوابم نه هست.هر چه کردم قانع نشدن. پدرش اجازه خواست فقط یکبار بیان و همینجا ما به پسرشون نه بگیم.با این حرف دلم کمی آروم شد.گفت پنج شنبه دارن میان.شما هم آماده باش.

    منم گفتم:امتحان دارم نمیام.خودتون نه بگین.

    اونا اومدن و من موندم توی اتاقم.پدرم هر عذری میاورد،اونا راهی میذاشتن و قانعش میکردن.پدرم در نهایت گفت خودش راضی نیست.چون هم سنش کمه وهم میخواد درسش رو ادامه بده.دوست داداشم اصرار کرد که با خودم صحبت کنه.پدرم اومد پشت در و من در رو قفل کرده بودم و گریه میکردم.پدرم کلی اصرار کرد تا در رو باز کردم و با همون اشکهام چادر سر کردمو ایشون اومدن توی اتاقم وباهام صحبت کردن.کلی حرفهای قشنگ.

    حالا که فکر میکنم میبینم چه قدر پخته و خوب حرف زد برام.

    حرفا تمام شد و رفتن.

    پدرم گفت:حالا که جواب منفیه،همین فردا زنگ میزنم و میگم.من سرم پایین بود و گفتم:حالا شاید خیلی هم منفی نباشه.

    و خیلی سریع رفتم اتاقم.

    ظاهرا با اون چادری که دور سرم واسه نماز پیچونده بودم،توی همون نگاه اول عاشق شده بود.و بعد از یکسری تحقیقات با داداشم و بعد پدرم صحبت کرد.

    خیلی خوب تونست منو قانع کنه 

    مادرم سر به سرم میذاشت و میگفت چه قدر خوب سنت شکنی کردی.فقط به جای ازدواج در سی سالگی،پانزده سالگی ازدواج میکنی.

    کمتر از دوماه بعد من سر خونه زندگی خودم بودم و اصلا حواسم نبود دیگه سر کلاس خودممیتونم بشینم و باید برم کلاس بزرگسال!

    وقتی بهم گفتن فقط خدا میدونه چه حالی شدم.اینقدر گریه کردم و به شوهرم گفتم تقصیر توست که باید با زنهای سن بالا بشینم.الان دوستم جای من شاگرد اول میشه و کلی غر زدم.

    همسرم با مهربونی اومد پیشم و گفت اینا مهم نیست.مهم اینه که از الان اگه جایی مشکل درسی پیدا کردی من خودم کمکت میکنم.مهم اینه که وارد دانشگاه بشی مهم اینه که تو یک خانوم بزرگ شدی که مسوولیت زندگی رو به عهده گرفتی.کاری که خیلی از دوستات نمیتونن انجام بدن.

    ما با هم درس خوندیم.تغییر رشته دادم به تجربی بعد دانشگاه قبول شدم در حالی که پسرم حدود سه سالش بود وارد دانشگاه شدم.

    زندگی خوشی داشتیم.همسرم تا دکتری خوند و من تا ارشد.واسه دکتری شوهرم به یکی از کشورهای اروپایی رفتیم با دو تا بچه.سخت بود من مجبور شدم قید ادامه تحصیل رو بزنم.ما با محبت همدیگه رو سیراب کرده بودیم.

    هر دو گرم و پر شور بودیم هردو سرشار از انرژی بودیم.

    من با پسرم فقط 16 سال تفاوت سنی دارم. کجای این بده؟ خیلی هم خوبه... کاملا همدیگه رو درک میکنیم.

    در سن سی و شش سالگی من مادر بزرگ شدم.چی از این بهتر؟...

    ترجیح دادم این تجربه خوشایند رو فرزندانم هم داشته باشن.

    دخترم در پانزده سالگی ازدواج کرده و یک  جفت پسر دوقلو داره.پسرم هم بعد از ماه صفر به امید خدا ازدواج میکنه.

    فقط الان بدترین قضیه از دست دادن همسرمه.مردی که از ابتدا نمیخواستم باهاش زندگی کنم ولی او منو مجذوب خودش کرد و جوری زندگی کردکه عاشقش شدم.

    حالا هی بگین ازدواج نباید در سن کم باشه.

