سلام

دختری 21 ساله هستم دانشجوی پزشکی . از وقتی که وارد محیط دانشگاه شدم کاملا اعتماد به نفسم رو در مورد ظاهرم از دست دادم. وقتی که دبیرستان میرفتم این موضوع اصلا برام مهم نبود.

الان وقتی خودم رو با بقیه دخترا از لحاظ ظاهری و رفتاری مقایسه میکنم فکر میکنم نسبت به اونا پایینتر هستم. از همه قسمتهای صورتم عیب میگیرم. حتی برای درمان کامل آکنه صورتم که سالها وجود داشت به متخصص مراجعه کردم. درمان موثر بود اما جای جوشها هنوز تا حدی باقی مونده. فکر میکنم صورتم جذاب نیست. از لحاظ رفتاری با اینکه مثل همه دلم میخاد که پسرا بهم توجه کنن ولی نمیتونم باورهای اخلاقیم رو کنار بذارم. دخترهای زیادی هستن که دنبال پسرها راه میفتن (ببخشید جور دیگه ای نمیتونم توضیحش بدم)

اما من فکر میکنم که ارزش یک دختر خیلی بالاتر از اونه که همیشه سعی کنه با انجام یسری کارها توجه اونا رو جلب کنه. البته اینطور نیست که اجتماعی نباشم، من با جنس مخالف در حد مسائل درسی و کاری صحبت میکنم. هیچوقت تا بحال دوست پسر نداشتم با اینکه امکانش برام وجود داشته ولی خودم نمیخواستم.

اما تازگیا فکر میکنم چون هیچ پسری خودبخود به من توجه نمیکنه شاید من زیبا و یا خوش لباس نیستم. برای بهتر مردن ظاهرم تا میتونستم تلاش کردم، اما تغییری ایجاد نشد.

همه به من میگن که پسرا آرزوی داشتن دختری به نجابت و با تحصیلاتی مثل منو دارن (این حرف اوناست) اما حرفشون واسه من غیرقابل باور بنظر میاد.

حتی اگه یه نفر یه روزی بگه که از من خوشش میاد من تعجب میکنم!! میپرسم چرا؟!؟

آیا واقعا امکان داره یه نفر خودش از من خوشش بیاد؟ شاید سوالم خنده دار بنظر بیاد اما اون چه که در اطرافم میبینم منو واقعا به سمت این باور برده.

اگه میشه منو راهنمایی کنید. ممنونم.


↓ مجموعه مطالب مرتبط ↓ :
مشورت در ازدواج خانم ها (۲۲۰۸ مطلب)

کاربران خانواده برتر در مورد پست (اعتماد به نفسم رو در مورد ظاهرم از دست دادم) ، (۳۷) نظر داده اند، برای مطالعه نظرات کمی پایین تر بروید
↓اگر می خواهید این مطلب را به دوستان تان معرفی کنید یکی از شکلک های زیر را انتخاب بفرمائید↓