سلام

من از وقتی یادم میاد عاشق آدمای باهوش و افراد موفق بودم. پیر و جوون هم نداره و دلم براشون میره. شاید چون خودمم دوست داشتم به یه سری جاهایی برسم که هنوز در اون حد مورد نظرم نرسیدم.

یه نفر هست که جدیدا با هم سر یه پروژه ای آشنا شدیم. وای نمیدونین چیه! از نظر ظاهری متوسطه قدشم کوتاهه. از نظر اخلاقی هم نسبتا بد اخلاقه. خیلی هم از خودش متشکره. همشم سرش شلوغه. نمیدونم چرا عاشقش شدم. من خودمم باهوشم ( خودشم همش بهم میگه ) چهره و اندامم خوبه. اونم اول بهم گفت دختر باهوش و پر انرژی هستی میتونم دوست داشته باشم ( من اینطور برداشت کردم که هنوز مطمئن 100% نیست) .

ولی بعدش گفت که دوست دارم به همین صراحت. منم که خودم قبل این که اون بگه دوسش داشتم ولی به روی خودم نمی آوردم. یعنی آرزوم بود که این جمله رو بگه. که گفت. ولی...

ولی فکر کنم با کاری که من کردم پشیمونش کردم. چه کار کردم ؟ هیچی فقط منم مثل خودش بهش گفتم که دوستش دارم... یعنی از وقتی فهمیده که منم دوسش دارم دیگه فکر کنم دوستم نداره. من واقعا گیج شدم. چرا دیگه اصلا و ابدا در مورد خودمون حرف نمیزنه و همش در مورد پروژه هست حرفامون؟ آیا واقعا پشیمون شده؟ یعنی من اشتباه کردم که احساسمو بهش گفتم؟ خدایا چیکار کردم!

من خیلی وقته از این سایت دیدن میکنم و میدونم که مخاطبان فهمیده ای داره, اگه امکانش باشه که باهام همفکری کنن و منو راهنمایی کنن که چیکار کنم خیلی سپاس گزار میشم. سنامونم 32-29.


موضوعات مرتبط :
مشورت در ازدواج خانم ها

مطالب مرتبط :