    من میگم اگه معیار ها درست باشه و هر دو طرف بلوغ فکری و جسمی رسیده باشن،خیلی هم خوبه در سن پایین ازدواج کنن.

  • ۰ موافق ۰ مخالف
  • ۵۳ نظر
    • تعداد نمایش : ۸۵۳۲
    • جمعه ۹ آبان ۹۳ - ۱۵:۵۶

    تو جوجه ی ناز و تپل منی منم شیر پر قدرتتم

    2 سال پیش ازدواج کردم اون موقع شوهرم 20 سالش بود و من 23 . خانواده فرهنگی و تحصیل کرده ای بودیم. خواستگار زیاد داشتم . یه شب که برام خواستگار اومده بود خانواده شوهرم که اسمشو میذارم رضا سر زده اومدن خونه ما . مادرش با مادرم فامیل بود. وقتی دیدن واسه من خواستگار اومده خیلی ناراحت شدن. اینو بگم که من رضا رو که کلاس 5 ابتدایی بود دیدم و بعد اون تا اون شب ندیدم. یعنی رفت و امد داشتن خانواده هامون اما قسمت نبود ما همدیگه رو ببینیم.

    من لیسانسمو تازه گرفته بودم و تازه رفته بودم سرکار و اون سربازیشو تموم کرده بود و سیکل داشت و تو یه مغازه شاگردی میکرد. وقتی همدیگه رو اون شب دیدیم من مهرش به دلم افتاد و خواستگارمو رد کردم اما به کسی دلیلشو نگفتم. فردا شب اونم خانواده شو راضی کرد و اومدن خواستگاریم . پدر مادرم سر سخت مخالف بودن و ما هر دو تا مون راضی. حتی من از سن و تحصیلات و هزار بهونه دیگه اوردم اما اون گفت یا باید مال من بشی یا هرگز زن نمیگیرم . بعد 6  بار خواستگاری تو دو ماه مراسم عروسیمون گرفته شد و یه هفته ای رفتیم سرخونه زندگیمون.

    شب اول به خاطر ترس زیادم نتونستیم نزدیکی داشته باشیم همه پشت در بودن مسخره میکردن پشت سرم حرف میزدن رضا جلو همه شون وایساد و گفت همسر من از گلبرگ گلها پاکتره . فردا شبش به اصرار زن های فامیل رفتیم حجله و با صبوری همسرم من بهترین رابطه رو تجربه کردم.

    بعد اون پچ پچ های فامیل شوهرم شروع شد که زنش پیره به درد نمیخوره و این حرفا. رضا درامد انچنانی نداشت. مادرش از خونه بیرونمون کرد پدرم با این شرط رضایت به ازدواج داد که دیگه برنگردم خونه اش . من تو یه شهر دیگه کار میکردم. طلا ها مو فروختم یه کمی از بدهی های عروسیمونو باهاش دادیم. یه رنو خریدیم .تو اون شهر یه واحد با دو میلیون اجاره کردیم و ماهی 250 کرایه میدادیم. مادرم و مادر رضا چند تا اسباب کهنه بهمون دادن. یه موکت داشتیم با یه دست رختخواب یه تلویزیون کوچیک قدیمی و یخچال دست دوم و چند تا ظرف کهنه و قدیمی.

    اون موقعی که از خونه بیرونمون کردن شوهرم اشک تو چشاش جمع شد و گفت ببخش بدبختت کردم لیاقتت بهتر از اینا بود تو خیلی خوشکلی. گفتم مرد زندگیم تویی جز تو کسی به چشمم نمیاد. یه مدت بگذره همه چی خوب میشه. اون شب تو خونه خالی و سرد تو بغل همدیگه هر دوتامون گریه کردیم.

    تا 3 ماه همه چی خوب بود اما حرفای فامیلهای رضا و مادرش هواییش کرد. شروع کرد به ایراد گرفتن. فحش دادن . رفیق بازی. دختر بازی. شبا جدا ازم میخوابید . ماه به ماه بهم دست نمیزد. با رابطه جنسی نداشتن ازارم میداد. میگفت من پیرزن گرفتم. تو خیابون که زنهای بی حجابو میدید میگفت اونو نگاه جووووووون چه بدنی داره الان نداشته باشیش ... منم فقط خود خوری میکردم. تا عصر سرکار بود من تو خونه هم دلخوشی نداشتم. زیر پاش نشستن که طلاقم بده . گفت من زن جوون میخوام .

