سلام

من یه دختر، دانشجو هستم در مورد حجابم هم چادری نیستم ولی لباس و ظاهر ساده و معمولا بدون آرایش میتونم بگم ظاهر خیلی ساده ای نسبت به دخترای هم سن خودم دارم .
معمولا بیرون که میرم جایی که میرم دانشگاه کلاس بازار یا اگه خرید داشته باشم خواهری ندارم خودم تنهایی میرم و معمولا برای اینکه حوصله ام سر نره پیاده میرم میام حتی اگه راهم دور باشه .
یه مشکلی هست اونم اینه که هر وقت بیرون رفتم اذیت شدم همش مزاحمت و... بعد اون سعی کردم از جایی که خلوت باشه نرم ولی تو جاهایی که شلوغ بوده هم همین قضیه هست حالا به هر شکلی، اونقدر این جور آدمارو دیدم که دیگه اگه خیابونی جایی ماشین تکراری یا شخص تکراری ببینم ترس شدیدی میاد سراغم، اینکه اگه از کنارم مردی رد بشه با ترس و لرز رد میشم دیگه راحت تشخیص میدم کی قصد بدی داره اون لحظه فقط آرزوی مردن دارم .
چن وقت پیش بیرون که بودم اتفاقی افتاد که اثر بدی روم گذاشته بود به زور خودمو آروم کرده بودم یه هفته بعدش همون اتفاق تو تاکسی ... دوباره داغونتر شدم من حتی دست کسی تا حالا بهم نخورده بود حالا ... واقعا آرزوی قیامت رو دارم میخوان چه جوابی تو اون دنیا بهم بدن ...
واقعا این قضیه منو بهم ریخته  .
دوستان سوال دارم ،
اول اینکه بنظرتون من این ترس رو چه جوری از بین ببرمش وقتی که بازم اگه بیرون برم  همین قضیه ها هست
دوم اینکه جامعه ی ما داره کجا میره منی که با ظاهر ساده ای وارد جامعه میشم احساس راحتی ندارم همش با ترس آخرشم اینجوری .
و سوم اینکه بعد اون اتفاق بد، حاضرم چادر بپوشم که دیگ بیرون که میرم راحت باشم کسی به خودش اجازه ی.... رو نده ولی خب نمیدونم تاثیر داره یا نه؟ نظرتون اگه چادر بپوشم میتونم تو جامعه راحت باشم؟آیا واقعا آقایون کمتر مزاحم میشن ؟و اینکه چجور اون قضیه ها رو فراموش کنم .
در آخر هم خواهشی که از آقایون جامعه امون دارم اینه که حداقل کسی که حجاب خوبی داره رو بهش احترام بذاریم،بذاریم تو جامعه راحت تر باشن من مگه گناهم چی بود ...

موضوعات مرتبط :
مسائل دختران جوان