سلام

لطفا بهم کمک کنین ، من یه دختر 20 ساله هستم. برای اولین بار با تمام وجودم عاشق یه پسر که همکلاسیم هست و یک سال از خودم بزرگتر شدم. من حتی خجالت میکشیدم به چشماش نگاه کنم، تنها کاری که میکردم این بود که از دور نگاش کنم.

احساس میکردم اونم منو دوست داره، اون خیلی وقتا به من نگاه میکرد و حتی لبخند میزد، نگاهاش اصلا عادی نبود و من اینو میفهمیدم. خب من نمیدونم آیا اصلا اینا نشونه های دوست داشتن هست یا نه اما از وقتی این طور رفتار میکرد این مسئله واسه من خیلی جدی تر شد و حتی اگه یک روز تو دانشگاه نمیدیدمش خیلی اذیت میشم تا اینکه خیلی اتفاقی یکی از دوستام بهم گفت که اونو با یکی از دخترای دانشگاه بیرون از دانشگاه با هم دیده و من خودم هم یه بار دیده بودم که با اون دختر خیلی راحت رفتار میکرد اما من جدیش نگرفته بودم.

من از اون روز خیلی ناراحتم،من از اون واسه خودم یه قدیس ساخته بودم احساس میکردم اون منو دوست داره و چون مثل خودم خجالتیه پا پیش نمیذاره. از وقتی دوستم اینو بهم گفته حس خیلی بدی به خودم دارم،احساس حماقت میکنم.

من اونو واقعا دوست داشتم،و الآن نمیدونم چطور باید فراموش کنم؟ میخوام بدونم که آیا پسرا با همه این طور رفتار میکنن و من بودم که دچار سوء تفاهم شدم یا اینکه اشتباه میکردم که بهش اعتماد داشتم؟ این موضوع خیلی روی من تاثیر گذاشته.


موضوعات مرتبط :
مشورت در ازدواج خانم ها