    با حقوقی که میگرفتم تیکه تیکه واسه خونه وسایل خریدم . 3 ماه رفت خونه مامانش شهرمون و منو تنها گذاشت. خبردار شدم اونجا رفتن واسش خواستگاری. جلسه خواستگاری دختره بهش گفته لاغری بچه ای آس و پاس و علاف و بی کاره ای. من خونه میخوام به اسمم بکنی باید ماشین واسم بخری ... سکه مهرم کنی و نزدیک 12 میلیونی خرج رو دستش گذاشته بودن و اخرش دختره رو بهش ندادن. بعد 6 ماه از اون قضیه برگشت. وقتی اومدخونه همه چی تغییرکرده بود. یه زندگی ساخته بودم که تو رویاهامم خودم باورم نمیشد. همه وسایل خونه رو نو کرده بودم. اونم هر چی پس انداز داشت و حقوق گرفته بود خرج علافی کرده بود.

    3 ماه دیگه تو خونه مثل دو تا غریبه باهام رفتار میکرد. دریغ از یه نگاه با محبت. من هر روز با نوازش بیدارش میکردم. شبا از پشت بغلش میکردم تا بخوابم. از بیرون که می اومد براش نوشیدنی میاوردم . حتی جوراباشو مجبورم میکرد از پاش در بیارم و تو لگن وسط هال اب بیارم و پاهاشو بشورم . همیشه بهش میگفتم مرد زندگیم، شیر مرد پرقدرتم. نفسم. عشقم. همه کسم. یه شب ناراحت از بیرون اومد یه دعوای حسابی باهام کرد و خیلی خشن منو مجبور به رابطه کرد. تموم اون مدت فقط گریه کردم و اشک ریختم و اون فقط کار خودشو میکرد. 2 ماه دیگه گذشت و من ماشینمونو عوض کردم و یه پراید گرفتم. واسه خودمم طلا هندی خریدم.

    به وضع خودم جلوش میرسیدم. یه روز بیرون یه خانوم مسن پیش شوهرم منو واسه پسرش خواستگاری کرد شوهرم غیرتی شده بود باور نمیکرد. رفتیم خونه شب تو رختخواب بغلم کرد و گفت تو چجوری این همه مدت تونستی بدون رابطه تحمل کنی. گفتم من تو رو همه جوره دوست دارم. همین که روم غیرت داری و سایه ی سرمی واسم دنیاییه.

    تو بغلش گریه کردم. همش پیشونیمو میبوسید و ازم معذرت خواهی میکرد. فرداش حالم بد بود. نمیتونستم بلندشم. دست چپم درد میکرد. منو بغل کرد و رسوند دکتر گفتن مال فشار عصبیه همونجاهم معلوم شد باردارم. باهام رفتارش عوض شد. تو کارهای خونه کمکم میکرد. جلو دیگران مثل گذشته طرفداریمو میکرد. میگفت تو جوجه ی ناز و تپل منی منم شیر پر قدرتتم.

    میذارمت رو سرم و تو جنگل راه میرم و بهت افتخار میکنم. تو رابطه همش ازش تعریف میکردم. یه روزبی خبر پدرم که منو ترد کرده بود اومد شهری که ما بودیم با مادر شوهرم و مادرم. همه شون به زندگیمون غبطه میخوردن. پدرم شب عروسی که من ازخونه ش رفتم حتی رو سرم دست نکشید اما اون روز مثل یه بچه بغلم کرد بوسم کرد گفت رو سپیدم کردی. شوهرم الان چشم پاک شده . کاری شده . جونشو واسم میده. یه تو راهی داریم و خدا رو شکر از زندگیم خیلی راضیم. شوهرم واقعا عاشقمه درست مثل روزهای شیرین اول ازدواجمون. شوهرم میگه همون دفعه اول که دیدمت واقعا عاشق خوشکلیت شدم اما الان بیشتر از اون عاشق وفاداریت شدم.

