به نام خدا

مشکلی که دارم اینه که احساس میکنم دارم افسردگی میگیرم! بقیه بهم میگن که خوشی زده زیر دلت! ولی بخدا حرف من سر امکانات مادی و زندگی دنیایی نیست، دانشجوی پزشکی هستم .

از لحاظ خانوادگی هم خانواده ی متوسط و خوبی دارم. الحمدلله مشکلی هم از نظر ظاهری  ندارم. ولی میدونین چیه ؟ کلا آدم متزلزلی هستم تو ذهنم یه سری مسائل هست که سریعا تحت تاثیر قرار میگیره ، چه توی مسائلی مثل ازدواج چه هر چیز دیگه ایی،خیلی دلم میخواد طعم واقعی ایمان و معنویت رو بچشم.

خیلی دنبال کارهای متفاوتی رفتم تا این حسی که تو وجودم هست رو اغنا کنم ولی رفتارهای مختلفی که تو این مسیر دیدم متاسفانه دائما در مسیرم اصطکاک ایجاد میکنه!!

نمیدونم توقعاتی که از همسر آیندم دارم رویایی هستش یا نه!! ولی مشکل من اینه که از همسر آیندم توقع تمکن معنوی بالا دارم نه مادی! بر عکس اطرافیانم!!!

دائما میگن مگه تو چی کم داری؟ همه از خداشونه که تو همسرشون بشی!! ولی انگار حرف منو نمیفهمن!!! حالا سوال من اینه:

به نظرتون من آدم احساسی و رویایی هستم؟ یا اینکه افکار درستی دارم؟؟ اگه غلطه ،کدوم قسمتشو باید اصلاح کنم؟