سلام
من دو ماه که ازدواج کردم . همسرم از اینکه با دوستام ارتباط داشته باشم و باهاشون مثل دوران مجردیم برم بیرون و اینا خوشش نمیاد. ناراحت میشه و این ناراحتیش از رفتارش متوجه میشم. من در دوران عقدم هنوز . میگه راضی نیستم ... . در ضمن ارتباطم با دوستام شاید ماهی یکبار یا دو بار باشه که بریم خونه هم یا بیرون .
دلم نمیخواد ناراحتش کنم از طرفی هم دلم نمیخواد دوستای قدیمی و صمیمیم رو که مورد اعتماد خانوادم بودن و هستن رو کنار بذارم. چون تا الان واسم ضرری نداشتن .. باید توی این شرایط چگونه رفتار کرد ؟
دلیل مخالفتشون اینکه تو الان ازدواج کردی و دیگه نباید مث دوران مجردی رفیق بازی کنی و اینکه حس میکنم خودش از دوستاش ضربه خورده چون گاهی میگن که بعضی از دوستا به آدم ضربه میزنن و.... دلیل دیگه ای نمیگن.
و یه دلیل دیگه که خودم حس میکنم از اینکه با دوستام وقت بگذرونم و یا با اون ها چت میکنم و یا به هر طریقی وقت میگذرونم یکم حس حسادت میکنه که شاید من اونا رو بیشتر از همسرم دوست دارم. حتی یه بار این جمله رو بهم گفتن: دوستات برات مهم ترن.! به نظرتون باید چکار کرد؟
ممنون میشم راهنماییم کنین 

لطفا این مطلب را با دوستان تان به اشتراک بگذارید ←
از کاربران محترم خانواده برتر در این پست ، (۵۲) نظر تائید شده است، برای مطالعه نظرات یا کمی پایین تر بروید یا اینجا (کلیک-لمس) کنید.
↓ موضوعات مرتبط ↓ :
راهنمای زوج های جوان (۸۵ مطلب مشابه)
↓ موضوعات پربیننده و منتخب ↓ :
ابراز علاقه دختر به پسر نیاز جنسی دختران نیاز عاطفی دختران دختران مجرد 30+ سال پسران مجرد 30+ سال آموزش های شوهرداری آموزش های زن داری دوستی به قصد ازدواج مشورت در ازدواج خانم ها ازدواج موفق دکتر فرهنگ دوران عقد مسائل زناشویی درد دل های پسران آموزش ترک خودارضایی آموزش کنترل فشار جنسی مسائل خانم های چادری فشار جنسی قبل از ازدواج