    هرکی هم بعد این حرفی بزنه خودم جوابشو میدم . تو جوجه ی ناز خودمی . الانم شوهری مهربونم نشسته داره نگام میکنه. باید برم پیشش.خدایا واسه همه چی شکرت .

  • ۲ موافق ۱ مخالف
  • ۹۲ نظر
    • تعداد نمایش : ۶۷۷۸
    • چهارشنبه ۷ آبان ۹۳ - ۲۳:۴۷

    مرا در خانه سروی هست

    زهیر:

    و خدا عشق را آفرید...

    وقتی نگاهم به عکس همسرم که  روی میز اتاقم قرار داره میفته ناخوداگاه میرم به سمت میز. قاب عکسش رو در دست میگیرم و لبخند میزنم. به خودم میگم چه کار خیری به درگاه خدا انجام دادم که چنین نعمت بزرگ و ارزشمندی رو بهم عطا کرده! خدایا یه دنیا ممنونم. ممنونم که کسی رو بهم دادی که مایه آرامش منه. کسی که قلبم با وجودش زنده است. خدایا قول میدم قدر این نعمت رو بدونم. قاب عکسشو روی قلبم میذارم و به یکتا بانوی قلبم فکر میکنم و تمام وجودم از عشق لبریز میشه.

    همسر من پاک ترین، نجیب ترین، مومن ترین، خوش اخلاق ترین، کدبانو ترین، فهمیده ترین، با اصالت ترین، زیبا ترین و در یک کلام خوب ترین دختر دنیاست...

    تو خیابون که راه میرم همش سرم پایینه آخه دلم نمیخواد به جز خانمم چشمم به زن دیگه ای بیفته.

    وقتی که حرف میزنه صدای قشنگ و دلنشینش بهم امید زندگی میده. وقتی راه میره ازش نجابت و پاکی میباره. اونجاست که از داشتنش به خودم میبالم و میگم من خوشبخت ترین مرد دنیا هستم. چادر سیاهش در چشم من زیباترین لباس دنیاست. گاهی اوقات که کنارش نشستم چند ثانیه ای بهش خیره میشم، اول نگاهی به خودش میکنه و میگه چیه؟ چرا اینجوری نگاه میکنی؟ آرام و با لبخندی ملیح میگم عزیز دلم عاشقانه دوستت دارم. انقدر با حیاست که سرش رو پایین میندازه و در حالی که گونه هاش از خجالت سرخ شده طوری که من نفهمم لبخند کوچکی روی صورتش نقش میبنده.

    راستش من عشقم رو از خانم حضرت زهرا (س) دارم. خانم برام مادری کردن و اون رو بهم هدیه دادن. به خانم قول دادم از چشمام بیشتر مراقبش باشم. یه بار به مونس قلبم گفتم میدونی یکی از بزرگ ترین آرزوهام چیه؟ گفت چی؟ گفتم اینکه شرایطی پیش بیاد تا من جونم رو برای تو فدا کنم تا بهت ثابت کنم چه قدر عاشقتم. اومد تو بغلم و گفت خدا نکنه. آروم تو گوشش گفتم از جونم برام مهم تری.

    روزی که رفته بودم خواستگاریش با چادر سفیدش نشست روبروی من تا با هم حرف بزنیم. تو دلم رب اشرح لی صدری ... رو خوندم و شروع کردم به صحبت. گفت من به خاطر شرایط مالی پدرم نمیتونم وسایل اصلی جهیزیه رو فراهم کنم و دلم هم نمیخواد به پدرم فشار بیارم. بلافاصله لبخند زدم و گفتم شما که جهیزیه دارید! تعجب کرد سرش رو اورد بالا و گفت کدوم جهیزیه؟ گفتم چادری که سر میکنید، نجابت و پاکیتون، حجاب زهراییتون.

    اینا برای من از هزار تا جهیزیه ارزشمند تره. ساکت شد و دوباره سرش رو انداخت پایین. حس کردم باید بهش ثابت کنم که خودش برام مهمه. خجالت رو کنار گذاشتم و گفتم من شما رو دوست دارم برام جهیزیه و چیزهایی از این دست مهم نیست اگر لازم باشه همه دنیا رو به هم میریزم تا شما رو به دست بیارم فقط یک کلمه بگو من رو به عنوان همسرت قبول میکنی بقیش با من. ساکت موند و چیزی نگفت. میدونستم نجابتش اجازه نمیده جواب بده. البته منم نمیخواستم سریع جواب بده. قصد اصلیم این بود که مطمینش کنم خودش برام مهمه.

