سلام به همه کاربران خانواده برتر

اول بگم  تقریبا 21 سال و نیم دارم و  کیلومتر ها دور تر از شهر خودم و خانواده دارم درس میخونم. ( شیرازیم ولی نزدیک به 2 ساله تهرانم). تو این دو سال تنها بودم و خیلی مهم نبود برام چون خیلی اجتماعی نیستم و خیلی هم سعی نکردم با بقیه مثلا هم خوابگاهی ها صمیمیتی داشته باشم.

ولی یه مدتیه یه حس عجیب دارم. احساس نیاز عاطفی شدیدی دارم و حس تنها بودن هیچ وقت به این اندازه حس نکرده بودم. قبلا با هر بار رفتن پیش خانواده حل میشد ولی از وقتی این حس اومده دیگه با رفتن پیش اون ها هم حل نشده. قبلا مثل اکثر مجردا فشار نیاز جنسی ولی حالا نیاز عاطفی و حس تنهایی هم اضافه شده که اگه بیشتر از مورد اول نباشه، کمتر هم نیست .

احساس یکنواختی و بی حوصلگی طوری که حتی گاهی حوصله خودمم ندارم دیگه ... ،‌از یه طرف هم دوس داشتم بعد درس و شغل و همه مقدمات واسه ازدواج اقدام کنم چون دختر مردم با هزار امید و آرزو قراره به پسر بله بگه و اگه قرار به سختی کشیدن باشه خب همون خونه باباش میمونه راحت تره دیگه چه کاریه .

ولی خب حالا میبینم بدون انگیزه و تنهایی نمیشه و خیلی سخته... روزای اول گفتم ممکنه از این حسای زود گذر یا افسردگی باشه و با پر کردن اندک اوقات فراغت رفع بشه ولی بدتر شده که بهتر نشده.

حالا سوالم ازتون اینه که شما با این حس ها و نیاز ها چیکار میکنین ؟ مثلا اونایی که 30 به بالا یا 40 هستند چجوری تحمل کردن ؟! یا باید به خانواده بگم که به فکر باشن ولی از یه طرف 21.22 واسه پسر کمه و اینجور باید دختر همسن یا فوقش 20.21 پیدا کنم به نظرم و  اصلا شما این شرایط من مثلا یکیش همین که فاصله تقریبا زیاده و من کم میرم شهر خودمون حاضرین قبول کنین یا ممکنه دختره قبول کنه؟؟!....

در کل نمیدونم چیکار کنم . خلاصه ببخشد اگه طولانی شد!پیش پیش ممنون از پیشنهاد نظر یا راهکارتون


↓ مجموعه مطالب مرتبط ↓ :
خودسازی در پسران (۱۳۵ مطلب)
نیاز عاطفی پسران (۱۱ مطلب)

کاربران خانواده برتر در مورد پست (فشار جنسی کم بود، نیاز عاطفی و حس تنهایی هم اضافه شد) ، (۱۲) نظر داده اند، برای مطالعه نظرات کمی پایین تر بروید