سلام

من یک زن متأهلم. فرزند نداریم فعلا . من و همسرم با درآمد ماهانه 1 میلیون و ششصد هزار تومان در یک شهر بزرگ و مهم و یک محله خوب و شیک، زندگی میکنیم.

از این درآمد ماهانه 300 هزار تومان فیکس میره پای اجاره خونه. خونه قدیمیه اما مناسبه. متراژش هم 100 متره. ماهانه 50 هزار تومان پرداخت میکنیم به خیریه. در واقع همون پول یارانه ام رو میدیم خیریه.
و مخارجمون شامل قبض گاز، آب، برق، تلفن، هزینه اینترنت پرسرعت، کتاب، مواد غذایی و خوراکی، مواد شوینده و بهداشتی، هزینه ورزش، بنزین و خرجهای متفرقه گه گاهی هست.


چه هزینه هایی نمی کنیم؟

من لباس نمیخرم. شاید سالی یک بار اون هم لباسی که لازم دارم. هم به دلیل اینکه به اندازه کافی دارم؛ و هم به این دلیل که بعضی ها رو شاید یکی دو بار بیشتر نپوشیده باشم. یا حتی بعضی رو یک بار هم پرو نکردم. برای همین نیازی نمی بینم به خریدش. تنوع و شیک پوشی هم رعایت میکنم.

کفش هم یک کفش کتانی خوب برند خریدم چند ساله میپوشم. پاشنه بلند هم بیرون استفاده نمیکنم اغلب، مهمونی ها میپوشم و همیشه نو و برازنده هست همون یکی دو کفشم.

پول آرایشگاه رفتن هم نمیدم به هیچ وجه. مگه برای عروسی های مهم. خودآرایی یاد گرفتم و مدل به مدل هم صورتم رو آرایش میکنم هم موهامو تغییر میدم. اصلاح و پیرایش هم خودم انجام میدم.

لوازم آرایشی هم به ندرت خرید میکنم:
هم اینکه دائم الآرایش! نیستم و بعضی وقتها به پوستم اجازه میدم نفس بکشه. هم اینکه مواد مضر کم یا زیاد در این لوازم وجود داره خصوصاً که تشخیص تقلبی از غیر تقلبی خیلی سخته؛ هم اینکه چهره خودم به تنهایی به اندازه کافی زیبا و برازنده هست و همسرم دوست داره. و همچنین اعتماد به نفسم خیلی خوبه. بیرون منزل هرگز با چهره آرایش کرده نمیرم. بنابراین مصرفم خیلی کمه. و عمده خرجم شامل کرم های مرطوب کننده و آبرسان، ضدآفتاب و رژ لب های سالم هست. جدیدا کرم دور چشم هم گرفتم.

هیچگونه وسیله دکوری و تزیینی نمیخریم. هر چی بوده همون اول ازدواج بوده. در ادامه هم گاهی هدیه گرفتیم و میگیریم.

خوشبختانه یا متاسفانه چون در شهر غریبی زندگی میکنیم، خرج مهمونی نداریم اصلا! سالی یکی دوبار اون هم مادر پدرامون میان و خودشون هم کلی خرید میکنن واسمون:) دوستان صمیمی مون هم شهر دیگه ای هستن و مجازی درارتباطیم بیشتر. دوستان معمولی هم منزل نمیان عموماً. چند بار هم دعوت کردیم تعارفاً قبول نکردن.

چون خونمون چسب دانشگاه و محل کاره. هزینه رفت و آمد نداریم. مگر اوقاتی که در شهر یا خارج شهر میریم تفریح کنیم. که اون هم پول بنزینش چیز زیادی نمیشه.

قبض موبایلمون هم خیلی کم میاد. چون غالباً با اینترنت و تلگرام و ایمو و اسکایپ و غیره، ارتباط برقرار میکنیم.

چه هزینه هایی می کنیم؟

استخر دانشگاه همسرم میرم هر هفته. که هزینه خیلی ناچیزی داره برای من (هفته ای 6 هزار تومان ) خود همسرم تنیس میره در دانشگاهشون که رایگانه . یک وسیله ورزشی هم اون اوایل ازدواج خریدیم به مبلغ 400 هزار تومن که تو خونه باهاش ورزش میکنیم. به علاوه ورزشهای مخصوص شکم و کششی و نرمشی.

کتاب هم وقت ضرورت و هم تفریحی میخریم هم نمایشگاه میریم. نمایشگاه اخیر 14 کتاب به ارزش 200 هزار تومان خریداری کردیم.

هر وقت هم تولد عزیزی هست یا مناسبتی مثل روز مادر و پدر، هدیه های خیلی خوب و نسبتا گرونی میخریم.

سینما به ندرت میریم مگه فیلمش خیلی صدا کنه. اما هر هفته فیلمهای سینمایی برتر دنیا رو از اینترنت دانلود میکنیم و آخر هفته ها میشینیم میبینیم.(جالبه صبح ها تا ساعت 10 اینترنتمون رایگانه که همین تایم دانلود میکنیم)

کلی هم کارگاه و سمینار و سخنرانی در دانشگاه و غیر دانشگاه برگزار میشه بعضیهاش رایگانه بعضیاش پولی. اکثریت رو شرکت میکنیم. همسرم که کارگاههای آنلاین هم شرکت میکنه.

ماهی یکبار هم غذای بیرون میخوریم. چه رستوران چه بیرون بر. فست فود هم حذف کردیم. بجاش میریم کنتاکی.

با وجود همه این مواردی که گفتم، شاید باورتون نشه، اما ماهانه 400 الی 500 هزار تومن هم پس انداز داریم. چند ماهه شروع کردیم به پس انداز. فکر میکردیم نمیشه اما شده. هفته آخر ماه بهمون فشار میاد، اما میشه. واقعا میشه. به خدا میشه. یکم از خرج هله هوله و خوراکیهای بدرد نخور میزنیم. تازه بستنی و بیسکوییت و کیک هم فراوون میخریم.

وقتایی  که جدی جدی کم میاریم همسرم یه سفارش ترجمه ای چیزی میگیره و جبران میشه.

خداوکیلی خوب هم خوش میگذرونیم. اهل گردش و پارک و بیرون رفتن هستیم. نه کم نه زیاد.

فقط و فقط و فقط اینا رو نوشتم تا کسانی استفاده کنند و بدونند با درامد کم هم میشه خوب زندگی کرد هم پس انداز قابل توجهی داشت.

راستی! برناممون برای آینده اینه که با پس اندازها و شاید فروش ماشین و کمی قرض، یک خونه تو محلی مثل پردیس بخریم. و البته همسرم بعد تموم شدن درسش قصد داره شغل مناسبی پیدا کنه تا بلند پروازی ها و جاه طلبی هامون رو ارضا کنیم. بچه هم دوست داریم ولی فعلا وقت و حوصله و توان مالی نداریم !!!

یادم رفت اشاره کنم اون خونه ای که مستاجریم، 25 میلیون رهن دادیم. و 300 اجاره.

سوتفاهم پیش نیاد!
ارادت: ( یکی از کاربران )

موضوعات مرتبط :
تجربیات زوج های موفق مطالب بانو لیلا