    چند روز پیش با هم تنها بودیم حرفامون تموم شد یه چند لحظه سکوت بینمون برقرار شد. بهش نزدیک شدم و روبروش ایستادم. به چشمای آسمونیش نگاه کردم و گفتم خانمی تو ملکه قلب منی. بعد دست راستش رو گرفتم و بوسیدم. اومد تو بغلم و سرش رو گذاشت روی سینم. دوباره سرش رو بوسیدم و کنار گوشش زمزمه کردم به اندازه تمام ستاره های آسمون، به اندازه تمام گل های روی زمین، به اندازه تمام قطرات بارون عاشقانه دوستت دارم.

    سرش رو اورد بالا و نگاهم کرد. دوباره گفتم اگر خدا همه حوری های بهشتی رو بهم بده باز هم یه تار موی تو رو به همشون نمیدم. یه قطره اشک از چشمای معصومش جاری شد. با دست راستم اشکشو که مثل الماس میدرخشید پاک کردم و گفتم، خانمی، فقط زمانی باید اشک بریزی که من زنده نباشم چون تا وقتی زنده هستم هر کاری میکنم تا تو فقط و فقط بخندی.

    یه روز با هم داشتیم یه سایت مربوط به مسایل ازدواج رو میخوندیم. یه دفعه خندم گرفت. گفت به چی میخندی؟ گفتم به این حرفا و سوالای دخترای بنده خدا. نگاه کن چطوری اسیر آیینه و هزار جور عمل زیبایی و لوازم آرایش شدن که مثلا نامزدشون یا شوهرشون دوستشون داشته باشن. گفت یعنی اشتباه میکنن؟! مگه زن نباید زیبا باشه؟ متوجه شدم داره یه دستی میزنه که نظر منو خیلی زیرکانه بپرسه. آخه میدونستم اون اصلا از این استرس ها نداشته و نداره.

    جواب دادم درسته ولی تا چه حد؟ آیا ارزش زن فقط به زیباییشه؟ ازون گذشته همه زنها زیبا هستن. آخه اندازه سینه و رنگ آلت و کم پشتی مو و چشمای کوچیک و قد و قواره که دلیل بر خوب یا بد بودن یه دختر نیست.

    پس نجابت، ایمان، وفاداری، اخلاق، شعور، پاکی، سلامت و اصالت خانوادگی چی میشه. قبول دارم بعضی از دختر پسرا این چیزا براشون مهمه ولی اگه آدم عاشق کس باشه این چیزا دیگه براش اهمیت داره؟ مگه مجنون نمیگفت اگر بر دیده مجنون نشینی به غیر از خوبی لیلی نبینی. آیا لیلی مانکن بوده؟ عشق لیلی مجنون رو گرفتار کرد نه سایز سینه و شکل آلت و این جور چیزا.

    تازه اون موقع ها فقط چشمای زنها معلوم بوده پس ببین مجنون چه مردی بوده که تنها از روی چشمای لیلی عاشقش شده. ادامه دادم که یه مرد میخواد زنش آرامش بخش وجودش باشه، باعث عزت و سربلندیش باشه، مایه غرور و مباهاتش باشه، مادر خوبی برای بچه هاش باشه، مثل آب باشه روی آتش شعله ور در وجودش، ملکه قلب و غریزش باشه، جوری باشه که مرد لحظه شماری کنه زودتر کارش تموم شه و بره خونه پیش زنش چرا که خونش توسط یه فرشته به نام زن گرم و آرامش بخش شده. مرد دوست داره زنش بیاد پیشش شونش رو به شوهرش بده و ازش بخواد تا موهاشو براش شونه بزنه. اون وقته که مرد با هر بار شانه زدن بر گیسوان زنش خدا رو بابت این همه آرامش شکر میکنه. مرد دلش میخواد صبح که داره میره سر کار زنش کتش رو تنش کنه، نه از روی حساب بردن بلکه از روی عشق و علاقه. اینارو که گفتم یه دفعه اومد تو حرفم و گفت پس خوش به حال من که تو همیشه به من همچین نگاهی داشتی و خدارو شکر که هیچ وقت استرس چنین چیزهایی رو نداشتم. بعد سرش رو گذاشت روی شونه چپم و چشماشو بست. منم این دو بیت از حافظ رو براش خوندم که میگه:

