سلام

عشق گر خواهی،بباید خویش را شیدا کنی

خویش را باید بسوزی،عشق را پیدا کنی

دردها باید کشیدن،رنجها باید چشیدن

خویش را باید بسوزی،عشق را باید بسازی

سلام دوستان

من هم مثل خیلی از کاربران تا الان در سکوت خواننده مطالب این وبلاگ بودم. البته نه همه مطالب. اکثر مطالبی که در مورد مسائل جنسی و زناشویی هست رو چون فعلا ضرورتی نداره نمی خونم.

نظرات منتقدین و موافقین این وبلاگ رو خوندم. با شناختی که از آقای نجفی دارم اطمینان دارم قصد ایشون از ایجاد این وبلاگ پیشگیری از ابتلای جونها به برخی از انحرافات اخلاقیه.

به آقایونی به اسم اسماعیل، سامان و مجید 95 که مانند یک انسان دلسوز کاربران رو راهنمایی میکنند هم باید تبریک گفت. من اهل چت تو فضای مجازی نیستم و با این روش ارتباطی نمیتونم کنار بیام. به جز واتس، که به خاطر هدفی خاص نصب کردم عضو هیچ شبکه ای نیستم.

اهل وب گردی هم نیستم و بر اثر یه اتفاق جالب با این وبلاگ آشنا شدم. به یک ندای قلبی و درونی اعتماد کردم و یک مسیر سخت رو برای ادامه زندگی انتخاب کردم، که لازمه طی کردن این مسیر صبری زیباست برای رسیدن به هدف.

منم یه دردمندم که مدتهاست دارم با یه درد درونی زندگی میکنم. راستی آقا سامان میدونم خیلی از دوستان بهتون التماس دعا گفتند، ولی خدا رو چه دیدید، شاید وقتی چشمتون به حرم آقا افتاد به خواست خدا من به خاطرتون امدم و دعاتون در حق من اجابت شد.

دوستان من خیلی کوچکتر از اونی هستم که حرفی برای گفتن داشته باشم، فقط خواستم بگم نیاز جنسی یکی از نیازهایی که آفریدگار در فطرت بندگانش برای رسیدن به نوعی آرامش قرار داده که قطعا باید از راه درست ارضا بشه. اما تازگیا بعضی از ماها حواسمون نیست که داریم خیلی از ارزشهای انسانی رو فدای ارضای این نیاز میکنیم.

یا حق.