سلام دوستان

لطفا کمکم کنید

من یه دختر 18 ساله م واقعیت این که اصلا از چهره م خوشم نمیاد نمیدونم چه بلایی به سرم اومده شاید باورتون نشه خیلی ها از چهره من تعریف میکنن میگن خوشگلی ولی اصلا باورم نمیشه .

مثلا وقتی توی کلاس دانشگاه میشینم خیلی از استاد ها مخصوصا آقایون بهم توجه میکنن ولی من از چهره م متنفرم از خصوصیات ظاهری من ؛

پوست گندمی روشن، ابروهای مشکی پر پشت و حالت دار ، چشمان قهوه ای عسلی ، بینیم رو به تازگی عمل کردم ولی ازش خوشم نمیاد . بینی قبلیم قوز داشت نمیدونم از هیچ چیز چهره م خوشم نمیاد و اتفاق بدتر این که هر دفعه یه جای صورتم رو زشت میبینم یا به هیکلم گیر میدم .

دیگه دلم میخواد خودکشی کنم نامزدم از چهره و هیکلم تعریف میکنه ولی من باز هم باور نمیکنم وقتی بینیم رو عمل کردم بعضی ها می گفتن خوشگل بودی و خوشگل تر شدی ولی من باورم نمیشه .

بعضی وقتها که توجه کسی رو نمی بینم احساس زشتی میکنم میدونید من توی خانواده ای بزرگ شدم که پدر و مادرم خودشون رو خیلی قبول دارن یعنی از لحاظ چهره و قیافه و اینا ولی من میگم من که از یه خانواده ی زاغ چشم به دنیا اومدم ، چرا زاغ نیستم ؟

بعضی شب ها به خودم میگم ای کاش فردا دیگه از خواب بیدار نشم یا زیر عمل که بودم میگفتم ای کاش بلند نشم . خیلی زندگی برام سخت شده .

خواهش میکنم کمکم کنید ایا واقعا افراد زیبا رو هم دچار این مشکلات هستن یا من فقط اینطوریم ؟ پیش مشاور هم رفتم فایده نداشت چون میگفت مشکلت اعتماد به نفسته .