    مرا در خانه سروی هست کاندر سایه قدش /  فراغ از سرو بستانی و شمشاد چمن دارم    

    گرم صد لشکر از خوبان به قصد دل کمین سازند /  بحمد الله و المنه بتی لشکرشکن دارم

  • ۰ موافق ۰ مخالف
  • ۷۹ نظر
    • تعداد نمایش : ۳۰۶۱
    • جمعه ۱۱ مهر ۹۳ - ۱۷:۴۲

    شک نکنید که بهترین شیوه ازدواج به روش سنتی است

    سلام

    شک نکنید که بهترین شیوه ازدواج به روش سنتی است. البته باید بعد از آشنایی خانواده ها اجازه بدن آقا پسر و دختر خانم از هم به شناخت لازم برسن.

    اونم فقط منوط به رفت و آمد دوتا خانواده با همه. من خودم دوست پدرم بانی ازدواجم شد.چطور؟ می گم براتون پدر همسرم سال گذشته تو ایام تولد امام حسن می رن پیش دوست پدرم (دوست پدرم از معتمدین شهرک هستن) عنوان می کنن که ما یه آقا پسر گل داریم قصد ازدواج داره ایشون هم منو معرفی می کنن.

    اون موقع من و خونوادم درگیر یه خواستگار دیگه بودیم اما با ایشون به توافق نرسیدیم. پدر همسرم با مادر همسرم در میون می ذارن و مادرشون یه روز صبح اومدن که منو ببینن به هر حال همون روز مامان همسرم تماس گرفتن که یه بار هم به اتفاق پسرشون بیان خونه ما اومدن و ما همدیگرو دیدیم.

    حسابی تو صحبت های دو نفره مون پوست همو کندیم .من قبل از مراسم خواستگاری حسابی تو زمینه سوالاتی که باید می پرسیدم تحقیق کرده بودم و همسرم هم که مستمع دکتر فرهنگ و دکتر معظمی حالا نمی دونین چه اشکی از من درآورد:D اینارو برای این می گم که تو مرحله آشنایی نه من نه ایشون مراعات همو نکردیم به قول قدیمیا مو رو از ماست کشیدیم بیرون .

    با چشمان باز تصمیم نهایی و گرفتیم.راستی اینو هم بگم تو مدت آشناییمون سعی کردیم پای محبت و عشق بینمون نیاد تا راحت تصمیم بگیریم . بعد از چند جلسه صحبت توکل کردیم به خدا و همدیگر و انتخاب کردیم.اما بعد از اون روز دیگه خیلی رو عیبهای همدیگه زوم نمی کنیم بیشتر قربون صدقه خوبیهامون میشیم البته همسرم بیشتر:D در ضمن اول رفتیم آزمایش بعد تو فامیل مطرح کردیم .من یه ازدواج فوق العاده عاقلانه کردم.راستش اون ابتدا احساس عاشقی نکردم اما بعد از خوندن خطبه عقد باور کنید خدا چنان محبتی از ایشون تو دلم انداخت که باورش الان برای خودم سخته .

    اینطوری نبود یهویی نه آروم آروم....من یه دونه دخترم و به شدت بابایی . ما تولد حضرت رسول عروسی مون بود حدودا شش ماهه ازدواج کردیم اما من یک شب هم نمی تونم بدون ایشون سر کنم. تا حالا نه من نه ایشون تنهایی خونه پدر مادرامون نموندیم . تو فامیل ما مهمونی های دوره ای زنانه زیاده من هیچ کدومشو نرفتم یه موقع ایشون تنها نباشه.توی دوران عقدمون هروقت بیرون می رفتیم وقتی منو می بردن بذارن خونمون یه فیلم هندی تمام عیار بود .عشق هایی که کم کم آدمو درگیر می کنه ماندگارتره و البته نباید یادمون بره که خود خدا تضمین کرده محبتو تو دل زن و شوهر بندازه.عشق بین منو همسرم یه عشق خداییه.......خدایا شکرت.

