سلام

من گناه کردم . فقط همین قدر بدونین که گناه کبیره بوده. من تو کتابام خوندم که یکی از مراحل پذیرش توبه اینه که شیرینی گناه تو دلت نباشه و نفرت از اون گناه.

راستش من توبه کردم و با خدا عهد بستم که دیگه گناه نکنم. میتونمم گناهمو بذارم کنار با وجود این که بهش عادت کردم ولی مشکلی که دارم اینه که شیرینی اون گناه تو وجودمه و گاهی بهش فکر میکنم ولی سریع به خودم میگم خدا میبینه. یعنی حالا که اون گناهو دوست دارم انجام بدم، توبه م پذیرفته نیست؟

من به خاطر رضای خدا اون گناهو دیگه تکرار نمیکنم ولی حس بدی دارم نسبت به این شیرینی گناه تو وجودم.

خواهش میکنم کمکم کنید . خیلی سردرگمم.

راستی کسی اینجا حدیثی یا آیه ای نشنیده در مورد اینکه خدا نمیذاره آبروی فرد توبه کننده بریزه؟


موضوعات مرتبط :
مسائل اعتقادی