متن کلیپ :

این یک واقعیت تلخ و خطرناک است . کودکان ما در خطر تهاجم بیماران جنسی هستند . در برخی از کشورها تا 10 درصد از کودکان مورد آزار جنسی قرار میگیرند ، هم دختران و هم پسران .
کودک آزارها در اغلب موارد افراد آشنا هستند . هر چند که غریبه ها نیز گاه خطر ساز می شوند .  به کودکان می توان از 3 سالگی تا پایان دبستان ، این اصول را به زبان خودشان یاد داد :


1 – اندام های جنسیش را به او بشناسانید اما نیازی به اسم بردن نیست . مثلا می توانیم از کلمه ی جاهای خصوصی استفاده کنیم ، و به کودکمان بگوییم وقتی استخر می رود و لباس هایت را در می آوری ، تمام بخش هایی که زیر مایو می ماند جاهای خصوصی تو هستند .
2 – به کودکمان می آموزیم که کسی حق ندارد جاهای خصوصی تو را ببیند یا لمس کند . به او می گوییم هر کسی چنین پیشنهادی به تو داد آدم بد جنسی است .
این آدم بدجنس ، ممکن است مثل دزد های توی کارتون ها بخواهد خودش را آدم خوبی نشان دهد . یا مثلا شکلات و بستنی به بچه ها بدهد و آن ها را گول بزند . به کودکمان  بگوییم اگر کسی چنین پیشنهادی به تو کرد ، اگر تو بگویی "نه" من از این کار خوشم نمی آید . این نشان می دهد که تو بزرگ شده ای و مامان و بابا بیشتر تو را دوست خواهند داشت .
3 – به کودکان می آموزیم که اگر کسی چنین پیشنهادی به آن ها کرد ، در اولین فرصت ماجرا را به پدر و مادرشان خبر دهند . به او بگوییم که من و تو رازهایمان را به هم می گوییم گاهی اوقات هم چیز هایی را به عنوان رازهای زندگی مان را به بچه هایمان می گوییم تا مقدمه ای باشد که آن ها هم رازهایشان را به ما بگویند .
4 – اگر کسی به کودکمان پیشنهاد بدی بدهد ، یا او را مورد آزار قرار دهد ، حتما کودک را تهدید خواهد کرد که اگر بخواهد موضوع را به کسی بگوید اتقاقات بدی خواهد افتاد ، مثلا از مدرسه اخراج  خواهد شد یا دیگر کسی او را دوست نخواهد داشت .
به کودکمان بگوییم که هیچ کس نمی تواند تهدیدش کند ، به او اطمینان بدهیم که در هر حال دوستش خواهیم داشت ، حتی اگر کار بدی انجام دهد او را خواهیم بخشید و به او کمک خواهیم کرد تا هیچ مشکلی برایش پیش نیاید ، بنابراین به او یاد می دهیم که تهدیدات دیگران را جدی نگیرد و حتما موضوع را به والدینش خبر دهد . درست است که نباید به دیگران بگوید ، ولی پدر و مادر با دیگران فرق دارند و باید به آن ها بگوید .
5 – وقتی کودک به ما خبر داد در آن لحظه واکنش هیجانی منفی نشان ندهیم کودکمان را در آغوش بگیریم ، به او حس گناه ندهیم ، از او تشکر کنیم که موضوع را به ما گفت ، و به او اطمینان بدهیم که برایش مشکلی پیش نخواهد آمد و آن آدم بد را تنبیه خواهیم کرد . می توانیم از یک روانشناس هم مشاوره بگیریم تا آثار روانی کودک آزاری را کاهش دهیم .
6 – با همه ی این ها ممکن است کودک چیزی به ما نگوید امام نشانه هایی بروز دهد که باید توجه کنیم و احتمال بدهیم که کودکمان مورد آزار قرار گرفته است . اگر تغییر ناگهانی در خلق و خوی کودک مشاهده کردیم ، مثلا گوشه گیر شده ، بی اشتهایی ناگهانی ، کودکی که تا دیروز به مهد یا مدرسه می رفت ناگهان می گوید که دوست ندارد به مهد یا مدرسه برود ، کودکی که از فردی بدش می آید و می گوید دوست ندارد پیش او برود، کابوس های شبانه ، بی خوابی ، در نقاشی افراد بین پاها را خط خطی می کند ، در راه رفتن یا نشستن مشکل دارد ، روی بدنش و بویژه جاهای خصوصی اش علائمی مانند کبودی و خراشیدگی وجود داشته باشد .
7 – نکته ی پایانی این که اطمینان صد در صدی به افراد و حتی نزدیکان را کنار بگذاریم و خودمان همیشه حواسمان به کودکمان باشد . تنها گذاشتن کودک با دیگران حتی اگر آن ها آدم های خوبی مانند فامیل ، همسایه ، معلم خصوصی و مربی ورزش باشند نیز می تواند خطرناک باشد .
به کودکانمان یاد بدهیم که هیچ گاه پیشنهاد رفتن به جای خلوت با کسی را نپذیرند یا اجازه ندهند کسی آنها را لمس کند یا از آن ها بخواهد لباس شان را در بیاورند . یادمان باشد که خطر همیشه در کمین کودکان ماست .
دختر و پسر ، زیبا و نازیبا هم تفاوتی ندارند ، بیماران جنسی کودک آزار بدون هیچ نشانه ای در جامعه رها هستند . حواسمان به کودکانمان باشد .


موضوعات مرتبط :
تربیت جنسی پسران تربیت جنسی دختران