  • ۱ موافق ۱ مخالف
  • ۲۶ نظر
    • تعداد نمایش : ۲۱۰۱
    • شنبه ۲۱ تیر ۹۳ - ۱۳:۳۱

    به نظرم خانمم ضرر کرده با من ازدواج کرده !

    سفیر :

    به نظرم خانمم ضرر کردن،  با من ازدواج کردن !!!  ههههه

     

    اگه از خصوصیات خوب ایشون من بخوام براتون لیست کنم ...اوووووه   ... این صفحات جواب نمیده !! کم میارن ..( اینایی که میگم فقط بخشی از حس خوبمه از بودن با همسر عزیزترازجونم!!)

     

    بعضی موقع ها که نگاشون میکنم باخودم میگم : فقط میتونم بگم حیفــــــــــــــــت!!!

     مگه چه گناهی کرده بود که باید به پست من میخورد؟؟!!! وقتی که قطار قطار خاطر خواه داشت...خـــــــــــدایا مگه من چه ثوابی کرده بودم که تو باید هدیه ای به این با ارزشی رو به من میبخشیدی!!

    (بعدش میگم بنده من اگه پشیمونی تا یه تجدید نظری کنیم حالا ،مث اینکه چاره ای نیست دیگه!!؟؟؟  بعدش فوری جواب خودم ومیدم میگم ،خــــدا ! ...خـــــدا !!.... غلط کردم با کدوم( ط ، ت) نوشته میشد؟؟  هههههه

    من از زمانی که فهمیدم ایشون بختم هستن ،به یکباره احساس کردم دنیام رنـــگی شد وتمام رنگا قبل اشنایی با ایشون برام سیاه وسفید شد... حس کردم قلبم جا باز کرد وچند برابر شد چون عشق خیلی زیادی رو در خودش به یکباره جا داد... واقعا این حس برام خیلی قشنگ بود ...حتی بعضی موقع ها حس میکنم با عمل جراحی قلبم جا باز کردو بخشی عظیمی به اون پیوند زده

     شد. .. .. چون خودمم باورم نمیشه هنوزم که هنوزه!!!.تازه فهمیدم نفس کشیدن یعنی چی!!  من از کل عمرم اگه هیچی هم عایدم نشه ،این حس رو برتر از تمام قشنگیا ودلخوشی های دنیا میدونم... (هرکی بگه لافه ..تخیله.. باید بگم که" بر دروغگو لعنت" حتما طرف عاشق نشده یا اگرم شده به بلوغ نرسیده عشقش ..چه بسا که بعضیا عشق صادقی هم ندارن!! وتجربه هم نمیکنن تا اخرعمر!!!)

    ــــ

    انقدی دوسشون دارم که واسه یه بلند شدن ونشستن سادشون هم دلم به شدت میلرزه  و دلواپسه، حتی دلم واسه سرخاروندن، انگشتر تو انگشت چرخوندن ، لباس تکوندن واسه همه وهمه... ریز ریزرفتاراش تنگ میشه بارها واسه یه اتفاق کوچیک اینچنینی دلم تنگ میشه وازشون میپرسم چرا؟... چرا؟.. دعا دعا میکنم انگشتره بچرخه برعکس شه بیان دوباره برگردوننش سر جای اولش...

     

    اگه هزار بارم یه کلمه ای روشنیده باشم ،بعد یه بار اززبون ایشون بشنوم حس میکنم اولین باره که یکی تو کل دنیا اینو داره بکار میبره ،حتی اگه ازکودکی از اون کلمه خوشم نیومده باشه، کافیه یه بار از زبون ایشون بشنوم ..دیگه تموم ..خوشم میاد.. برام پیش اومده  یکی که بهم بدی کرده رو دیدم و اون جمله یا کلمه رو اتفاقی گفته ..من  اونوهم دیگه دوس دارم وبدی هاش راحت یادم میره!!!! چون یه بار  قبلا از زبون عشقمم شنیده  بودم!!!!  کلا از وقتی با ایشون اشنا شدم رابطم با دنیا ومردمش بهتر شده!! واسه همینه که میگم احساس کردم قلبم بزرگ و وسیع شد وجا باز کرد(خدا شاهده برتک تک حرفام!!) 

