سلام الله علیکم!

تاسف بار است برخی ، کلمه ی کلیشه ای "مذهبی" را به دست گرفته اند و با آن بازی می کنند!

دوستان! نماز کشک نیست که گاهی بخوانیم و گاهی نه! آنکه همواره نماز می خواند اما از بی دلیل به آخر وقت افتادن نمازش ککش نمی گزد ، از خواب ماندن و نخواندن نماز صبحش ککش هم نمی گزد شخصی معتقد و مومن به حساب نیاورید! مرحوم شیخ عباس قمی رحمه الله علیه از اینکه نماز شبش قضا شد به گریه افتاد...! این شخص مومن حقیقیست...! ایمان را کیلویی عرضه نمی کنند که با دو روز روزه و چهار رکعت نماز بخریم...!

ایمان که بازیچه دست ما نیست...! ایمان حد ندارد...! مگر هست کسی که رسول الله (عَلَیهِ وَ عَلَی آلِه آلَافُ التَّحِیةِ وَ الثَّنَاء) را -نعاذ بالله- دوست نداشته باشد ولی مومن باشد...! چرا برای ایمان همسرتان آینده تان حد تعیین می کنید؟!

پرنده خیالمان نیز به قله ایمان پدرمان حضرت امیرالمومنین (علیه السلام)  و مادرمان حضرت فاطمه ( سلام الله علیها) نمی رسد...! اما همگی ایشان را دوست داریم و بسیاری عاشقاشان...! کیست که نخواهد ایمان نزدیکانش قریب به ایشان باشد؟! آیا کسی هست؟! اگر باشد تعجب می کنم که چنین شخصی مسلمان نامیده شود! حال چه کسی محرم تر از همسر به انسان است؟!

برای ایمان محرم ترینمان مرز تعیین کنیم و بگوییم مثلا "خشک مذهبی" ، "مغز منجمد" ، "افراطی" و ... نباشد؟! این کلمات آمده از شوی شیطان چیست که به خوردمان داده شده؟! چرا بسیاری بی آنکه بدانیم افراط چیست به این و آن نسبت می دهیم؟! همانند یک طوطی...! فرق انسان با حیوانات را در سخن گفتن ندانیم...! که طوطی هم سخن گفتن می داند؛ تفاوت در اندیشیدن پیش از سخن بدانیم! بعید نیست که در اکثر موارد مولا رسول الله (ص) -نعوذ بالله- از بهترین مصادیق تطابق با ملاک هایشان برای این القاب ناپسند باشد...!

دوستان بنگریم به زبان که دگر جوارح از خطیئه و معاصی او نالانند...! ایمان افراد را در کثرت نماز و روزه نبینیم که دروغگو مزه ایمان را نمی چشد...! این سخن من نیست! سخن معصوم(ع) است...! بگردید و ببنید چند جا در معرفی افراد "مذهبی" خوانده شده گفته اند دروغ نمی گوید ، غیبت نمی کند ، موسیقی حرام گوش نمی کند و... منکر فضلیت نماز ، حجاب ، حیا ، روزه ، هیئت ، مسجد و... نیستم... و الزام آن ها انکار نمی کنم!

سخنم این است نگویید فلانی شخص معتقدیست ، نماز می خواند ، روزه می گیرد ، هر هفته در هیئت است یا مثلا چادر به سر دارد و ... که شمر هم نماز می خواند... اینها که بماند پیاده به کعبه رفتن کم نیست! مناجات او شما را به تعجب وا می دارد... عبادات او رنگین تر از بسیاری از عابدان بود پس چه شد جهنم و لعنت الهی منزگاه ابدی او گشت! حرص و طمع ! شکمش او را بر باد داد و اعمالش را سوزاند! بنگرید این شخص "مذهبی" قناعت دارد؟! اول سخن می گوید بعد فکر می کند یا اول تعقل می کند و بعد سخن؟ حال این دلیل نشود که از آن ور بام افتیم!

نگویید فلانی آدم بسیار خوبیست ، دروغ نمی گوید ، مشتش باز است و ... اما در عباداتش کاهل است و ... کاهل در نماز در همان آغاز گیر می افتد! او کسی است که از شفاعت بی بهره خواهد بود. این مساله ای نیست که بتوان از آن "فاکتور" گرفت! مگر دوست دارید اگر توفیق جنت را داشتید از بالا جوشیدن مغز همسرتان را ببینید با اینکه با یک دیگر از خوردن خوراک تعفن بر انگیز جهنم لذت ببرید؟!

چه خوب که تقوای عادلان را در خود ایجاد و آن را ملاک اول خویش در انتخاب همراه ابدی خویش بدانیم. در آخر اشاره کنم مغفرت الهی گسترده است... امر به معروف و نهی از منکر کار ساز ! چه بسیار واجب ... علی الخصوص که عشقی در کار باشد...!

اللهم عجل لولیک الفرج


↓ مجموعه مطالب مرتبط ↓ :
مسائل اعتقادی (۹۹۴ مطلب)
مطالب کاربران (۶۳۱ مطلب)

مردم در مورد این موضوع (۲۳) نظر داده اند، برای مشاهده بخش نظرات کمی پایین تر بروید