     

     بعضی موقع ها عذاب وجدان بهم دس میده ، میگم اخه خدا چی میشد منم مثل ایشون اینقد خوب بودم تا این احساسای قشنگی رو که من از بودن با ایشون بهم دس میده ،بهمون اندازه ویا خیلی بیشتر به ایشونم دس بده و حالشون خوب بشه از بودن بامن ...

     

    امیدوارم تمام مردم دنیا این احساس ارزشمند و تجربه کنن !!اگه اونا بیشتر ازما ،یا ما بیشتر از کسی داریم هم..خدا به لطف خودش این هدیه رو به همه و بطوریکسان عطا کنه!! امیــن ...
  • ۱ موافق ۰ مخالف
  • ۵۰ نظر
    • تعداد نمایش : ۲۶۸۱
    • دوشنبه ۱۹ خرداد ۹۳ - ۲۳:۱۳

    چرا درباره ی شیرینی ازدواج برای جوونا نمی نویسید

    چقدر تو این وبلاگ از مشکلات ازدواج نوشتید چرا درباره ی شیرینی ازدواج برای جوونا نمی نویسید چرا از کسانی که ازدواج کردند و بعد چند سال هنوزم با هم عین اوایل ازدواج مهربون هستند نمی نویسید جوونا رو از ازدواج نترسونید بهشون امید بدید نمونش خودم که الان 10 ساله ازدواج کردم مهرم 14 تا شاخه گل رزه و یک دختر 7 ساله دارم و منو شوهرم هنوز بعد از 10 سال عین دوران نامزدی دیگران با هم حرف می زنیم و خواهیم زد هرکی مارو میبینه که اینقدر با هم مهربونیم فکر می کنه نامزدیم یا تازه ازدواج کردیم
    چهره هامونم هر روز جوون تر میشه به خاطر مهربونیامون با هم زمانی که شوهرم سرکاره باهم اس ام اس بازی می کنیم و قربون صدقه هم می ریم تو خرید ملک این جور حرفا منو اون نداریم یه دفعه می بینی مثلا می خوایم زمین بخریم شوهرم میگه امروز سرم شلوغه لطف کن خودت برو زمینو بخر الان کل دارایامون قرو قاطیه اصلا مهم نیست به نام کی باشه ما حاضریم جونمونم به خاطر هم بدیم
    تا حالا نشده یکبار دعوا یا حتی بحث کنیم چون ما خودمونو یک نفر می دونیم فکر نکنید وضعمون از اول خوب بود نه شوهرم اول یک مهندس عمران کم درآمدبود خودمم حسابداری خونده بودم خدا رو شکر بعد از 10 سال بجایی رسیدیم که به دیگران که مشکل مالی دارن کمک می کنیم از خدا خواستیم اون دنیا هم مارو به هم بده تو اون دنیا با هم زندگی جاودانه داشته باشیم زندگی ما همش با اهداف معنوی ساخته شده و اینجوری موفقه از خدا می خوام شوهرمو هیچوقت ازم نگیره اگه هم خواست مارو از دنیا ببره اول منو ببره چون اصلا طاقت نبودنشو ندارم به جوونا نصیحت می کنم که اینقدر دم از مشکلات جنسی نزنن فقط به فکر این باشن که همسرشون لذت ببره اونوقت لذت در هم آمیختگی و یکی شدن پوست و گوشت و استخونو می فهمن از اول زندگی سعی کنید فقط به فکر معنویات باشید نه مادیات ببینید زندگیتون چی میشه از مدیر محترم وبلاگ می خوام این نوشتمو تو صفحه اصلی قرار بده تا اون ها هم لذت زندگی موفق رو بچشن همتون موفق باشید

  • ۰ موافق ۰ مخالف
  • ۲۳ نظر
    • تعداد نمایش : ۱۵۷۱
    • چهارشنبه ۲۷ فروردين ۹۳ - ۰۸:۱۳

    scroll bar code